《♦ Our lies ♦ [Complete]》26-р хэсэг ( Зодоон )
Advertisement
Хичээл тасласны хариу болгож бие даалтандаа дарагдчихсан байлаа. Тэхён бид 2 хүн багатай чимээгүй кафед суун хичээлээ хийж байтал Жин сонбэ залгаж, би байгаа газраа зааж өгхөд Тэхён илт хошуугаа унжуулан суух нь тэр.
Би: яагаад гэнэт хошуугаа унжуулаад унав
Тэхён: Би тэр Жинд чинь дургүй!
Би: эрхийн балайг хараад байгаарай
Тэхён: надаар хардуулах тийм гоё байдынмуу?
Би: Жин сонбэг буруугаар ойлгох хэрэггүй ээ!
Тэхён: өнөөдөр тэснэ шүү! Дахиж тэскү гээд хичээлээ хийж эхлэх нь тэр.
Тэхён үнэхээр уурласан бололтой! Би өмнө нь ингэж байхыг нь харж байгаагүй юм байна.
Удсан ч үгүй Жин сонбэ орж ирэн миний хажууд суухад нь Тэхён өндийн хараад түүнтэй мэндлээд биднийг нухацтайхан ажиглаж байлаа.
Энэ нь надад үнэхээр тухгүй санагдаж байв. Жин сонбэ удсан ч үгүй явж харин би Тэхён руу нүд салгалгүй харж байлаа.
Тэхён: яасан бэ?
Би: заавал ийм сонин орчин бүрдүүлэх ёстой байсан юм уу?
Тэхён: би дургүй хүнээ хархаан ингээд байдынмаа
Би: хнн өнөөдөр би өөрөө гэртээ харина за юу
Тэхён: би ч гэсэн өөрийнхөө аргыг хэрэглэнээ.
Би: ямар ?
Тэхён: ээж аав 2т чинь үерхэдэгээ хэлж чамайг эхнэрээ болгохоор шийдсэнээ ч хэлнэ гээд шанаагаа тулан өөр тийш харав.
Бурхан минь эрэгтэй хүн ийм зальтай байж болдог юм уу?
Би: чи чадахгүй би мэдэж байна.
Тэхён: мэдээж би чадахгүй. Чи намайг маш сайн мэддэг юм байна. Бууж өгхөөс
Би түүн рүү чөтгөрийн инээлтээр инээгээд
~~~~~
Энэ мэт өдрүүд өнгөрсөөр өвлийн амралт хаяанд ирчихсэн байлаа.
Их хичээсний эцэст Тэхён бид 2 дүнгээ маш сайн гаргацгааж, том давааны цаана гарсанаа тэмдэглэж кафен буйдан дээр түүнийг налан хэвтэхдээ гадаах орчинг ажиглана.
Гадаа бараг бүрэнхий болж байв. Хүмүүс хүйтэнд даарч хөрцгөөн хурдан хурдан алхаж байлаа.
Яагаад ч юм бэ Тэхёны хажууд би их тайван байж чаддаг.
Би: шинэ жилээр манай ээж, аавтай танилцахдаа итгэлтэй байна уу? Би дөнгөж л 2-р дамжаан харин чи бүр 1-р дамжаан шдээ.
Advertisement
Тэхён: тэр тийм хамаатай гэж үү?
Би: хамаатай шдээ. Бид жоохон байна шдээ
Тэхён: Манай аав ээж 2 лав 18тайдаа гэрлэж байсан. Тэгэхээр 15тайдаа үерхэж эхлэсэн гэсэн үг.
Хичнээн хичээсэн ч би тэрний бодлыг өөрчилж чадсангүй!
~~~~~
Шинэ он солигдох өдөр бид орой хоол бэлдэж байтал хонх дугарах нь тэр. Дотор пад хийж, айж сандарч байлаа.
Ээж хаалга тайлхад Тэхёны хоолой сонсогдоно. Би гал тогооноос гүйж гарч ирхэд ээж Тэхён 2уул над руу харж байв.
Ээж: А-Ёноо найз чинь юм уу?
Би: тийм ээ, Бид 2 ахлах сургуульд хамт сурдаг байсан. Одоо бас Нэг их сургууль
Тэхён: Үнэндээ би түүний найз залуу бас би та нартай оройн хоол идхээр ирлээ. Болно биз дээ
Ээж: бололгүй яахав гээд түүнийг дотогш орууллаа.
Бид ширээгээ засаж дуусахтай зэрэгцэн аав ч мөн адил ажлаа таран хонх цохих нь тэр. Хамгийн сандралтай үе энэ үе байлаа.
Ээж ч яахав харин аав л асуудал шүү!
Аав гэрийн углаашаа өмсөөд өрөө рүүгээ явах замдаа зочны өрөөнд суух Тэхёныг харсангүй! Өрөөндөө орж хэсэг хугацааны дараа гэрийн хувцастайгаа гарч ирэн зочны өрөөнд орохдоо Тэхёныг хараад
Аав: Хүүе чи хаанаас гараад ирэв. ХАНИА энд танихгүй хүн сууж байхын гэхтэй зэрэгцэн Тэхён бөхийгөөд
Тэхён: Сайн байна уу? Намайг Ким Тэхён гэдэг А-Ёны найз гэв. Ээж бид 2 зочны өрөөнд орж ирхэд
Ээж: А-Ёны найз залуу гэсэн гээд инээх нь сонсогдов. Би ээжийг нудархад тоосон шинжгүй
Ээж: Өнөөдөр бид нартай хооллоно гэсэн.
Аав: аан тэгвэл тухтай танилцах боломж олдож байгаа юм байна даа. Би А-Ёныг найз хөвгүүнтэйг мэддэг байсан л даа. Хэзээ танилцуулах бол гэж их гайхдаг байлаа.
Дүү ээж бид 3 гал тогоонд байж байх хооронд аав Тэхён 2-н инээлдэх сонсогдож
Ээж: аавад чинь найз залуу чинь их таалагдаж байгаа бололтой
Дүү: Тэхён ах олны танил хүн болохоор бүх хүнд таалагдах нь аргагүй шдээ
Ээж: Олны танил ?
Дүү: тамирчин шдээ. Теннисний ... Манай сургуулийн од байсан бас эгчийг яаж ч тоосын
Advertisement
Би: Яа чи одоо ...
Дүү: Үнэн л биздээ. Та муухай ааштай шдээ.
Бид хоолны ширээнд суун хоол идэхдээ яг л нэг гэр бүл шиг инээлдэн сууцгаалаа. Энэ бүхэн яг л зүүд шиг санагдаж байна.
Тэхён миний будаанд мах тавьж өгөөд
Тэхён: энэ гоё амттай юм байна.
Би: аав ээж 2 харж байхад чинь
Ээж: зүгээрээ одоо нэгэнт бид мэддэг болчихсон юм чинь
Би: ичмээр юм аа!!
Дүү: за маяглаад байгаач!
~~~~~
Өдөр хоног ямар хурдан өнгөрч байгааг гайхаад барахгүй нь ...
Саяхан л он гарахыг хүлээн гэр бүлээрээ хооллож байсан санагдана. Би Тэхёныг хүлээн сургуулийн 2 давхарт хөгжим сонсон зогсож байлаа.
Тэхён араас минь тэврэн мөрөн дээр минь эрүүгээ тавихад нь би чихэвчээ аван
Би: яасан ? Намайг саначихсан юм уу? Гэхэд тэр хошуугаа унжуулан толгой дохих нь тэр.
Би инээмсэглээд
Би: хөөрхөн шдээ!
Тэхён: ядраад байна. Харьцгаая гээд намайг хөтлөлөө.
Бид Тэхёны гэрт ирэхэд тэр орон дээр таван хошуу болон орон дээр тэрийн унах нь тэр.
Би: хоол хийж өгчөөд явлаа.
Тэхён: айн! Надтай хамт хонохгүй юм уу? Чи надтай хамт хонолгүй 14 хоносон биздээ!! >_Би: бодож үзэж болох л юм. Татгалзахын аргагүй санал тавьбал би үлдэе!
Тэхён: зальтай эмэгтэй! Би тэгвэл гарынхаа хоолыг хийж өгнө бас чиний дуртай киног үзэж бас мөхөөлдөс авч өгий!
Би: яахав боломжийн л юм
Гэрээр дүүрэн хоол үнэртэж, Тэхён гал тогоонд түжигнэж харин би кино үзэж байлаа.
Би: Тэхён
Тэхён: ммм
Би: хоол болж байгаа юм уу? Би өлсөөд байна
Тэхён: одоо 10хан минут
Би: зааа
Яг түүний хэлснээр хоол 10минутын дараа болж хоолны ширээнд суухад энэ зүгээр паста байлаа.
Би: чи зөвхөн энийг хийх гэж намайг ингэж хүлээлгэсэн юм уу?
Тэхён: амсаад үзээ! Гоё амттай гээд над руу муур шиг хархад нь би пастанаас сэрээдэн ам руугаа хийх хүртэл тэр над руу муур шиг харж байгаад харцаа солин догдолсон хоолойгоор
Тэхён: ямар байна ?
Би: үнэхээр амттай юм аа! Чи хаанаас ийм амттайг хийж сурсын бэ?
Тэхён: нууц ...
Бид хоолны дараа дэлгүүр орж амттан аван гадаа сэрүүнийг ажрахгүй алхсаар Тэхёны найзын ирэх дуртай байсан цэцэрлэгт ирэхэд тэр хүндээр санаа алдаад
Тэхён: гунигтай ч гэсэн энд 2уулаагийн гоё гоё дурсамж ч бас энд байгааг бодохоор ирмээр санагдаад байдын
Би: аль аль нь ч бидэнд хэрэгтэй! Тийм болохоор 2уулаа даваад гарна за юу?
~~~~~
Тэхён бид 2 хамтдаа хоносон ч хичээлийн цаг зөрсөнөөс болж сургууль руу тус тусдаа явцгаалаа.
Хичээлүүддээ суугаад цонхтой цагаараа зааланд ирэхэд Жин сонбэ бэлтгэл хийж байхыг хараад түүн рүү даллаад инээмсэглэхэд тэр бэлтгэлээ зогсоон над дээр ирэх нь тэр.
Жин: хэл сураггүй гэнэт юу болоов
Би: зүгээр л цонхтой байсан болохоор хүмүүсийн бэлтгэл хийж байгааг харах гээд ирсэн юм.
Жин: найз залуу чинь хаана байгаан гээд эргэн тойрноо хархад нь би түүн рүү харан
Би: гэртээ унтаж байгаа биз!
Жин сонбэ бид 2 заалнаас гарч ирэн 1-р корпус руу алхаж байтал би золтой л бүдэрч унахаас өмнө Жин сонбэ намайг барьж авсан юм. Тэр миний бэлхүүсээр тэвэрч байгааг анзааран түүнийг түлхэн түүнээс холдохтой зэрэгцэн Тэхён түүнийг цохиод авав.
Үнэндээ би юу болоод байгааг ойлгосонгүй! Тэхён хаанаас гараад ирэв ? Жин сонбэ яагаад газар хэвтэж байгаа гээд их олон зүйл бодогдоно.
Тэхён түүнийг хэвтэж байхад заамдаж аваад
Тэхён: анх танилцсан өдрөө л би чамайг А-Ён руу яаж харж байгааг анзаарсан.
Жин: би чамайг хараасай гэж бодсон чинь ашгүй чи харчихжээ гээд Тэхёныг зөрүүлэн заамдаж хажуу тийшээ унагачих нь тэр.
Тэхёныг газар унахад л Тэхён гэмтэлтэйг санаж тэднийг салгах гэхэд тэд аль хэдийнээ цустайгаа холилдчихсон байлаа.
Би хичнээн тэдний дундуур орсон ч салгаж дийлсэнгүй! Удалгүй сургуулийн хамгаалагч нарын шүгэл дугарч эхлэхэд л тэд зодолдохоо больсон юм.
—MN4EVER—
Advertisement
- In Serial92 Chapters
Synergy
Dear Inspector, Please accept this letter as my formal resignation from being a Player. Hey! Laugh all you want, but I had to try. With no rules down here, who's to say that I can't resign? Anyway, my reasons are simple: I'm neither a gamer nor a hero. You got the wrong person for the job. Sure, the pay is decent and I could pretty much live like a king if, you know, I wasn't so busy trying to survive. I have major concerns about the demonic dagger bound to my soul too. Come to think of it, I've never asked to be transported to this fantasy land either and would like you to return me home, thank you very much. I don't want supernatural powers, I don't want to complete quests after quests, and I don't want to be your test subject anymore. What? I'm not whining, you're whining. Stop making excuses and let me leave already. Thank you for your understanding, and I hope you'll find a better replacement after I'm gone for good. Sincerely,Randel, the Mad Painter What to expect from Synergy: --> Some GameLit elements are presented subversively. If you want the protagonist to “play the game” properly, this might not be the story for you.--> No filler chapters; the story's structure is already plotted out. It's going to have six story arcs.--> Character development happens slowly, over many chapters. Don't expect a perfect protagonist right off the bat.--> Some romance, but it will never be the main focus.--> Humor and dark elements in equal measure, but not to the extent that I’d label this story as “Comedy” or “Grimdark”. ... and lots and lots of Author's Notes. See you on the other side of the portal!
8 137 - In Serial23 Chapters
What Was Lost Outside Time
What happens to a mind, subjected to an infinite span of time? What remains, when it is taken out again? This is the story of an individual reborn after such time has passed that nothing remains of what it was; an individual who must learn once again what it is to be, beginning with awareness of the idea of awareness, and growing from there; from awareness of self, to awareness of others, to awareness of society, and on. This is the story of a mind; growing, learning, adapting, and becoming more. -- Currently the first three chapters are - well, kind of experimental. I both like and hate these; they were a pain to write, and I'm told by at least one person that they're painful to get through, but I think something like them is necessary to set one of the basic ideas about the way the story is written. It gets slightly more normal after that, the first arc of the story is rather "battle school", and I think I may need to go back and edit it - the characterization didn't end up working out as well as I had originally hoped, unfortunately, and ended up rather weak to my eye. I may go back and add a sub-plot or two, depending on how well I can handle the intended perspective shift of the second arc. -- Currently on hiatus, in case that wasn't obvious. I'm debating between rewriting large portions of what I've already written, and just finishing out the story, but either way, I don't actually have a clear idea of what I want to do right now. If I'm still feeling the same way in a few months I'll put a chapter up explaining where the story was going, maybe, so the people who have enjoyed it can know where the story was intended to go, and close this out.
8 215 - In Serial38 Chapters
New Reality Online(legacy) ***DROPPED***
***DROPPED*** This version of the story had been dropped. I'm re-writing it here: http://royalroadl.com/fiction/7684 Most people would say Ren Taylor was lucky. He grew up in a wealthy family with two loving parents, a younger brother, an older sister who he care deeply for. His life changed the day he push a kid out of the way of a runaway truck on his way to school. Now imprisoned in his own body, unable to see or hear anything and unable move or feel anything from the neck down, Ren dives into the new vrmmorpg Second Awakening to exchange his old reality for a new one. Additional tags: Crafting
8 119 - In Serial23 Chapters
Re: Transport to Another World as My Game Character!
The stories about high school students. who asleep while his pc game still on. When he wake up suddenly he was in a fantasy world as his game Character that, he playing for 4 years #Warning! Bad Grammar!
8 239 - In Serial37 Chapters
Fate Destroyer
The prodigy of a far era awakens, leaving his sealed seclusion, crippled of his past cultivation. The human world he knew has changed, a catastrophe has annihilated the powerful human legacies that once stood proud and domineering. Will he rise again, obtaining vengeance and changing the fate of humanity?
8 77 - In Serial13 Chapters
The Strongest Slime
Strength, it has a different meaning to all of us and it can take form in many different ways. Whether it be the financial strength to be able to live without the need to worry about our next meal, or the emotional strength needed to carry ourselves through difficult situations. The only thing that matters is that you are able to posses it. Follow our protagonist as he loses the strength that he worked so hard to obtain only to realize that maybe it wasn't the type of strength that he needed all along.
8 148

