"Уучлаарай гүнжээ, гэхдээ миний өрөөнд байгаа цэнхэр хавтастай зүйлийг авчраад өгч болох уу? Шинэ дууны үгнүүд байгаа юм л даа. Мартчихжээ" Чанёолыг ийн гуйхад Жэнни эргэлзэлгүй зөвшөөрчихөв.

Жэнни дуу аялсаар энтэртайнментийнх нь гадаа ирэхэд Сүёонтой таарах нь тэр. Хэдэн өдрийн өмнө уулзснаас хойш дахиж уулзаагүй учир түүнд их эвгүй санагдаж байлаа. Гэсэн ч царайны хувирал гаргалгүй, тоохгүйгээр шуудхан төв хаалгаар орж орхив. Асууж сурагласаар Чанёолын байгаа өрөөнд очиход Чанёол Каитай хамт кофе уугаад сууж байх бөгөөд Сүёон болон Сэүний талаар ярьж эхлэх нь тэр. Сонсолгүйгээр орчихож болох байсан ч үнэхээр сонсмоор байсан тул хаалганы үүдэнд зогсон сонсож эхэллээ.

"Сүёоныг Сэүнд хайртай гэж бодохгүй байна. Нүдэнд нь мөнгө харагдана уу гэхээс ямар Сэүн харагдах биш. Сэүнд хэллээ ч сэтгэлийг нь шархлуулахаас цаашгүй. Ядаж байхад хаан хэн гэдгийг мэдэхгүй болохоор бусад нь бүгд хямралтай байгаа. Гүнжид хүртэл дурлах хэрэгтэй шүү дээ" тэдний яриа үргэлжилсээр Жэнни дээр ирэх аж. Жэнни ч чимээгүй зогссоор.

"Хэн нэгэнд дурлахаар бусад нь харагдахаа больдог бололтой. Ганц удаа тэгтлээ дурлаж үзэх юмсан. Гэхдээ л над шиг балчир хүүхдэд дурлал мэтийг зүйл үнэндээ хэрэггүй" гээд Каи их л додьгор сууж байлаа.

Чанёол инээгээд "Бид хэдэд хэрэггүй ээ. Үнэн. Гэсэн ч Сэүнийгээ яаж энэ шулмаас салгах вэ?" гэв. Каи мөрөө хавчин "Зүгээр алчих уу?"

"Бага галзуураарай чи!"

Жэнни хэсэг зогсож байгаад хаалгаар шагайн "Сайн уу залуусаа?" гэхэд нь Чанёол цочиж, Каи дээшээ босож зогсоно.

"Энэ чиний цэнхэр хавтас" Чанёол руу өнөөх хавтасаа өгөхөд Чанёол инээсээр "Баярлалаа...гүнжээ"

Жэнни хэсэг бодол болж байгаад тэр өрөөнөөс гарах гэхэд урдаас нь Сэүн Сүёон хоёр ороод ирэв. Сэүн Жэнниг хараад гайхаж,юм дуугарах гэсэн ч юу хэлэхээ мэдэхгүй байгаа учир зүгээр чимээгүй зогсоно. Харин Сүёон Жэнни рүү биднийг сайн харж ав гэсэн шиг харц шидлэж байлаа. Жэнни тэднийг хараад чимээгүйхэн зөрөн гарав. Хамгийн хачин яагаад ч юм атаархах мэдрэмж төрөөд байгаа өөртөө дургүй нь хүрнэ. Яагаад ч юм?

"ХҮЛЭЭ ДЭЭ!" Сүёон Жэннигийн араас гарч ирээд гарнаас нь зуурсан нь энэ байлаа.

"Уучлаарай?"

Сүёон элгээ тэврэн зогсоно. "Чамтай ярих юм байна!" гэчхээд урд нь гарч явав. Жэнни хачин царайлсаар тэрнийг даган явахад шатны дэргэд очин зогсов.

"Чи ямар балиар санаатай хүүхэн бэ! Яагаад Сэүнийг аймар хараад байгаа юм? Чамд тэгж их таалагдаад байгаа юм уу? Үнэхээр үү! Эсвэл тэрний мөнгө чамд хэрэг болоо юу. Тэнэг хүүхэн бэ чи муу яасан! Бурхан минь. Тэрнийг дахиж харсан байх юм бол би чамайг алчихна шүү" гэх нь тэр.

Жэннигийн нүд нь томорч,хүн төрөлхтөн ямар муухай шуналтайг гайхна. Тэр зөвхөн мөнгөний төлөө ингэж хүнийг доромжилж,сүрдүүлж байна шүү дээ. Мөнгө сайхан ч хэт ихэдвэл хүний мөс чанарыг хийсгэдэг бололтой. Мөнгөөр бүхнийг авч болох боловч хүний сэтгэл зүрх,хайр халамжнаас хумсын толионы чинээг ч авч чадахгүй гэдгийг яагаад мэддэггүй юм бол? Өрөвдөлтэй юм.

"Чи тэрнийг хайрладаг уу? Эсвэл мөнгийг нь үү? Түүний хайр чиний хувьд юу юм бэ. Би тэрнийг нэг их мэдэхгүй гэвч чамайг ямар их хайрладагийг л мэднэ. Тэрний чамайг гэх сэтгэл зүрхийг нь битгий шархлуул. Шархлаад, эцэст нь яваад өгөх юм бол өөртөө л гомдоорой" Жэнни тэрний хажуугаар зөрөн явах гэхэд буланд Сэүн өөдөөс нь хараад зогсож байлаа.

Жэнни сандарсаар шивнэх шахуу түүний нэрийг дуудна. "Сэүн"

Тиймээ Сэүн сонсчихсон. Эхнээс нь дуустал бүхнийг өөрийн нүдээр харж, өөрийн чихээр сонссон.

"Жэнни явж байж болох уу? Гэртээ очоод хэнд ч юу ч битгий хэлээрэй. Ялангуяа ах нарт" гэхэд нь Жэнни юм хэлэх гэсэн ч нүд нь нулимсаар дүүрсэн байсан болохоор юу ч хэлэлгүйгээр зөрөн явлаа.

Эксо дормд ирэхэд охид бүгд зурагт үзэн суух агаад Жэнниг хармагцаа инээмсэглэж,дуудаж эхлэв.

Жисү инээж "Бид яаж хааныг сонгохыг олчихсон. Хэд хоногийн өмнөөс судлаж эхлээд баттай болгоод чамд хэлж байна" гэв.

Жэнни баярлах ёстой ч гуниглаад байлаа. "Аан"

Удалгүй Эксогийнхон орж ирэхэд дорм тэр чигтээ чанга чимээнд автав. Тэд яг л жаахан хүүхдүүд шиг байх юм. Бүдүүн баргил хоолойтой,том ханагар цээж,өргөн мөр,том тавхай, үлэмж биетэй бяцхан хүүхдүүд.

Харин тэр дунд Сэүн байхгүй байсанд Жэннигийн санаа зовж эхлэв. Бусад нь яагаад тоохгүй байгаа юм бэ?

Ойролцоогоор цагийн дараа хаалганы код хийх дуулдаж, Сэүн орж ирэв. Тэр ихэд ууртай харагдах агаад Жүнмён урд нь очиж зогсон юу болсныг асуун мөрөн дээр нь гараа тавихад шуудхан гарыг нь агаарт шидлэх нь тэр. Гишүүд бүгд гайхан хэзээ ч ийм ааш гаргаж байгаагүй дүүгээ харан сууцгана.

Сэүн өрөө рүүгээ ороод хамаг юмаа шидлэн орилож эхлэв. Чанёол хөмсгөө өргөн Бэкхён руу харахад мөрөө хавчлаа. Тэд яаж мэдхэв дээ.

Гишүүд өрөө рүү нь орох гэхэд цоожтой нь байх аж. Хаалгыг нь нүдээд ч онгойсонгүй.

Жэнни санаа алдаад хаалганы гадна очин зогслоо. "У СЭҮН ХААЛГАА ЯГ ОДОО ОНГОЙЛГО. ГҮНЖ ТУШААЖ БАЙНА!"

Үүнийг сонссон Сэүн гараараа дохиход хаалга өөрөө онгойн,Жэнни агаар дээр тогтон өрөөнд орж ирэх нь тэр. Салхи.

"Чи зүгээр үү?"

"Гүнжээ миний сэтгэлийг анагаагаад өгөөч?" Сэүний хоолой гуниг дүүрэн байх ажээ.

💙🍑