《♦ Our lies ♦ [Complete]》5-р хэсэг ( Сүүлчийн бүжиг )
Advertisement
Миний талаас
Төгсөлтийн үдэшлэг босоо хүлээн авалтаар хийгдэж байлаа. Биднийг орж ирэхтэй зэрэгцэн хүлээн авалт эхлэж сургуулийн захирал үг хэлхээр тайзан дээр гарч байв.
Тэхён над руу ойртон чихэнд минь
Тэхён: тэр яг далайн гахай шиг харагддаггүй гэж үү?
Би: би бас тэгж боддог байсан шдээ гээд бид хүнд сонсогдхооргүйгээр инээлдлээ.
Захиралын урт удаан нээлтийн үг хэлэлтийн дараа урлагын үзүүлбэр бас охидын дунд алдартай болж байгаа хөвгүүдийн хамтлаг ирж дуулж бүжиглэсээр аль хэдийн 2 цаг өнгөрсөн байлаа. Тэхён бид 2 тэднийг харах гэж яаралгүй холоос ажиглаж байв.
Тэхён: гарцгаах уу? Энд халуун байна гэхэд нь толгой дохиход
Тэхён: гадаа байгаа саравчинд хүлээж байгаарай! Би уух юм аваад араас чинь очьё
Би: за гээд түүнээс салан гарах хаалгаар гаран Тэхёны хэлсэн саравчинд суугаад Тэхёныг ирхээс өмнө хөлөө амраая гэж бодон өсгийтөө тайлан хөлөө базлангаа эргэн тойрноо харж байтал биднээс өөр сурагчид энэ хавьд харагдсангүй!
Тэхёныг ирхээс өмнө өндөр өсгийтөө өмсөн түүнийг хүлээж байтал тэр ундаа барьсаар саравчинд орж ирхэд нь
Би: гадаа үнэхээр гоё байна шүү!
Тэхён: ядарч байна уу? Гээд ундаа сарвайхад нь би ундааг аван
Би: үгүй ээ! Удахгүй болох шалгалтнаас өмнө гайхалтай амралт шиг л санагдаж байна гээд малийхад тэрний надад өгсөн ундааг задлах гэтэл дийлсэнгүй!
Тэхён надаас ундааг аван задлангаа
Тэхён: миний дээр асуусан асуултын хариуг бодож үзсэн үү? Гэхтэй зэрэгцэн ундааг задлан над руу сарвайв.
Би ундааг аван
Би: бүдүүлэг байж болох ч би тэр үед сонсоогүй ээ! Гээд ундаас балгахад
Тэхён: тийм байхнээ, миний найз охин болох уу? Гэж асуусан юм гэхэд нь миний уусан ундаа буруу хоолойгоор орж би ханиалгах нь тэр.
Тэр миний нурууг цохиж өгөөд
Тэхён: намайг уучлаарай! Би зүгээр л бидний харилцаа нэг алхамаар урагшлах ёстой гэж бодсон юм гэхэд
Би: надад бодох хугацаа өгч болно биздээ гэж хариулав.
Тэхён: би маргааш шалгалтаа өгчихөөд шанхай явж тэмцээнд орно. Намайг эргэж иртэл сайн бодоод хариугаа өгөөрэй за. Гэхэд нь би толгой дохиж байтал түүний уруул миний духанд хүрэх нь тэр.
Advertisement
Дахиад л бүх зүйл удаашран түүний биеийн саванд согтох шиг болов.
Тэр надаас холдход л би ухаан орон ичингүйрэн түүн рүү хархад тэр малийгаад
Тэхён: орцгоох уу? Бид ядаж хамтдаа бүжиглэх ёстой биздээ.
Би: би бүжиглэж чаддаггүй шдээ
Тэхён: би ч гэсэн гэхдээ ахлах сургуулийн сүүлчийн удаагийн үдэшлэг дээр хичээх хэрэгтэй биздээ
Би: тэр ч тийм шүү!!
Бид дотогш орход чөлөөт бүжиг болж байв. Энд тэнд хослол даашинзтай охид хөвгүүд галзуу юм шиг бүжиглэж байлаа. Тэхён миний гарнаас хөтлөн намайг дагуулан талбайн голд авч ирэн бид өөд өөдөөсөө харан эвгүйхэн хөдөлцгөөв.
Би хэдий өндөр өсгийт өмссөн ч Тэхён надаас хангалттай өндөр байсан юм. Транс доргио ая дууссаны дараа уянгын ая эхлэхэд Тэхён хоёр гарнаас минь барин мөрөн дээрээ тавиад
Тэхён: би муу шүү! Битгий шоолоорой гэв.
Би: би ч гэсэн муу юм чинь зүгээрээ гэхэд тэр гараа бэлхүүсэн дээр минь тавин өөр лүүгээ ойртуулах нь тэр.
Би түүнээс ичиж доош хархад Тэхён эрүүнээс минь барин өөр лүүгээ харуулхад бид харц тулгарч, түүний нүд яг л огторгуй шиг гүн хар бөгөөд би түүний нүдэнд төөрч орхив.
Зүрх минь догдолж, энд зөвхөн бид 2 л байгаа юм шиг санагдаж байлаа.
Би өөрийн мэдэлгүй түүний уруул бас нүд рүү ээлжлэн ширтэж байсан юм. Тэхён над руу бага багаар ойртсоор уруулан дээр минь үнсэх нь тэр.
Зүрх минь цээжнээсээ сугарч гарч ирэхнүү гэлтэй хүчтэй цохилож, хөл минь салгалаж байлаа. Азаар би Тэхёны хүзүүгээр тэвэрсэн болхоор унасангүй! Энэ миний анхны үнсэлт байгаагүй ч анхны үнсэлт мэт догдлуулж бас хэтэрхий амтлаг үнсэлт байсан юм.
Тэхён бид 2н анхны үнсэлт ... Бүгд биднийг харж байгаа ч энэ надад хамаа алга ...
Үдэшлэг дуусаж бид тэр газраас гарч ирхэд Тэхён намайг хүргэж өгхөөр болж бид манайх руу явж байтал хөл минь өндөр өсгийтөөс болж аймшигтай өвдөж арай ядан хөл дээрээ тогтож байв.
Тэрийг минь анзаарсан Тэхён урд минь суун
Тэхён: үүрүүл гэхэд нь
Би: яаж дээ
Тэхён: үүрүүлэхгүй бол гомдоно шүү гэж хоолойгоо нарийсган хошуугаа унжуулах нь тэр.
Advertisement
Би өөрийн эрхгүй инээн түүний хүзүүгээр тэврэн нуруунд нь наалдхад тэр дээш өндийлөө.
Тэхён: А-Ёнаа
Би: ммм
Тэхён: би чамд худлаа хэлсэн байвал чи намайг уучлах уу?
Би: хэр том худал хуурмагаас шалтгаалнадаа гэхэд тэр хүндээр санаа алдан хэсэг чимээгүй явж байгаад
Тэхён: чи намайг юу гэж боддог байсан бэ?
Би: ммм өндөр царайлаг хөөрхөн охин сонирходог алдартай нэгэн. Гэхэд тэр инээн
Тэхён: чи хамгийн хөөрхөн нь миний хувьд... Хамгийн тод гэрэлтдэг алтан гадас од шиг л санагддаг гэхэд нь би хариу хэлсэнгүй!
Тэхён: гүйлээ шүү! Сайн бариарай гээд гүйх нь тэр. Би түүнийг тэврэх тэврэлтээ илүү чангалан түүнийг гүйхэд түүнийг даган чанга инээж орхилоо.
Энэ их аз жаргалд төгсгөл байхгүй байгаасай! Зүрхийг минь булаах энэ залууд итгэж болно гэж хэн нэгэн нь надад хэлээд өгөөч.
~~~~~
А-Ёнаа, А-Ёнаа, А-Ёнаа гэж 3дах удаагийн дуудалтаар би бодлоосоо саллаа.
Сөүлийн их сургуульд ороод аль хэдийнээ 2дох сараа ардаа үдэх гэж байна.
: юуг ингэтлээ бодоод байдаг юм бэ?
Би: түүнтэй хамт байсан хамгийн сүүлийн орой, ба анхны бөгөөд сүүлчийн бүжигнийхээ тухай
: юу гээч А-Ёнаа тэр чиний найз залуу байгаагүй тийм болхоор тэгж их шаналах хэрэггүй ээ! Чамайг гэсэн дажгүй нэгэн гарч ирж л таараа
Би: тийм байх тээ гэхэд утсанд минь зурвас ирж би өөрийн эрхгүй догдолж бас сандарч байв.
Халааснаасаа утсаа гаргаж ирэн хархад энэ Сора байлаа.
Өнөөдөр манай ахлах ангийхан уулзах гэж байгаа юм.
Харин Тэхёны хувьд тэр шанхай яваад эргэж ирээгүй! Энэ магадгүй түүний бэртэлээс болсон байх л даа.
Шанхайд болсон тэмцээний үеэр тэр бэртэж тоглолтоо үргэжлүүлж чадаагүй бөгөөд тэр сөүлд эргэж ирээгүй байх.
Түүнийг эргэж ирсэн тухай мэдээлэл би олж уншаагүй!
Сүүлийн цагаа таран ахлах ангийханыхаа уулзалт болох газар ирхэд тэд аль хэдийнээ цугларчихсан байв. Би Сорагийн хажууд суугаад
Би: юу вэ? Нөгөө ангийхан ч гэсэн ирэх юм уу?
Сора: аанхаа бас багш нар гэж шивнэх төдийхөнөөс хэлэн
Сора: Аан нээрэн өнөөдөр Тэхён сөүлд ирсэн гэсэн гэхэд би пал хийсэн ч ямар ч хувирал үзүүлэлгүй цайнаас уун
Би: тийм үү? Мэдээгүй юм байна гэхэд Сора гайхсан янзтай над руу ойртоод
Сора: бид түүнийг урисан ч түүний ээж нь өвчтэй байгаа гэж хэлсэн. Үнэхээр том бэртэл авсан бололтой шүү!
Сора: нээрэн өнөөдөр энд Жимин ирнэ. Тэр надтай нэг сургууль бас бид найзууд болсон. Нэмж хэлхэд тэр ахлах сургуульдаа чамайг сонирходог байсан юм байна лээ
Би: Жимин та 2 нэг сургуульд орсонг би мэднэ. Бас Жимин намайг сонирходог байсан тухай 1000 удаа түүнтэй болзохыг 100 удаа санал болгосноо мэдэх үү?
Сора: нээрэн болзоод үз
Би: 101 дэх удаа ...
Сора: мангар. Тэхёнтай таарах юм бол хоолойг нь хэрчиж алнадаа гээд гараараа хоолойгоо хэрчиж үзүүлж байв.
Төд удалгүй Жимин орж ирхэд Сора яг миний урд суухыг санал болгож, Пак Жимин яг урд минь суух нь тэр.
Би толгойгоо бага зэрэг бөхийлгөөд багахан инээмсэглээд дахин түүн рүү харсангүй!
Нөгөө ангийхан багш нар ирэн бид хооллож бас бага зэрэг ууцгаасан юм. Сора бараг тасарталаа ууж, хагас дутуу ухаантай ч найз залуугаа дуудаад амжсан байв. Найз залуу нь гадаа ирсэн болхоор Жимин бид 2 түүнийг найз залууд нь гаргаж өгхөд тэр согтуу ч гэсэн Жимин рүү заан
Сора: яа Пак Жимин чи А-Ёныг хүргэж өгөөгүй байвал би чамайг ална шүү! Гэхэд Жимин инээн
Жиммн: за атмаанаа гэв.
Бид дотогш орж би дахин бага зэрэг нэмж уусан болхоор тасрах шахаж тооцоо хариуцсан хүүхдэд тооцоонд нэмэр болхоор хэдэн вон өгөөд гарч ирэн уртаар санаа алдаж халаасандаа гараа хийн тэнгэр лүү харан
Би: надаас өөр тод гэрэлтэх нэгэнг олчихсон бололтой гээд инээн зогсож байтал миний ардах хаалга нээгдэж эргэж хартал Жимин зогсож байв.
Би түүнрүү харж байгаад зогсуулан
Би: би өөрөө явчих болхоор заавал хүргэж өгөх хэрэггүй бас би Сорад хүргэж өгсөн гэж хэлчихнэ
Жимин: Сорад худлаа хэлмээргүй байна бас би чамайг хүргэж өгхийг хүсэж байна гэв.
---MN4EVER---
Advertisement
- In Serial15 Chapters
Summoned As A Fake Hero: Why Am I A Demon Lord Now?
“I'm cold and hungry.” That single thought of hers ignited the beginning. The beginning of what, you ask? Haha, how innocent. She was great— No, no, no, that was an insult to the utter majesty she possesses. She is perfection itself; academics, beauty, ability, she had them. Yet perfection has problems in and of itself; not even she can escape the cruel irony of life. That's when things take an odd twist. On a fateful day, she and her classmates transferred over to another world! A tale as old as time itself, no? It was the stereotypical setting; the king and his knights welcomed the bewildered heroes in a grand room. Unlike her companions, she was an exception— She was starving, furious, and observant. Who wouldn't be? But their objectives were clear; slay some form of a "Demon Lord". Somehow, whilst on her quest for knowledge, she obtains the privilege of obtaining power that causes the collapse of the relationship between her and the kingdom, leading to the chaotic aftermath of a disaster. A vendetta forms inside of her; one that would shake the world to its core ... "How unsightly." Who is she? What are these terms? Why is this happening? How will she squash the balance of power? Questions upon questions. Simply read to understand What to expect; > Hunger and thirst for the flesh and blood of the innocent (Light-hearted 'eating' scenes.) > A fantasy world which is basically a cut-out of Europe but with more fantasy > Working in the fantasy version of Germany (someday, in the later chapters) > Many cliff-hangers >Gore >Blood >Some more blood > Dungeons > Cutout HRE Also available on;- (Webnovel) https://www.webnovel.com/book/unsightly-gluttony_21831197806131605###- (ScribbleHub) https://www.scribblehub.com/series/396385/unsightly-gluttony-revised/
8 181 - In Serial7 Chapters
The Hidden Blade
Mordred's developed a nasty habit of getting killed and reborn in the Virtual World known as Avalon. Honestly, Lifeline Mode can be such a bitch! In each life, he gets a reset and another chance to save Lancelot from being betrayed and killed by the Knights of the Round Table. They claimed that Lancelot's deep, dark secret - screwing Queen Guinnevere, caused a massive civil war that effectively screwed Avalon too. Truth is, Lancelot did have HER deep, dark secret. That SHE was probably the only woman in the world who wasn't into other women. After literally lifetimes of reliving and dying in the same damn cycle, Mordred's done playing nice. Screw trying to persuade the Knights of the Round Table Lancelot didn't swing that way. This isn’t a story about becoming a hero amongst heroes. This is a story about becoming a villain, so that a hero amongst heroes stays a hero. _____________ Cover Image credit: assassin__s_creed_ix_by_remussirion-d4ecbhf
8 218 - In Serial19 Chapters
Diary of a reincarnate in a cultivation world
Some one who read reincarnation story as a hobby who wanted to be part of it, but when a chance came it was not how he dreamed it to be, full of pain, fear and well not heroic, This is the story of Yu Tian/ William
8 135 - In Serial13 Chapters
The Interim
An epistolary novel exploring one woman's survival during the first year of the pandemic. She finds herself recovering from the recent breakup of her long-term relationship, but must also handle the discovery that she might not be alone in her new apartment after all.
8 85 - In Serial38 Chapters
The Mythfits - Books 1 & 2
The key was never supposed to be seen again. It was destroyed after a group of mythical warriors locked away the embodiment of darkness. So, when the key reemerges in present-day New Orleans to an easy-going college student named Aidan, a group of what goes "bump in the night" comes seeking it intent on condemning the city to a “Purge” style curse. As if supernatural slammers, malevolent monsters, and hellish hexes weren't enough, Aidan discovers he and his friends are reincarnated from the original group of mythical warriors. Is history repeating itself or are ancient and deadly secrets from the past ready to reveal themselves? A pinch of primordial evil mixed with a fist full of Fat Tuesday and it's a recipe for one hell of a party.
8 190 - In Serial6 Chapters
Player Invasion: The Ember of the Forsaken Throne
Many years had passed when foreign people who called themselves "Players" had arrived in our land... They were all unreasonable and mad and we were helpless... They have unimaginable powers that defy our understanding of magic and faith... The Kingdom's strongest Knight Champion was killed in the final defense at the capital. The Great Sword King together with the Grand Wizard has perished together after attacking the Player's known headquarters. The Priestess who tried to seek help from the Elven and Dwarve's Nation was missing. The previous Tyrant King who bent his knees and surrendered his land was still mercilessly killed. Even the legendary hero, the protector of our continent, the pride of the allied nations, and the last Sky Dragon of this generation was now a slave to these so-called Players... Now... They've set their eyes on me. It's my turn to be hunted by the Players as the last descendant of the royal bloodline. Luckily, the gods haven't given up on us and gave us hope to live on. "The Awakening"
8 209

