《{completed}While you were sleeping》19. Мэдрэмж~
Advertisement
Би нэг зүйлийг өөрийн мэдэлгүй төсөөлөөд зогсож байдаг болчихсон байх юм . . .
Чи бид хоёр хамтдаа байвал юу болох бол?
***
Шөнийн тэнгэрээс цасан ширхэг будран салхитай хамт бүжиглэн наадсаар газарт алгуурхан буухдаа сэмхэн инээд алдан гудамж талбайгаар холхилдох олон хүмүүс, хөгжмийн эгшиг, өнгө өнгийн гэрэл алагласан сүрлэг гацуур модтой хослон мишээх нь шинэ жилийн гайхамшиг биелэх гэж буй адил.
Энэ л өдрийг хоног тоолон хүлээж, гартаа баглаа цэцэг барьсан Тэхён яг одоо үгээр хэлэмгүй олон мэдрэмжийг зэрэг мэдэрч сэтгэл нь түгшив ч нүүрэнд нь инээмсэглэл тодрон гараа зүрхэн тушаа газраа тавин чагнаад дахин гүйж эхлэх бөгөөд өдөржин шөнөгүй хөлсөө дуслуулан бүжгийн бэлтгэл хийсэн хүн шиг харагдана.
Өмнөх удаад Хэсонтой уулзаж чадаагүй бөгөөд энэ удаад ч мөн түрхэн зуур нойр авах тул аль чадахаараа хурдан түүнтэй уулзахыг, өөрийн мэдрэмжээ түүнд илэрхийлэрийг юу юунаас илүү хүсч байлаа. Гэсэн ч энд ирснээсээ хойш түүнийг хаана байгааг мэдэж чадаагүй бөгөөд түүнтэй утсаар ярихад
- Би одоо бидний болзож байсан-
гээд дуудлага тасарсан бөгөөд холбогдох боломжгүй болсон билээ. Иймээс Тэхён өөрсдийн тэр өдөр хамт очсон бүх газруудаар очиж нааш цааш гүйсээр хэдийн 2 цаг өнгөрөөд буй.
Түүний яг одоо зогсож буй энэ газар бол Тэхён Хэсон хоёрын хамтдаа нэгэн мартагдашгүй дурсамжаа бүтээлцсэн газар юм. Тэдний тэрхүү өдөр авсан бөгж одоо ч тэдний хуруунд зүүлттэй хэвээр . . .
Цээжин дотроо булгилан байх догдлолоо тэвчиж яадан ойр тойрноор эргэлдэн өөрт нь онцгой мэдрэмжийг өгдөг тэр л хүнийхээ төрхийг эрэн зогсоход хажуугаар зөрөн өнгөрөх хүмүүсийн төрх, хоолойг үл анзааран байх аж.
***
(Хэсоны талаас)
Тэхёнтэй утсаар ярьсныхаа дараа Хэсон аль чадахаараа тэдний анхны болзоондоо очсон талбай руу гүйж эхлэв.
Замын хажууд гараа өргөн такси барихаар оролдох боловч шинэ жилийн орой унаа олдоно гэдэг өдрийн одтой л адил аж.
Эцэст нь тэрээр байдаг чадлаараа гүйсээр мөнөөх талбайн урд талын машин замын уулзвар дээр ирэн гэрэл дохиог солигдохыг секунд тоолон байж хүлээхэд яг л гацсан мэт удаан санагдаж байлаа.
Advertisement
Хэдий бие нь энд байвч сэтгэл нь хэдийнээ хэн нэгний хайсаар хаа сайгүй тэнэх түүнийг гэнэт хэн нэгэн хүн мөрнөөс нь барин авахад тэрээр цочсон боловч маш ихээр баярлан, инээд алдсаар хойш харав.
- Тэ-! Сынхён?!
- Сайн уу? Хэсон-аа. Шинэ оны мэнд.
- Чамд ч бас шинэ оны мэнд.
- Гэхдээ чи энд юу хийж байгаа юм бэ?
- Аан би харин--
- Надтай уулзахаар!
Хэн нэгэн ийн хэлсээр Хэсоныг араас нь татан өөртөө ойртуулж, мөрөн дээгүүр нь тэврэн авахад Хэсон гайхсаар толгойгоо хойш бага зэрэг эргүүлэн түүнрүү харвал том өргөн мөр л нүдэнд нь харагдах аж.
- Тэхён-аа!
Хэсон Тэхён рүү гайхан харахад Тэхён ширүүн харцаараа Сынхён руу ширтэн зогсож байв. Сынхён багахан мушийгаад,
- Санаа битгий зовоо. Бид дөнгөж сая л таарсан юм.
- Мэднээ. Бид ингээд явъя даа.
Тэхён төв царайгаар ийн хэлээд Хэсоны гараас атган, баглаа цэцгээ өгөөд
- Шинэ оны мэнд Хэсон~аа хоёулаа явцгаая.
гэсээр түргэн түргэн алхаж эхлэв.
Тэд хэсэг хоорондоо үг дуугаралгүй, будран хаялах цасан ширхэг дунд хүмүүсийг алгуурхнаар зөрөн, удаанаар алхлав. Ойр торонд хөгжмийн ая эгшиглэн хүмүүсийн шуугиан үл тасравч. Тэдэнд харин дэндүү анир чимээгүй санагдах аж.
_______________
Үүсэн аниргүйг эвдэх мэт Хэсон гэнэтхэн чангаар найтайхад Тэхён сая л ухаан орох мэт дороо зогсоод Хэсоны өөдөөс харан гарын алгаа хооронд нь хэсэг үрж, даарсандаа ягаарсан түүний хацар дээр тавиад, түүний өөдөөс эгцлэн хэсэгхэн харж зогсоод Хэсоныг татан шууд л энгэртээ наачихав. Түүний энгэрт Хэсон сандарсандаа яахаа мэдэхгүй бөндөгнөж, Тэхёныг үл ялиг түлхэхэд, Тэхён түүнийг улам бүр өөртөө наана тэврээд,
- Хэсэг зуур л ингээд зогсоё. Чи даарчихсан байна.
хэмээн хэлээд нүүрээ түүний үсэнд ойртуулан тэврэхэд түүний цээжинд наалдан зогсох Хэсонд зөвхөн түүний дахин давтагдашгүй онцгой сайхан үнэр нь уушгийг нь дүүргэж, түргэн түргэн цохилох зүрхний хэмнэл нь тодхон дуулдах бөгөөд энэ чимээ Хэсоныг үгээр хэлэмгүй ихээр догдлуулж бас тайвшруулж байлаа.
- Тэхён~аа нээрэн чамд энийг, уг нь өчигдөр чиний төрсөн өдрөөр өгөх гэж байсан ч чадсангүй.
Advertisement
- Зүгээр шүү дээ.
Тэхён яг өвлийн өвгөнөөс бэлэг авч буй жаахан хүүхэд шиг Хэсоны бэлгийг баярлан аваад Хэсон руу харвал, Хэсон инээмсэглэн
- Задлаад үздээ.
- Вуаа, гайхалтай. Камера байна. Яг миний сонирхол байна. Маш их баярлалаа
Түүний энэ байдал нь хэн ч харсан эгдүү хүргэм яг л хүүхэд шиг. Тэхён гэнэт хошуугаа унжийлган
- Би ч бас уг нь чамд бэлэг бэлдсэн байсан даан ч бага зэрэг саатал гараад авчирч чадсангүй. Уучлаарай, гэхдээ дараа заавал өгнө өө.
- Санаа зоволтгүй ээ. Дараа өгөхөд л болно шүү дээ. Гэхдээ чи надад өнөөдөр нэг зүйл хэлнэ гэж амалснаа санаж байна уу?
- Мэдээж хэрэг би санаж байна. Яаж мартах вэ дээ.
Хэсон~аа би чамд үүнийг хэлэхийг маш ихээр хүссэн. Хэдий удаан бэлдсэн ч яг хэлэх гэхээр хэцүү юм. Тиймээс сайн сонсоорой.
Тэхён Хэсоны мөрнөөс барин одод түгсэн мэт гялтганах нүдээр түүнрүү ширтээд байдаг чухал царайгаа тодруулан, түүний бүдүүн баргил боловч зөөлөн хойлоо нь багахан чичирсээр,
- Хэсон~аа надад ямар хэцүү өдөр байсан ч чамайг харах мөчид, хэдийд ч би инээмсэглэдэг. Чамтай хамт байх тусам чиний тухай бүх зүйлсийг мэдэхийг хүсдэг. Ямар зуршилтай, ямар өнгөнд дуртай . . . гээд бүгдийг нь . . . Бас чиний юу мэдэрч байгааг өөр дээрээ яг адилаар мэдрэхийг хүсдэг.
Хэнээс ч илүү зөвхөн чиний дэргэд байхдаа л хамгийн ухаалаг, догь залуу байхыг хичээх ч чамд харин нөлөөлөхгүй байгаа мэт санагдах юм. Яг л чи намайг олж харахгүй байх шиг . . . Гэтэл чиний хийсэн үйлдэл, хэлсэн үг бүр чинь намайг цээжээ даран зүхээ чагнахад хүргэж байна.
. . . Гэсэн ч би больж чадахгүй байна.
Би чамд хайртай. Тиймээс энэ удаад ямар нэг худал жүжиг нэрээр биш жинхэнээсээ байх болно. Цаашдаа ч бас би чамайг үргэлж миний цорын ганцаар хайрлаж, халамжилж, чамайг бүхнээс хамгаалах болно. Надтай үерхээч.
Тэхёныг үгээ хэлж дуусахад Хэсон хариу хэлэлгүй доош харан хэсэг зогсоод, намуухан дуугаар
- Чи итгэлтэй байна уу?
хэмээн асуухад сандран зогсох Тэхён нүдээ бүлтийлгэн Хэсон руу хараад,
- Юу юунаас илүү итгэлтэй байна.
Түүний хариултыг сонсон зогссон Хэсон үл ялиг доош харсан хэвээр Тэхёны өөдөөс харалгүй,
- Тэгвэл би ч бас
түүний ингэж хэлэхтэй зэрэгцэн Тэхён Хэсоныг татан дахин энгэртээ наана тэврэв.
Тэр хоёрт баяр хүргэх мэт тэнгэрт галт наадам цацарч, үнэхээрийн үзэсгэлэнтэй харагдах бөгөөд Тэхён, Хэсон хоёр гар гараасаа хөтлөлцөн тэнгэр өөд хэсэг зуур ширтэх боловч тэдэнд тэнгэрт гялалзах галт наадмаас илүү дэргэдээ зогсох нэг нь илүү тодоор гялтганан харагдах бөгөөд Тэхён, Хэсон хоёр бие биерүүгээ ширтэн зогсоход Тэхён аажуухнаар Хэсон руу нүдээ салгалгүй дөхсөөр эцэст тэдний уруул шүргэлцэхэд тэдний дотор тэнгэрт гялалзах оддоос ч илүү олон сольют цацарч байв. Тэд энэ мөчид бие биесийнхээ мэдрэмжийг яг адилаар зэрэг мэдэрч буй биз ээ.
Цасан ширхэгүүд бүжин наадсаар
салхитай хамт алсад одоход энэ шөнө дуусч басхүү цагийн зүү минутын зүүтэй давхцана арван хоёрыг зааж байлаа.
***
A.N. To be continued . . .
Advertisement
- In Serial24 Chapters
Event Horizon
Warning: the first blue box appears at chapter 24. David always lived his life, looking at the world through a film of grey. He knew he was dull, he knew he was worthless. And the world was too. His life ended in an instant, hit by a truck. Then he woke up again, and the System gave him a mission. Pretty standard isekai, so far. The only problem was that whenever he died, he respawned. After agony and pain, he would come back reforged. And so he died, again and again. And when he completed his mission, another one awaited. On and on. But his life had meaning now.
8 237 - In Serial118 Chapters
Mated to Morpheus
There once was a werewolf who was half God, the Moon Goddess' son.His name was Morpheus, he was the same werewolf who had led the wolves into battle, he was the leader of the war that had finally given werewolves complete control over everything, including being above humans.Morpheus despised humans, hated them with a passion because they were the reason werewolves had to hide in the darkest parts of the woods.But, not everything went his way after the war, his mother was appalled by the many human deaths that were taken at her son's hands.She cursed him to a deep sleep, to spend centuries frozen in time until something would come along that could change his view on humans.Being a recently turned eighteen human, Emery finds herself in the cold embrace of a man who she only heard of in stories.note - cover is made by @ViaAlyssaNicole
5 338 - In Serial38 Chapters
Labyrinthium
One day, the world as it was known, was fragmented and turned into a labyrinth. All the races and cities became separated by endless dungeons and mazes. Every few months, the labyrinth will send calamities to nations, unless a group of adventurers is sent to challenge it. The story follows Noemi, a girl with lizard blood, whose goal is to save her village and dream is to discover what lies deeper down the labyrinth. Cover by Marg_Naroth
8 184 - In Serial26 Chapters
Rebirth: A Reincarnation Story
A forbidden magic has been used to weave the souls of mortals, and gods all for a chance to turn the balance. The least of the souls was once a man wronged by those he trusted most. He's given a new chance at life, though it comes with a catch. Will this new life prove more advantageous for him or will his seemingly cursed luck catch up to him again? Another the last vestiges of a god who lacked the drive to truly reach his potential. With this new chance comes the opportunity to forge a greater path. Can he keep himself on track, or will he find his path already being made by another? The last is the ever sleeping child of the cosmos born from a forbidden pairing, will the young god find his own strength in a world designed to go against him, or will he allow Chaos to consume him burning the foundations down around him?
8 161 - In Serial10 Chapters
The Prowlisi and The Assembly
Thomas ends up walking through a spacial fissure while his mind is focused on making schemes for his friends. The next thing he knows he's stuck somewhere completely foreign. To make matters worse as soon as he truly gets his bearings he almost dies, and is that a rabbit with antelope horns? ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- This is my first time writing and posting what I hope to be a full length novel. Any and all feedback, comments and reviews are greatly appreciated. I am trying to improve and it is quite hard to do so without any feedback. I hope someone is able to get some enjoyment out of what I have created here.
8 139 - In Serial19 Chapters
Domain Warz
Join Murphy as he steps into the world of a Cosmic Game with far reaching implications. Laugh and cry as you watch him struggle like an ant to subvert terrible luck, develop a basic modicum of common sense and form at least a tiny speck of ability to socialise with others. Then be awed as he climbs to the very pinnacle of this Game World to pry free the shackles of the perversely cruel Game System that has cursed him!
8 125

