《♦ Our lies ♦ [Complete]》32-р хэсэг ( Чи байхгүй ертөнц )
Advertisement
Төрөх хугацаа бага багаар ойртох тусам би айж байлаа. Амаргүй зүйл гэдгийг мэдэж байгаа болохоор тэр.
Ээлжээ хүлээн суухдаа би сандарч, нэрийг минь дуудахад суудлаасаа өндийн эмчийн өрөө рүү орлоо.
Эмч маань инээмсэглэн намайг угтан
Эмч: айж байна уу?
Би: мхн. маш их ...
Эмч: Айх хэрэггүй дээ, бүх эмэгтэйчүүдийн давдаг зүйл болохоор тайван байх хэрэгтэй!
Би: за ...
Бид үзлэгээ эхлүүлж эмч энэ хөл нь гар нь гэж тайлбарлаж өгөөд
Эмч: яг аав байна шүү
Би: тийм байна. Аав шигээ өндөр бас аав шигээ царайлаг ...
Эмч: 2 хоногийн дараа ирж хэвтэх хэрэгтэй юм байна.
Би: гэхдээ хугацаа нь болоогүй шдээ
Эмч: Хугацаанаасаа өмнө төрж магадгүй байна. Савны амсар чинь 3 хуруу нээгдчихсэн байна гэхэд би дахин сандарч ийм хурдан ирчихсэнд нь балмагдана.
Өнөөдөр 6-р сарын 10ны өдөр сүүлийн хугацаа арай болоогүй байсан юмсан.
Эмнэлэгээс гаран Тэхёны бэлтгэл хийж байгаа газар ирэн гадаа нь хүлээн суухдаа янз бүрийн зүйл л бодно.
Тэхёныг бараг л цаг гаран хүлээчихсэн байв.
Тэхён: А-Ёнаа энд юу хийж байгаан
Би: эмнэлэгээс гараад явсаар байгаад энд ирчихсэн байна.
Тэхён: энд хэр удсан юм бэ?
Би: мэдэхгүй ээ, цаг гаран л байх
Тэхён: хэлэхгүй яасан юм бэ?
Би: бодох юм их байсан юмаа. Эмч намайг төрөх дөхчихсөн байна гэсэн. савны амсар 3 хуруу нээгдчихсэн байна. Эмнэлэгт ирж хэвтээрэй гэсэн
Тэхён: идэхийг хүссэн юм байна уу?
Би: мөхөөлдөс бас мах
Тэхён: тэгвэл эхлээд мах идэцгээе! би ч гэсэн хөлс их гаргасан болохоор мах идэж эрч хүч ормоор байна.
Бид 2 үхрийн мах идэхээр гайгүй нэртэй газар орж ирэн 2 хүний порцоор захиалан хүлээж байтал Тэхён гарнаас минь хөтлөн
Тэхён: ямар нэгэн юм болсон юм уу? түрүүнээс хойш нэг юманд санаа зовоод байгаа юм шиг харагдаад байна
Би: үнэндээ би төрөхөөс айгаад байна. Ингээд дөхөөд ирсэн айсандаа зүгээр зугтчихмаар байна
Тэхён: зугтсан ч гэсэн бидний хүүхэд төрдөгөөрөө төрнө шдээ
Би: гэхдээ л ...
Advertisement
Тэхён: зүгээр дээ. Би хажууд чинь байх болно
Би: Гэхдээ нөхөр нь эхнэрийнхээ төрж байгааг хараад эхнэрээ дахиж хайрлахаа больчихдог гэсэн шдээ. Би тийм зүйл хүсэхгүй байгаа болохоор хамт орохыг зөвшөөрөхгүй!
Тэхён: Тэгвэл би гадаа нь хүлээж байж болно биз дээ
Би: Тэр бол болно л доо. Айгаад байнаа
Тэхён: Зүгээрдээ, Ааа гээрэй гэхэд нь би амаа нээхэд Тэхён миний аманд мах хийж өгөөд
Тэхён: 2уулаа өнөөдөр хүүхдэдээ авах хэрэгсэлээ харах уу?
Би: тэгий гээд өнөөх санаа зовсон байдал минь үгүй болох нь тэр.
~~~~~
Эмнэлэгийн өрөөндөө орж ирэн уртаар санаа алдахад Тэхён мөрөөр минь тэврээд
Тэхён: Хэвтэж бай! Би жимс арилгаад өгий ...
Би Тэхёны жимс арилгахыг харан суухдаа жуумалзаад
Би: Жирэмсэн байх нэг бодлын гоё юмаа
Тэхён: Тийм байгааз, 2уулаа дараагийнхаа хүүхдийг эртхэн гаргана шүү! мэдээж эхлээд хуримаа хийнээ
Би: хайраа чи өнөөдөр бэлтгэлгүй юм уу?
Тэхён: бэлтгэлтэй
Би: хэдээс
Тэхён: 11-ээс бэлтгэлтэй.
Би: тэгвэл жимсээ арилгаад явахад яг таарах юм байна. Орой хэдээс ирэх үү?
Тэхён: багш эрт тараавал эрт ирнэ яасан
Би: ганцаараа уйдна шдээ.
Тэхён: аль болох хурдан ирэх болохоор санаа зовох хэрэггүй шүү! Жимсээ идээд бас кино үзээд байж байгаарай гээд духан дээр минь үнслээ.
Би драма үзэн жимсээ идэн суутал гэдэс базлаж байгаам шиг өвдөж эхлэхэд нь жорлонд орон бие засахаар суутал доошоо ямар нэгэн юм хүчтэй унахад нь би гайхан хартал усанд юу ч байсангүй!
Юмыг яаж мэдхэв гээд сувилагч дуудаж өвдөлтөө хэлэхэд
Сувилагч: өвдөлт өгөөд эхлэсэн байна. Бас ус чинь гарч байна эмч рүү очиж үзүүлий!
Би сувилагчтай хамт эмч дээр ирэхэд эмч хэсэг үзэж байгаад
Эмч: өвдөлт өгчихсөн байна. Сувилагчаа! Цаг харж байгаад дөхөөд ирэхээр төрхөд бэлдэнэ шүү! гэхэд би дахиад л айж эхлэлээ.
Би Тэхён руу залгасан ч тэр утсаа авсангүй! Өөрийнхөө аав ээж рүү залгаж хэлэхэд тэд 2 цагийн дараа ирнэ гэв.
Сувилагч цаг харж би өвдөлтөө түүнд хэлж байв.
Advertisement
Эхлээд өвдөлт цагийн зайтай байсан бол 40 минут ~ 30 минут ~ 25 минут ~ 20 минут ~ 15 минут ~ 10 минут ~ 5 минут болоход сувилагч намайг дотогш оруулахаар дагуулан явж байтал Тэхён гүйж ирэхэд би нулимсаа барьж дийлсэнгүй!
Тэр намайг тэврээд
Тэхён: уучлаарай! Оройтчихлоо
Сувилагч: дотогш орцгооё!
Би: хүлээж байгаарай!
Тэхён: хаашаа ч хөдлөхгүй хүлээж байя гээд намайг үнсээд дотогш орууллаа.
~~~~~
Тэхёны талаас
Би ганцаараа сууж байтал аав ирж бид хамтдаа хүлээлээ.
Удалгүй аав явж зутан бэлдэж ирэхээр болж аавтай зөрөлдөн ирэх нь тэр.
Ээж: тэр зүгээр үү?
Тэхён: тх та яаж мэдэж ирсийн
Ээж: А-Ён над руу ярьсан юм.
Тэхён: ямархуу байгааг нь би сайн мэдэхгүй л байна.
Ээж: гайгүй л байгаасай!
Удалгүй сувилагч нар сандарсан байдалтай гарч ирэн ийш тийш гүйхэд нь би нэг сувилагчаас
Тэхён: дотор юу болоод байгаан ?
Сувилагч: хүүхэд төрөөгүй байхад эхийх нь зүрхний цохилт их муу байна. Бид хүүхдийг амьд авч үлдэх гэж хичээж байна.
Тэхён: тэгвэл А-Ён яах болж байна
Сувилагч: найвар маш бага байгаа болохоор бид аль илүү боломжтойг нь сонгох болно уучлаарай! гэв.
Дотор минь бүх зүйл хоосорч би юу ч бодох сөхөөгүй байлаа.
А-Ён хэтэрхий үзэсгэлэнтэй болохоор бурхан буцааж авахыг хүссэн юм байхдаа.
Ээж: эндээс яв! Тэрний ээж аав ирээд чамайг л буруутгах болно шдээ.
Тэхён: үгүй ээ! Би А-Ёнд амлачихсан. Тэрнийг гарч иртэл алхам ч холдохгүй хүлээнэ гэж ...
Ээж: энэ хүртэл хичээж ирсэн тамирчныхаа карьераараа дуусгахыг хүсээ юу? Энэ тухай мэдээлэл тарвал бүх зүйл үгүй болно шдээ. Хэрвээ хүүхэд чинь гараад ирвэл юугаараа тэжээх юм. гэхэд сувилагч гарч ирэхэд нь би түүнээс
Тэхён: А-Ён яасан
Сувилагч: тэр найдваргүй болсон. Бид хүүхдийг гаргаж авахын тулд түр түүнийг тогтоож байгаа. Хүүхэд гарч ирээд эх нас барах болно. Уучлаарай! Тэр гомдолгүй гэсэн гэрээнд гарын үсэг зурсан байгаа.
Ээж: сонссон биздээ. Гадаа Мин жолооч байгаа түүнтэй хамт яв! Би араас чинь ярих болно.
Тэхён: гэхдээ А-Ён ...
Ээж: би чиний ээж шүүдээ чамд буруу зүйл хэлэхгүй! Би араас чинь ярих болно гээд намайг гаргаж өгөн машинд суулгаад өөрөө дотогш орох нь тэр.
Би арын суудал дээр хэвтэн жоохон хүүхэд шиг хэвтэн амандаа "А-Ёнаа" гэж хэлж байлаа.
~~~~~
: хүүхэд, ээж 2 зүгээр үү?
Сувилагч: тийм ээ, эх одоо унтаж байгаа.
: сайн ажиллаа гээд дугтуйтай мөнгө өгөхөд сувилагч хүн харан халаасандаа дугтуйг хийх нь тэр.
Тэхёны талаас
Машин зогсож өндийн хархад би Инчоны онгоцны онгоцны буудал дээр ирчихсэн байв.
Тэхён: юун болж байгаан Мин жолооч!!!
Мин: хатагтай таныг хэсэг энд байж болохгүй гэсэн.
Тэхён: би ээжтэй яриж байж шийднэ.
Гар утсаа гаргаж ирэн ээж рүү залгахад тэр харилцуураа аван
Ээж: хүүхэд ч бас амьдарч чадсангүй! Чи энд байх аюултай! Энд болох асуудалд орвол шууд чамд нөлөөлнө. Тиймээс ээжийнхээ үгэнд ороод яваад ир! Миний хүү ухаантай юм чинь бүгдийг ойлгож байгаа биздээ!
Тэхён: та А-Ёны эцэг эхэд тусламж сайн үзүүлээрэй!
Хулчгар зан гаргасанд уучлаарай А-Ёнаа. Чиний байхгүй ертөнц харанхуй бас уйтгартай юм.
—MN4EVER—
Advertisement
- In Serial10 Chapters
I will not be eaten
Litchi is your ordinary Royal Road addict. She can’t resist the call of a new chapter even when she needs to work. Because of too many new responsibilities she promises one week without reading. Sadly, she cracks in three days, because of an Azarinth Healer notification. Taking out her phone she starts avidly reading. It’s just a small promise, she will try it another time. Nothing should happen. Say that to the goblin that tries to eat your face, Litchi! You should keep your promise! She was used to food jokes on her name but it seems that this time her destiny is to be eaten. ---- Hello future reader! I didn’t find a new good isekai so why not create my own? I am an RR addict and amateur writer (in French) and today I decided to publish a story. You will have my eternal gratitude for any advice or constructive comments on the story! One of my objectives is to have developed characters, duo or trio make a fantastic way to character growth. So, I will try to create a deep relationship between a few of them. The first few chapters have a lot of combat, but other characters will soon arrive. Those first few chapters are made to build tension and create Litchi's first motivations. This story has the plot written to the end and important characters already shaped. This story is short in comparison to the majority of RR fantasy stories. Update every two days until I have no more chapters in my pocket. Average chapter length: 2200 words Warning: The grammar can be bad, IMPORTANT CHARACTERS CAN (Will) DIE, contain philosophical conversation as the characters stumble upon morals dilemmas. I hope I will see you soon in the comments and thank you in advance for reading Litchi’s journey. Have a nice day! :)
8 142 - In Serial19 Chapters
Funny Shades of Grey
A long time ago in a galaxy far, far away... Wait, that's another story.
8 117 - In Serial8 Chapters
Threads of Song and Shadows
A continent on the brink of war. As the daughter of the Skarian Court's Royal Beast Weaver, twelve year old Ning Yue enjoys all the prestige and privileges of the nobility. Even as she struggles to summon her weaving abilities, life traveling within the boundaries of Skarian sovereignty with her father had always been enough. After a betrayal that ends in a massacre, Yue finds herself alone. Homeless, as a fugitive of the country, and with a heart full of burning vengeance, she will have to find her way through harsh landscapes, political minefields and a terrible power taking hold within her. A power that can aid her in her quest for revenge, or save nations across Westhania. Broken treatises. A race on the verge of a mass genocide. A brewing rebellion. And a girl with her qilin in the centre of it all. **Disclaimer: Still a work in progress, so names and sequence of events might change along the way. Thank you for reading! I hope you enjoy Yue's story. :)
8 166 - In Serial7 Chapters
Dysphoria - A Dark Fantasy
In the world of Terrace, all is right. Man and monster, together in harmony, after what seemed like an eternity of senseless war. Our story begins in Shukaku, one of many villages residing in the Eastern Kingdom of Hitori. Once graced with bountiful harvest but now an uncolorful collection of shacks and barns with dreary residents to match it. As misfortune follows the village and its inhabitants were claimed by flame and wiped from the map in a single night without any traces of survivors. During the incident farmers in neighboring villages reported a haunting scream that cascaded across the land piercing the silence of its sleep. Not of terror or sadness but of pure torment. Nine years have passed since that night and after a string of murders leading all the way to Rosetta, the capital of the Southern Empire of Solis, opportunity knocks on the door of Morgan Blu. A once decorated war hero turned lowly bounty hunter. Little does he know answering that door will lead him down a path of pure dysphoria as the world around him descends into chaos. ✪Disclaimer & Copyright✪ The content I create is 100% my original creation and I plan to keep it that way! However, I am open to collaborations, translations, and or adaptations as long as I am credited properly. If you have any questions feel free to contact me here or with any of the links below. I'm always open to making new friends, thank you! ★Social Media & Contact Info★ ►Wattpad: https://www.wattpad.com/user/TongueTiedHonkai ►Webnovel: https://www.webnovel.com/book/dysphoria---a-dark-fantasy_19391748005191305 ►Twitter: https://twitter.com/TTHonkai ►Facebook: https://www.facebook.com/dakota.lorie/ ►Commaful: https://commaful.com/play/tthonkai/ ►Reddit: https://www.reddit.com/user/TongueTiedHonkai ►Email: [email protected] ♡SpukyCat (Cover Artist)♡ https://www.deviantart.com/spukycat
8 91 - In Serial8 Chapters
The Grimmlaw Series
The story of a software engineer that became a gravekeeper to escape the horrors in his life. Vol 1: The Claw: ~70 pages. 7 Chapters. Releases Sat & Wed. Vol 2: The Mage: In Progress. No scheduled releases.
8 183 - In Serial24 Chapters
I'm not the main character.
Jonathan was a normal college student, on a date before he got sent to another world to live his life as one of the slaves of the Octavian Empire. This is the story of Jonathans' trials, tribulations and his journey as he tries to stay alive and find a way home.
8 144

