- Воаа, гайхалтай. Таньд сайхан зохиж байна. Үнэхээр үзэсгэлэнтэй!

Хэсон хувцас солих өрөөнөөс Суяны сонгож өгсөн ханцуй болоод энгэртээ торон оруулгатай, шагаа хүрсэн урттай, бүсэлхийгээрээ бариу хормой хэсгээрээ дэрэвгэр хар даашинзыг сольж өмсөөд гарч ирэхэд дэлгүүрийн худалдагч уулга алдан, ам хуурай үгүй магтаж гарах бол Суян чухал царайгаа гарган түүнийг толгойн үзүүрээс нь хөлийн ул хүртэл нь нэгд нэгэнгүй гүйлгэн хараад, эцэст нь л нэг юм сэтгэлд нь нийцсэн бололтой толгой дохиж байв.

Тэд зорьсон зорилгоо биелүүлсэн тул эргэн ажлын байрныхаа урд ирэн, таксинаасаа буухтай зэрэгцэн Хэсонд дуудлага ирэн, утсаа харахдаа догдолсон сэтгэлээ нууж ядан инээмсэглэж "Тэхён хажуугийн машины зогсоол дээр ирчихсэн байна гэж байна. Би одоо явлаа"

"За тэг дээ"

Хэсон цааш эргэн нэг алхам ч хийлгүй Суян руу эргэн хараад "Би сандраад байна аа. Яах вэ? Би ямар харагдаж байна?" гэхэд Суян толгойгоо гилжийлгэн инээвхийлээд Хэсоны гарнаас атган "Тайвшир даа. Чи үнэхээр үзэсгэлэнтэй харагдаж байна" хэмээн хэлээд, Хэсоныг тэврэн авав.

"Суян?" Хэсон гайхавч, түүнийг хариу тэврээд нурууг нь зөөлөн илэхэд Суян түүний мөрөн дээр толгойгоо тавин чангаар тэврэн, тодхон санаа алдаад

"Миний найз . . . ." түүнээс зугуухан салаад, жаргалтайгаар инээмсэглэлээр "Заза одоо хурдан явдаа. Залууг чинь удаан хүлээлгээд яахав дээ" Хэсон ч тайвширсан бололтой нүүрэндээ мишээл тодруулсаар цааш эргэн алхав.

Суян Хэсоны ардаас харсан хэвээр хэсэг зогсоод өөрөөс нь нэлээдгүй зайтай болон холдсны дараа гэнэтхэн түүнийг дуудан ардаас нь орилов. Хэсон ч түүний хоолойг дуулан гайхсаар хойш иргэн харахад, Суян хоёр гараа дээш өргөн савчуулсаар,

"Маргааш надад бүгдийг ярьж өгнө шүү. Амжилт!"

"За тэгнэ ээ."

Хэсон ч мөн хариу даллаад, нэг гүнзгий амьсгал аваад цааш Тэхёний зүг алхаж байхад удалгүй Тэхён ч түүнийг харан машин дотроосоо бууж ирээд түүнрүү инээмсэглэсээр алхан Хэсоны өмнө ирээд зогсов.

Тэхёны нүд гялтганаж, хослолынхоо халаасанд гараа хийнэ, Хэсоны өмнө ирээд түүнийг харан үл ялиг инээмсэглэл тодруулах уруулаа гараараа даран, доош газар ширтэн зогсоод хоолойгоо засаж бүдүүн баргил хоолойгоор "Чи гайхалтай харагдаж байна. За ийшээ сууна уу хатагтай" машиныхаа хаалгыг онгойлгон машинд суухыг дохиход Хэсон ч мөн доош харан инээмсэглэсээр дотогш орон суув.

Тэд явсаар хүмүүсийн хөл хөдөлгөөн үл үзэгдэх, чимээ шуугиан үгүй анир тайван, хотоос зайдуу газар ирэв. Модон дундуур, шороон замаар явсаар цагаан, саарал өнгөтэй, уламжлалт солонгос хэв маягтай, чулуун хашааны өмнө ирж зогсоход Хэсон нэг гараа цээжин дээрээ атган тавьж, нүдээ алгуурхан аниад, тэвдэх сэтгэлээ тайвшируулахыг хичээвэл халуу төөнөх дулаахан болоод том зөөлөн гар түүний нөгөө гарыг бүрхэн авахад Хэсон нүдээ буцаан нээв.

Тэхён түүний гарыг хоёр гарынхаа алган завсраа яг л сувдаа нуух хясаа мэт хавсран атгаж, зөөлнөөр үнсээд, Хэсоны нүд рүү ширтэхэд зөвхөн тэдний л ойлгох хэлээр харцаараа ярилцаж байна уу? гэлтэй. Хэсон Тэхёны царайнд ойртон, түүний царайг нэг бүрчлэн, өчүүхэн хэсгийг ч үлдээлгүй хараад, хацарт нь гараа нааж, хурууныхаа үзүүрээр түүний өтгөн хар хөмсөг дээгүүр маш зөөлнөөр хөнгөн илээд, "Чамд баярлалаа. Надад энэ зоригийг өгсөнд. Зөвхөн чи л байсан учраас би зоригтойгоор өөртөө энэ боломжийг өгч чадсан.

Чамдаа хайртай шүү" шивнэх мэт ийн хэлэхэд Тэхён нүдээ аниад хацар дээр нь байх түүний гар дээр гараа тавин улам бүр хацраа наана атгаж,

'Үгүй дээ. Чи л миний амьдралд гайхамшгийг бий болгосон нэгэн. Чиний төлөө гэвэл би нэг шөнийн дотор мянган километр замыг явган туулахад бэлэн. Гэсэн ч би чамд энэ мэдрэмжээ ойлгуулж чадах эсэхдээ эргэлзэх юм. Энэ хэвээрээ эцэс хүртэл нь хажууд минь байж өгвөл би ямар ч харанхуй өдрийг айдасгүй давж чадна гэдэгтэй итгэлтэй байна' Тэхён зөвхөн өөртөө, дотроо л ийн бодсон бодлоо харцаараа л бүгдийн илэрхийлэх мэт түүнийг ширтэн "Би ч бас чамдаа хайртай"

Гэнэтхэн хашааны хаалга нээгдэнэ, дотроос нэгэн хүн нүүр дүүрэн инээмсэглэсээр гарч ирэв.

"Залуусаа, та нар бүгд дотор хүлээгээд байхад дотогш орохгүй энд юугаа хийгээд байгаа юм бэ?"

"Жимин?!"

Тэд хоёул машинаасаа бууна, Жимин рүү дөхөн очоод, Хэсон мэнд мэдэж, өөрийгөө танилцуулж ч амжаагүй байхад Жимин түүний гарыг татан авч үнсээд "Танилцахад таатай байна хатагтай Хэсон. Намайг Пак Жимин гэдэг. Тэхёны хамтлагийн нь гишүүн, дотны найз. Таныг ойроос харсан чинь улам үзэсгэлэнтэй харагдаж байна. Бид таны тухай Тэхёнаас зөндөө дуулсан. Тэр үргэлж таны тухай л яриад байдаг болчихсон шүү." ийн хэлмэгц Тэхён түүний гарлуу цохиод авав. Жимин түүнрүү эргэн хараад "Яасан бэ? Би худлаа яриагүй л биз дээ?" хэмээн ёжтой хэлэхэд Тэхён харцаа буруулан доош хараад, хоолойгоо засахад Жимин нүдээрээ инээмсэглэлээ тодруулан Хэсоныг дагуулан дотогш алхав.

______________

-Хөөе хөөе, тэр хэд ирж байна. Алив хурдлаарай. Бүгд бэлэн үү?

- Ширээгээ зассан биз дээ?

- Бараг бүгд бэлэн болсоон. Одоо тавагтай хоолоо ширээн дээр тавихад л болно.

- Хэн хоол таваглаж байгаа билээ?

- Манайхаан би хоолоо зуухнаас гаргачихлаа.

- Намжүүн?!

Шатаар доош хэн хайрцагтай зүйл тэврэн хурдалсаар бууж ирэн "Би дээд давхраас шилэн аяганууд авчирлаа"

- Жонгүк?!

- Хоёроо болгоомжтой. Та хоёр мөргөлдөх нь бай-.

Ийн хэлж амжилгүй гэрээр дүүрэн чанга дуу чимээ гарч, хагарсан шил, шаазан аяганы хэлтэрхий, хоолтой холилдон шалаар нэг тарахтай зэрэгцэн үүдний хаалга онгойж Жимин Тэхён болон Хэсоны хамт орж ирэв.

-Залуусаа та нар чинь юугаа хийгээд байна аа?!