W szesnaste urodziny Anny jej rodzice wezwali ją do sali tronowej. Księżniczka wraz ze swoją służącą, a zarazem przyjaciółką, Anastazją szła do sali tronowej. Nasia cała drogę pytała się Anny po co wezwali ją jej rodzice. Dziewczyny zatrzymały się przed wielkimi drzwiami. Strażnicy ukłonili się i otworzyli drzwi. Księżniczka weszła, a następnie ukłoniła się przed rodzicami.

- Witaj córeczko!

- Witajcie! Wezwaliście mnie czy coś się stało?

- Musimy Ci coś powiedzieć. Jutro wyjedziesz do stolicy Imperium Osmańskiego, będziesz tam jechała osiem dni. W Pałacu Topkapı Sułtan Sulejman powie Ci za kogo wyjdziesz za mąż.

- Czemu akurat ja?! Czemu nie może pojechać tam moja siostra?! - Spytała się Anna ze łzami w oczach.

- Jesteś nasza najstarsza córka, a poza tym to jest nasza decyzja, więc musisz się do niej przystosować!

Smutna, a zarazem wściekła dziewczyna wybiegła z sali tronowej i pobiegła do swojej Komnaty. W jej pokoju służące pakowały jej rzeczy co jeszcze bardziej spowodowało płacz i większy gniew szesnastolatki.

- Przestańcie pakować moje rzeczy i natychmiast stąd wyjdźcie! - Krzyknęła.

Kobiety wykonały rozkaz księżniczki.

- Uspokój się Anno!

- A ty jakbyś się czuła Anastazjo jakbyś dowiedziała się w swoje urodziny, ze jutro wyjeżdzasz do Turcji i tam masz zostać wydana za mąż?!

Jej przyjaciółka podała Annie kubek z wodą, który ta natychmiast wylała na dywan. Po kilku godzinach Anna się uspokoiła. Służące znów zaczęły pakować jej rzeczy. W jej komnacie została tylko suknia, kolia i duża korona na jutrzejszą podróż. Wieczorem Anna i Anastazja poszły na spacer. Po przechadzce po ogrodzie obie zjadły kolacje. Po posiłku rozmawiały, a następnie obie poszły spać.

😀

😏