---------------------

"Гүнжээ миний сэтгэлийг анагаагаад өгөөч?" Сэүний хоолой гуниг дүүрэн байх ажээ.

"Чи хүсэж байна уу? Би чиний хажууд байж байх болохоор уйлвал уйл. Чиний хайр хэр ихийг би мэднэ. Тэр бүгдээ миний хажууд нулимсаараа гаргачих. Би хэнд ч хэлэхгүй" гэхэд нь Сэүн газар сөхрөн суув. Удалгүй нүднээс нь гомдлын нулимс урсан гарч ирэх нь тэр.

Жэнни тэрний урд өвдөглөн сууж, цээжиндээ толгойг нь наан тэвэрлээ.

Эр хүн уйлах ёсгүй юм гэнэ лээ. Тэр үед үнэхээр өрөвдөлтэй харагддаг. Хэрэв уйлж байвал түүнд уйлахаас өөр сонголт үгүй байж.

"Сайн уйл. Бүх хайраа урсга. Хэн нэгнийг өөрөөсөө илүү хайрлаж байснаа март. Чиний хажууд чамайг гэдэг амьд оршихуй байхад хангалттай. Одоо уйлаад дахиж битгий уйл"

Сэүн Жэннигийн бэлхүүсээр гараа оруулан улам чанга дуугаар цурхиран уйлах ажээ.

Маргааш нь Жэнни өрөөнөөсөө нойрмоглосоор гарч ирэхэд Сэүн хормогч зүүчихсэн хоол хийгээд зогсож байх нь тэр. Жэнни хачин царайлсаар тэрнийг ажиглахад өчигдрийн Сэүнээс шал өөр Сэүн байлаа.

"Чи ер нь зүгээр үү?"

Сэүн Жэнниг хармагцаа инээмсэглэж "Зүгээр л байна шт. Та сайхан амарсан уу гүнжээ. Хэзээ ч ийм сайхан байсангүй шүү" гэв.

Жэнни нүдээ хурдан цавчиж,үсээ оролдсоор угаалгын өрөө рүү орж, нүүр гараа угаачихаад гарахдаа Сэүнийг хүчээр ингээд байна уу гэж бодоод амжлаа. Тэр яг л өөр хүн шиг байх нь хачин санагдана.

Харин Сэүний хувьд дахиж хэзээ ч хайр гэх зүйлийн төлөө сул дорой болохгүй гэж өөртөө амласан нь энэ байлаа.

Тэд өөд өөдөөсөө харан сууцгаах агаад энд хамгийн их түгшсэн мөн гайхсан нь Жэнни байх аж. Учир нь Сэүн яг урдаас нь харж суугаад малийтлаа инээгээд байв. Жэнни тоохгүй байя гэсэн ч чадашгүй нь. Тэр хэтэрхий эгдүүтэй байна шүү дээ. Жэнни нэг хялам хийчихээд Жисүгийн яриа руу анхаарлаа хандуулав.

"Та нарын нэг нь хаан болох ёстой. Хэн нь бай гэсэн хаан болох гэж бэлтгэгдсэн дайчид тийм биз! Гүнжийн хүч бол гал ус гэрэл шороо. Одоо дуудах гурван хүн хаан болох тэмцэлд оролцох болно" Жисүг ийн хэлэхэд Эксо дор бүрнээ чимээгүй болоод нэрсээ хүлээнэ.

"Жундэ Минсок Сэүн"

Тэд нэрээ сонсоод царайныхаа хувиралыг өөрчилсөнгүй.

"Эхний даалгавар. Бид Pluto гараг дээр очиж оньсгон ой руу явах болно" Лиса яг л эрэгтэй хүн шиг хоолойгоо засаад ийн хэлэв.

"Анхааруулах зүйлс маш их бий. Тэр ой бол оньсго. Төөрдөг байшин гэж байдаг даа. Маш олон үл мэдэгдэх замуудаас бүтсэн ой. Зөвхөн нэг л зам нь гүнж дээр аваачина. Тэнд юу ч байж болох тул өөрсдийн хүчээ ашиглана. Гэвч тэр ойд онцгой л биш бол хүчээ ашиглаж чаддаггүй гэсэг цуу яриа байдаг гэнэ лээ. Хамгийн эхэнд гүнж дээр очсон дайчин хаан болох болно!" Чэёоны нүд нь гэрэлтсээр тэдэнд даалгаврыг өглөө.

Оньсгон ой бол учир битүүлгээр дүүрэн байх ертөнц. Араатан амьтан, хүний харж үзээгүй зүйлс цөөнгүй. Харин нэг л удаа түүнд эвээр хандвал ачийг нь насаараа хариулна гэлцэнэ. Pluto гарагийн үндэс нь оньсгон ой.

"Одоо явах хэрэгтэй. Эс бөгөөс бүгд үхэх болно!" Чэёон тайван харагдана.

Жүнмён хөмсгөө өргөн "Үхнэ гэдэг чинь юу гэсэн үг вэ?"

Жэнни нүдээ аниад эргэн нээхэд нүд нь цэнхэр болсон байв. "Дэлхий сөнөнө. Маш том солир хурдтайгаар ирж яваа. Хэрэв одоо л явахгүй бол бид үхнэ"

Лухан хойшоо налан сууж, нүдээ гараараа дарлаа. Бусад нь ч чимээгүй болж, юу ч хэлсэнгүй.

"Бидний фенүүд яах вэ?" Чанёолыг ингэж хэлсэнд бусад нь итгэсэнгүй.

Лэе худлаа инээснээ төв царай гаргах нь тэр. "Чи тоглоод байна уу? Фен охид гэлтгүй бүх хүмүүс яах вэ гээч!"

Зарим нэг нь духаа алгадаж, Жүнмён Крис Кёнсүү нар бодол болон сууцгаана. Дэлхий сүйрнэ. Хүн төрөлхтөн мөхнө. Тэдэнд аврах сонголт үгүй.

"Одоо явцгаана. Өөрсдийгөө хүртэл аюулд оруулж болохгүй. Дэлхий сүйрсэн байлаа ч харамсаад суугаад байхгүйгээс хойш одоо бүгд явцгаана. 30 минутын дотор хэрэгтэй гэснээ бэлдэцгээ!" Жүнмён Крис хоёр удаан ярилцсны эцэст ийн шийдсэн байлаа.

Хэсэг хугацааны дараагаар бүгд том том ачаануудаа чирсээр өрөөнөөсөө гарч ирлээ. Хэдэг сая жилийн дараа галактикаар аялана гэхээс сэтгэл нь тогтож өгөхгүй байв.

"Хөлөг миний байршлыг тогтоогоод биднийг ирж авна уу! Хэнд ч бүү үзэгд"

--------------

😂