Rano pierwsza wstała Anna. Nie chciała budzić Mehmeda, wiec wstała i ubrała suknię w kolorze pudrowego różu, a następnie poszła na taras. Stanęła i przygląda się pięknemu krajobrazowi Konstantynopola. Po chwili poczuła czyjąś dłoń na swoim brzuchu. Był to Mehmed.

- Zjedzmy razem śniadanie.

Oboje weszli do Komnaty. Usiedli na poduchach obok siebie, a strażnicy przynieśli im śniadanie. Księżniczka dużo jadła co przykuło uwagę Mehmeda.

-W końcu zjesz całą kuchnie, a Bulbul nie będzie miał z czego gotować. - Powiedział ze śmiechem.

- Haha, bardzo śmieszne.

Po posiłku Anna udała się do Komnaty Ayse Hafsy. Służące otworzyły jej drzwi. W komnacie były jeszcze Hurrem i Mihrimah. Księżniczka ukłoniła się i powiedziała:

- Sultanym.

- Witaj Anno! Siadaj. - Rzekła Valide pokazując ręką krzesło na którym usiąść ma dziewczyna.

Usiadła na krześle obok Valide, a naprzeciw Hurrem.

- Jak się dziś czujesz? - Spytała Rosjanka.

- Dobrze, lecz trochę boli mnie brzuch.

- Pora zmienić Ci imię! Od dziś twoje imię to Meleki! Jesteś aniołem oraz Sułtanką! Valide zmieniła imię blondynce.

- Dziękuje pani! Imię jest piękne. Teraz pozwolisz, że pójdę do swojej komnaty chciałabym odpocząć.

Sułtanka wstała, a następnie skierowała się w stronę drzwi. Nagle upadła na ziemię i zemdlała.

- Straże! Wezwać akuszerkę!

Po godzinie Meleki obudziła się w lecznicy. Byli tam Valide, Hurrem, Mihrimah oraz Mehmed.

- Co mi się stało? - Spytała.

- Gratulacje pani! Jesteś w ciąży!

Meleki nie kryła swojej radości, tak jak inni znajdujący się w lecznicy. Po kilku minutach Valide, Hurrem, Mihrimah i oczywiście Meleki stanęły na balkonie. Ayse Hafsa trzymała w ręku woreczek ze złotem. W haremie rozdawano szerbet i lokmę.

- Sułtanka Meleki jest w ciąży! Niech jej dziecko rozwija się zdrowo!

Po swoich słowach Valide zaczęła rzucać złoto. Niewolnice popychały się po złoto.