《{completed}While you were sleeping》20. Үнсэлт♡
Advertisement
* Жинхэнэ хайртайгаа
учрахад
гэж үгүй.
***
Дэндүү гайхалтай юм энэ мэдрэмж . . .
Хэн нэгнийг хайрлах, тэр хүнээрээ хайрлуулах гэдэг.
. . . Яг л тэнгисийн эрэгт нар жаргаж буй үзэсгэлэнтэй агшин тэр хэвээрээ гацчихсан мэт . . .
Хорвоо дэлхий ч, цаг хугацаа ч тэр . . .
Зөвхөн бидэнд зориулан хөдлөх мэт . . .
Дэндүү олон өнгөтэй, дэндүү олон төрхтэй ажээ . . .
энэ "" . . .
Зүгээр л инээмсэглэж байгаа нь, зүгээр л унтаж байгаа нь, надад хааяахан гомдоллон, жаахан охин шиг болчихдог нь, надруу харах харц нь гээд түүний гэсэн бүх зүйлээс би хайрыг мэдэрдэг.
Тэр яг л миний
шидэт дэлгүүр шиг . . .
***
~
Бидний учрал дэндүү гайхалтай . . .
Гэхдээ тэрнээс ч илүү гайхалтай нь энэ эмэгтэй . . .
Урд минь хамгаас үзэсгэлэнтэй энэ л инээмсэглэлээ тодруулан надруу гэрэл цацруулан суух түүнийг болдог бол бүх хүмүүст миний эмэгтэй хэмээн зарлаад, үүрд хамт, зөвхөн өөрийнхөө дэргэд байлгахсан.
Зөвхөн бидэнд л зориулагдсан энэ ертөнцөд тэр үргэлж миний нар, сар, тэнгэрт түгэх олон мянган одод минь . . .
Том цэлгэр цонхоор зуны нарны хурц гэрэл туяарах энэ өрөөний орон дээр бид хоёул анх удаагаа бие биесээ харж буй мэт ширтэнэ, яг л биесийнхээ төрхийг тогтоон авч, зүрхэндээ сийлэх мэт, өчүүхэн ч хэсгийг үлдээлгүйгээр . . .
Гэрэл цацарсан энэ харцанд нь уусахдаа бидний хамтдаа өнгөрөөсөн энэ бүхий л хугацаа дэндүү үзэсгэлэнтэй, бас ямар их аз жаргалтай байснаа бодон түүний нүдийг огт салгалгүй харна.
Түүний минь дулаахан, булбарай цагаан гар нь алгуурхнаар хацарт минь хүрэхэд, би дэндүү гэмээр амгалан мэдрэмжийг аван түүний гар дээр гараа давхарлан тавьж атгаад, нөгөө гараараа долгиолон харагдах түүний бор шаргал үсийг нь зөөлхөн элбээд, толгойг нь алгуурхан өөртөө ойртуулан духан дээр нь удаанаар үнсэв. Түүний минь энэ үнэр цэцгийн үнэрээс анхилам юм.
Бидний хамтдаа байгаа мөч бүхэн гайхамшиг . . .
Саран авхай тэнгэрт мэлтийж, шөнийн тэнгэрт одод түгэхээс өглөөний наран мандах хүртэл бид өөрсдийн гайхамшгийн орондоо аз жаргалдаа умбан биеэсдээ ахин дахин дурлаж, уусан нэгддэг.
______________
- Хоёулаа өнөөдөр юу хийх үү?
Advertisement
- Ммм..., харин л дээ? Ээж аав хоёр хүүхдүүдийг аваад гэр лүүгээ явчихсан байгаа болохоор . . . Эхнэр минь юу хиймээр байна? Чамд хийхийг хүсч байгаа зүйл байна уу?
- Тэгвэл . . .
_________________
Том өрөөний шалан дээр дэвссэн хөвсгөр, зөөлөн, цагаан дэсгэр дээр Тэхёны энгэрт нь гарыг нь дэрлэн ном уншин хэвтэх Хэсоныг тэрээр ардаас нь зөөлөн тэвэрч түүний үнэрэээр уушгиа дүүргэн улам бүр шунаглан түүний үсэнд нүүрээ наахад Хэсон гартаа барьсан номоо доош нь тавиад, алгуурхан Тэхён руу эргэж харан энгэрт нь шигдэн , цээжинд нь наалдахад Тэхён түүнийг чангаар тэврэх нь үнэхээр хөөрхөн.
Хэсон толгойгоо бага зэрэг дээшлүүлэн гараараа Тэхёны үсийг илээд, уруулаа ойртуулсаар хацар дээр нь зөөлхөн буухад Тэхёны цээжинд бяцхан бүжигчид бүжих мэт ирвэгнэв.
Хэсон өндийн суугаад, Тэхён руу харан,
" Хоёулаа гоймон чанаж идэх үү? хэмээн босохоор дээш өндийхөд, Тэхён түүний гарнаас татан буцаан хэвтүүлээд, гараараа түүний толгойн хоёр талд газарт тулан түүний дээрээс харахад, тэдний дух нь нийлэн, бие биеийнхээ гялтганах нүдийг ширтэж, амьсгалыг нь чагинах мэт аниргүй болов. Тэхён үл ялиг, зугуухан доошилсоор Хэсон руу ойртож, удалгүй тэдний уруул нь нийлэхэд тэд бие биедээ хамгийн сайхан бөгөөд халуун үнсэлтийг бэлэглэн улам илүүг хүсэх мэт бие биерүүгээ тэмүүлэн улам гүнзгий, нандин үнсэлтийг өгч байлаа.
______________
Тэхён ягаан цэцгэн зурагтай хормогч зүүж, гал дээрээс дөнгөж чанаад буй цэнхэр ширмэн тогойтой гоймонгоо барьсаар гал тогооны ширээн дээр авчран, тагийг нь аван ширээн дээр тавиад, Хэсоны өөдөөс харан суув.
Хэсон маш ихээр баярлан хоёр гараа урдаа хавсран уулга алдаж
"Хөөх үнэхээр амттай харагдаж байна" гэхэд Тэхён тэмцээнд ялсан мэт сэтгэл өндөр, өөрөөрөө бахархаж байв.
Тэд хоёул аягандаа гоймонгоосоо савхдан хийж аваад, идэх гэсэн боловч Хэсоны үс нь нүүрнийх нь урдуур унжиж тэрээр байна байна үсээ чихнийхээ ардуур хийж нэг гараараа бөөгнүүлж барих ба гоймон идэхэд нэг л хүндрэлтэй байх боловч тэрээр идэхэд л анхаарал нь төвлөрсөн харагдах бөгөөд үргэлжлүүлэн идэхийг хичээсээр байв.
Advertisement
Тэхён сандал дээрээсээ гэнэтхэн өндийж, ширээнээс босон цааш том өрөө рүү явчихав. Хэсон гайхсаар түүний ардаас харан сууж байтал тэрээр гартаа ямар нэг зүйл атгасаар Хэсоны ард ирэн зогсоод түүнийг үсийг болгоомжтойгоор бөөгнүүлэн бариад, гараараа зөөлхөн самнаж Хэсоны үсийг гартаа атгасан үсний боолтоороо боож өгснийхөө дараа үсийг нь алгуурхан илж, толгой дээр нь удаанаар үнэрлэн үнсээд түүнийг ардаас нь хүзүүгээр нь тэврэн Хэсоны мөрөн дээр толгойгоо тавихад Хэсон үл ялиг түүнрүү толгойгоо эргүүлэн хацрыг нь илээд, түүний уруул дээр шоб хийтэл үнсэв. Тэхён түүнрүү инээмсэглэн, уруулаа үл ялиг долоогоод
- Энэ миний идэж байсан хамгийн амттай гоймон байлаа
гэхэд Хэсон бушуухан урагш хараад аягатай гоймонгоо аваад,
- Хоолоо идэцгээе, аягүй бол хөрчихнө гээд гоймонгоосоо савхдан аваад амандаа хийв.
Харин Тэхён нүүрэндээ инээмсэглэлээ тодруулсаар сандал дээрээ сууна, гоймонгоосоо нэг савхдан авч, үлээгээд Хэсон руу өгөхөд Хэсон гайхан, түүнрүү харахад Тэхёны инээмсэглэл тодоор гэрэлтэн, жаахан хүүхэд шиг нүдээ онийлгон инээх нь Хэсонд дэндүү өхөөрдөм санагдаж, өөрөө ч адилхан царай гарган инээсээр түүнийг үлээж өгсөн гоймонг идэв.
Ширээн дээр тавьсан Хэсоны гар утсанд мэдэгдэл ирэн дуугарахад Хэсон аван шалгавал Жонсугаас ирсэн мессэж байв.
From Jong Suk: Гэртээ байна уу?
Хэсон хариу бичихээр утсаа авахад Тэхён түүнийг нүд салгалгүй харах боловч ямар нэг үг дуугаралгүй чимээгүй л суух аж.
From Khesong: Тийм ээ.
From Jong Suk: Завтай байна уу? Дөнгөж сая дэлгүүр дэхь ажлаа дуусгачихлаа. Хамтдаа шар айраг уух уу?
From Khesong: Тэгье ээ. Тэхён бид хоёр завтай байна.
From Jong Suk: За тэгвэл би аваад очьё.
Хэсоныг түрүүнээс хойш хэнтэй мессэж бичээд байгааг мэдэхгүй нүдээ дүрлийтэл Хэсоныг харах Тэхён эцэст нь тэсэлгүй дуу орж,
- Хэн юм? хэмээн хариулт нэхсэн том нүдээр Хэсоныг харахад Хэсон ямар нэг элдэв хувиралгүйгээр,
- Жонсуг л байна. гэсээр хоолоо идэх зуураа тайвнаар хэлвэл Тэхён улам лавлан
- Ямар нэг зүйл болоо юу?
- Үгүй ээ. Түүний ажил дууссан хамт шар айраг уух уу гэсэн?
- Чи тэгээд юу гэсэн юм?
- Тэгье л гэсэн. гэхэд Тэхён нүдээ улам томруулан, гэнэт дуу алдан
- Үгүй ээ. Болохгүй!
гэсээр Хэсоны утсыг аван Жонсуг руу залган, 'Битгий ир!' хэмээн хэлээд тасалчихав. Түүнийг харан суусан Хэсон маш ихээр гайхан,
- Яагаад? Ямар нэг шалтгаан байгаа юм уу? Та хоёр дажгүй харьцаатай байдаг шүү дээ. Муудалцсан юм уу?
- Үгүй ээ, муудалцаагүй. Бид ямар жаахан хүүхдүүд үү?
- Тэгээд яагаад болохгүй гэж?
- Зүгээр л би чамтай хоёулахнаа л баймаар байна.
хэмээн хошуугаа унжуулсаар хэлэхэд Хэсон гайхсандаа нүдээ бүлтийлгэнэ түүнийг хэсэг хараад инээд алдан, гараараа амаа даран доош харан түүний энэ эгдүүтэй байдлыг өхөөрдөж байлаа.
Тэднийг ийн ярилцаж байтал хаалганы хонх дуугарч Тэхён урвайсаар очин хаалгаа онгойлговол үүдэнд нь Жонсуг хэдийн ирсэн байх ба хоёр гартаа барьсан ууттай зүйлээ дээш өргөн инээмсэглэв.
Тэхён түүнийг хараад хошуу цорвойлгосоор Хэсон руу харвал тэрээр толгойгоо багахан гилжийлгэн, нүдээ тормолзуулсаар Тэхён руу дохиход арга буюу Жонсугийг дуртай дургүй дотогш оруулав.
***
Advertisement
- In Serial10 Chapters
Heroism and Bad Decisions
When superpowers appeared, the only reason civilization did not collapse was a century of comic books and movies making the new reality familiar and even welcome. When threats out of fantasy and science fiction became truth, people with powers rose up to the challenge because it was both a dream come true and the culturally acceptable thing to do. But not all is well in the new world. Monsters, power-related accidents and villains are on the rise. Governments, companies and opportunists are not staying idle. In this slowly darkening New Age, Valley Grant just discovered she has powers. Joining the ranks of heroes is the next step, right? What do you mean she's not qualified? Why won't hero teams let her join and why are superhero costumes more expensive than cars?! And above all else, why do cape fights keep ruining her make-up? Updates 3 times a week.
8 157 - In Serial7 Chapters
Sarcophagus
At the culmination of a galactic conflict, an experienced sergeant is once again deployed on the battlefront. After a series of events, he perishes and awakens in a foreign body, far stronger than he could have imagined, where the laws of nature as he knew them have ceased to exist. But in this primitive world ruled by kings and monstrosities and magic, two forgotten terrors are emerging. The Elven King in the south has assembled an army and seeks to establish a new age, while in the north stirs the ancient corpse of the White King and his desires to plunge the realm into an eternal frost. But then these seemingly undefeatable powers make a grave mistake. They assail the reincarnated vampire lord. And they find themselves facing a greater terror than anyone could have imagined—Reith Lornhart.
8 204 - In Serial56 Chapters
The Five Series - redemption
Book 1 - Redemption Three generations have passed since the last near-apocalyptic war. Civilization is beginning to thrive again at an ever increasing pace. The burden of society has been once again placed on the back of a massive robotic workforce, creating a huge divide between industrial glory, and those forced to live in its shadow. Many have stubbornly held onto the old ways of self-governance from back when the government fell, but with its return, life in Welan City is changing. Aaron, a middle-aged man, who is stuck in the rut of daily life, witnesses a murder and finds himself in trouble, love, and the middle of a highly secretive robotics project. Aaron stakes his life on helping a prototype survive, and pays for it dearly. Passionate hate, love, and indifference send life in Welan City spiraling out of control, leaving no one innocent in the end. The Five Series is, well, a series. I've completed 3 of the books so far and will finish with a fourth, maybe fifth book. Book 1 is heavy on the character development side while the following will be much more decision and consequence oriented. This story reaches into the soul of a person and the universe we live in. Some people deserve a second chance, and some do not. With that im mind, no one really ever gets what they deserve though, do they? Always tell the people you care about that you love them as often as you can, they could be gone tomorrow. Would that change if you could always bring them back? I hope you enjoy reading this as much as I did writing it. Cody
8 205 - In Serial9 Chapters
WriTE April Fools Contest
April Fools is among us, it is time for Karen’s faithful to open up the altar to the public eye and prepare for a sacrifice. I, one of her apostles, have spoken with the fearsome kraken and she demands a contest between the greatest warriors of the land! What does she want? This time she wants something to tickle her funny bone (er, tentacle?), and thus we have decided the theme! Basically, we want you to write a short entry with the theme of ‘Comedy’. Make us laugh and you have a good chance of winning!
8 89 - In Serial128 Chapters
Innocence Lost || Indv. RP
I think the title explains it all :)
8 856 - In Serial43 Chapters
My Hero /L.H.
Амбър Смит е нормално 19 годишно момиче. Живее в Сидни Австралия заедно с родителите си. Има дълга до кръста руса коса и сини очи. След като отказва да изпълни заповедта на майка си, тя се озовава сам-сама на улицата. След една дълга нощ, тя среща момчето на мечтите си и само час по-късно, се оказва в една къща с 4 почти непознати момчета.
8 200

