იმ შაბათ-კვირას ჯონგინთან შევიკრიბეთ. გასასვლელად მოვემზადეთ, ჩანთები ავიღეთ და მანქანებისკენ დავიძარით. ჩანის მანქანაში მხოლოდ ჩანი და სემი მოთავსდნენ. ჯონგინის მანქანაში კი მე და ის, ხოლო ჰუნა თავის მანქანით წამოვიდა.

გზას გავუდექით. ქალაქს 15წუთში მოვშორდით და გრძელ გზატლეცილზე გავედით, რომელიც უსასრულოდ მოგეჩვენებოდათ. მალევე გადავუხვიეთ და ტყით გარსშემორტყმულ აგარაკზე ავედით.

მანქანებიდან ხმაურიანად გადმოვედით და დანახულით შოკირებულები ვიყავით. უზარმაზარი სახლი იდგა ჩვენს წინ, რომელსაც ტყე გალავანივით ეკრა გარს. თეთრი სახლი სულ მწვანეში იყო ჩაფლული. გაოცებულებმა მანქანის საბარგული გავაღეთ და ჩანთები გადმოვიტანეთ. ახუნძლულები მივუახლოვდით სახლს და უზარმაზარი კარი შევაღეთ.

ღმერთო ჩემო! თავი სამოთხეში მგონია!

როგორც კი შევედი იქაურობას დავუწყე თვალიერება. ულამაზესი სახლი, ხედი, ატმოსფერო! ამაზე უკეთესს ვერაფერს ვინატრებდი.

-როგორ მოგწონს აქაურობა?-მომესმა ჯონგინის ხმა, რომელიც ზურგზე ამეკრო და თავი ჩემს კისერში ჩარგო.

-ულამაზესია!-აღტაცებას ვერ ვმალავდი.

-ძალიანაც კარგი. წამოდი ჩვენს ოთახს გაჩვენებ. -ხელი ჩამკიდა და კიბეზე სირბილით ავიდა.

ოთახის კარი შეაღო და დავინახე უზარმაზარი თეთრი საწოლი ოთახის ცენტრში. შიგნით შევედი და საწოლზე მოწვეტილი დავეცი. ჯონგინი ნელ-ნელა მომიახლოვდა და ამოვიდა საწოლზე. ჩემს ზემოთ მოექცა და ტუჩებს დაეწაფა. უკვე ვიწყებდით, როცა ღია კარზე ჩანიმ დააკაკუნა და უხერხულად ჩაახველა.

-ბიდიშით, მაგრამ ხომ არ იცით სემი სადარის? -იკითხა მან.

-წესით მის ოთახში უნდა იყოს.-ვუთხარი მე და ჯონგინის ტუჩებს მივუბრუნდი.

-Chanyeol's POV

ოთახის კარზე ნაზად ვაკაკუნებ და მისი ხმის გაგონებისთანავე შევდივარ.

-შეიძლება? -ვეკითხები სემის, რომელიც ზურგით დგას და ტანსაცმელს ალაგებს.

-შემოდი ჩან. -მოტრიალდა და გამიღიმა.

-მომწონს, როცა ასე მომმართავ.-ვთქვი და წარბები ავათამაშე.

მხოლოდ შემდეგ გაანალიზა, რომ მოფერებით დამიძახა და ხელი პირზე აიფარა, რაზეც გამეცინა.

-დაჯექი. -მითხრა და სავარძელზე მიმითითა.

-ვფიქრობ სალაპარაკო გვაქვს.-ვუთხარი და სავარძელში ჩავეშვი.

-იმ დღეს ვაპირებდი ყველაფრის თქმას, მაგრამ...

-ვიცი...

-რატომ გაიქეცი?

-მეშინოდა, რომ იმას ვერ მოვისმენდი რისი გაგონებაც ჭეშმარიტად მინდოდა.

-და რა გინდოდა, რომ ჩემგან გაგეგო? -იკითხა და ჩემს პირდაპირ საწოლზე ჩამოჯდა.

-რის თქმასაც ახლა აპირებ.-ამ სიტყვების გაგონებაზე დაიბნა და ფეხი ნერვიულად აათამაშა. გადავიწიე და ფეხზე ხელი დავადე, რაზეც შეცბა.

-დიდი ხანია ამის თქმას ვცდილობ. არც კი ვიცი აქამდე, როგორ ვმალავდი. როგორც კი ვიფიქრებდი, რომ სწორი დრო მქონდა შერჩეული მაშინვე სხვასთან გხედავდი. გაფანტული ეჭვები ისევ ჩემს გონებაში იყრიდნენ თავს. შენს გვერდით ყოფნისას ვიბნევი და თავს ძლივს ვუყრი სიტყვებს.

-... -განაბული ვუსმენდი მას.

-არ ვიცი ამას რა დავარქვა. სიყვარულისგან გამომწვევი სიმპტომები?

-რა? -თვალები ვჭყიტე. არ იცოდა რას ლაპარაკობდა და გვიან გაანალიზა, რაც თქვა. -ამ წამს თქვი, რომ გიყვარვარ? -არ მჯეროდა გაგონილის.

-ვფიქრობ ასეა. -შეიშმუშნა და თავი დახარა. -არ ველი, რომ იგივეს მეტყვი, მაგრამ უნდა მეთქვა. აუცილებლად უნდა... -წინადადება არ დავასრულებინე. მისკენ გადავიწიე, ჩემსკენ მივიზიდე და მის ტუჩებს დავწვდი. საყვარელი ადამიანის კოცნა ასეთი არასდროს წარმომედგინა. თითქოს ტანში ჟრუანტელმა დამიარა სიამოვნებისგან. ის ისეთი ტკბილია...ისეთი გემრიელი...არ შემიძლია მას მოვწყდე, მაგრამ ის მშორდება და უკან იწევა.

-ჩან ეს როგორ გავიგო?-მეკითხება მისი წკრიალა ხმით.

-ვფიქრობ ეს კი-ს უნდა ნიშნავდეს.- ამის გაგონებისთანავე ადგა, ჩემს კალთაში მოთავსდა და ძლიერად მაკოცა. მეც ხელები ზურგზე მოვხვიე და მივიხუტე.

შემდეგ ხელში ავიყვანე და საწოლზე უხეშად დავსვი და ტანსაცმელი სწრაფად მოვაშორე. ჩემს თვალწინ სრულიად შიშველი აღმოჩნდა. მის სხეულს თვალს ვერ ვწყვეტ.

-ვერ წარმოიდგენ ამას რამდენ ხანს ველოდი. -აკისკისდა და ქვედა ტუჩზე ნაზად იკბინა.

ფეხები ფრთხილად გადავუშალე და ხელი ავასრიალე. მუცელზე სველი კოცნების დატოვება დავიწყე, რაზეც ნაზად შეირხა.

მკერდზე ფერება დავუწყე და კისერზე ენა ავუტარე. ყურზე კბილებით ნაზად მოვქაჩე.

-მომწონს ის ფაქტი, რომ ქალიშვილი ხარ. -ეშმაკურად გავუღიმე და საქმე განვაგრძე.

ვფიქრობ უკვე დრო იყო. ჩემი გიგანტი მზად იყო თამაშისთვის.

მასში ფრთხილად შევედი. ნელი ბიძგებით დავიწყე, რაზეც ჩუმი კვნესა აღმოხდა. ქვედა ტუჩს ძლიერ კბენდა. ბიძგებს ნელ-ნელა ავუჩქარე. ვიცოდი, რომ ტკიოდა მაგრამ ამასთანავე სიამოვნებდა. არ ვჩერდებოდი, რადგან ეს მომწონდა. თავს განსხვავებულად ვგრძნობდი. უამრავ გოგოსთან და ქალთან ვარ ნამყოფი, მაგრამ ეს სულ სხვა გრძნობაა.

სიამოვნებისგან ზეწარს ხელს უჭერდა და ძლიერად ქაჩავდა. ბიძგებს კიდევ უფრო ავუჩქარე და ბოლოს ერთად გავათავეთ. ჩემი გასისხლული გიგანტი მისგან ფრთხილად გამოვიღე და ზეწარზე შევიმშრალე. სემი იწვა და არ ინძრეოდა, მხოლოდ ღრმად სუნთქავდა. კარგა ხანს ჩუმად ვიწექით, შემდეგ სიჩუმე მან დაარღვია:

-მიყვარხარ! და შენს სიყვარულს არასდროს შევწყვეტ! -ბედნიერი ჩანდა. მისი ასე დანახვა მეც მაბედნიერებდა.

თავი ბალიშზე დავდე და მას დავუწყე თვალიერება. ვუყურებდი მის მკერდს, რომელიც გახშირებული სუნთქვისგან გამუდმებით ირხეოდა. ვუყურებდი მის კისერს, რომელზეც ჩემი ნამუშევარი ამჩნდა. ვუყურებდი მის ოქროსფერ თმას რომელიც უკან, თეთრ ბალიშზე გადაეყარა. ვუყურებდი მის ფერმკრათალ, ფაიფურივით კანს და მეღიმებოდა.