Жин сонбэ орж ирэн надад цэцэг болон сагстай жимсээ өгөөд

Жин: бие чинь зүгээр биз дээ

Би: тийм ээ, жижигхэн осолд орсон юм гэхэд

Тэхён: би энэ цэцгийг усанд хийчээд ирий гэв. Тэхён баглаа цэцгийг аван өрөөнөөс гархад Жин над руу харж байгаад

Жин: би юу болсонг мэдсэн. Ина чиний найз байж яагаад чамд ийм зүйл хийсэнг би ерөөсөө ойлгохгүй юм.

Би: сургуулийхан мэдчихсэн үү?

Жин: үгүй дээ, Би л мэдчихсэн юм

Би: ашгүй дээ. Та хэнд ч битгий хэлээрэй, худал цуурхалд би дургүй гэхэд тэр инээмсэглээд

Жин: юу гэж дээ. Хурдан эдгээрэй гээд өрөөг орхин гарах нь тэр.

Удалгүй Тэхён орж ирэхдээ хаанаас олсон нь үл мэдэх шилэн саванд цэцгийг хийчихсэн орж ирэв.

Тэхён: тэд их гоё үнэртэй юм

Би: тийм байна. Чи өнөөдөр энд хонох юм уу?

Тэхён: мхн. Би яаж чамайг ганцааранг чинь үлдээчихээд харих боож байна ммм?

Би: сүртэй юм. Зүв зүгээр байхад чинь

Тэхён: би гэхдээ гадагшаа явах ажилтай

Би: мхн. Би тэгвэл тэр хооронд чинь унтаж байя!

Тэхён явсанаас хойш аав, ээж, дүү 3 ирж хэсэг байж байгаад надад хөөгдөх нь холгүй явцгааж харин би Тэхёныг ирхээс өмнө хэсэг унтаж авхаар зэхнэ.

Унтаж байгаад сэрхэд гадаа харанхуй болсон байв. Гэвч Тэхён ирээгүй байлаа.

Гэнэт муу совин татаж түүнд муу зүйл тохиолдоогүй байгаа гэж зовнино. Гар утсаа аван түүнрүү залгахад тэр утсаа авсангүй!

Гадуур хувцасаа өмсөн эмнэлэгээс гаран эмнэлэгийн үүдэнд түүнийг хүлээн зогсоно.

Гадуур хувтасны халаасанд чичрэх утсаа гаргаж ирэн хархад Тэхён залнаж байх нь тэр.

Зүрхний минь цохилт илүү түргэсэж би арай ядан утсаа авхад Тэхёны хоолой сонсогдоход санаа минь амарлаа.

Тэхён: чи загасан талх идэх үү? Эсвэл чихэрлэг төмс идэх үү?

Би: яа Ким Тэхён би чамд санаа зовоод үхэх гэж байхад чи юу ч болоогүй юм шиг ...

Тэхён: айн?

Би: чихэрлэг төмс ...

Тэхён: ойлголоо гэж хэлээд худалдагчтай ярих нь тэр.

Би утсаа салган уртаар санаа алдлаа. Дотогш орон өрөөндөө орж ирхэд би хангалттай даарсан байв.

Удсан ч үгүй Тэхён орж ирэн энгэрээсээ чихэрлэг төмс гаргаж ирэн

Тэхён: халуунаар нь авчрах гэж хамгийн хурданаараа ирлээ шүү гэхэд би түүнийг тэврээд

Би: чамд ямар нэгэн юм тохиолдчихлоо л гэж бодлоо гэхэд тэр инээн

Тэхён: удаан хүлээсэн байхнээ. Би чамайг унтаад намайг ч анзаараагүй байх гэж бодож байлаа. Төмсөө идэцгээе! Хөрлөө гэхэд би түүнээс холдож Тэхён гадуур хувцасаа тайлан сандал руу шидэх нь тэр.

Төмсөө идэж байхдаа Тэхён миний асуусан асуултанд хариулсангүй!

Би: төмсөө тэгж яарч идэх шаардлага байгаа юм уу? Хэн ч булаахгүй шдээ гэхэд тэр толгой дохив.

Би түүний хацранд наалдсан төмсний хальсийн авч өгөөд инээмсэглэлээ.

~~~~~

Эмнэлэгээс гарсан өдрөөсөө эхлээд л шууд хичээлдээ явж, хичээлээ нөхөж авсан юм.

Тэхён ч бам надтай адил завгүй өдрүүдийг өнгөрөөж байв.

Элсэлтийн шалгалт болон эмчилгээ эцэст нь тэр дахин тэннис тоглохыг маш их хүсэж байгаа болхоор дахин эрчимт эмчилгээ хийлгэж эхлэсэн юм.

Өвөл дууссан ч гадаа жавартай байлаа. Бид номын санд суун хичээлээ хийцгээж байтал Тэхён номоо дэрлэн унтаж орхив.

Бидний үерхэл хичээлээ хамтдаа давтаж, заримдаа болзосоор анх уулзсан 5-р сарын тэр нэг өдөр минь хаяанд ирсэн ч Тэхёны элсэлтийн шалгалт миний төгсөлт улам ойртож байлаа.

Хичээл эрт тарсан ч Тэхён өнөөдөр эмнэлэг дээр өнжих болсоноо хэлж би сургуулиас гарч ирхэд хэн нэгэн нэрээр минь дуудах нь тэр.

: А-Ён

Би түүнийг хэн гэдгийг мэдэж байгаач нэрийг нь мартаж орхисон байлаа.

Би: хэн билээ

: гомдоож байна шүү! Жина

Би: нээрэн тийн шдээ, ямар хэргээр энд ирсийн

Жина: чамтай ярилцах гэснээс өөр зүйлгүй ээ, дандаа залуустай нийлэх заримдаа их уйтгартай байдаг юм.

Тэрний над дээр ирсэн нь надад тийм ч сайхан санагдахгүй байлаа.

Бид ойролцоох кофе шопод орж ирэн ойр зуурын зүйл ярилцаж байсан ч тааламжтай байдал бүрдсэнгүй!

Жина: чи Жонгүкийг таних уу?

Би: үгүй ээ!

Жина: тийм гэж үү?

Би: тийм ээ! Намайг танидаг хүн юм уу?

Жина: таних аа. Чамайг хэдэн жил хайсан шдээ. Эцэст нь тэр чамайг өөртэй нь ийм ойрхон байсанг мэдсэн ч удалгүй энэ ертөнцийн нэгэн байхаа больсон гэхэд нь би гартаа барьж байсан кофег ширээн дээр тавихад тэр үргэжлүүлэн

Жина: тэр Тэхёны хамгийн сайн найз байсан. Чи бараг сонсож байсан байлгүй дээ.

Би: надад нэрийг нь хэлээгүй ч нас барсан найзынхаа тухай ярьж байсан

Жина: Тэхён найзынхаа хийж чадаагүй бүхнийг хийхийг хүсэж байгаа. Мэдээж тэр бүх зүйлд нь чамтай уулзах, үерхэх багтаж байгаа.

Би: намайг наадахдаа итгэ гэх гээд байгаа юм уу?

Жина: би яагаад чамд худлаа хэлнэ гэж... Жонгүк миний ч найз гэхдээ тэр Тэхёны хийж байгаа бүхнийг хүсэхгүй байсанг л би мэдэж байна.

Би: Тэхёнд ямар ашигтай юм.

Жина: магадгүй тэр залуугаараа биднийг орхисон найзынхаа хүслийг биелүүлж байгаа байх! Өөр ч байж болох юм. Чи яагаад өөрөөс нь асууж болохгүй гэж гэв.

~~~~~

Би Жинагийн хэлсэнд итгэхийг хүссэнгүй! Тэхён рүү залгаж хаана байгааг нь лавлаж, уулзах газраа төлөвлөв.

Төлөвлөсөн газраа ирхэд Тэхён аль хэдийн ирчихсэн хүлээж байхыг хараад түүнээс юу гэж асуувал хариултаа авах бол ? Эсвэл юу ч асуухгүй байсан дээр болов уу ?

Тэхён: намайг санасан уу? А-Ёнаа гэхэд нь би толгойгоо дохиод

Би: бөгчимдөөд байна гадуур алхацгаая! Гээд түүний хариултыг сонсолгүй босон гарах хаалга руу алхлаа.

Би түүнтэй нэг ч үг дугаралгүй явсаар намайг авч ирсэн цэцэрлэгт хүрээлэнд ирхэд тэр гараас минь хөтлөх гэхэд нь би гараа татаж аваад

Би: надад нас барсан найзынхаа тухай ярьж өгөөч!

Тэхён: бид багаасаа л найзласан юм. Тэр бусаных харин би бусанд зуны амралтаараа л очдог байсан ч бид сайхан зохицож найзууд болцгоосон. Би дунд ангид орох хүртэлээ бусанд очиж харин дунд сургуульд ороод очихоо больсон ч бид байнга холбоотой байсан юм.

Тэр их дүрсгүй нэгэн байсансан. Улиралын амралтаар тэр сөүлд ирж хэд хонодог байсан.

Би: тэгээд тэр яагаад нас барсан юм. Үгүй ээ яаж нас барсан юм ?

Тэхён: Жонгүк нэг хүнийг хайж байсан юм. Тэр хүн нь сөүлд байдгийг олж мэдээд цас орж байгааг ч тоолгүй сөүл рүү ирж явахдаа зам тээврийн осолд орчихсон юм. Тэрэнд хийж чадаагүй маш их зүйл байгаа

Би: чи тэрэнд амлалт өгсөн үү? Хийж чадаагүй бүхнийг нь хийж өгнө гэж ?

Тэхён: тийм ээ, гэхэ нь би эргэж харан

Би: би ч гэсэн тэр амлалтын нэг хэсэг үү?

Тэхён: А-Ёнаа чи яаж ... ? гэхэд нь би түүнд ойртон

Би: худлаа биздээ. Жина худлаа хэлсэн тийм үү? Гэхэд тэр миний харцнаас зугтан газар ширтэх нь тэр.

Би түүний үйлдэлээс л бүгдийг ойлгож арагшаа нэг алхам ухран

Би: Жинаг худлаа хэлсэн байгаасай гэж гэж бодтол тэр үнэн хэлж харин чи энэ бүх хугацаанд худал хэлж байжээ. Үг үйлдэл бүхэн чинь худал байж! Харц чинь хүртэл шүү!

—MN4EVER—