《{completed}While you were sleeping》27. Тэхён1
Advertisement
(Тэхёны талаас)
Тэхён Хэсоныг нүдээ аниж байхыг хүсээд түүний ард гаран халаасандаа хадгалж байсан зүйлтээ гарган түүний хүзүүнд зүүж өгөөд хүзүүн дээр нь үнсэхэд Хэсон түүнрүү толгойгоо эргүүлэн тэдний харц болоод хамрын үзүүр тулахад бие биесийнхээ амьсгалыг мэдрэн Хэсон удаанаар түүний уруул руу дөхөхөд Тэхён уруулаа үл ялиг мушийлгаад, түүнийг өөр лүүгээ харуулан, бүсэлхийнээс нь татаад өөртөө ойртуулан бие биеийнхээ уруулыг мэдрэмжээр дүүргэн удаан үнсээд, энгэртээ наана тэвэрч далайн эрэг дээр нар жаргах гайхалтай мөчийг хамтдаа ширтэн зогсоход юу ч тэднээс үл үзэсгэлэнтэй харагдаж байлаа.
Тэхён "Би нэг тийшээ явчихаад ирье. Би удахгүй ээ" хэмээн Юнгитэй тохирсон газраа уулзахаар амралтын газрын захад байрлах нэгэн жижигхэн хоолны газар луу яаран гүйв.
Түүний ирж явааг харсан Юнги гараа өргөн дохиж, Тэхёныг дуудахад тэрээр сандарсан харагдах бөгөөд Юнги рүү гараа сунган "Та авчирсан уу?"
"Май энэ байна. Ер нь яагаад анхнаасаа чи өөртөө хадгалж болоогүй юм бэ? Хүнийг энэ хүртэл халуун наранд ирүүлээд" Юнги ийн хэлээд халааснаасаа жижигхэн цэнхэр харцагтай зүйлийг Тэхёнд өгөв.
Тэхён түүнийг гартаа чанга атган халаасандаа хийгээд "Хэсон харчихаж магадгүй шүү дээ"
Юнги "Маргаашийн бүх зүйл бэлэн болсон харин чи өөрөө? Итгэлтэй байна уу?" хэмээн лавлан асуухад Тэхён уртаар санаа алдан "Тийм ээ. Би үнэхээр итгэлтэй байна. Түүний хажууд үргэлж байхыг хүсч. Тиймээс маргааш түүнд гэрлэх санал тавих болноо." гэхэд Юнги түүний нурууг хөнгөн цохиод "Чи ч том болжээ. Амжилт!" гэхэд Тэхён урууландаа тодрох инээмсэглэлээ гараараа хаагаад "Би таниас түрүүлээд нөхөрт гарах нь дээ. Та хурдан найз охинтой болохгүй бол энэ чигээрээ эхнэртэй болж чадахгүй шүү." хэмээн Юнгиг шоолоход Юнги хоёр гараа халаасандаа хийгээд урагш алхан "Золиг минь чи өөрийгөө л хичээ. Тэгээд ч би найз охин байхгүй гэж хэлээгүй биз дээ" гэв.
Тэхён түүнийг ийн хэлэхэд нүдээ бүлтийлгэн чангаар дуу алдан, түүний ардаас хурдлан очиж цамцнаас нь зууран "Аааа . . . Та нээрээ хэзээдээ найз охинтой болчихсон юм бэ? Яагаад бидэнд хэлээгүй юм бэ?" түүнийг шалгааж гарах аж.
Тэд байрласан газрынхаа ойролцоо ирэхэд ойролцоох рестораны гадаах сандал дээр Хэсон Жин хоёр сууж байхыг харан тэдэн рүү зүглэв.
Advertisement
Юнги Жиний хажууд ирэн "Та хоёр ч нэлээн дотно болцгоосон байна шүү. Юу ярьж байсан юм."
Жин "Бид нар мандахыг харж байлаа" гэхэд "Утгагүй юм. Хамт нар жаргахыг харах хүн чинь биш л юм шиг байх юм" ийн хэлээд Юнги Тэхёныг тохойгоороо нударчихаад Жиний цамцнаас нь зууран татсаар "Алив явья. Одоо бидний үүрэг дууссан тэднийг тайван орхиё." гээсээр аваад явав.
Далайн эрэг дээр үзэгдэх хүн үгүй бас анир чимээгүй. Бүгд маргаашийн эрч хүчээ авахаар өрөө өрөө рүүгээ амрахаар явсан аж. Гагцхүү Тэхён Хэсон хоёр л орой нуурын эрэг дээгүүр далайн бүлээн усанд хөлөө норгон гар гараасаа хөтөлсөөр алхацгааж байлаа.
Тэхён "Инээгээрэй. . . Одоо инээдтэй царай гаргаарай."
Хэсон камер барин түүний зургийг дарах Тэхёны гараас хөтлөн нүүрээ янз бүр болгон зургаа авхуулж, дарайн эргийн уснаас түүнрүү цацан, хоорондоо жаахан хүүхдүүд мэт тоглох тэдний инээд цангинан.
Тэхён Хэсоныг нүдээ аниж байхыг хүсээд түүний ард гаран халаасандаа хадгалж байсан зүйлтээ гарган түүний хүзүүнд зүүж өгөөд хүзүүн дээр нь үнсэхэд Хэсон түүнрүү толгойгоо эргүүлэн тэдний харц болоод хамрын үзүүр тулахад бие биесийнхээ амьсгалыг мэдрэн Хэсон удаанаар түүний уруул руу дөхөхөд Тэхён уруулаа үл ялиг мушийлгаад, түүнийг өөр лүүгээ харуулан, бүсэлхийнээс нь татаад өөртөө ойртуулан бие биеийнхээ уруулыг мэдрэмжээр дүүргэн удаан үнсээд, энгэртээ наана тэвэрч далайн эрэг дээр нар жаргах гайхалтай мөчийг хамтдаа ширтэн зогсоход юу ч тэднээс үл үзэсгэлэнтэй харагдаж байлаа.
Тэхён
"Мэдэх эсэхэд чинь эргэлзэх юм.
Биднийг анх учрахад энэ мэдрэмж намайг бүрхэн авсан.
Би сандарсандаа юу хэлснээ ч санадаггүй юм.
Яг л тэрхэн мөчид би цор ганц чамайгаа олсон.
Миний амьдралын алдагдсан нөгөө хэсэг.
Тиймээс амьд яваа хугацаандаа би чамайгаа хайрлах болно амьсгал хураах сүүлийн мөч хүртлээ.
Чамайгаа чангаар тэврэх болно.
Чи минь хурмын даашинзтай
үнэхээр үзэсгэлэнтэй харагдана.
Чиний минь гарны дулааныг эцсийн мөч хүртэлээ мэдрэхийг хүсч байна.
~
~
~
Хэсон улам бүр Тэхёны энгэрт шигдэж түүний дулааныг өөртөө шигээхэд Тэхён түүний бүхий л хэсгийг алгуурхан бөгөөд зөөлнөөр аргадангуй үнсэж, түүний үсийг болгоомжтойн аргагүй илэн хойш хийж өөрсдийн мэдрэмжүүдээ удаанаар солилцоход Тэхёны уруул зөөлөн буух газар бүрт Хэсон тог цохих мэт жирэлзэж байв.
Advertisement
Тэхён энгэрт нь наалдан хэвтэх энэ бүсгүйд ухаанаа алдаж байгаагаа мэдрэх тусам улам ихээр түүнийг хажуудаа байлгахыг хүсч түүнийг харах бүрт энэ мэдрэмж нь улам хүчтэй болж буйг мэдэрч байлаа.
Тэхён түүний булбарай цагаан мөрийг нь илэн нүүрэн дээр нь буусан торгомсог үсийг нь зөөлнөөр чихнийх нь ардуур хийж духан дээр үнсээд мөрөөр нь тэврэн духаараа түүнтэй нийлэн хэвтээд удалгүй нойрондоо автав.
* * *
Тэхён "Байна уу? Чи түүнийг олсон уу?"
Жэнни "Үгүй ээ. Уг тэр саяхан надтай танай гэрийн урд таарсан боловч намайг эргээд ирхэд байгаагүй. Магадгүй тэр дотор байгаа байх. Ямар ч байсан чи хурдан хүрээд ир би энэ хавиар хайж байя"
(Цагдаагийн газар 2сарын өмнө)
Тэхён "Сайн байна уу? Би нэг хэрэг шалгуулах гэсэн юм л даа"
Ширээн дээрээ өрсөн бичиг хэргийн цаасны ардаас үл үзэгдэх шахам суух нэг гартаа үзэг, нөгөө гартаа харилцуур барьсан энэ мөрдөгч эмэгтэй түүнд нэлээдгүй завгүй санагдсан боловч гагцхүү энэ хүн л түүнд тусалж магадгүй гэсэн учир зорьсон хэргээ бүтээхийн тулд Тэхён түүнийг хүлээхээр шийдэв.
Эцэст өнөөх мөрдөгч харилцуураа тавин Тэхён руу эргэн "Сайн байна уу. Ким Жэнни гэдэг. Ямар хэргээр явж байгаа вэ?"
"Сайн байна уу?" Тэхён хариу мэндлээд "Өчигдөр манай гэрт нэгэн учир битүүлэг илгээмж ирсэн юм. Хэдийгээр иймэрхүү зүйлийг өмнө нь ганц хоёр удаа авч байсан хэдий ч энэ удаагийнх илүү сэжигтэй санагдаад байна. Энэтэй адилхан илгээмж сүүлийн хэдэн долоо хоногийн турш долоо хоног бүр тасралтгүй ирж байгааг бодоход зүгээр ч нэг явуулаагүй байх" Жэнни түүний яриаг анхааралтай сонсоод түүнээс яг ямархуу илгээмж ирж байгааг мэдэхийг хүсэхэд Тэхён утсан дээрээ авсан зургуудаа түүнд гарган үзүүлэв.
Жэнни "Ойлгомжтой. Энийг би заавал шалгаж үзэх болноо. Мэдээлэлсэн чинь сайн хэрэг. Гэхдээ өөрт чинь ямар нэг сэжиглэж байгаа хүн бий юу?"
Тэхён "Би сайн мэдэхгүй байна. Гэхдээ олон нийтийн өмнө их гардаг болохоор иймэрхүү зүйл явуулж магадгүй хүмүүс олон байгаа байх."
Жэнни " Ойлгомжтой. Одоо та явж болноо. Хэрвээ би ямар нэг зүйл олж мэдвэл шууд таньд мэдэгдэх болно"
(Одоо)
Жэнни Тэхён руу үнэхээр санаа зовсон байртай залгах бөгөөд түүнийг утсаа авахад муу мэдээ шууд л түүнийг нөмрөв.
Тэхён "Юу гэсэн үг вэ? Тэр хүнийг өчигдөр бариад авчихсан биз дээ!"
Жэнни "Тэр хүн биш байж. Жинхэнэ хэрэгтэн нь ......
Чи санахгүй байна гэж үү? Тэр хүн өмнө нь хүн алахыг завдсан хэргээр шоронд орж байсан. Тэгээд саяхан суллагдсан юм байна."
Тэхён "Юу? Гэхдээ яагаад тийм хүн?"
Жэнни "Түүний алахыг завдсан хохирогч бол Хэсон, танай эхнэр! Тухайн үедээ тэр хэргийг олон нийтэд ил зарлаагүй. Тэр хэрэгтэн шоронгоос гарснаасаа хойш сураггүй байсан хэдий ч саяхан танай гэрийн ойролцоо байгаа гэсэн мэдээлэл ирсэн байна.
Хоёр хоногийн өмнө түүний харгалзах хугацаа дууссан учраас тэр одоо хилээр гарч чадахаар болсон. Магадгүй . . . "
Тэхён "Хэсоныг яаралтай олох хэрэгтэй! Магадгүй тэр одоо гэрт байгаа байх"
Жэнни "Танайд өөр хүн байгаа юу?" яаравчлан асуухад түгшсэн хоолойгоор Тэхён "Үгүй ээ. Тэр ганцаараа байх ёстой. Би одоо тийшээ явлаа" гээд шууд утсаа таслав.
Тэхён хурдлан давхисаар гэрийнхээ гадаа ирэн машиныхаа хаалгыг хүчтэй саж хайгаад хар эрчээрээ хашааны хаалгыг татахад түүний урд цагаан цаасан дээр тод улаан бэхээр "Бүх зүйл эхэлсэн тэр газарт уулзацгаая, ганцаараа!!!" гэсэн байхыг үзээд өмнө нь үзээд юу хийх ёстойгоо мэдэлгүй самгардан зогсоод гэнэт хальт энэ тухай сонсож байснаа санав.
Тэхён "Байна уу? Сыхён!" хэмээн утасныхаа цаанаас чангаар хэлэхэд
Сыхён унтаж байсан бололтой нойрмог хоолойгоор "Байна. Ямар хэргээр залгасан юм?"
Тэхён "Чи өмнө нь надад Хэсонд хэрэгтэй үед нь хамгаалж чадаагүй харин би түүнд тусалж байсан гэж байсан шүү дээ. Санаж байна уу?"
Сыхён хэсэг бодоод сулхан өнгөөр " Тийм ээ. Санаж байна. Яасан?" асуухад Тэхён "Арай чиний тэр үед хэлсэн чинь Хэсоныг хороохоор оролдсон тэр үе үү?"
Сыхён "Тийм ээ. Мэдээж би тэрийг л хэлсэн шүү дээ. Чи яагаад ийм зүйл асуугаад байгаа юм бэ?"
Тэхён "Шаардлагатай байна аа. Чи тэр хэрэг болсон газрын хаягийг мэдэх үү?"
Сыхён "Мэднэ ээ."
Тэхён "Сайн байна тэгвэл хаягийн надруу мессэжээр явуулчих.
Сынхён "Чамаас сайн байна гэж сонсох их эвгүй байна шүү." гэхэд
Тэхён "Маш яаралтай! Ях одоо хэрэгтэй байна!" Түүний хоолой маш ихээр сандарсан бас түгшсэн сонсогдоход Сынхён "Ойлголоо" гээд утсаа таслав.
Advertisement
- In Serial31 Chapters
Sector 27
It wasn't until June 3, 2101 that World War 4 ended. This was not a war that ended in peace treaties or truces; this war ended with disease. The atomic war caused plague and disease that crippled major countries. The generals and great leaders of the countries at war died from the radiation that penetrated every part of the globe. It was only then that humanity realized what they had done- what they had created. The first ever mutant was publicly executed the very day the war ended, and a new war began: the war against mutants. The surviving nation of Japan quickly rebuilt their country by dividing it into safe zones, or Sectors. There are currently 26 livable sectors in Japan; Sector 1 is the richest sector and the only sector that has completely rid itself of all radiation left over from the war. In fear against the threat of mutants, the once small section of the police force grew until it became the main police force in Japan. After all, humans shouldn't be blamed for crimes when the real threat to society is mutants. This police force that goes by their motto: Special Treatment Against Mutants (STAM) is comprised of agents that go about their work to capture and detain all mutants. Sector 26 is the poorest sector that humans can barely survive in; but there is one more part of Japan. This "dead zone" has such a high concentration of radiation that if a human were to step inside the barrier, they would die in mere moments. But within this dead zone, this 27th Sector, there lies a secret organization of mutants that fight against STAM and protect all mutants from their grasp. The Mutant Recovery and Protection Agency (MRPA) operates to hide mutants in society and allow them to live human lives. The only thing that stands in MRPA's way is STAM and its agents who hunt them down ruthlessly, so MRPA has their own set of skilled agents. And the battle rages on...
8 130 - In Serial29 Chapters
The Woods Have Teeth
A Burglar, a Lawman, his scent hound, a Hitman, and a Hellhound chase each other through a very Spooky Forest on a quest for absolution, understanding, mercy, and fulfilment of duty. The story is mildly Slavic-fantasy, with a guest appearance from Baba Yaga and her house on hen's feet. It contains tight personal stakes and none of the human characters have magic powers or superhuman abilities. Nothing bad happens to the dog.
8 198 - In Serial13 Chapters
Arrogance and Erin
First Impressions are important. First impressions lead to a mutual dislike between Erin and the 'dream boy' her mother drowns on about. But when lost in the woods, impressions tend to change. For better? For worse? Or never again? When Arrogance and Erin mix one can never really know.
8 59 - In Serial114 Chapters
Forbidden Love || Anakin x Reader
Y/n Amidala was only known as Padme's little sister until she met Anakin Skywalker. Her whole life was changed upside as she found herself in love with Jedi. This isn't a regular love story, no. Y/n Amidala had so much power in the force; she became one herself. Their love was forbidden amongst the Jedi Order. Throughout the story, both lovers go through the most challenging levels of their love. Defeated by the dark side one will go through, but who? ✧・゚: *✧・゚:* *:・゚✧*:・゚✧"Have faith my love." Anakin says. he placed his hand on my cheek and caressed it. Panic filled the city, in the far distance was the temple burning into flames. I sensed fear and hatred in him. I trusted him. I knew him. I know what his intentions are.. or so I thought.----DISCLAIMER: I do not own of any Lucas Film Disney or anything related to Star Wars. I do now own any of the iconic characters except for my own characters that I have created. ---
8 918 - In Serial24 Chapters
Mr and Mrs Malfoy | Hermione x Draco
- "𝐀𝐟𝐭𝐞𝐫 𝟐 𝐦𝐨𝐧𝐭𝐡𝐬 𝐌𝐫. 𝐃𝐫𝐚𝐜𝐨 𝐌𝐚𝐥𝐟𝐨𝐲 𝐰𝐢𝐥𝐥 𝐜𝐡𝐨𝐨𝐬𝐞 𝐰𝐡𝐨 𝐡𝐞 𝐰𝐚𝐧𝐭𝐬 𝐭𝐨 𝐬𝐩𝐞𝐧𝐝 𝐭𝐡𝐞 𝐫𝐞𝐬𝐭 𝐨𝐟 𝐡𝐢𝐬 𝐥𝐢𝐟𝐞 𝐰𝐢𝐭𝐡." -#1 in hermionexdraco#4 in Dramione #397 in Random#133 in story DISCLAIMER: I DON'T OWN THE CHARACTERS!! WISH I DID BUT I DON'T!!
8 144 - In Serial39 Chapters
A girl, Isabella, gets abducted and taken onto a ship. The ship is a transport for the intergalactic zoo and Isabella would be the second human taken to the zoo. Drew, who was taken in 1949, had to fight for his life for what seems to be months, when in actuality has been decades. Isabella gets put into a human exhibit where she meets drew. They must survive together in order to escape but will they? Will they fall in love? Or will all hope be lost and they give up?NOTE: this is my very first book and I won't be editing it. Therefore please understand that there will be a lot of issues like an underdeveloped plot line or not enough character development. Also it's kind of cringy. Read at your own risk
8 113

