Аз жаргалтай нь аргагүй өглөө угтан гэрээсээ гарч ирхэд Тэхён улаан өнгийн цамц, хар канттай өмд, цав цагаан өнгийн пүүзтэй зогсож байлаа.

Тэр үнэхээр царайлаг харагдаж байхыг хараад би түгдрэн

Би: сайхан амарсан уу?

Тэхён: чамаас болоод тийм ч сайн унтаж чадсангүй! Гээд зүрхэн дээрээ гараа тавиад

Тэхён: нүдээ анихаар л чиний инээмсэглэл харагдад үнэхээр хүнд шөнө байлаа гэхэд нь би инээгээд

Би: тэгвэл чи хүрээд ирэхгүй яасан юм.

Тэхён: болхынмуу гэж гайхширсан байдалтай хархад нь би дахин инээгээд

Би: мэдээж болохгүй гэхэд Тэхён миний гарнаас хөтлөөд

Тэхён: хоцрох нь байна гээд намайг дагуулан зам руу алхлаа.

Би төв замаас такси барин сургууль дээр ирэн сургуулийн кордиороор хөтлөлцөн алхахад оюутанууд бүгд эргэжхарж байсан юм.

Үнэндээ тэд биднийюу даван туулж байгааг бас бид бие биенээ хэзээнээс эхлэж шохоорхож эхлэснийг мэдэхгүй шүү дээ. Охид мэдээж намайг муугаар яих нь тодорхой! Гэхдээ энэ бүхэн надад алга.

Би зүгээр л Ким Тэхёнтай хамт ертөнцийн төгсгөл рүү явмаар байна.

Тэхён бид 2 миний хичээл орох ангийн гадна ирэн хичээл ортол ангийн гадна хүлээн зогслоо.

Тэр над руу жуумалзаад

Тэхён: би ямар ч асуудалгүй тэннис тоглодог болчихсон.

Би: гэхдээ би чамаас нэг юм асуухаа мартчихсан байна.

Тэхён: за

Би: чи яагаад радиогоор миний тухай ярьсан юм.

Тэхён: А-Ёнаа чи миний яриаг сонсчихсон юм уу?

Би: дүүгийнхээ амнаас л бага зэрэг сонссон яасан

Тэхён: тэгэхээр чи намайг хүлээсэн байхнээ гэхэд нь би ичсэндээ анги руу орох гэтэл Тэхён намайг татаж хана руу шахаад

Тэхён: яг одоо хариултаа авмаар байна гээд цоо ширтэж байлаа.

Би түүнд юу гэж хэлхээ мэдэхгүй байсан ч яаж аргалахаа сайн мэдэж байлаа. Би өлмийгөө өргөхдөө унахгүйн тулд түүний бүсэлхийгээр тэврээд уруул дээр нь зөөлөн үнсээд

Би: хичээлийн дараа уулзий гээд түүний шахалтаас бултсан юм харин Тэхён гайхширан ангийн гадна үлдсэн юм.

Тэхён: зальтай эмэгтэйг хараад байгаарай!

~~~~~

Хичээлээ таран Тэхён руу мэссэж бичин сургуулийн 1-р байрны 5н давхарт уулзхаар товлоод 5н давхарт ирхэд тэр хараахан ирээгүй байлаа. Кордиорын үзүүрт байрлах цонхны наана зогсож байтал Тэхён нэриг минь дуудсаар над дээр ирхэд нь би түүний үсийг янзлангаа

Би: юунд тэгж их яарсан юм бэ?

Тэхён: чамайг удаан хүлээлгэхгүй гээд л яарсан юм гэж хэлээд намайх тэврэн дээш өргөх нь тэр.

Тэхён намайг цонхны тавцан дээр суулгаад эргэн тойрноо хараад

Тэхён: ашгүй эрхлэх боломжтой боллоо гээд 2 хөлний минь завсар орон бэлхүүсээр минь тэврэн цээжийг минь дэрлэв. Би түүний үс бас чихээр оролдон түүнд хичээл дээр уйтгартай байсанаа ярьж байлаа.

Тэр намайг тэврэн зогсохдоо хэд хэдэн уйтгар гунигтайгаар гүн санаа алдахад нь

Би: яагаад санаа алдаад байгаан

Тэхён: зүгээр л би энэ бүх зүүд бол яах бол гэж бодсон юм. Зүүднээсээ сэртэл бид 2 салчихсан хэвээр байвал яах бол гэж бодсын гэхэд нь би түүний хацарнаас барин өөр лүүгээ харуулаад нүдэн дээр нь үнсээд

Би: энэ зүүд биш! Бодит байдал за юу гэхэд тэр толгой дохих нь тэр.

Бид удаан гэгч нь хамтдаа байж байгаад Тэхён сүүлийн цагийн хичээл рүүгээ харин би номын сан руу явлаа.

Номын санд орж ирэхэд Жин сонбэ сууж байхыг хараад түүний хажуу очиж суугаад

Би: сайн байна уу? Сонбэ

Жин: сайн. Сайн ч гэж дээ хичээлдээ дарагдаад л байж байна гээд дэвтэр ном руугаа заан хошуугаа унжуулав.

Би инээгээд дараа нь эргэн тойрнор харан

Би: би ч бас хичээл ихтэй гэхдээ өөр зүйтэй учирсан

Жин: мэдсээн. Та 2 буцаад нийлсэнг

Би: яаж вэ?

Жин: бүх охидуул та 2н тухай ярьж байна бас чиний муу санааны тухай

Би: тэр надад хамаагүй ээ!!

Жин: би мэдэж байгаа. Нээрэн ямар хичээлээ хийх гэж байгаан ?

Би: хаанаас нь эхлэхээ мэдэхгүй л байна шүү!

Бие даалтуудаа хийсээр цаг ямар хурдан өнгөрсөнг ч мартаж орхиж, нүдээ амраахаар номоо дэрлэн хэвтээд нүдээ анилаа.

Тэхёний талаас

А-Ёнд мэдэгдэлгүй номын санд орж ирхэд А-Ён ширээгээ дэрлэн унтаж байв. Эгдүү хүрэн түүн рүү очих гэтэл нэг залуу түүний хажуу ирж суугаад түүн рүү хайр дүүрэн харцаар ширтэж тэр ч бүү хэл инээмсэглэж байлаа. Номын сангаас гарч ирэн А-Ён руу залгахад тэр тийм ч их дуудуулсангүй харилцуураа аван нойрмог хоолойгоор хариулах нь тэр.

Тэхён: би номын сан дотор байна аль зааланд нь байгаан

А-Ён: 1 давхарын зааланд

Тэхён: би орлоо шүү

А-Ён: за хүлээж байя! Гэв.

Би аль болох тайван дотогш орход тэр залуу өнөөх инээмсэглэлээрээ А-Ён руу харж инээмсэглэж байлаа.

Уур минь хүрч байсан ч би тэвчих ёстой! Гэж өөртөө хэлж байв.

Би тэдэн дээр очход А-Ён намайг хараад баярлаж байлаа. Би аль болох тэр залууд А-Ён минийх гэдгийг мэдрүүлэхийн тулд А-Ёны хацар дээр үнсэж, дараа нь гараас нь хөтлөсөн юм.

Тэр ганцхан минийх гэдгийг бүх хүн мэдэх ёстой! Би түүнд бүхнээ зориулна. Дахиж хэнийг ч А-Ёныг хайрласан шигээ хайрлаж чадахгүй гэдгээ би цаг тутамд мэдэрдэг.

А-Ён: нээрэн Тэхёнаа танилцаач манай дээд курсийн сонбэ Сок Жин гэхэд нь би түүн рүү хархад түүний царай тим ч сайн харагдсангүй! Тэр өөрийгөө хүчлэн инээмсэглэн гараа сунгав.

Би: Ким Тэхён

Жин: Сок Жин

Удалгүй бид 2 явах болж би А-Ёны гэсэн болгоныг хураан цүнх рүү хийж харин А-Ён Жин сонбэтэй ойр зуурын зүйл ярилцаж байв. Би А-Ёнд илүү авч ирсэн бэлтгэлийн цамцха өмсгөөд

Би: даарчихна шдээ. Явцгаах уу? Гэхэд тэр толгой дохиж дараа нь Жин рүү харан бөхийгөөд

А-Ён: би явлаа. Сайхан амраарай сонбэ гэв. Би түүний сонбэд бөхийгөөд өөр зүйл хэлсэнгүй!

Бид сургуулиас гарч ирэн автобусны буудал руу алхаж байхдаа би Жиний А-Ёнруу харсан харцыг мартаж чадсангүй! Надгүй байсан бүх цаг хугацаанд тэд их ойр байсан байхдаа гэх бодол бүхэл оюун санааг минь эзэмдэж байсан юм.

Би: Жин та 2 хэр дотно вэ?

А-Ён: аан сонбэ надад их тусладаг юм. Хэдийн тэр нэг жил завсардсан ч надаас хамаагүй туршлагатай шүү!

Би: завсардсаан

А-Ён: завсардах нь ч хаашаа юм бэ? Зүгээр маш олон хичээл дээр уначихсан юм.

Би: аан

Биднийг автобусны буудал дээр ирхэд тийм ч их хүн байсангүй! Хүн ч цөөнтэй автобус ирж бид хамгийн арын суудал дээр сууцгаан өмнөх шигээ чихэвчээ хуваан сонсож байлаа. Би А-Ёныг чихэвчийг аван

Тэхён: ганцхан минийх шүү!

А-Ён: Айн

Тэхён: чи ганцхан минийх! Жин сонбэг чинь би хардаж байна гэхэд тэр чанга инээгээд дараа нь уруулан дээр минь үнсээд

А-Ён: ганцхан Ким Тэхёнд л хайртай! Ганцхан Ким Тэхёний хайртай эмэгтэй баймаар байна гэв.

Түүнийг олон залуучууд шохоорхож, тэр ч бүү хэл дурлаж ч болно гэхдээ би тэднээс илүү азтай шүү дээ. Тэр намайг сонгосон.

Ганцхан минийх бай Ким А-Ён...!!!

—MN4EVER—