《♦ Our lies ♦ [Complete]》13-р хэсэг ( Тэврэлт )
Advertisement
Түүнийг чимээгүй явхаах тухгүй санагдана. Би түүний гарнаас атгахад тэр над руу харан инээмсэглэхэд нь
Би: уурлачихсан юм уу?
Тэхён: үгүй ээ
Би: тэгээд яагаад дугарахгүй байгаан
Тэхён: бодох юм байсан юм.
Би: аан гэхэд тэр миний гарыг зөрүүлэн атгаад
Тэхён: юу бодож байгааг минь сонирхож байна уу?
Би: мхн. Гэхдээ хэлмээргүй байвал би хүчлэхгүй ээ,
Тэхён: чамайг яаж Жиминээс илүү хайрлах тухай л бодож байна.
Би: Жимин сонсвол муухай ч би чамтай илүү жаргалтай байгаа.
Тэхён: тийм гэж үү?
Би: тийм ээ, Жимин та 2 тэнгэр газар шиг ялгаатай! Тийм болхоор өөрийгөө харьцуулах хэрэггүй
Тэхён: тийм байна шүү! Гээд чанга чанга инээх нь тэр.
Одоо л миний мэддэг Тэхён эргэж ирлээ. Түүний хөгжилтэй занд би илүү дуртай!
Тэхён: 2лаа өөр газар луу зугаалах уу? Од харцгаая
Би: тэгий гэхэд Тэхён замаа өөрчлөх нь тэр.
Тэхёны утас доош унан би утсыг нь авахдах санамсаргүй дэлгэцийх нь гэрлийг асаачихлаа.
Гэтэл Тэхён Жина 2-ын хамтдаа авхуулсан зураг дэлгэцэн дээр нь байв. Би яг л зарцсан мэт гацаж орхилоо.
Тэхён: олдохгүй байна уу?
Би: аан үгүй ээ, олчихлоо гэж хэлээд утсыг авч өгөв.
Тэхён машинаа зогсооход нь би цонхоор тэнгэр лүү хараад бүх уйтгар гунигаа үргэтэл нь чангаар орилоход Тэхён над руу гайхан хараад
Тэхён: од харах тийм гоё байна уу?
Би: мхн.
Тэхён над руу харж байгаад ойртход нь би түүний үнсэлтээс зайлс хийхэд
Тэхён: уучлаарай! Гэв. Би түүнд хариу хэлэлгүй зүгээр л оддыг ширтэж байлаа.
Би: чамд бидний үерхэлд эргэлзэх үе байсан уу?
Тэхён: яагаад ийм юм асуугаад байгаан
Би: зүгээр л тэгж санагдаад, албаар харий гэж хараагүй ч санамсаргүй харчихсан юм. Утасны дэлгэц чинь ...
Би: чи өөрийгөө хүчлэж байгаа бол энэ үнэхээр хэрэггүй шүү! Гэхэд Тэхён утасныхаа дэлгэцийг хараад уртаар санаа алдаад
Тэхён: уучлаарай А-Ёнаа
Би: чамд хугацаа хэрэгтэй бололтой Тэхёнаа ... Өөртэйгөө ярилцаад яг юу хүсэж, хэнд нь илүү гэдгээ шийдэх хэрэгтэй байх
Advertisement
Тэхён: уучлаарай гээд газар ширтэж байхад нь би гараа дэлгэхэд тэр надад тэврүүлэхэд нь
Би: өөрийгөө битгий хүчлээрэй! Чи ямар ч шийдвэр гаргасан би чамд гомдохгүй гэлээ.
~~~~~
Тэхён намайг гэрт минь хүргэж өгсөн юм. Яагаад би тийм зүйл ярьсан юм бол? Эцсээ хүртэл хараагүй юм шиг өнгөрөх байсан юм.
Эцсээ хүртэл Тэхёноос зуурах байсан. Тэнэг А-Ён. Хашааныхаа хаалгыг налан гадаа сууж байгаад гэр лүү орж ирэн хэнтэй ч үг дугарахгүйгээр өрөөндөө орж ирэн дотроосоо түгжин өвдөгөө тэврэн суулаа.
Мэдээж Тэхён Жинад хайртай! Түүнийг сонгох болно шдээ.
А-Ёнаа чи зөв зүйл хийсэн биз дээ.
Би тэр шөнөжин унтаж чадсангүй! Олон зүйл бодсоор өглөө болгон хичээлдээ явсан юм.
Ина: чи зүгээр үү?
Би: зүгээр ээ, ханиад хүрсэн бололтой гээд түүний амыг таглаж амжлаа. Инагийн хичээл тарж надаас түрүүлэн явж харин би үлдсэн хичээлдээ суухаар сургууль дээр үлдэн дараагийн хичээл орох анги руугаа явж байтал Жин сонбэ гүйж ирээд
Жин: дууд байхад чинь ... Юуг тэгтлээ бодоов
Би: сайн байна уу? Сонбэ
Жин: бие чинь муу байгаа юм уу?
Би: нойр дутуу хоносон юм аа.
Жин: аан. Хичээл рүүгээ орох уу?
Би: заа
Тэхёний талаас
Хусог: юуг тэгж их бодоов гэхэд нь Тэхён утасныхаа дэлгэцийг харуулахад
Хусог: үгүй байлгүй дээ, чи арай Жинад одоо ч гэсэн ...
Тэхён: түүнийг мартчихсан гэж бодож байсан ч тэгээгүй бололтой!
Хамгийн том асуудал нь А-Ён энэ зургийг харчихсан
Хусог: тэгээд яасан чам руу орилож хашигчиж байна уу?
Тэхён: үгүй ээ, А-Ён тийм охин биш.
Flashback
Би: чи өөрийгөө хүчлэж байгаа бол энэ үнэхээр хэрэггүй шүү! Гэхэд утасныхаа дэлгэцийг хараад уртаар санаа алдаад
Тэхён: уучлаарай А-Ёнаа
Би: чамд хугацаа хэрэгтэй бололтой Тэхёнаа ... Өөртэйгөө ярилцаад яг юу хүсэж, хэнд нь илүү гэдгээ шийдэх хэрэгтэй байх
Тэхён: уучлаарай гээд газар ширтэж байхад тэр гараа дэлгэхэд нь би түүнд тэврүүллээ
Би: өөрийгөө битгий хүчлээрэй! Чи ямар ч шийдвэр гаргасан би чамд гомдохгүй гэлээ.
Advertisement
^^^^^
Хусог: хүллл, сахиусан тэнгэр юм уу?
Тэхён: А-Ён ахлах сургуульд байхдаа л ийм охин байсан юм.
Би түүнд дахиад л худлаа хэлчихлээ
Хусог: зүрхээ л дага Тэхёнаа. Хэрвээ чи А-Ёнд худал хэлсэндээ харамсаж байгаа түүний төлөө зөв шийдвэр гарга.
Түүнд сайн биш хэрнээ хажууд байлгавал бүр ч илүү шархлуулж зовоох болно шдээ.
Хусог: сайн бод, өөртэйгөө ярилц за гээд нуруун дээр нь цохиж өгөөд гэрээс гарав.
Миний талаас
Тэхён надтай холбоо барилгүй 7 хоног хоног өнгөрсөн байв. Найдлагагүй болсон гэж бодсон болхоор би гуниглахаа больж, энгийн амдралдаа эргэн орж байлаа.
Жин: бие чинь дээрдсэн бололтой
Би: тийм ээ, ахаа хичээлдээ орлоо
Жин: за баяртай.
Сатаарах зүйлгүй болсон болхоор хичээлдээ илүү хичээж, илүү төвлөрч чадаж байлаа.
Ина: Тэхён та 2 салчихсан юм уу?
Би: бараг л ...
Ина: яагаад вэ?
Би: зүгээр л тэр надаас илүү сайн хүнтэй юм шиг байна лээ.
Ина: тийм байхнээ. Өмнөх найз охин уу?
Би: тийм ээ, чи яаж мэдээв
Ина: ихэвчлэн өмнөх найз охин үерхэлд саад болдог шдээ.
Би: туршлагатай байхнээ
Ина: тэгэлгүй дээ
Хичээлээ таран байнга очдог кофе шопдоо суун аяга латте аван уран зохиолын номоо уншин суулаа.
Заримдаа ганцаараа байх цаг хүн болгонд хэрэгтэй шүү дээ.
Сора надтай уулзий гэсэн болхоор Сора руу би байгаа газраа мэссежээр явуултал тэр удсан ч үгүй ороод ирэх нь тэр.
Сора: яа! Чи турчихсан байна
Би: тийм гэж үү?
Сора: аанхаа
Би: ашгүйдээ
Сора: чи арай сохор болзоонд явж гоё гоё залуутай танилцах гээд байгаам биш биз
Би: тийм ээ тийн. Гоё залуутай болздог болох гээд турж байгаан
Сора: хаха нээрэн Тэхён та 2 юу болж байна
Би: зүгээр байгаа
Сора: ммм Жиминийг үнэхээр сонирхохоо больцон юм уу?
Би: тхх
Сора: дараа нь харамсахгүй юу?
Би: Сора сонс, бид 2 бүтэх байсан бол аль дээр бүтэх байсан юм шдээ
Сора: би мэднэ л дээ. Гэхдээ тэр чамд сайн шдээ
Би: хичнээн сайн байлаа гээд бусад зүйл нь тохирохгүй хүмүүс гэж байдаг юм.
Сора: дараа нь харамсахгүй бол яахав дээ.
Би: харамссан ч чамд хэлж чамайг зовоохгүй за.
~~~~~
Тэхёнтой холбоо барилгүй 10 хоносон байв. Заримдаа түүний галзууртлаа санадаг ч түүнийг аз жаргалтай байгаа гэж бодох төдийд сэтгэл минь тайвширч, өөрийгөө илүү хүчтэй байх ёстойг өөрөө өөртөө хэлж байлаа.
Тийм ээ, хэсэг хугацааны дараа энэ бүхэн мартагдах болно.
Хичээлээ таран И-Ёнтой кино үзэж гадуур зугаалан өөрийгөө сатааруулаж байлаа.
Бид кино үзэж, парк орж амттан идэцгээсээр нилээн орой гэрийн зүг алхаж байв. Хэн нэгэн гудамны үзүүрт зогсож байхыг харсан ч бид тоосонгүй! И-Ён олон зүйл надад ярьж өгч, би чимээгүй сонсон алхаж байтал
: А-ЁНАаа гэлээ. Бид тэр зүг рүү хархад гудамны үзүүрт Тэхён зогсож байлаа. Би түүн рүү харангаа И-Ёнд хандан
Би: И-Ёнаа түрүүлээд орж бай! Гэлээ.
И-Ёныг явтал бид юу ч ярисангүй! Би түүнрүү харахгүй байхыг хичээн өөр зүг рүү харан
Би: сайн байсан биз дээ
Тэхён: над руу хар л даа А-Ёнаа
Би: би чадахгүй ээ! Би чам руу харчих юм бол бүх зүйл буруугаар эргэчих юм шиг санагдаад байна. Чамд баяртай гэж хэлж чадахгүй байх! Гэтэл Тэхён намайг татан тэврээд
Тэхён: би чамайг маш их санасан.
Энэ тэврэлт үргэлж ийм дулаахан бас таатай байх юм.
Би ч бас чамайг санасан Ким Тэхён ...
---MN4EVER---
Advertisement
- In Serial7 Chapters
Manufacturing Magic (LitRPG)
Ten million active players. One game master. Infinite Worlds is the most popular VRMMORPG on the market. Its maps are so vast, developer Hard Rock Data utilizes a network of highly advanced artificial intelligence to control it. But it's not without problems. That’s why game masters like Jeff Driscoll have jobs. The downside? He’s not allowed to play the game. Something about conflicts of interest and favoritism. His very boring and tedious job is to help players deal with the occasional bug that slips through the cracks and ensure they enjoy their time playing enough to give a five-star rating. It’s a gig that pays the bills. However, when the A.I.s unexpectedly issue a rogue patch, the game becomes a buggy mess, and Jeff's role radically changes. He finds himself as the only game master around, dealing with more problems than he can handle. It’s up to Jeff to return Infinite Worlds to normalcy...but will the A.I.s let him?
8 124 - In Serial23 Chapters
I Won't Die!
Rama Leeroy had been chosen by a deity to get summoned to another world. In order for it to happen, he'd have to die in his old one. Unfortunately for the deity, Rama has no intention of dying.
8 204 - In Serial7 Chapters
Adventures in the Land of Amerikan
It started with a war, a war that ended all wars. Why it started? No one remembers. But everyone knows why it continued... Perfection. Each country competing with each other to create the most deadliest human.Some countries thought combining man with machine was the answer. Others said using the DNA of the earth's greatest predators was the key. Some countries even tried to give their soldiers' supernatural powers... And Succeeded.The final battle took place on the land of freedom.The countries who didn't fight in the war feared these super-humans. They took advantage of the situation and rained fire upon the land.Over 500 years has now passed since that day. The once powerful and plentiful land is now a lifeless husk, full of radiation, bandits, monsters and much, much worse.Follow the tale of the remaining humans not just surviving in this world, but thriving! This is Amerikan.
8 156 - In Serial52 Chapters
Princess of Peace [BNHA]
I felt all the color drain from my face and dropped back onto the bed not sure I could stand. "You mean-...I'm a-... father?" It sounded like Ayumi was struggling to breathe, "Yes...I'm not calling to make you feel guilty...it's just...there was an accident, it doesn't look like I'm going to make it, and-." Her voice cracked, "I know you weren't ready for a family and its unfair of me to do this to you, but you're the only I trust enough to care for her..." Her? Tears welled in my eyes, "I have a daughter?"
8 89 - In Serial15 Chapters
Neko
Gabriel Claw is a small neko boy, he is bullied and beaten up quite a bit. He goes to a school for shifters such as werewolfs, vampires, were cats, centaurs, and many more. Being the shy new kid doesn't help in the battle for exception. Jay Dawson is a hefty werewolf boy and is very popular. He is also the schools star quarter back and loves sports.FAITHFUL AT UPDATING!!!!
8 125 - In Serial38 Chapters
4 Letters Long [OHSHC]
Kaoru x OCAkane Yukimura and her brother, Yoichirou Yukimura transfer to Ouran Campus upon Shizue Suoh's, Tamaki's grandmother, request in return for Akane who saved her life.Akane and Yoichirou have not led an easy life for their past five years. But when they come across the Ouran High School Host Club, things start to turn to the lighter side.
8 95

