~

~

~

Тэхён: Ээж!!!

Тэхёны ээж доош харан үл ялиг инээмхийлээд,

Тэхёны ээж: Бид арай буруу үедээ ирчихэв үү дээ?

Тэхён: Юугаа яриад? Та энд юу хийж байгаа юм бэ?

Т.Ээж: Кимчи өгөх гээд л. Би ирж болохгүй байсан хэрэг үү?

Тэхён: Болохгүй байсан юм уу? гэж, Та нар намайг энд байгааг яаж мэдаж ирсэн юм?

Т.Аав: Юу гэсэн үг вэ? Бид төрсөн хүүгийнхээ гэрийг мэдэхгүй байна гэж байж болох хэрэг үү?! Тэгээд ч бид ямар анх удаагаа ирж байгаа биш.

Тэхён: Анх удаагаа биш ээ? Тэгээд та хоёр өмнө ирж байсан гэсэн үг үү?

Т.Ээж: Чи чинь яагаа вэ? Бид өчигдөрхөн л ирээд явсан шүү дээ.

Тэхён:Өчигдөрхөн гэдэг чинь би өчигдөр ч энд байсан болж байна уу?

Т.Ээж: Тэгээд энд байхгүй өөр газарт байх ёстой байсан хэрэг үү? Энэ хүүхдэд чинь юу тохиолдоо вэ?

Тэрээр Хэсон руу дөхөж очоод, гараас нь атган авлаа.

Т.Ээж: Миний хөөрхөн бэр сайхан амарсан уу?

гээд нүд рүү нь ширтээд дуулахнаар инээмсэглэлээ. Хэсон ч мөн өөдөөс нь хараад инээмсэглэсний дараа түүний хэлснийг дахин бодоод,

Тэхён, Хэсон: Миний бэр ээ?!!!

Хэсон: Уучлаарай та буруу ойлгосон байна. Би Тэхёны эхнэр биш шүү дээ.

хэмээн хэлхэхэд Тэхёны ээжийн ардхан талд байх өөрийний хаалга алга болон, цайрч эхлэхийг Тэхён анзаарлаа. Тэр гэнэтхэн Хэсон руу алхаж очоод бэлхүүсээр нь тэврэн аваад,

Тэхён: Уучлаарай, миний хайраа би чамайг ийм зүйл хэлтэл чинь гомдоосон гэдгээ мэдсэнгүй. Би дахиж тэгэхгүй болохоор битгий ийм зүйл хэлээч дээ. Чамайг ингэж хэлэхийг сонсохоор миний сэтгэл тэсэхгүй нь байна.

гээд Хэсоны нүүр лүү ойртож эгцлэн ширтлээ.

Гэнэтхэн гаргасан Тэхёны энэ үйлдэлд Хэсон балмагдаж, зүрх нь дэлсэж юу гэж хэлэхээ мэдэхгүй чимээгүй түүн рүү ширтэн зогслоо.

Хэсон гэнэт дуу орж,

Хэсон: Чи чинь юугаа яр-

хэмээн хэлж амжаагүй байтал Тэхён хацар дээр нь үнсээд, толгойг нь элэн "Өнөөх зүйл чинь" гэж чихэнд нь аяархан шивнэлээ. Хэсон ч юу болоод байгааг сая л анзаарч , Тэхёны аав ээж рүү хараад инээмсэглэн,

Хэсон: Аан, аххаха... Харин бид жаахан маргалдсан байсан юм аа.

гээд Тэхёны энгэрт хацраа наагаад,

Хэсон: Миний хайр тэгэж хэлж байгаа бол би уучлалгүй яахав дээ

хэмээв. Тэднийг харж зогссон Тэхёны эцэг, эх баясгалантай харагдлаа.

Т.Ээж: Миний хоёр хүүхэд эвлэрсэн нь сайн хэрэг. Тэхён~аа чи дахиж Хэсоныг гомдоож болохгүй шүү.

Хэмээгээд Хэсон рүү инээмсэглэсэн хэвээр,

Т.Ээж: Хэсон~аа энэ хүүхэд дахиж чамайг гомдоовол би сайн хашраагаад өгөх болохоор шууд л надад хэлээрэй" гэв. Хэсон ч мөн инээмсэглэн хариу толгой дохин

Хэсон: Ойлголоо ээжээ.

Үүнийг сонсож байсан Тэхён амандаа инээдээ барьж ядахад Хэсон хойш эргэн, түүнрүү муухай харлаа. Тэхён ч мөчөөгүй өгөлгүй амнаасаа авиа гаргалгүй "яав" хэмээн амны хөдөлгөөнөөрөө хэллээ.

Т.Ээж: Ингэхэд хүүхдүүд чинь хаана байгаа юм? Би ач нараа хармаар байна?

гэсээр эргэн тойрон руугаа харан тэднийг хайх шиг болов.

Хэсон: Надад хүүхдүүд байхгүй ээ,

гэж хэлээд гэнэт юу хэлснээ ойлгон, бүлтигнэн сандарлаа.

Т.Ээж: ЮУ?

Хэсон: Аан. Юу гэх гэсэн бэ гэхээр тэд одоо байхгүй байгаа. Цэцэрлэгтээ явсан гэх гээд л.

гэхэд гайхширсандаа Хэсоныг ширтэж байсан Тэхёны эцэг эх инээмсэглээд,

Т.Ээж : Аан. Тийм байх байх нь хэмээцгээлээ.

Сандарсан Хэсон сэдвийг өөрчилхөөр хичээж,

Хэсон: Та хоёр цайгаа уусан уу? Би та хоёрт цай бэлдэж өгье

хэмээн гал тогоо руу тэднийг дагуулан алхав.

Тэд хамтдаа цай ууна хэсэг сууж байтал Тэхёны аав гэнэт нэг зүйл санах шиг болоод, Тэхён руу харан,

Т. Аав: Гэхдээ та хоёр түрүүн биднийг орж ирэхэд муудалцсан гэхээргүй л харагдаж байсан даа.

хэмээн пал хийтэл хэлж орхив. Сонссон үгэндээ цочирдсон Тэхён ууж байсан цайндаа хахан, Хэсон руу цацаж орхилоо.

Хэсон өөрийгөө цэвэрлэн нойлд хувцасаа арчин зогсоод,

Хэсон: Заваан юм аа. Ёстой нэг тэр муу их зантыг дээ.

гэж амандаа бувтнан зогслоо.

Гэнэт түүний гар бүдэгрэн сарниж, алга болж эхлэв. . .

***

-ХӨӨЕ ХЭСОН, ХЭСОООН~

-БОСООЧЭЭ,

-ДАХИАД АЖЛААСАА ХОЦРОХ ГЭЭ ЮУ?!!

-ХӨӨШ

Хэн нэгэн намайг ийн дуудах чимээнээр би сэрлээ. Босоод харвал би орондоо хэвтэж байх бөгөөд Хэрим орны дэргэд намайг дээрээс харан зогсож байлаа.

Хэсон: Ааан, Энэ бүхэн зүйл байжээ. Би мэдээд байсан юм аа. Ямар сонин зүйд вэ

гээд гар луугаа харвал утас гарт минь харагдав.

Хэрим: Юу гээд байгаа юм бэ? Хурдан босч үз

гээд цааш эргэв. Түүнийг хараад би гэнэт өчигдрийн явдалыг саналаа,

Хэсон: Хөөе, Хэрим чи өчигдөр яаж байгаа юм бэ? Таксины төлбөрт битгий санаа зовоороо гэчихээд. Тэрнээс болж надад тохиолдсныг мэдэж байна уу?

Хэрим: Мадэхгүй ээ, мэдэх ч сонирхол алга. Тэгээд ч би төлбөрт нь битгий санаа зовоорой гэснээс биш би төлнө гэж бол хэлээгүй байх шүү

гэсээр хэлээд гаргаад гараад явлаа.

Хэсон: За яахав, би хариугаа авнаа гээд уруулаа хазан, гараа атган занавч үнэндээ түүний хэлдэг үнэн юм даа хэмээн бодоод тайвшран, цаг харахаар утсаа аван хартал өчигдрийн миний уншиж байсан өгүүллэг байх бөгөөд эхний хэсгийн унших дээр хэд дараад ч уншиж болсонгүй. Мөн дараагийн хэсэг нь ч одоохондоо орж амжаагүй хэвээр байв. Эхлэл хэсгийн ч уншиж амжилгүй дөнгөж эхлүүлээд л шууд унтсан бололтой. Өгүүллэгийн талаар юу ч санасангүй. Гэсэн ч надад дахин энэ зохиолыг унших хүсэл төрсөнгүйд өөрийн номын булангаасаа устгаад, орноосоо босож ажилдаа явахаар бэлдлээ. . .