.

Орондоо орон унтах гэсэн боловч яагаад юм сандарсандаа болоод хэвтэх гэж нэг их яарсангүй. Учир нь би хэвтсэн л бол удалгүй унтчихдаг, хамгийн чухал нь тэр бүсгүйг тэр үед сэрүүн байсан уу? Эсвэл унтаж байсан эсэхийг мэдэхгүй байлаа. Гэсэн ч төд удалгүй би нойрондоо дийлджээ.

Би нэгэн өрөөний өмнө зогсох бөгөөд миний санаж байгаагаар миний одоо энэ ертөнцөд амьдарч байгаа гэр бололтой. Хаалгыг онгойлгон ороход өнөөх эмэгтэй зогсох бөгөөд яг л жаахан хүүхэд шиг ам нь тойроод шоколад болсон нь өхөөрдөм юм. Нэрийг нь ч мэдэхгүй энэ бүсгүй яагаад ч юм. . .

Тэр надруу харан инээмсэглээд гэнэт царай нь бараасаар доош муужран уналаа . . .

***

Миний өмнө ухаангүй хэвтэж байгаа энэ эмэгтэйг би яг одоо хамгаалахыг хүснэ. Түүний гар нь цагаахан бас маш жижигхэн, түүний үс нь нарны туяанд гэрэлтэн бор шаргал болж үзэгдэх бол царай нь яг л бяцхан хүүхдийнх адил булбарай зөөлөн харагдаж байна.

Ус авахаар түүний өрөөнөөс гарахад нэг эмч бололтой эрэгтэй үүдэнд намайг хүлээж байсан аятай зогсож байв.

Эмч: Сайн байна уу. Удаан уулзалдсангүй шүү.

Түүний хэлсэн үгийг сонсоход бид бие биенээ танидаг бололтой.

Тэхён: Аан тийм байна. Та ч бас сайн байна уу?

Эмч: Та надтай түр ярилцаач.

хэмээн хэлээд намайг дагуулан хүн багатай газар луу явахыг хүсэн үзлэгийн өрөөнд ирлээ.

Эмч: Түүний бие хэдийгээр эдгэрсэн ч ухаан алдах нь сүүлийн үед ихсэж байгааг та мэдэх байх.

Тэхён: Айн а-аа аан тийм л дээ.

Тэхён: Гэхдээ юунаас болсон юм болсон юм бол?

Эмч: Тэр өдөр авсан түүний гэмтэл хэдийгээр эдгэрсэн ч энэ нь магадгүй түүнийг гүн цочролд оруулсан байх мөн магадгүй өөр зарим шалтгаан ч байж болох учир бид дахин шинжилж байгаа. Тиймээс миний зөвлөх ганц зүйл гэвэл түнийг аль болох ганцааранг нь битгий орхи. Энэ магадгүй түүнийг ямар нэгэн аюулд оруулж болзошгүй.

Тэхён: Ойлголоо. Гэхдээ та тэр өдөр гэж. . .

***

Түүний өрөөний өмнө ирээд хэсэг зогсон амьсгаа аваад дотогш оров.

Тэр орон дээрээ дээш өндийн суусан байх агаад түүний өмнө сандал дээр нэгэн эмэгтэй цааш харан суугаад хоорондоо инээд алдан ярилцаж байв.

?: Өө, миний хүү ирчихсэн үү?

Тэхён: Ээжээ? Та юу хийж байгаа юм бэ?

Т.Ээж: Яах юу байхав дээ. Бэртэйгээ уулзах гээд бас хүүхдүүд ээжтэйгээ уулзмаар байна гэсэн болохоор тэднийг авчирсан юм.

Тэхён: Хүүхдүүд гэнээ хэмээн гайхсан харцаар өнөөх бүсгүйг харвал над руу нүдээрээ дохив.

Тэхён: Аан тийм. Миний хүү-хүүхэд, хүүхдүүд. Тэгээд одоо тэд хаана байгаа юм.

Т.Ээж: Зайрмаг идмээр байна гээд өвөөгөө дагуулаад явсан.

Гэнэт хаалга нээгдэн, шуугилдах чимээнээр хойш харвал, хэн нэгэн гүйн ирээд хөлнөөс минь зуураад авав.

?: Ааваа, ааваа.

Тэхён сандран хэлэх үгээ ололгүй хэсэг зогсоод царайгаа төв болгон амьсгаа аваж, түүнийг гар дээрээ дээш өргөн тэврээд,

Тэхён: Өө миний хүү, ирчихсэн үү? хэмээн инээмсэглэл тодруулав.

'Хэдийгээр би энэ хүүхдийг анх удаагаа харж бас тэвэрж байгаа хэдий ч . . . Би энэ мөчид маш жаргалтай болсон юм. . .'

***

Тэхёны аав, ээж хоёр нь хүүхдүүдийг дагуулаад өөрсдийн гэр лүүгээ харьцгаасан билээ.

Тэхён: Одоо эмнэлгээс гарахад үнэхээр зүгээр гэж үү?

Хэсон: Тиймээ. Эмч дусал залгаад дууссан болохоор одоо гарч болно гэсэн. Гэхдээ угаасаа удахгүй чамайг сэрэхээр би эндээс явна шүү дээ.

Тэхён: Тэр ч тийм л дээ.

Гарахдаа бэлдэн зогссон Хэсон Тэхён руу том нүдлэн хараад,

Хэсон: Гэхдээ эмнэлгийн төлбөрийг яах юм бол? Чи энэ газарт яаж ирсэн юм?

гэж асуухад Тэхён инээд алдан,

Тэхён: Пак туслах биднийг хүргэж ирсэн юм. Тэгээд ч тэд чамаас төлбөр авахгүй байх аа.

Хэсон: Яагаад?

Тэхён: Энэ чинь танай гэр бүлийн эмнэлэг биз дээ?

Хэсон Тэхён руу гайхан хараад,

Хэсон: Чи юу яриад байна аа? Манай аав ээж хоёр ямар ч эмнэлэг ажлуулдаггүй шүү дээ.

Тэхён: Юу?? Яагаад үгүй гэж. Пак туслахын хэлснээр бол чамайг ч гэсэн энэ эмнэлгийн хамгийн шилдэг мэс заслын эмч гэсэн шүү дээ.

Хэсон инээд алдан,

Хэсон: Би мэс заслын эмч гэж үү?

Тэхён: Биш юм уу?

Хэсон: Биш ээ. Би цус харахаасаа ч айдаг. Гэхдээ хэрэв чиний хэлж байгаа үнэн бол би ч одоо том асуудалд орсон бололтой. Яагаад заавал эмч гэж вэ? Чиний зүүдэнд бүх зүйл их өөр байна.

Тэхён: Гэхдээ миний мэргэжил, гэр бүл гээд бүгд өөрчлөгдөөгүй. Яагаад чинийх өөр байгаа юм бол?

Хэсон: Магадгүй чи намайг танихгүй болохоор тэр байх л даа.

Түүнийг ингэж хэлэхэд Тэхён түүнрүү дөхөн очиж өмнө нь зогсоод,

Тэхён: Тиймээ чиний зөв бололтой. Би чиний талаар бараг юу ч мэдэхгүй юм байна. Нэрийг чинь хүртэл

хэмээн нүд рүү нь ширтэн урууландаа багахан инээмсэглэл тодруулаад,

Тэхён: Хоёулаа албан ёсоор танилцъя. Миний нэрийг Ким Тэхён. Танилцахад таатай байна. Сайн тусалж дэмжээрэй . . . Эхнэр минь.

гээд гараа сунгав. Хэсон хариу гар барин инээмсэглээд,

Хэсон: Кан Хэсон гэдэг. Би ч бас танилцсандаа таатай байна. Сайн тусалж дэмжээрэй, нөхөр минь . . .

Бас. . . надад гарын үсгээ өгөөч. . .

Тэхён: Юу? . . .