Хэсон нүдээ нээхэд хүйтэн шалан дээр хэвтэж байсанд тэрээр маш ихээр айх гайхан зэрэгцэн хамаг чадлаараа дээш өндийхэд, толгой нь эргэн, нүд нь үл ялиг харанхуйлж байсан учир эргэн тойрныг харахад тун хүндрэлтэй санагдаж байлаа. Хамгийн сүүлд юу болсныг яагаад энэ байгаагаа санахыг хичээхэд түүний толгой л хүчтэй өвдөнө.

Орчин тойрноо ажвал дээрээс тусах бүдэг чийдэнгийн гэрэл түүний урдаас цааш төө хэртэй газар гэрэлтүүлэх боловч түүнээс цааш юу ч үл харагдам харанхуй байх аж.

Гэнэт гэрэл үл тусах газарт хүний хөлийн чимээ дуулдан улам бүр ойртоход Хэсон түүнээс дөлөн хойш хэд алхаж, зүрхий хэмнэл нь нэмэгдэж байлаа.

Хэсон "Хэн бэ?" хэмээн бүх хүчээ дайчлан байж асуухад өнөөх гутлын чимээ түүний өмнөхөн ирээд зогсчихов. Түүний царай, дээрээс унжих чийдэнгийн дүнсгэр гэрлийн цаахан талд гэрэлд оролгүй сүүдэрт дарагдана, үл үзэгдэнэ.

Хэсон энэ удаад илүү чанга бас өөртөө итгэлтэй хоолойгоор "Чи хэн юм бэ? Царайгаа харуулаач!" Өнөөх хөлийн чимээний эзэн царайгаа гэрэл рүү дөхүүлэхэд түүний царай тийм сайн биш ч үзэгдэхээр байлаа.

Хэсон дахин хойш хэд алхан өөрийн нүдэндээ үл итгэн урдаа байгаа нэгнийг тас ширтсээр дороо хөлдсөн мэт болов.

"Жонсуг?! Яагаад энд . . . ? Хэсоны хоолой чичирсээр, нүдэнд нь айдас болоод эргэлзээ хурна. Тэрээр өөрийн айдсаа даран итгэл тээсэн нүдээр Жонсуг руу хараад "Яагаад бид энд байгаа билээ? Тэхён хаана байгаа юм бэ?"

Жонсуг мушилзан Хэсоныг ширтээд инээд алдан " Чи одоо ч ойлгохгүй байна гэж үү? Тэр энд байхгүй. Би чамд худлаа хэлсэн юм. Харин тэр ирэх үед чи эцсийн удаа амьсгалах болно" гэсээр урагш алхан Хэсоны өмнө тулж ирэхэд Хэсон хөлөө зөөж ядан хойш хэд алхаад "Яагаад чи. . . ? Би ямар нэг буруу хийсэн юу уу?"

Түүнийг ийн хэлмэгц Жонсуг гэнэт дороо зогсоод нүдээ бүлтийлгэн Хэсон руу ширтээд "Яагаад. . .? Яагаад гэнээ? Харин л дээ . . . Мэдэхгүй юм. Магадгүй. . . Чи хэтэрхий жаргалтай байгаа болохоор юм болов уу? Магадгүй. . . энэ дэлхий галзуурч, өдөр бүхэн хаа саагүй хэн нэгэн хүн аймшигтайгаар зовж , хэн нэгэн хүүхэд хүмүүсээс тусламж гуйна уйлж, хэнийг ч хамаагүй туслаасай гэж хүсч, итгэсэн ч тэд хажуугаар нь юу ч хараагүй мэт зөрөн өнгөрч, хорхой шавьж мэт харьцаж өөрсдөө жаргалтайгаар инээмсэглэж байхыг хараад энэ хорвоог, энэ нийгмийг жигших болсон болоод тэр байх.

Хэсон түүнийг сонсохдоо Жонсугийн нүднээс тодрох уур хилэнг олж харах аж. Хэсон "Тийм ээ. Чиний зөв. Энэ дэлхий хүмүүсийн амин хувиа хичээсэн зангаас болж галзуурч байгаа. Гэхдээ . . . Бүх хүмүүс тийм биш шүү дээ. Тэр дунд чадлаараа хичээж байгаа нэгэн ч бий. Чи ч бас өөрийн дургүй тэр хүмүүстэй адилхан болох албагүй. Харин оронд нь чи ч бас чадлаараа хичээж тэр хүмүүст туслах хэрэгтэй" ийн хэлэхэд өөдөөс нь нүдээ салгалгүй харан зогсох Жонсугийн ширүүн харц үл ялиг суларч, нүүрэнд нь тодорч байсан хүйтэн инээмсэглэл нь багасаж байсан ч төд удалгүй улам ширүүнээр түүнрүү ширтэн чанга дуугаар "Чи юу ч мэдэхгүй байна. Энэ хорвоо угаасаа дахин засагдахаасаа нэгэнт өнгөрсөн" хэмээн уурлан хэлээд Хэсоны толгой руу буугаа чиглүүлэн зогсоод, шүдээ зуурч нүүрээ үрчийлгэн, тайвшрахыг хичээх мэт санаа алдаад Хэсон руу дөхөн очоод түүнийг хойш унатал цохив.

"Хэсонаа . . . Чи тэнд байна уу?!" гэсээр гадаа хэн нэгний дуу гаран, хаалга онгойход нүд сохром хурц гэрэл хаалганы завсраар тусаж, бараан дүрс л сүүвэлзэн үзэгдэхэд Жонсуг нүрээ үрчийлгэн өнөөх хүний зүг рүү харах бөгөөд өнөөх хүүхэд мэт инээмсэглэл нь араатных мэт санагдана.

Жонсуг "Хурдан ирж байна шүү" гэхэд Тэхён түүний ард шалан дээр цагаан царайн шалбаран бага зэрэг цус болсон Хэсон дээр харц нь бууж, түүнрүү гүйхэд Жонсуг гартаа барьсан буугаа Хэсон руу чиглүүлэн "Байрандаа зогс, хөдлөх юм бол би түүнийг буудна" хэмээн шүдээ ярзайлган нүүр дүүрэн инээмсэглэлтэйгээр хэлэх түүний төрх цэвдэг хүйтэн бөгөөд галзаарсан хүн мэт санагдаж байлаа.

_________________________ ----------------------------