《LOVE AGAIN》Өөр Чонло
Advertisement
Яагаад сандраад байгаа юм бол?..
Зүрхшээгээд байгаа ч би чамд сайн...
___________
Булан эргэж алга болтол нь би араас нь гацсан чигээрээ харж үлдсэн юм. Юу гээч? хараад байх нь нөгөө муухай ааштай, хүн амьтантай барагтаа харьцаад байдаггүй гэж хэлээд байсан хүмүүст хандаж хэлэхэд та нар үнэхээр Чонлог минь буруу бодож.
Яахав надад хэд хэдэн удаа гомдоох үг хэлж байсан ч тэр нь дандаа миний буруу байсан шүү дээ. Чонло дотроо өрөвч сайхан сэтгэлтэй гэдэг нь шууд мэдэгдэж байна шүү дээ.Хүйтэн царайтай байдаг болохоос биш.
Сургуулийн коридорт тэнэг хүн бодол болон зогсохдоо зүрх минь намайг зөв хүндээ дурласан байна гэх ч тархи минь надад энэ мөс шиг зүрхтэй хүнд дурлахын ч хэрэггүй байсан юм гэж хэлэх юм.
Өөртэйгээ ч сүүлдээ хэрэлдэв үү гэлтэй буцаад ундуу байдалдаа орчихлоо. Яах гэж ер нь охин болж төрсөн юм бэ?
Хэтэрхий их ургуулан бодож түүнийгээ бодит болгон өөрийгөө ч стрессэнд оруулах ямар хэрэгтэй байдаг байна аа би. Шал тэнэг юм...
-Сохи хэмээн цаанаас хэдэн эрэгтэй хүүхдүүдийн хоолой сонсогдлоо.
Бурхан минь найзуудаас минь илүү эрэгтэй хүүхдүүд намайг их дууддаг болчихжээ.
Дуудсан зүг лүү хэн байхыг нь ч мэдэхийг хүсэхгүй залхуутай гэг чинь толгойгор эргүүллээ.
Урд нь түрүүлж явж байгаа хүнийг нь харсан чинь дахиад Тэюун ах байлаа. Мөн түүний найзууд нь. Яасан юм бол доо.
-Юу хэрэгтэй вэ сонбэним" гэж хүндэтгэлтэй хандахад Тэюун ах эхэндээ гайхсан ч буцаад хэвэндээ орж:
-Аан Чонло чамаас уучлалт гуйсан уу? бид нар загнасан чинь цаа чинь үг дуугүй танхимаас гараад явчихсан юм л даа" гэхэд Чонло надтай уулзах гээд явж байсныг нь ойлголоо.
-Аан тийм ээ. Надаас уучлалт гуйж бүр алчуур хүртэл өгсөн" гэж намайг тайвнаар хэлэхэд Тэюун ах болон найзуудых нь санаа амрав уу гэлтэй санаа зовсон харцууд нь алга болжээ.
Тэдний нэг нь гэнэт "Өөрөөс чинь давхар юм асуух хэрэг гарсан юм" Гэхэд би чимээгүй толгой дохьлоо.
Advertisement
Миний санаснаар зөөлөн сахиусан тэнгэр шиг хоолойтой Жэхён ах байсан. Эд нарын нэрийг мэдэхгүй хүн ч угийн байхгүй л дээ...
-Тэюун танай найзыг чинь сонирхоод байгаа юм. Утасны дугаарыг нь өгж болох уу? Биднээс олоод өг гэж гуйгаад ядаргаатайд байна" гэж нөгөө найз болох Юта сонбэним хэлэхэд Тэюун ахын хацар нь ягаараад хүүхэд шиг болоод ирлээ. Эгдүүтэй юм аа..
Би ч угийн Минхитэй нэг юм болно гэдгийн мэдээд байсан болохоор шууд дугаарыг нь өгчихлөө.
Яана даа нөгөө ихэр Минжон нь даруухан төлөвтэй болохгүй бол сүүлдээ энийг гахай нохой ч тоохгүй нь ээ..
Дээд ангийн ах нартай ярьж дуусан хичээл рүүгээ багшийг ирэхээс өмнө ороод амжлаа.
Анги руу ороход л намайг сонирхон харсан тэр харцууд. Тийм ээ угаасаа хүмүүсийг ингэнэ гэж мэдээд байсан юм.
Чонло бид хоёрын тухай хүмүс бүр миний хажууд яриад байхаар ямар муухай санагдсан гээч. Хажууд нь тэр хүн нь байгаад байх үед хүртэл муулж хэлээд байх юм. Хүмүүс яагаад ийм муухай байдаг байна?
Тэд нарыг ч тоолгүй хурдхан гэр лүүгээ явахыг бодон хичээлийн цагийг анх удаагаа аргацааж өнгөрөөлөө. Хичээлийн сүүлийн хонх дуугарахад хүүхдүүдийн ядаргаатай ярианаас холдохын түс болон ангиас хамгийн түрүүнд гарав.
Чонлогийн хийсэн үйлдлийг бодон оройжингоо унтаж чадахгүй тэнэг хүн шиг өрөөндөө хана гөлрөөд инээгээд суух юм байна л даа.
Үнэндээ одоо хүртэл инээсээр л явж байна. Барагтаа инээгээд байдаггүй хүнийг чинь цуг явж байсан Минхи Минжон хоёр хүртэл харчихаад бие биенлүүгээ жуумалзаад л хараад байлаа.
Тэр хоёроос салан явахдаа автобусанд суулгүй алхаж явахыг илүүд хүсэж цэлмэг тэнгэрийг ширтэн алхаж явлаа.
Гэрийн үүдэнд ирээд цахилгаан шатны товчийг даран зогсож байхад орцны хаалга дахин онгойж өөр хэн нэгэн орж ирлээ. Би ч тоолгүй доошоо харсаар цуг суун 12 давхарт дарахад тэр бас надтай ижилхэн товч дарахад нь энийг Чонло гэдгийг шууд мэдлээ.
Давхар бүрт хоёр айл байдаг гэдгийг мэдэх учир түүн рүү харахад тэр ч бас над луу харж таарлаа. Өнөөдрийн тэнэг үйлдэл толгойд гэнэт орж ирэн сандарсаар бөхийхөд тэр харин:
Advertisement
-Яагаад намайг харахаар сандраад байдаг юм." гэж ууртай биш нам дуугаар хэлэхэд би бүр ч сандран:
- Нөг..нөгөө ус дээрээс чинь санаатай асгаагүй шүү" гэхэд тэр харин ч инээгээд
-Санаатай биш гэнэ ээ? Бүр өөрөө миний дээр асгачихаад ингэж хэлж байгаа юм уу?" гэж хэлэхэд буруу үг хэлснээ ухааран уучлалт гуйлаа.
Лифт анх удаагаа удаан санагдаж дотроо ямар удааныг нь хараалаа. Ашгүй хүрэх газартаа хүрэн Чонло түрүүлж буухад би ч гэсэн ардаас нь гарлаа.
Чонлог орохоос нь өмнө түүнийг дуудтал тэр над руу эргэж харвал би дахиад түүнд уучлалт гуйхад хариуд нь тэр надад:
"Чи ганц уучлалт гуйсан болохоор одоо надад хангалттай. Энэ үгийг өөртөө үнэ цэнэтэй болго. Битгий өдөр тутмын хэрэглэдэг үг шиг хэл" гэж хэлсээр хаалгаа хаасан юм.
Бурхан тэнгэр үнэхээр намайг зөв хүнд дурлуулсан байна. Энэ үгийг Чонлогоос өөр хэн ч надад хэлэхгүй байсан байх аа.
Зүрхэндээ хүрэн инээмсэглэсээр орж ирэхэд аав ээж хараахан ирээгүй байгаа учир өрөөндөө орон хичээл номоо хийлээ.
Утсаа ухан гэнэт нойтон хамуу шиг байдаг Лукасаа санан утсаар ярьлаа. Намайг ярихад тэр орилоод бөөн юм болов. Бид хоёр их л хөгжилтэй зүйл ярьцгаан ойрд нэг инээгээгүй гэсэн шиг мэдрэл хүн шиг л байцгаалаа.
2цаг ярьсны эцэст утсаа салган оройн хоолоо идчихээд буцаад л өрөөндөө ногоорж хэвтэхын оронд агаар салхинд гаран дуртай зүйлээ авж идэхээр шийдэн дэлгүүр лүү гарлаа.
Миний сайхан аашан дээр нэмэгдээд нар жаргаж тэнгэр ягаарч байгаа зураглал хүртэл үзэсгэлэнтэй харагдана.
Гэрийн ойролцоох дэлгүүр лүү явж байхдаа яалтачгүй Чонлог бодон инээмсэглэж энэ сайхан үед дахин түүнтэй тааралдахыг хүслээ. Хэдий нэг сургууль бүр нэг байр ч гэлээ нэг цаг секунд л харахгүй бол амьсгалж чадахаа больчихсон гэмээр мэдрэмж төрөн дотроос минь намайг Чонлод илүү гүнзгий дурласан гэдгийг минь баталж өгөж байх шиг.
Байрнаасаа бага зэрэг уруудаж хүнсний дэлгүүр харчихаад баярлаад явж байтал миний нүдэнд нэг хоёр хос харанхуй гудамжинд зогсож байгаа харагдав.
Холоос харахад өндөр нам нь ч таарсан байлаа. Чонло бид хоёрын өндөр ч гэсэн бас гоё зохьцдог доо.
Сонирхолдоо автан тэр хоёрыг харж байхад эрэгтэй нь яасан нь мэдэгдэхгүй түрүүлээд явж байгаа харагдав. Тэгсэн нөгөө эмэгтэй нь ардаас нь тэврээд л..
Атаархмаар юм.Чонло бид хоёр ийм байвал ч.. За за мөрөөдсөн юм...
Тэр хоёр харанхуй гудамжаас гарахад л ашгүй хосуудын царайг сайн харж чадсан юм.
Эмэгтэй нь миний танил ба нөгөө ангийн охин байсанд гайхсан ч эрэгтэй нь миний ухаанаа алдтал дурласан хүн байсанд миний зүрхийг зүүгээр хатгасан юм шиг л санагдан яаж ч чадахгүй тэр хоёрын зүг гөлрөөд зогсчихож..
Тийм ээ эрэгтэй нь миний хайртай хөвгүүн Жон Чонло байсан. Чамтай хамт ийм байхыг мөрөөдсөн боловч чи аль хэдийн өөр хүнтэй бодит болгочихсон бололтой...
Advertisement
- In Serial9 Chapters
The Birth of a God
The birth of a universe starts with the birth of its god, this god needs to understand the role it has, it needs to choose if he will interact with this universe or just watch as everything happens slowly.
8 164 - In Serial40 Chapters
Myth of The World's Trees
And Simon answered their call with a single statement that nobody understood "Et super mos absit hoc hodie!" "Yah!" "WWWaaaaaaahhhhhhhh!" "AAAlllllaaaaallllaaaaallllaaaa!" "EeEEellllleeeeeelllllleeeeeeuuuuuuu!" I, too, yelled a battle cry at the top of my lungs. I had no idea what Simon had just spouted but from Camilla's giggling, I could guess that Simon thought that spouting nonsense was his way of getting out of the earlier predicament. "I forbid death upon this day," Camilla said. "What?" I answered a bit at a loss. "Ancient Latin," she replied smugly, "He said 'I forbid death upon this day'." I laughed aloud "Then he is gonna be really disappointed in everyone here," Camilla did not reply and instead took a deep breath. I did the same, zoning out everything in my surroundings. The environment became a world of electrical pulses traveling across several networks. I perceived the world through my lightning and sped my heartbeat to inhuman levels. I was present now, at this moment, at this point in time. I could feel the electrifying air saturating my lungs, the electrified ground vibrating at the rhythm of the approaching enemy. Then I took a step forward, everyone followed in tandem. Camilla the first, and then the others. Then I took a second step, and this time everyone followed simultaneously. Third step… Fourth step… Fifth step… Then light jogging… Speeding up… Running … Running faster…. Then suddenly, everyone disappeared into motes of light particles that re-constructed itself hundreds of feet above the horde, dozens of miles away from our initial position. We were literally 'diving' into battle.-------------------------------------------------------------------Despite a rough childhood in the slums, Omari had everything a guy could want - a loving girlfriend, an understanding sister, a wonderful teacher, and his dream job. Still, the scars from his childhood made Omari unable to live a dull life. He dreamed of something greater... something beyond the reaches of what humankind could achieve in the current era.Like always, Omari should have been careful what he wished for. In the year 2046, the World was thrown into chaos as the apocalypse came in the form of massive trees that shot up out of the ground one day.These trees towered over the tallest of buildings and had thicknesses that spanned kilometers at a time.They grew everywhere, in homes, businesses, and cities as they formed a complex network that overlayed the old world.The cause of the apocalypse was unknown, but Omari's workplace was believed to be the origin point of the unfortunate events.Fifteen years after the start of the Apocalypse... after all the pain and suffering... after losing everything he cared about, Omari sent his memories back in time to make sure that the future he lives in, never came to be.Will he be able to uncover the mystery of The Trees? Will he be able to protect all those he has lost? Will he succeed, or will his attempt be washed away by the currents of time? Will Omari be able to learn the truth about 'THE MYTH OF THE WORLD'S TREES'?
8 151 - In Serial14 Chapters
I Have A Dagger
Bored, I browsed my spam folder. I clicked on some interesting spam, summoning me to another world. All I have is this dagger: [Dagger] Broad leaf blade made by a dwarf blacksmith while drinking. Hilt slapped on by an elf high on shrooms. The handle is pleasantly smooth, which makes for a terrible gripping experience. Upgradeable, if you upgrade it. Has a chance of killing something if you stab said something in the right place. Fully editable Google Doc for the whole story.
8 83 - In Serial6 Chapters
Vertigo
Trading Card Games aren't quite the same in the virtual world. Cas decided she needed to take some time for herself. No following her best friend, Jupiter, on whatever hair brained idea he had. No jumping into danger in a fantasy virtual world. She wants to get back to basics. And what's more basic than a trading card game? But when you move a card game into virtual space there are some pretty big changes. Add in the natural greed of humanity and there might really be something to this Virtual Reality Trading Card Game. Welcome to Vertigo. Virtigo is a side quest story from The Hub World Series. You do not have to read The Hub World to enjoy Vertigo, but if you would like more with Cas you can check them out.
8 165 - In Serial10 Chapters
Letters from Sledgegrass
The Old King is dead, and with his death, his secrets have come alive. Wrapped up in understanding magics unknown, the Old King deployed scribes to all corners of the world and charged them with recording tales of strange happenings. The following represents a compilation of the letters discovered in the Old King's chambers, collected from his outposts across the Sledge.
8 135 - In Serial10 Chapters
ᛖᚦᚨᚾ | Elijah Mikealson x Reader
Y/N and Elijah had been together before the curse of vampirism. But, after the children of Mikael were turned into vampires, Elijah and Y/N were kept apart and Elijah thought she was dead.What to happened to Y/N?(WARNING: If you don't like kids, just don't read the book. I know any comments about it aren't meant to seem rude, but it's quite annoying to get comments nearly every day about aborting children. Thank you.)Best Ranks:#13 in #thevampirediaries#4 in #child
8 247

