《Playboy •》თავი 7
Advertisement
ვიცოდი, რომ მდიდრულ რესტორანში წამიყვანდა, ამიტომ ლამაზად გამოვეწყვე. ყავისფერი, წინ ამოღებული, მოკლე კაბა ჩავიცვი. პირველად გავდივარ ბიუსჰალტერის გარეშე, ცოტა არ იყოს დისკომფორტს ვგრძნობ. თმა გავიშალე, მაკიაჟი გავიკეთე და შავი, ბარხატის მაღალქუსლიანი ფეხსაცმელი ჩავიცვი, რომელოც თასმებით იკვრებოდა.
ჯონგინს მზად დავხვდი. ტელეფონზე მომწერა მოსული ვარ და ჩამოდიო. როდესაც გავედი მანქანიდან გადმოსულიყო და მე მელოდებოდა. ჩემს დანახვაზე ყბა ჩამოუვარდა, ამაზე გამეცინა და წინ დავუდექი. ამათვალიერა და ეშმაკურად ჩაიცინა.
- სექსუალურად გამოიყურები.
- ვიცი.
- ეს კაბა რატომ ჩაიცვი?
- რა?
- ხომ იცი შარვალი, როცა გაცვია მაშინაც როგორ აღმაგზნებ?!
- კარგი რა.
- კარგი წავედით.
მანქანის კარი გამიღო და მეც ჩავჯექი. მეორე მხრიდან ჯონგინიც ჩაჯდა და მანქანა დაქოქა.
მანქანა მდიდრული რესტორნის წინ გააჩერა, გადმოვიდა და გასაღები რესტორანში მომუშავე ახალგაზრდა ბიჭს გადაუგდო. შემდეგ კარი გამიღო, ხელი გამომიწოდა და გადმომიყვანა. შენობაში შევედით და ფანჯარასთან დავსხედით. ულამაზესი ხედი იყო, ფიქრებში გართულმა ოფიციანტის ხმამ გამომაფხიზლა. ნახევრად შემწვარი სტეიკი, ცეზარი და შავი ღვინო შევუკვეთეთ. შეკვეთა მალევე მოიტანეს და ჭამას შევუდექი.
- ის ოფიციანტი თვალებით გჭამს. - მითხრა ჯონგინმა და ჭიქიდან ღვინო ნელა, სექსუალურად მოსვა.
- დაიკიდე. ხომ იცი, რომ შენი ვარ.
ჭამა დავასრულეთ და ჯონგინმა მაშინვე მითხრა:
- საცვალი გაიხადე.
- რა? - გავწითლდი.
- საცვალი გაიხადე მეთქი.
- აქ? რატომ?
- გაიგებ რატომაც. გაიხადე და ხელში მომეცი.
წამიერად პირდაღებული ვუყურებდი, შემდეგ საცვალი ფრთხილად ჩავასრიალე, მოვკუჭე და ჯონგინს მივაწოდე.
- წავედით. - თქვა და მეც გავყევი.
გასასვლელში ის ოფიციანტი იდგა. ჯონგინი ჩემს წინ მიდიოდა, უეცრად შეანელა და ოფიციანტს მიუახლოვდა. ხელი მხარზე დაადო, ყურში რაღაც ჩასჩურჩულა და 100დოლარიანი მიაჩეჩა. ამაზე გამეცინა და თავი გავაქნიე.
რესტორნიდან გამოვედით და მანქანაში ჩავსხედით.
- სად მივდივართ? - ვკითხე.
- სად გინდა, რომ წავიდეთ?
- სანაპიროზე.
- კარგი ხედი და სექსი მანქანაში.
- რა?
- მანქანაშიც უნდა ვცადოთ საყვარელო.
- ჰმმმ....
- თან შენი კაბა...
- კარგი.
🔞 🔞 🔞 🔞 🔞 🔞 🔞
სანაპიროსთან მივედით. მანქანა ისეთ ადგილზე გააჩერა სადაც ხალხი არ იყო. გააჩერა და მეც მის კალთაში გადავჯექი. ჯონგინმა ხელები წელზე მომხვია და ჩემს ტუჩებს დაეწაფა. თმა უკან გადავიწიე და კისერში ვაკოცე. ჯონგინმა კაბის სალტეები ჩამოსწია და ლავიწებზე დამიწყო კოცნა და მეც ამოვიკვნესე. სუნთქვაშეკრულმა ჯონგინმა თავი უკან გადასწია და მეც კისერში კბენა დავუწყე. შემდეგ მის ნაზ კანს ენას ვუსმევდი, ვეღარ მოითმინა და ჯიბიდან პრეზერვატივი ამოიღო. ქამარი გაიხსნა და შარვალი ჩაიწია. მე კაბა ზემოთ ავიწიე, რომ ხელი არ შეშლოდა. გააფთრებული ჯონგინი მაშინვე ჩქარი ბიძგებით შემოვიდა ჩემში. სიამობისგან ვკვნესოდი და მინას ხელს ვურტყამდი. ძლივს ვსუნთქავდით და ოფლში ვცურავდით, ბოლოს ერთად გავათავეთ და ერთმანეთს ვაკოცეთ. მე ჩემს სავარძელზე გადმოვჯექი და კაბა გავისწორე.
Advertisement
სული, რომ მოითქვა მშვიდი ხმით მითხრა:
- ჩემი ძუკნა ხარ.
- შენ კი იდიოტი.
- ძალიან მიყვარხარ.
- ვიცი.
- აიშ! ერთხელ მაინც მიპასუხე, რომ შენც.
- მართლა იდიოტი ხარ, წავიდეთ.
- აიიშ! მაბრაზებ!
- მეც მიყვარხარ.
სახლამდე მიმიყვანა. სახლში მამა დამხვდა. აი, მისგან თავს ვეღარ დავიძვრენდი.
- საღამომშვიდობის ძვირფასო, სად იყავი?
- ჰეი მა, მეგობრებთან ერთად წვეულებაზე ვიყავი.
- ასე გამოპრანჭული? ან მამაკაცის სუნამოს სუნი რატომ აგდის? სულ გაოფლილი ხარ.
- მამა კარგი რა, ნუ იცი ხოლმე. ლუკასის სუნამოს სუნია.
- აჰამ გასაგებია.
- შხაპი უნდა მივიღო. წავედი.
სააბაზანოში შევედი და ცხელი წყალი მოვუშვი. სხეულში სიამოვნებას ვგრძნობდი, თავიდან ფეხებამდე სიამოვნებისგან ვთრთოდი. კარგა ხანს ვიდექი წყლის ქვეშ, შემდეგ გამოვედი და საწოლზე დავწექი. ლეპტოპში ფეისბუქ გვერდი გავხსენი და მეგობრობის შემოთავაზება მქონდა ვიღაც მარკ ლისგან.
მის პროფილზე გადავედი და ვიცანი, ის ოფიციანტი იყო. კარგი ფოტოები ჰქონდა, ალბათ ფოტოგრაფიით იყო დაკავებული. მაღალი, შავთმიანი, თეთრი და ნაცრისფერთვალება ბიჭია. ნეტავ რა უნდოდა. მოთხოვნა დავუდასტურე და დაველოდე, როდის მომწერდა. დიდ ხანს არ დამაყოვნა და მალევე მომწერა.
ჰეი. გავიგე ლუკასის მეგობარი ხარ.
აჰამ.
შეგიძლია ჩემგან რაღაც გადასცე?
: თვითონ რატომ არ ეტყვი?
მაქვს რაღაც მიზეზი.
კარგი, რა გადავცე?
ხვალ 5საათზე Pool Party Club- ში შემხვდეს. რაღაც საქმე მაქვს და მასთან საუბარი მსურს.
გადავცემ აუცილებლად.
მადლლბა და ბოდიში შეგაწუხე.
არაფერია.
მომდევნო დილით სკოლაში წავედი და ლუკასთან კლასში შევედი.
- მარკ ლი ვინ არის? - ვკითხე ისე, რომ არც მივსალმებივარ.
- რა?! შენ საიდან?! სად ნახე?! რა გითხრა?! - თვალები გაუფართოვდა და მერხიდან წამოხტა.
- კარგი დაწყნარდი რა მოხდა.
- რა გითხრა?
- ჯერ მითხარი ვინ არის!
- მოგიყვები ყველაფერს გპირდები, ოღონდ მითხარი რა უნდოდა.
- მითხრა რომ Pool Party Club-ში იქნება დღეს 5საათზე, შენი ნახვა უნდა. ახლა მეტყვი ვინ ჯანდაბაა?!
- ვფიქრობ აქ ამაზე ვერ ვისაუბრებთ.
- ლუკას მაშინებ!
- მაპატიე, ხვალ ჩემთან მოდი. ყველაფერს მოგიყვები, გპირდები.
- მას ნახავ?
- არვიცი, ალბათ კი.
-Lucas's POV-
მთელი დღე მარკზე ფიქრში გავატარე. ქლოე ძალიან შევაშინე, მაგრამ მალე ყველაფერს ვეტყვი. იმედი მაქვს გამიგებს. ძალიან ვღელავ სიმართლე როგორ ვუთხრა?! ან ახლა რატომ გამოჩნდა ეს წყეული მარკი?! ნეტავ რატომ გავახსენდი?! რა გინდა მარკ?! არ მინდა მისი ნახვა, მაგრამ ამ ყველაფერს წერტილი უნდა დავუსვა. გადავწყვიტე! უკვე 5საათი სრულდებოდა. სასწრაფოდ ჩანთა ავიღე და ტაქსში ჩავჯექი. დანიშნულების ადგილზე მივედი. გარეთ ვიდექი და ვყოყმანობდი. რაღაც ძალამ მიბიძგა, კარი შევაღე და შევედი. ირგვლივ მიმოვიხედე და კუთხეში მჯდომი ახალგაზრდა ულაყი დავინახე. რაღაცას კითხულლბდა და ვერ შემამჩნია. ნელ-ნელა მივუახლოვდი და მის წინ ავისვეტე. თავი ასწია და მისი ნაცრისფერი თვალებით ამომხედა.
- მოგენატრე დათუნიავ? - ეშმაკურად ჩაიღიმა.
Advertisement
- In Serial1977 Chapters
Monster Integration
In the world where Humans and Monster's form a bond and fight together, the world where both Evolve together to get stronger. Walk with Micheal as he starts his adventures with his Silver Sparrow, overcomes countless obstacle and adversaries to fulfill his greatest Dreams.The initial and new chapters getting edited everyday.
8 1084 - In Serial139 Chapters
Interdimensional Garbage Merchant
Maya Sullivan was just an ordinary college student working for her parents, when Earth is Integrated into the System. Instead of finding herself stuck in a post-apocalyptic world of monsters and magic, Maya is trapped in a dimensional plane that's filled with its own horrors. While the rest of the world battles a world turned upside down. Maya is alone and afraid. With only a food truck and a crowbar as her companions. Updating Monday, Wednesday, and Friday.
8 83 - In Serial59 Chapters
A Will to Recognize
What do you think it takes to live? Is it strength? Power? Magic? Unparalleled intelligence? Or are they all mere accessories to the fact that life is irrelevant? Do you have what it takes to bear the burden of life? Does life even matter? I don't know, and to be frank, I am somehow alive; I was even able to function in society at one point. It frightens me to think no one else knows our purpose: not our parents, friends, or mentors. And I can't bring myself to surrender to any religion. But I do have a direction. A goal, one might say. My wish is to one day shout on top of the highest mountains, "Life doesn't frighten me!" But that won't happen. Because I died a long time ago. ... You're still here? That? Oh it was all in the script. You didn't think I'd actually say that cringey stuff, did you? ~Daniel
8 149 - In Serial16 Chapters
Fate's Grasp
Lewis; an assassin by night, captain by day, in a world torn by merciless conflict, fraught with betrayal, massacre, and sacrifice. Betrayed and murdered by the Emperor he served, he floated aimlessly through a cold void, until a warm touch of light sparked within him, beckoning him to awaken.Aeryn; a mercenary with a forgotten past, and a dissolving future. In a world shrouded with mystery. She received a new contract, testing her strength against a powerful king, but was unaware of the forces who worked behind her back.Now, two minds from different worlds, brought together by fate and torn between a fractured body set out in this new, prosperous world full of life and magic. Yet underneath the veil that world showed was a sinister presence, and it’s started clawing its way through splintered shadows.
8 68 - In Serial11 Chapters
Stray Kids Imagines/ as your boyfriend
Stray kids imagines (as your boyfriend, this book was used to warm up to wattpad when I first started, but I will love to continue as other roles if you'd like!) that I'll write about here and there :)
8 215 - In Serial32 Chapters
Her Arrogance ,His Humbleness
she comes from a wealthy family, He has nothing, she never had to worry about where her next meal will come from, He always prays to have at least a decent meal everyday.Fate joins them together but she's arrogant and despise those who are poor and he's always humble and generous to the extent that he always shares the little he has. Hope you will enjoy the story of Manal and Muntaseer with her ARROGANCE and his HUMBLENESS.
8 98

