《ONE NIGHT STAND WITH A STRANGER: [COMPLETED]》Chapter 11
Advertisement
Pag gising ko sa umaga nakita kong wala na si Xander sa tabi ko kaya inisip ko na baka umalis na yun hindi lang ako ginising
Good for him, dahil mapapatay ko talaga siya pag inistorbo niya ang tulog ko
Pagkatapos kong mag hilamos at mag-ayos ng sarili bumaba na ako at dumiritso sa kusina habang kinukusot ang mata
"Ano ka ba naman, ako na dito sige na umupo ka na lang dun or gisingin mo na lang si Thalia" rinig kong saad ni mama
Teka si ate ba kausap niya? Eh hindi naman tumutulong si ate sa gawain dito sa bahay, dahil busy siya sa mga reports niya. Patakbo kong tinungo ang kusina and see what on earth is happening
Sa gulat ko hindi ako agad nakapag salita at nanatiling parang tood sa kinatatayuan ko
"Oh hey, she's awake" sabi ni Xander na may hawak pang tongs and plate na may lamang bacon tsaka ham
"Hay nakuh Thalia, itong fiance mo ayaw paawat siya na ang nag luto kahit anong pilit ko sa kaniya na tumigil ayaw antigas ng ulo, bagay nga kayo!" sabi ni mama kunwari high blood gusto naman para makapag relax siya haistt...
"Tita I told you, I can handle this and this is easy I'm used to it" sagot ni Xander
"Ang sabihin mo pa husband material ka lang at nag pa paimpress kay mama" si ate na kadarating lang habang tinatali ang buhok niyang basa pa
"You can say that cause its true and I want to help my future mother-in-law" sagot niya
"Psst, hoy beh langaw papasok na sa bunganga mo" siko ni ate sakin
Agad naman akong tumayo ng tuwid at isinara ang nakaawang na bibig ko kanina pa, kahiya paksheytt
"Breakfast is ready" anunsyo ng kumag nauna pa siyang umupo at nag lagay ng kanin at saka ulam sa plato "come here, eat" showing his hot smile to me while pointing on the food he prepare. So para sakin yung pagkain na nilagay niya sa plato? Awww so sweet
"Ano kayang klaseng hangin ang nalanghap mo noh" pabiro kong saad
"Well wala naman, its just that I woke up beside you" he wink at me and it makes my heart melt. Argh, what's with this man?
"Stop that! You womanizer"
"Last time I check I'm not a womanizer anymore! And that's because of you wife... Thank you" hahalikan niya sana ako pero sumingit si mama at ate
"Hep, hep, hep!!! Yung kape malamig na tsaka kami dito oh nilalanggam na" sabi ni ate kunwari nangangati pa
"At tsaka makakapag hintay naman siguro yan hanggang sa kasal niyo di ba?" sabi ni mama
"Mama, ate!!! Ano ba naman yan" saway ko sa kanila pero mukhang iba pagkakaintindi nila
Advertisement
"Bakit? Galit ka kasi nabitin ka namin? Hoy Thalia mag tigil ka di pa kayo kasal!" ayan na naman si mama
"Ma, hindi naman yun ang ibig kong sabihin haistt, over acting ka naman eh" sabi ko. Hindi ko na lang sila pinansin at nag simula ng kumain may pasok pa ako eh, ba't ba?
Pagkatapos kong ihatid si Thalia sa school nila dumiritso na ako sa company kung saan ginawang tambakan ang mesa ko sa dami ng mga papeles na dapat e review at permahan. Habang nag lalakad ako biglang nag vibrate ang phone ko which means may call or message I'm excited opening my phone for the thought that it is Thalia, but to my surprise it is my parents calling...
"Mom hey? Why did you call?" I ask my mom who's on the other line
"Just want to remind you na uuwi na kami and I want you and your fiance to fetch us on the airport" maarteng saad ng mom ko, ket kelan talaga
"Yeah I know, kaylan nga pala uwi niyo?" tanong ko
"tomorrow" sagot ni mom na nag patigil sakin sa ginagawa. What the hell?
"Seriously? Dapat ininform niyo ko ng mas maaga para maipalinis ko naman yung bahay niyo" sagot ko
"Bakit hindi mo ba inaalagaan ang bahay ha?"
"Inaalagaan syempre, what I mean is sana naihanda o ginawang presentable yung bahay" sagot ko, hirap mag explain pag nanay mo kausap mo mangangapa ka ng mga salita
"What ever, just do what I say okay tomorrow" sabi nito bago pinatayan ako ng tawag, ambait naman ng mommy ko
"Stephen" tawag ko sa secretary ko na nasa labas lang. Agad naman siyang pumasok
"Sir?"
"What is my schedule tomorrow?" tanong ko
"You have a lunch meeting with Mr. Gamboa and a dinner with Mr. Chan together with his daughter Ms. Dasuri" pormal nitong sagot
"Tsk...that bitch again!!!" umirap ako sa ere ng maalala yung anak ni Mr. Chan a gold digger "cancel all my sched tomorrow and talk to Mr. Chan ask him what he want this time for sure gagamitin niya lang yang anak niya sakin para pumayag ako sa gusto niya and if he ask something that has to do with him and the company decline it understood?" utos ko sa secretary ko na panay ang tango
"Copy that sir, I'll take my leave now" sagot nito at lumabas na ng opisina ko. Sumandal ako sa swivel chair ko at pinaikot ito paharap sa glass wall kung saan makikita mo ang nag lalakihang building at ang magandang tanawin sa labas
"Lalim ng iniisip ah?" saad ng kung sino na kakapasok lang sa opisina ko na wala man lang paalam
Advertisement
"And who the hell ar---" nilipad na ng hangin ang iba ko pang sasabihin ng napagtanto ko kung sino ang pumasok
"Long time no see" nakangiting saad nito sabay yakap sa akin
"Pres, tanong ko lang bakit hindi ka pa dun nakatira sa bahay ng future husband mo?" mga chismosang froglets ayaw akong tantanan, hindi naman ako makasagot sa dami at sunod-sunod ng tanong nila sakin
"Pres, sa honeymoon niyo kwento ka naman tell us if it hurts kasi sa mga nababasa at napapanood ko masakit daw eh" anak ng pating san mga magulang nito? Wala man lang privacy
"Gaga, bigyan mo naman ng privacy kung gusto ko hala sige patira ka kay Marco para malaman mo kung masakit" si Marco kaklase namin na adik pero mabait naman minsan nga lang parang kinulang sa IQ at month
"Mauna ka" irap ng isa
"Guys, stop this please, ako nahihilo sa sari-saring pabango niyo eh may iba pang may asim" naiirita kong saad sa kanila. Agad naman silang dumistansya sakin at kaniya-kaniyang amoy sa sarili kung sila na ba yung tinutukoy kong maasim
Lumipas ang ilang minutong vacant sawakas ay uwian na din. I expect na susunduin ako ni Xander kasi sabi niya sakin kaninang umaga susunduin niya ako kaya nag hintay ako sa waiting shed
Lumipas ang isang oras na paghihintay pero wala parin akong nakikitang Xander Deguzman na nangakong susundoin ako
"Hintay pa ako ng kunti baka di pa siya tapos sa trabaho" bulong ko sa sarili ko kahit alam kong walang kasiguradohan na susundoin niya nga ako, hihintayin ko parin siya
Lumipas ulit ang isang oras hanggang aa naging dalawa ngunit wala parin siya kaya napag desisyonan kong umuwi na lang mag-isa
"Hinihintay mo siya?" saad ng isa lalaking may pamilyar na boses
Tumigil ako sa paglalakad at nilingon ang taong nasa likod ko
"A-anong ginagawa mo d-dito?" tanong ko
"Napadaan lang, nakita kita so I stop and decided to talk to you" sagot niya
"For what? As far as I know wala na tayong dapat pag-usap---"
"I miss you" putol niya sa mga sinasabi ko
Nag lakad siya palapit sakin at huminto sa harap ko
"Give me a chance, Thalia what you see is not what you think... She's my ex and she's stalking me, she want me back but I said no cause I have you and I'm contented on you, but she follow me on the resort and then you saw it" he explain
"Bat ka pa nag papaliwanag? I'm getting married and if she wants you back, then bakit di mo siya balikan wala na tayo, you're free to do whatever you wanna do" nag umumpisa ng manubig ang mata ko kahit anong pigil kong wag umiyak hindi ko kaya... Kusa siyang lumalabas. Siguro para narin mailabas ko ang sama ng loob ko
"Cause I still love you and I can't unlock the pain to set me free I'm still onto your love. I can't forget you" hinawakan niya ang pisnge ko at pinunasan ang luha katulad ko umiiyak din siya
"Hindi na pwede, tama na kasi ayoko na... mag move on ka na kasi ako naka move on na at ikakasal na rin ako alam mo yun" sagot ko
"Ang hirap, ang hirap-hirap mong kalimutan" ipinagdikit niya ang aming noo habang nakahawak parin sa magkabilang pisnge ko
"I'm sorry Brix, bitaw na" sagot ko at kinalas ang kamay niyang nakahawak sa pisnge ko at tinalikuran siya
Sumakay ako ng taxi at nag pahatid sa bahay. Inayos ko muna ang sarili ko bago ako pumasok sa loob
"Xander, thank you kasi pumayag ka na makipag dinner sakin" sabi ni Amethys my ex girlfriend and ex fiance also the Mafia Princess
"I'm just doing this cause you told me we have some business to talk" ang kaninang ngiti niya ay nawala at napalitan ng pagkahiya
"I'm sorry, I just say that to make an excuse para makadinner ka kasi alam kong hindi ka papayag" nakayuko niyang sagot
"Alam mo pala eh, edi sana hindi mo na lang ako niyaya and what ever your intention is or your plan don't do it, I'm warning you Amethys you can't win this game of yours" sabi ko tumayo na ako at nag simula ng mag lakad palabas ng restaurant at dumiritso sa kotse ko
Tinignan ko ang cellphone ko and lots of missed calls and text from my secretary reminding me to fetch Thalia
Oh fuck!!! Si Thalia nangako akobg susunduin ko siya
Agad kong pinaandar ang kotse at halos paliparin ito sa bilis ng takbo. Nag tungo ako sa school nila pero wala siya doon kaya dumiritso ako sa kanila
"Thalia... Andyan ka ba?" saad ko sa labas ng bahay nila habang kumakatok bumukas ito at tumambad sakin ang mama ni Thalia
"Oh Xander, bat ka andito? Tulog na si Thalia maagang nakatulog hindi na nga yun kumain eh" napalitan ng pag-aalala ang kaninang kabang nararamdaman ko
Kaba dahil sa iniisip kong baka napano na siya at sa kaba na baka pag pumunta ako dito galit siya sakin
"Pwede po ba akong umakyat sa kwarto niya?" magalang kong tanong kay tita
"Sure, kahit pa dito ka ulit matulog" sagot nito na may halong tawa nginitian ko lang siya at nag mamadaling umakyat sa hagdan at tinungo ang kaniyang silid kung saan siya payapang natutulog ngunit halata ang pamumugto ng mga mata niya
Umiyak ba siya?
"Baby, why did you cry?" bulong ko at hinalikan siya sa noo "I'm sorry kung hindi kita nasundo, sorry" I kiss her temple then her lips
"Uuwi na ako, good night my love" saad ko at niyakap siya at hinalikan
✨✨✨✨✨
Advertisement
- In Serial57 Chapters
Villager Three
Kira Hawthorne was just another teenage girl until the day a 'god' told the world their 'realm' was getting assimilated, since they lost some War no one on Earth even knew about. A System is installed on the whim of a very old and capricious god. Kira immediately gets trapped in a pocket dimension, and emerges to find a once familiar world turned foreign... And very hostile.
8 224 - In Serial19 Chapters
Until You Do It Right
The world ended on December thirty-first of the year two thousand and twenty, precisely at the stroke of midnight. The human race began to be systematically exterminated by the spawn of the System. We were given a chance to defeat them, to take back our place at the top of the food chain. We failed. The first to perish were those who bravely rebelled. The soldiers. The defenders. One by one, they fell. In their final moments, they begged for aid. Nobody replied. The next to succumb were those who feebly cowered. The deniers. The leeches. Together, they fell. In their final moments, they cried out into the darkness. Countless voices replied in kind. The last to decline were those who shamelessly ran. The deserters. The cowardly. Alone, they fell. In their final moments, they whimpered quietly. There was nobody left to answer. The final human to die was a survivor. A runner. As he died, he begged for salvation. His prayers were answered. He was offered a chance to save himself, along with all of humanity, and he took it. This is his story. “I sat in the dark and thought: There’s no big apocalypse. Just an endless procession of little ones.”― Neil Gaiman, Signal to Noise. I am absolutely new to writing and will take any and all constructive criticism. Please give feedback, it is greatly appreciated. I will update the tags as they change, and I hope that you enjoy this little story I'm writing! Quick warning: Seamus is intentionally a flawed character, and this story is going to explore those flaws and perhaps even change a few of them. I do not agree with all of his actions, but it is what it is.
8 251 - In Serial23 Chapters
Creatures of Avetoro
Grace Bennet is an ornithologist from Maryland who, with 3 other researchers, were given the chance to go to the island of Avetoro for researching the unique Caribbean birds, but only she and another left. Now, two years later, she is drafted onto a team to investigate the disappearances. However, the team was slaughtered and left only Grace and Adam Butch, a mercenary, alive on an island of dinosaurs. Possibly the last ones alive, they need to get off or die as well.
8 191 - In Serial8 Chapters
Mortal
Mortality. That which we are and that we struggle to overcome. Mortality molds us, makes us who we are. From courage to cowardice, it effects all our actions. And hence some try to escape its grasp, to be free of chains. Our tale follows such people forgetting which they'll remain. Chapter updates around once every 2 days
8 166 - In Serial10 Chapters
The Nightmare's Dream {Morpheus x Reader}
You are Lucifer's younger sibling, which was imprisoned by Lucifer herself for a century. When she learned that Morpheus, or the renowned 'Sandman' has been released from his imprisonment, she frees you, but with one condition, you have to make Morpheus fall in love with you so Lucifer could take over the dream world and the waking world in the process in return for endless freedom for you.Will you complete this request of Lucifer? or face the gruesome consequences?All the characters here aren't mine they are a property of Neil Gaiman, I only own some oc's here and Y/N. (All Rights Reserved)
8 346 - In Serial9 Chapters
THỨ NỮ HỮU ĐỘC
THỨ NỮ HỮU ĐỘC Tác giả: Tần GiảnConverter: Noline412Nguồn: Tangthuvien.vn[Nội dung giản lược]Tướng phủ thứ nữ, chịu khổ tám năm, rốt cục mai kia làm hậu, phượng lâm thiên hạ. Thế sự khó liệu, phu quân thế nhưng đối đích tỷ nhất kiến chung tình, phế nàng Hoàng hậu vị, bách tử nàng thân sinh tử!Lãnh cung trung, nàng cắn răng nanh, một ngụm uống cạn rượu độc!Thề với trời, nếu có chút kiếp sau, lại không giúp mọi người làm điều tốt, tuyệt không vào cung, thệ không làm hậu!Trong Thừa tướng phủ, thứ nữ trùng sinh, ác nữ trở về:Mẹ cả ác độc? Diệu kế đưa ngươi thượng hoàng tuyền!Đích tỷ giả nhân giả nghĩa? Hung hăng xé mở ngươi mỹ nhân da!Thứ muội hãm hại? Trực tiếp quăng đi bãi tha ma!Đã không nhường ta hảo hảo qua ngày, ai cũng đừng nghĩ sống!Vốn định cách này chút tai họa vật sáng càng xa càng tốtAi biết nam nhân tâm, đáy biển châm, lao không lên, đoán không raThề muốn triệt để rời xa nam nhân lại vì nàng phải chết muốn sốngĐời trước tử địch tỏ vẻ thầm mến nàng rất nhiều năm Còn không hạnh bị một cái trên đời này tối tuấn tú vô lại bò lên.
8 195

