"Хаа нэг газар өвдөж байна уу?" хэмээн Сэүн Жэннигээс асуухад Жэнни үгүй гэж толгой сэгсрэв.

Өмнөх үйл явдлаас 3 хоног өнгөрсөн байлаа. Бүх зүйлс хормын дотор өөрчлөгдөж гүнж эргэн ирлээ гэж түгсний дараагаар буцан хуучин Neptune болон өөрчлөгджээ. Гүнж бүтэн 3 хоног өрөөндөө хэвтсэн үед иргэд бүгд түүн рүү янз бүрийн зүйлсийг явуулж,"эрүүл энх байгаарай" гэх утга бүхий захиа илгээж байх ажээ.

Хатан болон хаан гүнжээс огтхон ч холдох хүсэлгүй байх агаад Сэүн хүртэл өрөө нь орж чадахгүй байж байгаад сая орж ирсэн нь энэ ажээ. Жэнни орны түшлэгийг налан сууж хажуудах сандал дээр Сэүн түүнийг ширтэн сууна. Хааяа нэг инээмсэглэх түүний энэ инээмсэглэлийг дахиж хараагүй бол яах вэ хэмээн Сэүн өөрөөсөө асуулаа. Тэрний хариулт юу ч үгүй хоосон байв. Хэрэв тэр үхчихсэн бол бүх зүйл түүний хувьд хоосон болох хувирах байлаа.

"Юу бодож байгаа юм?" хэмээн Жэнни түүнээс зөөлөн дуугаар асуухад Сэүн бага зэрэг инээмсэглэн "Юу ч биш ээ" гэв.

Сэүн сууж байсан сандалнаасаа босоод Жэннигийн хажууд очиж суугаад хөнжилөөр нь ороогоод мөрөөр нь тэврэх нь тэр. Жэнниг санаа алдахад Сэүн хөхөрлөө. Тэгээд үсийг нь илэхэд Жэнни дуртай нь аргагүй инээмсэглэх ажээ.

Сэүний хайр дахин нэг удаа нуран унасан бол түүний амьдрал үнс болох байлаа. Хар саарал өнгийн үнс. Мөн тэр онцгой төрсөндөө ч баярлаж байв. Онцгой гэдэг бол ердөө гүнжийн зүрхийг өөрийн болгоно гэсэн тодотгол. Гүнж ганц л хүнд дурлах ёстой хэмээн зөгнөл дээр бичигдсэн байсныг хэн ч олж хараагүй юм...өдийг хүртэл.

Сэүн хэсэг хугацаанд чимээгүй суун зарим нэг зүйлийг бодох аж. Ирээдүйд юу болох вэ? Өөр юу тэдэнд тохиолдох бол? Гэсэн ч тэр дахин нэг зүйл дээр өөрийн итгэлээ тогтоов.

Ямар ч зүйл болсон,хэдэн мянган даваа байсан ч цугтаа даваад гарна!

"Салхилмаар байна уу?" гэж Сэүн Жэннигээс асуулаа. Тэгэхэд Жэнни эргэлзэлгүй толгой дохив.

Жэнни өөрийн салхины хүчээр хуруунда бага зэргийн эрчлээс үүсгэхэд Сэүний нүд томорлоо. Жэнни инээсээр байхад Сэүн "Хэзээдээ хүч чинь эргээд ирэв?"

"Өнөөдөр өглөө. Биеэ зүгээр болохоор чамтай тулалдана шүү" гэхэд Сэүн тэрнийг шоолон инээсээр толгой сэгсэрнэ.

Жэнни инээмсэглэн "Би чамайг ялвал чи миний боол болно шүү" гэж хэлэхэд Сэүний инээмсэглэл алга болон жуумалзаж эхлэлээ.

"Хэрэв би ялвал бид хуримаа хийх болно"

Жэнни түүний хэлсэн үгэнд бага зэрэг цочирдох нь тэр. Хурим хийх уг нь мэдээжийн асуудал ч яг одоо бол Жэннид бага зэрэг хачин санагдаж байв. Хэрэв тэр ялвал хурим хийхгүй гэсэн үг шиг сонсогдож байлаа.

"Тохирлоо!"

Тэднийг өрөөнөөс гарахтай зэрэгцэн Жисү,Лиса,Чэёон нар Жэннид жимс өгөхөөр ирж байгаатай таарлаа. Тэд Жэнниг орноосоо боссон байгааг анзаарсан ч чимээгүй л өнгөрөв. Учир нь тэр Сэүнтэй хамт байна.

"Бид салхилах гэж байна. Удахгүй ирнэ ээ" гээд Сэүн Жэнниг тэврээд цааш явлаа.

Тэд хотын хамгийн үзэсгэлэнтэй цэцэрлэгт ирсэн байх агаад тэдний хажуугаар зөрсөн бүх хүн тэдэнд ёслож байв. Мөн гүнжийн биеийг зарим нэг нь асууж,тэдэнд саад болохгүйн тулд холдож байлаа. Тэд нэгэн сандал дээр очиж суухад оройн жиндүүхэн салхи тэднийг угтан авлаа.

Цэцэрлэг үнэхээр сайхан харагдах агаад тэнгэрийн хаяагаар нар улайран харагдах нь тун таатай. Сэүн гадуураа өмсөж явсан цамцаа тайлан Жэннид өмсгөхөд Жэнни инээмсэглэн байв.

Хэсэг чимээгүй суусны эцэст Жэнни яриа эхлүүлэв. "Дахиад бүжиглэмээр байна уу?"

Сэүн үүнийг сонсоод хэсэг бодлогоширов. Би үүнд дуртай байсан юм уу?

Тэрбээр урт хугацааны туршид бүжиглээгүйгээ санав. Тиймээ тэр бүжиглэх дуртай. Дуу хөгжимд хэнээс ч илүү хайртай нэгэн. Гэнэтхэн тэр энэ бүх зүйлсээ хийхээ больчихсон болохоор хэсэг зуур гуниглаж байснаа саналаа. Өдөр бүр хийдэг байсан зүйл нь байхад яаж тэр орхих билээ.

"Бүжиглэмээр байна. Дуулмаар байна. Бүхнийг өмнөх шигээ хиймээр байна" гэж хэлэхэд нь Жэнни инээмсэглэв.

Тэгээд өмссөн даашинзныхаа халааснаас жижигхэн зүйл гаргаж ирлээ. Үүнийгээ Сэүн өгөөд "Маш удаан хадгалчихлаа. Энэ бол бэлэг" хэмээв.

Сэүн тагийг нь нээгээд харах гэхэд Жэнни дор нь болиулав. "Бусадтайгаа хамт үзээрэй. Миний төлөө байсны чинь бэлэг юм шүү"

Тэд саран авхай гартал хамтдаа энэ цэцэрлэгт суужээ. Тэнгэр одоор бүрхэн тэднийг ажиглана. Хааяахан од харвах үеэр тэд бүхнийг ярилцан сэтгэлээ онгойлгож байв. Хамгийн жаргалтай нь яг одоогоор тэд байлаа.

"Аирин хаана байгаа юм? Би түүнийг ердөөсөө олж харсангүй" гэж Жэнни асуухад Сэүн мөрөө хавчив.

"Сухо хён л мэдэж байгаа байх"

"Чамд миний тэгж хэвтэж байгааг харах ямар байсан бэ?"

Сэүн үүнийг сонсоод тэр хар бараан гэх үг тохирох өдрийн талаар бодлоо. Аймшигтай байсан. Үхмээр байсан.

"Тэр өдөр бол миний чиний төлөө гаргах зориг,зүрхний минь нэгээхэн хэсэг байсан. Чиний цусыг харсан үеэс би өөрийгөө илүү хүчирхэгээр төсөөлж байлаа. Бас чамайг гэмтээсэн,алахыг завдсан тэр хүмүүсийг алахыг хүссэн ч тэдэн шиг болчих юм шиг санагдаад зүгээр л хөнгөхөн өшөө авсан юм. Учир нь би өөрийнхөө гарыг цусанд будахыг хүсээгүй. Үүрд чиний хажууд ямар гэм нүгэлгүй ариун цагаан нэгнээр дуусмаар байна. Гуйя,дахиж хэзээ ч өөртөө тийм зүйл болго! Би чамайг дахин амь оруулж чадахгүй шүү дээ. Бүхнийг ганцаараа хийлгүй надаар туслуул. Бидний хүч нэгдсэн. Бид нэг оршихуй. Чиний төлөө би,миний төлөө чи болон амьдаръя. Одооноос бүх зүйл эхлэж байна"

Жэнни өнөөх шархаа дарсаар Сэүний өвөр дээр гаран суулаа. Тэгээд үсийг нь зөөлөн илээд духаа түүний духтай нийлүүлэв. Тэд бие биенийгээ ширтэхэд тэнгэрт ахин нэг од харвалаа.

"Би болон чи. Эцэст нь бид. Хоёулаа аль хэдийн бид болжээ. Одооноос миний бүх зүйл чинийх. Чинийх ч ялгаагүй ч минийх. Хэрэв миний зүйлд жижигхэн шарх тогтсон байвал би хэзээ ч өршөөхгүй шүү. Учир нь би өөрийнхөө юмыг гэмтээх,гэмтээлгэх,хүнд өгөх дургүй. Чи ганцхан минийх!" гэхэд Сэүн хөхөрсөөр Жэннигийн үсийг чихнийх нь араар хийгээд толгой дохилоо.

"Би зөвхөн Жэннигийнх. Жэнни ганцхан минийх" хэмээгээд Сэүн Жэннигийн уруулыг зөөлхнөөр үнсэх нь тэр.

----------

Сэүн ах нарынхаа байгаа өрөөнд орж ирэхэд бүгд өөр өөрсдийн зүйлсээ хийгээд завгүй байх ажээ. Тэд томоохон төсөл болон туршилтан дээр ажиллаж байгаа бөгөөд тэр нь 2 хоногт их хурдацтай өсөж байлаа. Бүгд амаръя гэсээр Сэүний хажууд суухад Сэүн халааснаасаа Жэннигийн өгсөн жижигхэн зүйлийг гаргаж ирэн харууллаа.

"Жэнни бидэнд бэлэг өгсөн. Гэхдээ юу гэдгийг нь мэдэхгүй нь ээ" гэхэд хамгийн түрүүнд Чанёол ухасхийн гарнаас нь аваад тагийг сугалахад цэнхэр өнгийн неон дэлгэцэн дээр Жэннигийн хэдэн сарын өмнөх төрх гарч ирлээ.

"Сайн уу,залуусаа? Та бүхнийг фенүүдээ алдсанд харамсаж байна. Фенүүд чинь та нарт ямар үнэтэйг мэднэ ээ. Гэвч бид дэлхийг аврагч баатар биш болохоор аварч чадахгүй шүү дээ. Бид уулзаж,танилцаад удаагүй байгаа ч та нар ертөнцийн хамгийн сайн дуучин,бүжигчин бас ах нар юм шүү.

Гүнж Жэннигээс та нар зориулсан бяцхан бэлэг" гээд бичлэг дуусаад удаагүй байтал өрөөгөөр дүүрэн тэдний дуу эгшиглэх нь тэр.

Бүгд гайхсан байдалтай нэг нэгэн рүүгээ харах ажээ. Тэдний хэнд нь ч дуу нь үлдээгүй шүү дээ. Тэд дуулж,бүжиглэхийг ямар их хүсэж байсан гээч? Бүр маш их!

"Би буруу сонсоод байна уу? Энэ бидний дуу мөн үү?" хэмээн Чанёолыг асуухад бүгд толгой дохив.

Жунин Чанёолын хажууд ирж суугаад дэлгэцэн дээрхийг хуруугаараа хөдөлгөхөд тэдний бүх дуунууд ар араасаа хөвөрлөө. Эхнээсээ зарим нэг нь итгэхгүй нулимс унагаж байхад,хэсэг нь дуугаа дуулан бүжиглэнэ.

Энэ өдөр тэдний хамгийн жаргалтай өдөр байлаа.

"Эцэст нь бид дахин EXO болох нь. Дахиад фенүүдтэй болно. Тэднийг Exo-L гэж нэрлэнэ. Учир нь бидний Эри хэзээд бидний зүрхэнд байх болно! WE ARE ONE! ЭКСО ХАЙРТАЙ ШҮҮ!" хэмээн бидний ахлагч хэлэхэд тэд баярлалдан бие биенийгээ тэвэрч байлаа...

💙 OT12 FOREVER💙

Энэ хэсгийг Лухан,Крис,Тау гуравтаа зориулав. Бидний зүрхэнд 12 залуу үргэлж хамтдаа шүү дээ.

Жэнниг үхүүлсэнд уучлаарай,та нарыг уйлуулсанд уучлаарай. Одоо ердөө хоёрхон хэсгийн дараа дуусах нь тэр. Тийм болохоор сайхан урт коммент болон чин сэтгэлийн урмыг үгийг авмаар байна аа.