"Neptune сайхан гараг уу?" хэмээн Крис Жисүгээс асуухад Жисү мэдээж толгой дохив.

Тэдний төрсөн гараг байхад хэн ч муухай гэж хэлэхгүй шүү дээ. Урт хугацааны дараа гэртээ очих гэж байгаа Чэёон Жисү Лиса нар хязгааргүй ихээр догдолж бас баярлаж байлаа. Харин Жэнни хаашаа ч юм гөлрөн суусаар. Сэүн үүнийг анзааран түүн дээр очиход Жэнни инээмсэглэв.

"Ямар нэг юм болоо юу?" Сэүн Жэннигийн гарнаас атгасаар асуух ажээ.

Жэнни толгой сэгсрэв. "Үгүй ээ, зүгээр л ядраад байна"

"Хөлөг дотроо алхмаар байна уу?" гээд Жэнниг хөтөлсөөр гарлаа.

Хөлгийн доторх үнэхээр том байх агаад хоёр давхар юм. Энэ хөлөг гаднаасаа дундаж харагдаж байж болох ч дотроо асар том зүйлийг өөртөө нууж байдаг ба зуу гаран өрөө тасалгаатай юм. / Passengers гээд киноны хөлөг шиг л гэсэн үг/

"Чиний санаа зовоод нэг зүйлд зовоод байгааг мэдэж байна аа. Юу болсон юм?" Сэүн гарынх нь арыг зөөлхөн илэв.

"Бидний хүч одоог хүртэл нэгдээгүй болохоор хүч маань сулраад байна. Өчигдөр гараа хөдөлгөлгүй ус авах гэсэн ч доош унаад хагарчихсан. Хүч болон шидэнд маань асуудад үүссэн бололтой" гээд муухан инээмсэглэлээ.

Сэүн энэ тухай бүрэн мартжээ. Яг яаж хүчнүүд нэгдэх ёстойг мэдэхгүй бас ямар учраас Жэннигийн хүч, шид нь сулраад байгааг ч мэдэхгүй байв.

"Гэхдээ хүчнүүд яаж нэгдэх ёстой юм?" гэхэд Жэнни түүн рүү харан зогслоо. Тэгээд бүсэлхийгээр нь гараа оруулан тэврэхэд Сэүний зүрх хүчтэй цохилж, бөмбөр нүдэж байгаа мэт дуугарах нь тэр.

"Зүгээр л бид өөрсдийн хүчээ бие бие рүүгээ шилжүүлнэ. Чиний хүчийг би сурч, чи минийхийг сурна. Тэгээд нийт тав,таван хүчтэй болох болно"гэв.

Тэд хэсэг чимээгүйхэн зогсож байгаад бие биенийгээ ширтэж байлаа. Хоёул бие биенийгээ гэх сэтгэл байгаа боловч яаж илэрхийлэхээ мэдэхгүй байв. Хайр хүссэний зоргоор ирж, хөөсний зоргоор явдаг зүйл биш. Тэдний нэг нь хайрын талаас нь амсаад шантарсан. Харин нөгөө нэг нь одоог хүртэл хайр гэж мэдэхгүй нэгэн. Бие биенийгээ хайрлах хязгаар нь дээд цэгтээ тулсан ч бяцхан хүүхдүүд шиг ичиж бас догдолдог. Тэд аль хэдийн насанд хүрчихсэн шүү дээ.

"ҮНСВЭЛ ҮНСЭЭД БОЛЬВОЛ БОЛИОЧ ДЭЭ. ХЭДЭН МИНУТ ИНГЭЖ ЗОГСДОГ ЮМ У СЭҮН ЖААХАН ОВСГООТОЙ БАЙГААЧ!" гэх Чанёолын дуу хөлгөөр дүүрэн цуурайтах нь тэр.

"Юу вэ хаанаас хараад байгаа юм?"

Чанёол чанга чанга инээв. "Ажиглалтын өрөө гэж тусдаа нэг өрөө байдаг юм. Хүрч ирж гүнжийг өг!"

Жэнни явах гэхэд Сэүн бугуйнаас нь барьж авлаа. Сэүн одоо маш их зоригтой болжээ. Харц нь ч гэсэн түүний зоригийг илтгэж байв. Яг энэ мөчид Жэннид одоо яах бол гэсэн бодол орж ирэн, сандарч бас догдлож байлаа. Гэсэн ч тэр гаднаа гайхсан царай гаргажээ.

"Угаасаа чи миний хатан болно" гээд Сэүн өөр рүүгээ илүү ойртуулсны дараагаар түүний зөөлөн уруул Жэннигийн уруул дээр буусан юм.

Тэд бие биенээсээ холдоход Сэүн Жэннитэй духаа нийлүүлэн зогсоно. Тэд биенийгээ ширтэн жаргалтай байх ажээ. Хэн нэгний хүчээр бус өөрсдөө хайрыг бүтээнэ гэж зорьж байна. Хэмжээлшгүй ихээр бие биедээ татагдаж байна.

"Миний гарнаас барь. Хаана ч байсан би тавихгүй"

Тэднийг удирдлагын өрөөнд орж ирэхэд тэд бүгд хамгийн том цонхны урд зогсож байлаа. Жэнни Чэёоны хажууд очин зогсоход Чэёон хэнгэнэтэл санаа алдах нь тэр.

"Хүндхэн аялал маань дуусаж байна" гээд инээмсэглэв. Тэдний урд цэнхэртэн харагдах Neptune оршино.

"Бидний аялал дуусаагүй ээ. Үргэлжилж байгаа. Үргэлжилсээр ч байх болно" хэмээн Чэёоны гарнаас атгав.

Жэнни Чанёолын хажууд суун Neptune гарагийн агаар мандал руу орох дөхөх үед бүгд юмнаас барь гэж хэлсний дараагаар тэд агаар мандал руу орсон юм. Neptune гарагийн том хот үүлсийн цаанаас сүүдэртэн харагдана. Хэзээ ч очиж байгаагүй Exo дайчид нүдээ бүлтийлгэн харцгааж байлаа.

Харин энэ үед хөлөг агаар мандлаас орж ирж байгааг хамгийн түрүүнд Пистон харсан агаад хурдхан гүйгээд Хааны өргөө рүү явсан юм. Пистон түүнд илтгэхэд хааны нүд гэрэлтэх шиг болж хатны дуудуулан тэдний тосоор гарлаа. Эцэг хүний ёсоор охиноо ирж байгааг харах түүнд сайхан санагдаж байх ажээ.

Хөлөг газардан том хаалга сүрхийн онгойход хамгийн түрүүнд Жэнни Сэүн хоёр бууж ирж байв. Хаан Хатан хоёр Жэнниг тосон авч, энгэртээ тэврэнэ.

"Сайн байлаа миний гүнж" хатан ээжийн үг гүнжийн чихэнд цэцэг ургуулах шиг болж томоор мишээлээ.

"Их саналаа, маш их зүдэрлээ. Бяцхан биедээ баймааргүй зоригийг гаргаэ, аавыгаа бас гарагаа аварсанд баярлалаа охин минь" хэмээхэд Жэнни толгой сэгсрэв.

Жэнни нүдээ анин, тэднийхээ үнэрийг шунаглан үнэртэнэ. "Энэ бүхэн ганц миний хийсэн зүйл бишээ. Надал тусалсан маш олон хүмүүс байгаа. Эхлээд би эгэлгүй хүчтнийг танилцуулъя"

---------------------