Анх бид уулзаж байсан тэр цастай өдөр шиг анхны цас хаялаж байлаа.

Том том ширхэгтэй цас ойр орчимыг хархад саад болж байсан ч үзэсгэлэнтэй харагдана.

Ина: чи юуг тэгтлээ ширтээд байгаан

Би: цас ...

Ина: юу нь тийм үзэсгэлэнтэй байнаа. Газар буугаад хайлхаас хойш ... Тэгээд шавхай болно

Ахх тийм ч сайхан санагддагүй шүү!

Би: олон юм бодох юм аа. Надад зүгээр л үзэсгэлэнтэй харагддаг болхоор би дуртай!

Ина: чи бид 2 шал өөр юм аа ...

Би: тийм байна.

Хичээл таран сургуулийн үүдэнд алгаа дэлгэн зогсохдоо шүхэргүй ирсэнээ санаад нүүрэндээ инээмсэглэлээ. Гар утсаа гаргаж ирхэд Тэхёнаас зурвас ирсэн байв.

"Цас хархаар чамайг илүү ихээр бодох юм" гэсэн байлаа.

Зурвасыг уншаад инээмсэглээд дээш хархад Тэхён шүхэр барьчихсан зогсож байхыг харан

Би: удаан хүлээсэн үү?

Тэхён: цаг хараагүй болхоор мэдэхгүй байна. Гэхэд би түүнрүү нэг алхам урагш алхахад тэр нар руу гараа сунган

Тэхён: надтай болзох уу?

Би: тэгэлгүй яахав ... Би түүний гарнаас атхад тэр намайг хөтлөн өөр лүүгээ татаж ойртуулан

Тэхён: өнөөдөр миний хувцаслалт ямар байна

Би: ммм ... Төгс

Тэхён: бид үерхээд нилээн удчихсан гэдгийг мэдэж байгаа биздээ

Би: мхн

Тэхён: бас би өнөөдөр мундаг байсныхаа төлөө эндээ үнсүүлмээр байна гээд хацран дээрээ долоовор хуруугаараа зөөлөн товшиж байлаа.

Тэр надаас нилээн өндөр болхоор би өлмийгөө өргөн хацар дээр нь зөөлөн үнсхэд

Тэхён: өдөр болгон шагнуулхын тулд хичээнээ ... Гүнжтээн

Би: харийн залуу ...

Бид 2 кофе шопод орон цонхон талд суух гэсэн ч хүнтэй байсан тул цонх сайн харагдхаар байрлалд суухад Тэхён намайг энгэртээ тэврэн би түүнд үзэж байгаа драмагаа ярьж байв.

Би: ВанЁо хаан өөрийнхөө хайртай эмэгтэйг алуулаад дараа нь аймар их шаналаад тэрнээсээ болоод амиа хорлочихдын. Тэгээд бурхан түүнд амьдралын үнэ цэнийг мэдрүүлхийн тулд үхлийн бурхан болгочихдын. Ахх тэгээд нөгөө хайртай эмэгтэйгийнхээ дараа төрөлтэй таараад бие биеэндээ дурлачихдын ...

Тэхён: хэрвээ би үхлийн бурхан байвал яах уу? Тэгээд чамайг алчихсан

Би: ммм тэгвэл би эцсээ хүртэл чамтай хамт байж байгаад үхнээ

Тэхён: тэгвэл би чиний төлөө драма үзэж, 2лаа драма ярьж байх уу?

Би: анияа~ миний төлөө тэгж их хичээх хэрэггүй ээ

Тэхён: яагаад ? Би чиний төлөө юу ч хийсэн чадна гэхэд нь би инээтэл тэр над руу чухал харан

Тэхён: яагаад намайг шоолоод байгаан? Харах уу?

Би: анияа~ би чамд итгэж байгаа бас тэгж их яарах хэрэггүй за юу гэлээ.

Би бидний урд байх зүсэм бялуунаас халбагадан Тэхёнд өгөөд

Би: энэ уас зогсохгүй бололтой

Тэхён: нимгэн хувцастай ч гадаа дулаахан байна лээ. Бас тэврэлдэнэ гээд малийх нь тэр.

Би: хүүхэд шиг гэдэг нь ...

Тэхён: чиний хажууд л ... Гээд намайг налхад нь би түүний үсийг илбээд

Би: аймар удаан үерхэж байгаа хосууд шиг санагдчихлаа.

Тэхён: зурвасаар харьцаж байсан өдрүүдээ тооцвол бараг 2 жил үерхсэн шдээ.

Би: Пабууу ~~~

Тэхён: Т3Т

~~~~~

Тэхёны залаас

А-Ёнтой хамт байхаар яагаад ч юм цаг хурдан өнгөрч байлаа. Бид саяхан л уулзсан шиг санагдаж байгаа ч аль хэдийнээ орой 19 цаг болсон байв. Өөрийгөө бодоод А-Ёнтой илүү удаан байж болох ч бид болзоогоо өндөрлөн А-Ёны гэр лүү алхахдаа нэг гараараа түүнийг хөтлөж нөгөө гараараа шүхрээ барьж байлаа. Цас ихээр орохгүй байсан болхоор бид шүхрээ хураачихсан юм.

А-Ён алгаа дэлгэн алган дээр нь буух цасан ширхэгийг харан мишээж байлаа.

Тэхён: цас тийм гоё байна уу?

А-Ён: тийм ээ.

Тэхён: үүнээс хойш чамайг гүнжтэн биш цасхан гэж дуудаж байхаар шийдлээ. Гэхэд А-Ён амандаа бувтнахад нь түүнийн татан өөртөө татаад

Тэхён: гүнж л бол гүнж тийм учраае гүнжээрээ үлдэнэ за юу гээд унжуулсан хошуунд нь хуруугаа хүргэн

Тэхён: тиймээс гомдлох хэрэггүй заа.

А-Ён: ирчихлээ гэхэд нь би түүний гэр лүү хараад дараа нь түүн рүү хараад

Тэхён: ийм ойрхон байсан билүү. Гэхдээ цас орцон болхоор өвлийн амралт чинь дөхөж байгаа тээ

А-Ён инээгээд

А-Ён: удахгүй өвлийн амралт боллоо бас шалгал эхлэх болхоор хичээх хэрэгтэй байна. Сайхан амраарай харийн залуу минь гэхэд нь би А-Ёныг татан хацарнаас нь барин уруулан дээр үнсээд

Тэхён: маргааш уулзье! Гээд түүнээс холдон, гэр лүүгээ ортол нь харж зогслоо.

А-Ёныг орсоны чихэвчээ зүүн автобусны буудал руу алхахдаа тэнгэр лүү харахдаа одод дундаас А-Ёны төрхийг харан өөрийн эрхгүй инээмсэглэв.

Гэртээ орхоосоо өмнө ээжийн дуртай амттанг аван гэр лүү орход аав ирээгүй харин ээж оройн хоолны ширээгээ засна. Түүнд зориулан авсан амттангаа өгөөд хувцасаа солиж, гараа угаачихаад буухад аав орж ирж байлаа.

Бид оройн хоолоо идэж байхад ээж аав 2 надад хамааралгүй сэдвээр ярилцаж харин миний оюун санаа А-ёны тухай бодож байсан юм.

Тэр яг одоо юу хийж байгаа бол ? Оройн хоолоо сайн идсэн болов уу? Надаас болж даалгавараа шөнөжин хийх юм биш биз гэлл өчнөөн асуултууд эргэлдэнэ.

Өрөөндөө орж ирэн тааз ширтэн хэвтэхдээ

Би А-Ёнд дурлаж болно биз дээ. Энэ нүгэл биш биз дээ ... Гэж зөвхөн надад сонсогдхоор шивнэсэн юм.

Гадаа цас орсон хэвээрээ. Энэ цас яг түүн шиг үзэсгэлэнтэй юм.

Нүд гялбам цав цагаан цас яг л түүний сэтгэл шиг юм.

---MN4EVER---