Тэр араатан хөшөө болчихсон. Ердөө ширтэхэд л хөшөө болчихсон юм. Жисүгийн нүд аяганаасаа хальж томрон,Жэнни ч дуталгүй гайхаж байлаа. Гэсэн ч тэд энэ араатанг үгүй хийсэндээ маш ихээр баярлаж бас айж байлаа.

Энэ тэдний эхний даваа байсан.

Үнэхээр хол зугтсанаа тэд сэлэх явцаа л ухаарав. Хаалга ч харагдахгүй байх аж. Жисү уруулаа зуусаар хурдхан шиг сэлэмийг олохын хүслэн болж байв. Жэннигийн хувьд сэлэмний үүргийн тухай бодож байлаа. Гараг сөнөх байсан. Аль ч цаг үед. Эртнээс л сөнөхийг мэдэж байсан болоод хатан сэлмийг хамгаалсан. Харин тэр нь Жэннигийн шинэхэн бичигдээд байгаа зөгнөлтэй хамаатай юу.

Хаалганы урд очоод зөөлхөн дарахад л нээгдчихэв. Араатан түлхүүр байж. Араатан үхсэн учир шууд л цоож тайлагдана гэсэн үг. Тэд дотор ороход харанхуйгаас илүү гэрэл ихтэй газар байлаа. Яг л өдөр шиг. Нарны илч тусаж, цэнгэг далайн гүн.

"Хуваагдах уу? Энэ их том газар бололтой" Жисү Жэнниг зогсоогоод ийш тийш харан хэллээ.

Жэнни эсэргүүцэв. "Гэрэл дотор харанхуй ч бий. Бид салахгүй"

Тэд удаанаар сэлэх агаад сэлэм байх боломжит газрыг эрж байв. Усны урсгал ширүүсэж, ямар нэгэн зүйл нарны тусгалын тусламжтайгаар гялалзаж эхлэхэд тэд удаанаар дөхөн очлоо. Жэнни сэлмийг хармагцаа урагшлах гэхэд Жисү түүний гарнаас барин зогсоов.

"Доошоо хар"

Жэнни доошоо хармагц цочиж орхилоо.

"Мутант амьтдын өлгий нутаг юм байх даа! Энийг одоо яах хэрэгтэй вэ?"

Жисү доошоо харан чимх зузаантай шилний доор байх зүйл рүү харав. "Энэ бол махчин загас. Бүх биеэр нь хор тархсан ч зөвхөн нүдний цөцгий нь хорны ерөндөг болдог. Энэ амьтныг алахын тулд нүд рүү нь Alharba сэлмийг зоох хэрэгтэй"

"Бурхан минь гэж! Би үнэхээр цуцаж байна. Үүнийг хамтдаа дуусгая. Гэхдээ тэр сэлэм нь хаана байгаа юм бэ. Нэг байсан бол одоо хоёр болчихлоо шүү дээ" Жэннигийн нүд ядарсан харагдаж байлаа.

"Тэнд байна" гээд Жисү чанх урагш заав.

Чулуун хөшөөн дээр хоёр сэлэм зоогдсон байхыг олж харав. Сэлэмийг авахын тулд энэ шилэн дээр явах хэрэгтэй. Шил чимх төдийхөн зузаантай байх агаад тэдний алийг нь ч дийлэхгүй.

"Би энэ амьтныг, та сэлмийг авч ир. Намайг энэ амьтныг аргалж байх хооронд та хоёр сэлмийг аваад alharba сэлмийг нүд рүү нь зоо. Тэгээд дуусгая" Жэнни төлөвлөгөөгөө хэлчхээд Жисүгийн хариуг сонсолгүй шилэн дээр гишгэхэд доош цөмрөн орлоо.

Тэр амь насаа эрсдэлд оруулан байж тэднийг аврахыг хүсэж байна.

Цус харсан махчин загас хурдтай сэлэн Жэнни рүү тэмүүлж байв. Жэнни сэлэх авч энэ амьтны хажууд хүчин мөхөс юм. Энэ амьтан юуны тулд энд байгаа вэ. Хатны тэжээвэр амьтан мөн мөнгөн сэлэм буюу Ervil сэлэмний хамгаалагч юм. Өмнөх араатангуудаас хамгийн хүчтэй нь энэ махчин загас байх ажээ.

Жэнни түүний биеэнд хүрвэл шууд үхнэ. Энэ удаа бол хэзээ ч биш. Тэр далай дотор усны хүчээ ашиглах хэрэгтэй болох нь. Хэт айж, түгшсэн байх бөгөөд төвлөрч чадахгүй байв. Загас ирэхийг харсан Жэнни долоовор хуруугаараа усны эргүүлэг хийж, салхи мэт эрчлээс хийж байлаа. Махчин загас үүнийг ч анзааралгүй Жэнни рүү дайрах нь түүний сул тал болжээ. Энэ эрчлээсэнд орсон бол гарна гэж үгүй. Жэнни төвлөрсөн цагт эрчлээс бүр хурдан мөн гүнзгий болж байх нь тэр.

Харин энэ үед Жисү сэлэмийг авах гэж сэлээд уснаас гарахад хөл нь байхгүй гэдгийг мэдэв. Тэр хараах ажээ. Хөлгүй бол усгүй газар мөлхөхөөс өөр арга байхгүй.

"Тэнэг сүүл"

Дээш мөлхөх үед хаанаас ч юм хилэнцэт хорхой гарч ирэх нь тэр. Хамгийн хачин нь хар биш усан цэнхэр өнгөтэй байв. Жисүгийн инээмсэглэж харш ч гэсэн бусдаас илүү чадалтай хүчээ гаргаж ирэв. Галаар шүршихэд тэд үнс болон хувирах аж.

"Oops! Уучлаарай залуусаа та нар намайг мөлхөхөд саад болоод байна" гэчхээд урагшаа мөлхөж эхлэлээ.

Сэлэмийг харахад хоёр янзын өнгөтэй байв. Саарал мөн улаан.

"Мөнгөн сэлэм. Гэхдээ энэ саарал юм байна шүү дээ. Гялзалзах ёстой. Улаан нь махчин загасных байх" гэж өөрөө өөртэйгээ ярьж байгаад хоёуланг хамаг хүчээрээ сугалж аваад буцан доошоо буулаа.

Тэрнийг далайн гүн рүү ороход Жэнни тээр цаана эрчлээ үүсгэн бөйх агаад махчин загас эрчлээсэн дотор эргэлдэж байв. Жисү хурдхан шиг сэлээд Жисүгийн хажууд ирэхэд хуруу нь хурдан хөдлөж байгаа ч хамаг бие нь сульдсан байх ч Жисүг анзаарахгүй болтлоо төвлөрсөн байх ажээ. Жисү түүнийг сэгсчин болиулав. Эрчлээсээс гарсан махчин загас Жисүг alharba сэлмийг барьсан байгааг харах нь тэр.

Тэдэн рүү дайрах гэж хөдөлсөн ч Жэнни үүнээс урьтаж, хөдөлгөөнгүй болгов. Жисү тэрэн рүү сэлэн аварга амьтны урд очин бөхийв. "Уучлаарай"

Тэр том амьтны баруун нүдэнд сэлэм зоогдох үед үхэтхийн тийчлэж, доош живсэн юм.

Тэд баруун жигүүрээс гаран хатны байгаа жигүүр рүү сэлэх үед үүр цайх гэж байгааг анзаарах нь тэр. Байж болох хамгийн хурднаараа сэлэн нуугдаж байсан газартаа ирэхэд Чэёон ухаан орон хүлүүлэн суусан байх агаад бусад дайчид энгийн ухаантай болсон байх ажээ.

Хатны үзэшгүй муухай дүр төрхийг харсан тэд харц буруулан сууна. Хамгийн урд Сэүн Чэёон хоёр суусан байв. Хатан тэр хоёр руу ойртоод хүзүүгээ гэлжийлгэн харна. Тэгээд Сэүний цээжээр хуруугаараа тойрог хэлбэр үүсгэж байлаа.

"ХААНААС ГАРАА ТАТ!" Жунин орилох үед бусад нь ч бас орилолдоно.

" ДУУГАА ТАТ! Тэр хэзээ ч ирэхгүй. Ирэх байсан бол аль эрт ирэх байсан юм. Золгүй амьтад. Үүр цайх үед та нарын хор үйлчлэн яс чинь цайна. Түр хүлээ. Харин хаан,ирээдүйг харагч хоёр хоёул миний хажууд байх болно!"

Сэүн инээлээ. "Үзэшгүй муухай амьтан чиний нүгэл их юм. Тэр ирэхгүй байсан нь дээр. Чиний энэ муухай царайг харалгүй, айх аюулгүй явсан нь дээр. Бид дөнгөж эхлэж байхад чамаас болж салмааргүй байдаг. Тэрнийг дахиж хармаар байна. Гэхдээ бардам зан болоод тэрнийг чамаас хамгаалах ёстой сэтгэл минь энэ бодол, шуналыг минь няцааж байна. КИМ ЖЭННИ ХЭЗЭЭ Ч БИТГИЙ ИР. ИРЖ БОЛОХГҮЙ ШҮҮ"

"Би ирчихсэн байхад буцаад явах хэрэг үү?"

-----------