Unicode

တဖြည်းဖြည်း အရှင့်သားမျက်နှာက မိမိမျက်နှာအနားကို ကပ်လာတာကြောင့် ရှောင်းကျန့် ယောင်ရမ်းစွာပဲ မျက်စိမှိတ်ထားမိသည်။

သူ့ ရဲ့ ပါးတစ်ဝိုက်မှာ ခပ်နွေးနွေးလေက ရိုက်ခတ်လာပြီး သူ့ ရင်တုန်စွာနဲ့ပဲ စောင့်မျှော်နေမိသည်။သူ့ နှလုံးသားကလည်း အပြင်သို့ ပေါက်ထွက်မတက်ခုန်နေပြီး လက်ဖျားများပင် အေးစက်လာသည်။

ရုတ်တရက်ပင် သန်မာသော လက်တစ်စုံဖြင့် နောက်သို့ အတွန်းခံလိုက်ရသည်။ကျောက်တုံးပေါ် ကျသွားသော အနေအထားကြောင့် တင်ပါးက အောင့်တက်သွားသည်။

နာသွားသောနေရာကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ဖိပြီး အားယူကာ မတ်တပ်ပြန်ရပ်လိုက်သည်။ခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့ကာကြည့်မိတော့ ခပ်ဆိုးဆိုးပြုံးနေသော အရှင့်သားကို တွေ့ ရသည်။

"မင်းလို ငါ့အခိုင်းအစေက ငါ့အကြင်နာကို တောင့်တနေတယ်ပေါ့။ယောကျာ်းလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး မရှက်ဘူးလား ဒီလိုပုံစံဖြစ်နေတာရှောင်းကျန့်"

ရင့်သီးသော အရှင့်သားစကားကြောင့် နှလုံးသားကို ဖျစ်ညှစ်ထားသလို ရှောင်းကျန့်ခံစားရသည်။ဒါပေမဲ့ အရှင့်သားပြောသော စကားများသည် မှန်ကန်သည်။သူသည်သာ ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ်မသိ ကိုယ့်သဘာဝကို ကိုယ်မသိဖြစ်နေတာ။

"ကျွန်တော်မျိုးရှောင်းကျန့် အမှားပြုမိပါတယ် အရှင့်သား…"

အရှင့်သားက လျှင်လျှင်မြန်မြန်ပင် အနားသို့ ထပ်ရောက်လာပြီး ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို ကျိုးကြေသွားမတက် ဖိကိုင်သည်။

"မင်း ငါ့ကို ချစ်နေတာလား…"

အရှင့်သား အမေးကြောင့် ရှောင်းကျန့် ချက်ချင်းပင် ပြန်မဖြေနိုင်သေး။ဒီအတိုင်းပင် အရှင့်သားရဲ့ အနီးကပ်ချောမှု့ ကိုသာ ငေးကြည့်နေမိသည်။

"တကယ်လို့ ချစ်နေခဲ့မယ်ဆိုရင် အခု ဒီနေရာ ဒီအချိန်မှာပဲ ရပ်တန့်လိုက်တော့ ရှောင်းကျန့်!

ငါ မင်းကို ထပ်မချစ်ချင်ဘူး။ငါ ထပ်ပြီး မနာကျင်ချင်တော့ဘူး…"

အရှင့်သားက မျက်တောင်တစ်ချက်ခတ်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။အနောက်မှာ ကျန့်ခဲ့သည့် ရှောင်းကျန့်သည်လည်း အသံမထွက်ပေမဲ့ ပါးနှစ်ဖက်ပေါ်ကျနေသည့် မျက်ရည်စီးကြောင်းများသည် အဆက်မပြတ်စွာ ဖြစ်နေတော့သည်။

ဘာလို့ ဒီလောက်တောင်များ သူ ဝမ်းနည်းနေရတာလဲ။

-------------------

အရှင့်သား ဝမ်ရိပေါ် ငိုနေသည်။နိုင်ငံတစ်နိုင်ရဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက နှလုံးသားရေရာကိစ္စကြောင့် ရင်ဘတ်ထဲက တင်းကြပ်စွာ ခံစားရပြီး ငိုနေမိသည်။

ဘာမှကို သတိမရတော့တဲ့အထိ ရှောင်းကျန့်ကို နမ်းချင်လာသည်။သို့ပေသိ အနားကို ကပ်သွားကာ သွေးကြောစိမ်းလေးတွေ ပေါ်နေသည့်ပါးပြင်လေးဆီ နီးကပ်သွားရင်း နီဖူးဖူး နှုတ်ခမ်းလေးဆီ တိုးသွားတိုင်း အတိတ်ဘဝက အရာတွေ ပြန်မြင်ယောင်လာသည်။

ဟိုးဘဝတုန်းက ဒီနှုတ်ခမ်းကို သူ ထိတောင်မထိတွေ့ ခဲ့ဖူး။ဒါပေမဲ့ အခြားသောတစ်ယောက်သောသူကတော့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းထိ ခံစားဖူးခဲ့သည်။သူ အဲ့တစ်ယောက်ကို ကျရှုံးခဲ့သည်။

ဒူးထောက်ကာ အရှုံးပေးနေသည့် သူ့ ကို ခပ်မဲ့မဲ့ပြုကာ တံတွေးဖြင့် ထွေးခဲ့ဖူးသော ထိုနှုတ်ခမ်း။အခုသာ နမ်းလိုက်မယ်ဆို သူ ရူးရာကျမိတော့မှာ။

သူ ထပ်ပြီးကျရှုံးတော့မှာ။

ဒီဘဝမှာတော့ သူ ကျရှုံးလို့ မရဘူး။လက်အားပြင်းပြင်းဖြင့် အနောက်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ကျောက်တုံးပေါ်ကျသွားသည့် ကိုယ်လေးကို သူ လှမ်းဖမ်းချင်ပါသည်။ဒါပေမဲ့ သူ့ ရဲ့မာနက မလုပ်ဖို့ တားဆီးခဲ့သည်။

အတွန်းခံရတာတောင် သူ့ ကို ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ကြည့်နေကျ ခပ်နွမ်းနွမ်းမျက်ဝန်းတွေကို အလိုမကျတာကြောင့် အနီးသို့သွားပြီး ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

မရည်ရွယ်ထားသော စကားလုံးတစ်ချို့ က သူ့ ရဲ့နှုတ်တော်မှ ထွက်ကျလာသည်။သူပြောလိုက်တဲ့ စကားတိုင်း နာကျင်ဟန်မပြသည့် အရှေ့ကလူသားကိုလည်း ဒေါသထွက်လာသည်။

ရင်ဘတ်ထဲက ရင့်သီးစွာ ထွက်လာသော စကားတစ်ချို့ ကို ပြောပြီး ပြေးထွက်လာမိသည်။သူ ရှောင်းကျန့်နဲ့ ဝေးရာမှာ နေရမယ်။သူ ထပ်ပြီး မနာကျင်ရအောင် ရှောင်းကျန့်နဲ့ အဝေးဆုံးမှာ သူ နေရမယ်။

ကိုယ်ရံတော်တစ်ချို့ ပြင်ပေးထားသည့်နေရာမှာပဲ လဲလျောင်းပြီး မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။သူ ခဏတော့ အနားယူဦးမယ်။နိုးလာတဲ့အခါ ရင်ဘတ်ထဲက နာကျင်မှုတွေ ပျောက်သွားရင် ကောင်းမှာပဲလို့ သူ ယုတ္တိမရှိစွာပဲ စိတ်ကူးယဉ်မိပါသည်။

---------------------

တစ်ခဏတာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပြီး ပြန်နိုးလာတော့ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာထိုင်နေသောရှောင်းကျန့်ကို တွေ့ သည်။မို့အစ်နေသော မျက်ခွံများက ငိုထားသည်မှာ သိသာထင်ရှားသည်။

"အရှင့်သား"

"အင်း"

"အရှင့်သားအတွက် ရှောင်းကျန့်က သစ်သီးများ ခူးထားပါတယ်။အရှင့်သား သုံးဆောင်တော်မူပါဦး"

"အင်း ချထားလိုက်"

သစ်သီးများကို ခူးလာသော ကာယံကံရှင်ကိုယ်တိုင်ကတော့ နေရာမှာပဲ မလှုပ်မရှက်ထိုင်နေကာ ခေါင်းကိုသာငုံ့ထားသည်။

သူလည်း ဘာမှထွေထွေထူးထူးတွေးမနေတော့ဘဲ ရှေ့ကသစ်သီးအနည်းငယ်ကို စားကာ ခရီးအတွက် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ကျိရန်က အခုထိ သတင်းပေးမလာသေး။နည်းနည်းတော့ စိတ်ထဲ လေးပင့်နေသည်။

"သွားကြရအောင်"

"အမိန့်အတိုင်းပါ အရှင့်သား"

အခုချိန်ထိ ရှောင်းကျန့်က အလာတုန်းကလို အနားလည်း ကပ်မလာတော့သလို သူ့ ကိုတစ်ချက်မှလည်း ကြည့်မလာပါ။ ထိုသို့ နေပြန်တော့လည်း ဝမ်ရိပေါ် စိတ်ထဲအလိုမကျ။

တကယ်ပဲ သူ့ စိတ်သူ နားမလည်နိုင်တော့ဘူး။

----------------------

သတင်းပေးတစ်ယောက်ကြောင့် ကျိရန်က တည်ခိုတည်းတစ်ခုမှာ စောင့်နေကြောင်း သိရသည်။ရုပ်ဖျက်ကာ ကျိရန်ရှိသောနေရာသို့ လျှင်မြန်စွာပင် ဦးတည်လိုက်သည်။

"ကျိရန်"

"အရှင့်သား"

"သတင်းရပြီလား"

"သူပုန်ခေါင်းဆောင်က ဒီမြို့ထဲမှာပဲ လှည့်ပတ်သွားနေသည်တဲ့။သန်းခေါင်ယံအချိန်မှ သူတို့လိုချင်တာကို လုယက်သည်လို့တော့ ဒေသခံတွေရှိမှ သိရပါတယ် အရှင့်သား။ သူပုန်ခေါင်းဆောင်က နေ့ခင်းဘက်မှာ နေရာကောင်းရှာဖွေနေတာဖြစ်ပြီး မျက်နှာဖုံးက အများအားဖြင့် အနက်ရောင်ဖြစ်တယ်လို့ သူတို့ပြောကြပါတယ် အရှင့်သား"

"အခုချိန်ထိ မင်းနဲ့သူ ထိပ်တိုက်မတွေ့ သေးဘူးလား"

"သတင်းပေးလို့ ကျွန်တော်မျိုးရောက်သွားတဲ့အချိန်တိုင်း ပျောက်ပျောက်သွားပြီး တစ်ခါမျှ ထိပ်တိုက်မတွေ့ သေးပါဘူး အရှင့်သား"

"ဒါဆို မင်းကို ဘယ်သူမှန်း သိနေတာပဲ…ငါ လာတယ်ဆိုတာလည်း သိချင်သိထားလိမ့်မယ်!"

"မှန်လှပါ အရှင့်သား…

ဒါဆို ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဘယ်လိုဆက်လုပ်ကြမလဲ အရှင့်သား"

"သူတို့ထဲကို သူလျှိုတစ်ယောက်လွှတ်ရမယ်…

သူတို့လုံးဝမထင်ထားတဲ့ပုံမျိုး"

"ကျွန်တော်ရှောင်းကျန့် သွားပါ့မယ် အရှင့်သား"

ရှောင်းကျန့်က ဖြူဖြူသေးသေးမို့ လေ့ကျင့်ထားတဲ့ နန်းတော်က လူတွေနဲ့တော့ မတူ။သာမာန်အရပ်သား သခင်လေးတစ်ယောက်နဲ့ တူသည်။သို့ပေသိ ဒီလို အန္တရာယ်ရှိသော အလုပ်မျိုးကို ဝမ်ရိပေါ် မလွှတ်နိုင်ဘူး။တကယ်လို့ ရှောင်းကျန့်တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် အကိုတော်ဝမ်ဟန် စိတ်ပူလိမ့်မယ်။ဟုတ်တယ်…သူ လုံးဝ ရှောင်းကျန့်ကို မပူပန်ဘူး။အကိုတော် ပူပန်မှာစိုးလို့ ဟုတ်တယ်။

"မသွားရဘူး ရှောင်းကျန့်။

မင်းက ဒီလိုအတွေ့ အကြုံမျိုးလည်း ရှိတာမဟုတ်ဘူး။တကယ်လို့ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် အကိုတော်က ငါ့ခေါင်းလာပုံလိမ့်မယ်"

"ကျွန်တော် တတ်နိုင်သလောက် ဆောင်ရွက်ပေးချင်လို့ပါ အရှင့်သား။ကျွန်တော်မျိုး တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင်လည်း စိတ်ပူပန်မည့်သူ မရှိပါဘူး အရှင့်သား…ကျွန်တော်မျိုးကို ခွင့်ပြုပေးပါ"

"ရှောင်းကျန့်!!!"

"ရှောင်းကျန့်ဆို အဆင်ပြေနိုင်တယ် အရှင့်သား…"

ကျိရန်ကပင် ဝင်ပြောလာသည်မို့ ဝမ်ရိပေါ် အတော်ပင် စိတ်အိုက်လာလေပြီ။သူတို့တွေကပဲ တာဝန်အရမ်းသိတတ်နေတာလား သူကပဲ အကဲပိုပြီး စိုးရိမ်လွန်နေတာလား သူ မတွေးချင်တော့ဘူး။ကျိရန်ပြောစကားကြောင့်ပဲ ခေါင်းကို မငြိမ့်ချင် ငြိမ်ချင် ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ဒါဆို အရှင့်သားဆီက ခွင့်ပြုချက်ရပြီဆိုတော့ ရှောင်းကျန့် ကျွန်တော့်နောက်လိုက်ခဲ့ပါ"

"အလုပ်ကို သေချာလုပ်ဖို့ မှာချင်တယ်"

အရှင့်သား ဘယ်သူ့ ကို ဦးတည်ပြောမှန်း သိပေမယ့် ကြားက ကျိရန်ကပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ အရှင့်သား။

ပြင်ဆင်စရာရှိတာပြင်ဆင်ပြီး ကျွန်တော်တို့ အမြန်ဆုံးပဲ ဆောင်ရွက်လိုက်ပါ့မယ် အရှင့်သား…"

အခန်းထဲက ထွက်ခွာသွားသော တစ်ယောက်သောသူကတော့ ဝမ်ရိပေါ်ကို မော့လို့ပင် မကြည့်လာသလို ဖြေစကားလည်း တစ်ခွန်းမှ ထွက်မလာခဲ့ပါ။

---------------------

ကျိရန်ပြင်ဆင်ပေးထားသည့်ပုံစံဖြင့် ရှောင်းကျန့်နေသားမကျ။ မျက်နှာကိုလည်း မိန်းကလေးသုံးပစ္စည်းများဖြင့် ခြယ်သပေးထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း မိန်းကလေးအဝတ်အစားများဖြင့် ပြင်ဆင်ပေးထားသည်။

"ဒီပုံစံကြီးနဲ့သွားမှ ဖြစ်မှာလား ကျိရန်ကော"

ကျိရန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး မိန်းကလေးတွေထက်တောင် လှပနေသည့် ရှောင်းကျန့်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးမိသည်။ရှောင်းကျန့်က တော်တော့်ကိုချောတာ။ဒါ့ကြောင့်မို့လည်း အရှင့်သား သဘောကျနေတာ…ရှောင်းကျန့်ကို အရှင့်သားစွဲလန်းနေတာ မဖြစ်နိုင်စရာမရှိ…။

"ဒီနေရာရဲ့ နာမည်အကြီးဆုံး အလှဂေဟာမှာ ထိုလူတွေလာမယ်လို့ သတိရထားတယ်။ဘယ်အခန်းမှာ ရှိမလဲဆိုတာ ကောစုံစမ်းပေးမယ်။ပြီးရင် ရှောင်းကျန့်က အခန်းထဲဝင်ပြီး နည်းနည်းသရုပ်ဆောင်ပေးရမယ်။တကယ်လို့ အဲ့ထဲမှာ ခေါင်းဆောင်ပါလာခဲ့ရင် တစ်နည်းနည်းဖြင့် အခန်းပြင် ထွက်လာခဲ့။မပါလာခဲ့ရင် သူတို့အကြိုက်မြူစွယ်ပြီး သူတို့နောက်ကို လိုက်သွား။အရှင့်သားနဲ့ကောတို့လည်း အနောက်ကလိုက်လာမှာမို့ ဘာမှစိတ်မပူနဲ့။"

"ဟုတ်ကဲ့ ကော!"

ခေါင်းငုံ့သွားသည့် ရှောင်းကျန့်ကို ကျိရန်က ပုခုံးကိုကိုင်ကာ ပုတ်ပေးသည်။

"ဘာမှမဖြစ်ဘူး စိတ်ချ။

တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် အရှင့်သားက ရှောင်းကျန့်ကို ကျိန်းသေပေါက်ကယ်တင်မှာ…

ကောတို့ ဒီညအပြီးဖြတ်ရမယ်…အရှင့်သားက ခေါင်းဆောင်ကို အရှင်ဖမ်းပြီး နောင်လိုက်တွေကို နန်းတော်ခေါ်သွားမယ်လို့ မိန့်ထားတယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ ကော…"

ညကလည်း အတော်မှောင်လာပြီ ဖြစ်သလို ရှောင်းကျန့်တို့ရောက်နေသည့် အလှဂေဟာတွင်လည်း မွှေးရနံ့ပေါင်းစုံဖြင့် မိန်းမလှလေးများ၏ ချိုအီအီအသံများသည်လည်း ခပ်ရွှင်ရွှင် ကြားနေရသည်။

ဝမ်ရိပေါ်တို့အဖွဲ့ သည်လည်း အရပ်ဝတ်များဝတ်ကာ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိနေသည်။သုံးယောက်တစ်ဖွဲ့ ဆီ ခွဲထွက်လာတာကြောင့် ယခုအချိန်ထိ ရှောင်းကျန့်ကို ဝမ်ရိပေါ် မတွေ့ ရသေး။

အလှလေးတစ်ယောက် ပေးသော ယမကာတစ်ခွက်ကို ယူရင်း အရိပ်အခြေအနေကို စူးစမ်းလိုက်သည်။ထောင့်တစ်နေရာမှာ စကားရပ်ပြောနေသည့် ကျိရန်ကို မြင်ပြီး သူ့ ရှေ့က အပြာနုရောင် ဝတ်စုံလေးနှင့် မိန်းကလေးကို သူ သေချာကြည့်မိသည်။

ခေါင်းငုံ့ထားတာကြောင့် မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း

သေးသွယ်သော ကိုယ်လုံးလေးနှင့် ဖြူဖွေးသော အသားအရည်ကြောင့် လှပသော မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်မည်ဟု ယူဆရသည်။

နှုတ်ခမ်းအောက်က မှဲ့နက်လေးကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။မိန်းကလေးတစ်ယောက်မဟုတ်တဲ့ ရှောင်းကျန့်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လှနေရတာလဲ။

--------------------

မျက်နှာကို ပဝါစဖြင့် ဖုံးရင်း ကျိရန်ကောပြောသည့် အခန်းဆီသို့ ရှောင်းကျန့် ခေါင်းငုံ့ကာ သွားနေရင်း ချောင်တစ်နေရာမှ လူတစ်ယောက်က လှမ်းဆွဲလိုက်တာကြောင့် ထိုလူနောက်ပါသွားသည်။

"အင့်…"

ရုတ်တရက်အသံထွက်မိသွားတာကြောင့် အလျှင်အမြန် ပါးစပ်ပိတ်လိုက်ရသည်။တော်ကြာ အရှေ့ကဘယ်သူမှန်းမသိ။သူ့ ကို ယောကျာ်းလေးမှန်းသိသွားလို့ မဖြစ်။

ခေါင်းကိုသာ ငုံ့ကာ ထိုလက်ထဲက ရုန်းထွက်နေမိသည်။ သန်မာသောလက်တစ်စုံကြောင့် ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ရုန်းလို့မရ။

"ရှောင်းကျန့်"

ရင်းနှီးနေသော ခပ်တိုးတိုးအသံကြောင့် ရုန်းတာရပ်သွားပြီး အရှေ့ကလူကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မော့ကြည့်မိသည်။

"အရှင့်……"

"ရှူး…!"

အရှင့်သားက ရှောင်းကျန့်မျက်နှာက ပါဝါစကို ဖယ်ပြီး ပါးပြင်ကို လက်မဖြင့် ခပ်ဖွဖွ လာရောက်ပွတ်သပ်သည်။

"အရှင့်…"

"ရှူး…"

ဒီတစ်ခါမှာလည်း နှုတ်ခမ်းသို့ ထိကပ်လာသည့် လက်ညိုးကြောင့် ဆုံးအောင်မခေါ်လိုက်နိုင်။အရှင့်သားရဲ့မျက်ဝန်းတွေက ရှောင်းကျန့်ရဲ့ အရောင်ဖြင့်ဆိုးဆေးတင်ထားသော နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးဆီသို့သာ ရောက်နေသည်။

"အရမ်းလှတယ်…ရှောင်းကျန့်!

ငါ နမ်းချင်တယ်…"

အပေါ်နှုတ်ခမ်းကို လာရောက်စုပ်ယူသော နှုတ်ခမ်းတစ်စုံ။နီးကပ်နေသော အနေအထားကြောင့် အရှင့်သားရဲ့ ပါးပေါ်က မွှေးညင်းလေးတွေကို မြင်ရသည်။

သူ့မျက်ဝန်းတွေပါပိတ်ချလိုက်ပြီးအရှင့်သားရဲ့အနမ်းတွေကိုတုံ့ပြန်လိုက်တယ်..။ပထမဆုံးအနမ်းတစ်ပွင့်မှာတင် အရှင့်သားကသူ့ကိုနက်ရှိုင်းစွာနဲ့ဘဲနမ်းရှိုက်လေ၏...။

ချစ်တယ် အရှင့်သား။ကျွန်တော်ရှောင်းကျန့်က အရှင့်သား ဝမ်ရိပေါ်ကို သိပ်ချစ်ပါတယ်။

****************************************

Zawgyi

တျဖည္းျဖည္း အရွင့္သားမ်က္ႏွာက မိမိမ်က္ႏွာအနားကို ကပ္လာတာေၾကာင့္ ေရွာင္းက်န႔္ ေယာင္ရမ္းစြာပဲ မ်က္စိမွိတ္ထားမိသည္။

သူ႕ ရဲ႕ ပါးတစ္ဝိုက္မွာ ခပ္ႏြေးႏြေးေလက ရိုက္ခတ္လာၿပီး သူ႕ ရင္တုန္စြာနဲ႕ပဲ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနမိသည္။သူ႕ ႏွလုံးသားကလည္း အျပင္သို႔ ေပါက္ထြက္မတက္ခုန္ေနၿပီး လက္ဖ်ားမ်ားပင္ ေအးစက္လာသည္။

႐ုတ္တရက္ပင္ သန္မာေသာ လက္တစ္စုံျဖင့္ ေနာက္သို႔ အတြန္းခံလိုက္ရသည္။ေက်ာက္တုံးေပၚ က်သြားေသာ အေနအထားေၾကာင့္ တင္ပါးက ေအာင့္တက္သြားသည္။

နာသြားေသာေနရာကို လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ဖိၿပီး အားယူကာ မတ္တပ္ျပန္ရပ္လိုက္သည္။ေခါင္းကို အနည္းငယ္ေမာ့ကာၾကည့္မိေတာ့ ခပ္ဆိုးဆိုးၿပဳံးေနေသာ အရွင့္သားကို ေတြ႕ ရသည္။

"မင္းလို ငါ့အခိုင္းအေစက ငါ့အၾကင္နာကို ေတာင့္တေနတယ္ေပါ့။ေယာက်ာ္းေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး မရွက္ဘူးလား ဒီလိုပုံစံျဖစ္ေနတာေရွာင္းက်န႔္"

ရင့္သီးေသာ အရွင့္သားစကားေၾကာင့္ ႏွလုံးသားကို ဖ်စ္ညွစ္ထားသလို ေရွာင္းက်န႔္ခံစားရသည္။ဒါေပမဲ့ အရွင့္သားေျပာေသာ စကားမ်ားသည္ မွန္ကန္သည္။သူသည္သာ ကိုယ့္အဆင့္ကိုယ္မသိ ကိုယ့္သဘာဝကို ကိုယ္မသိျဖစ္ေနတာ။

"ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးေရွာင္းက်န႔္ အမွားျပဳမိပါတယ္ အရွင့္သား"

အရွင့္သားက လွ်င္လွ်င္ျမန္ျမန္ပင္ အနားသို႔ ထပ္ေရာက္လာၿပီး ပုခုံးႏွစ္ဖက္ကို က်ိဳးေၾကသြားမတက္ ဖိကိုင္သည္။

"မင္း ငါ့ကို ခ်စ္ေနတာလား"

အရွင့္သား အေမးေၾကာင့္ ေရွာင္းက်န႔္ ခ်က္ခ်င္းပင္ ျပန္မေျဖနိုင္ေသး။ဒီအတိုင္းပင္ အရွင့္သားရဲ႕ အနီးကပ္ေခ်ာမႈ႕ ကိုသာ ေငးၾကည့္ေနမိသည္။

"တကယ္လို႔ ခ်စ္ေနခဲ့မယ္ဆိုရင္ အခု ဒီေနရာ ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ရပ္တန႔္လိုက္ေတာ့ ေရွာင္းက်န႔္!

ငါ မင္းကို ထပ္မခ်စ္ခ်င္ဘူး။ငါ ထပ္ၿပီး မနာက်င္ခ်င္ေတာ့ဘူး"

အရွင့္သားက မ်က္ေတာင္တစ္ခ်က္ခတ္ၿပီး လွည့္ထြက္သြားသည္။အေနာက္မွာ က်န႔္ခဲ့သည့္ ေရွာင္းက်န့္သည္လည္း အသံမထြက္ေပမဲ့ ပါးႏွစ္ဖက္ေပၚက်ေနသည့္ မ်က္ရည္စီးေၾကာင္းမ်ားသည္ အဆက္မျပတ္စြာ ျဖစ္ေနေတာ့သည္။

ဘာလို႔ ဒီေလာက္ေတာင္မ်ား သူ ဝမ္းနည္းေနရတာလဲ။

-------------------

အရွင့္သား ဝမ္ရိေပၚ ငိုေနသည္။နိုင္ငံတစ္နိုင္ရဲ႕ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားက ႏွလုံးသားေရရာကိစၥေၾကာင့္ ရင္ဘတ္ထဲက တင္းၾကပ္စြာ ခံစားရၿပီး ငိုေနမိသည္။

ဘာမွကို သတိမရေတာ့တဲ့အထိ ေရွာင္းက်န႔္ကို နမ္းခ်င္လာသည္။သို႔ေပသိ အနားကို ကပ္သြားကာ ေသြးေၾကာစိမ္းေလးေတြ ေပၚေနသည့္ပါးျပင္ေလးဆီ နီးကပ္သြားရင္း နီဖူးဖူး ႏႈတ္ခမ္းေလးဆီ တိုးသြားတိုင္း အတိတ္ဘဝက အရာေတြ ျပန္ျမင္ေယာင္လာသည္။

ဟိုးဘဝတုန္းက ဒီႏႈတ္ခမ္းကို သူ ထိေတာင္မထိေတြ႕ ခဲ့ဖူး။ဒါေပမဲ့ အျခားေသာတစ္ေယာက္ေသာသူကေတာ့ နက္နက္ရွိုင္းရွိုင္းထိ ခံစားဖူးခဲ့သည္။သူ အဲ့တစ္ေယာက္ကို က်ရႈံးခဲ့သည္။

ဒူးေထာက္ကာ အရႈံးေပးေနသည့္ သူ႕ ကို ခပ္မဲ့မဲ့ျပဳကာ တံေတြးျဖင့္ ေထြးခဲ့ဖူးေသာ ထိုႏႈတ္ခမ္း။အခုသာ နမ္းလိုက္မယ္ဆို သူ ႐ူးရာက်မိေတာ့မွာ။

သူ ထပ္ၿပီးက်ရႈံးေတာ့မွာ။

ဒီဘဝမွာေတာ့ သူ က်ရႈံးလို႔ မရဘူး။လက္အားျပင္းျပင္းျဖင့္ အေနာက္သို႔ တြန္းထုတ္လိုက္သည္။

ေက်ာက္တုံးေပၚက်သြားသည့္ ကိုယ္ေလးကို သူ လွမ္းဖမ္းခ်င္ပါသည္။ဒါေပမဲ့ သူ႕ ရဲ႕မာနက မလုပ္ဖို႔ တားဆီးခဲ့သည္။

အတြန္းခံရတာေတာင္ သူ႕ ကို ဘာမွျပန္မေျပာဘဲ ၾကည့္ေနက် ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းမ်က္ဝန္းေတြကို အလိုမက်တာေၾကာင့္ အနီးသို႔သြားၿပီး ပုခုံးႏွစ္ဖက္ကို ဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္။

မရည္႐ြယ္ထားေသာ စကားလုံးတစ္ခ်ိဳ႕ က သူ႕ ရဲ႕ႏႈတ္ေတာ္မွ ထြက္က်လာသည္။သူေျပာလိုက္တဲ့ စကားတိုင္း နာက်င္ဟန္မျပသည့္ အေရွ႕ကလူသားကိုလည္း ေဒါသထြက္လာသည္။

ရင္ဘတ္ထဲက ရင့္သီးစြာ ထြက္လာေသာ စကားတစ္ခ်ိဳ႕ ကို ေျပာၿပီး ေျပးထြက္လာမိသည္။သူ ေရွာင္းက်န႔္နဲ႕ ေဝးရာမွာ ေနရမယ္။သူ ထပ္ၿပီး မနာက်င္ရေအာင္ ေရွာင္းက်န႔္နဲ႕ အေဝးဆုံးမွာ သူ ေနရမယ္။

ကိုယ္ရံေတာ္တစ္ခ်ိဳ႕ ျပင္ေပးထားသည့္ေနရာမွာပဲ လဲေလ်ာင္းၿပီး မ်က္လုံးကို မွိတ္လိုက္သည္။သူ ခဏေတာ့ အနားယူဦးမယ္။နိုးလာတဲ့အခါ ရင္ဘတ္ထဲက နာက်င္မႈေတြ ေပ်ာက္သြားရင္ ေကာင္းမွာပဲလို႔ သူ ယုတၱိမရွိစြာပဲ စိတ္ကူးယဥ္မိပါသည္။

---------------------

တစ္ခဏတာ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့ၿပီး ျပန္နိုးလာေတာ့ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာထိုင္ေနေသာေရွာင္းက်န႔္ကို ေတြ႕ သည္။မို႔အစ္ေနေသာ မ်က္ခြံမ်ားက ငိုထားသည္မွာ သိသာထင္ရွားသည္။

"အရွင့္သား"

"အင္း"

"အရွင့္သားအတြက္ ေရွာင္းက်န႔္က သစ္သီးမ်ား ခူးထားပါတယ္။အရွင့္သား သုံးေဆာင္ေတာ္မူပါဦး"

"အင္း ခ်ထားလိုက္"

သစ္သီးမ်ားကို ခူးလာေသာ ကာယံကံရွင္ကိုယ္တိုင္ကေတာ့ ေနရာမွာပဲ မလႈပ္မရွက္ထိုင္ေနကာ ေခါင္းကိုသာငုံ႕ထားသည္။

သူလည္း ဘာမွေထြေထြထူးထူးေတြးမေနေတာ့ဘဲ ေရွ႕ကသစ္သီးအနည္းငယ္ကို စားကာ ခရီးအတြက္ ျပင္ဆင္လိုက္သည္။က်ိရန္က အခုထိ သတင္းေပးမလာေသး။နည္းနည္းေတာ့ စိတ္ထဲ ေလးပင့္ေနသည္။

"သြားၾကရေအာင္"

"အမိန႔္အတိုင္းပါ အရွင့္သား"

အခုခ်ိန္ထိ ေရွာင္းက်န႔္က အလာတုန္းကလို အနားလည္း ကပ္မလာေတာ့သလို သူ႕ ကိုတစ္ခ်က္မွလည္း ၾကည့္မလာပါ။ ထိုသို႔ ေနျပန္ေတာ့လည္း ဝမ္ရိေပၚ စိတ္ထဲအလိုမက်။

တကယ္ပဲ သူ႕ စိတ္သူ နားမလည္နိုင္ေတာ့ဘူး။

----------------------

သတင္းေပးတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ က်ိရန္က တည္ခိုတည္းတစ္ခုမွာ ေစာင့္ေနေၾကာင္း သိရသည္။႐ုပ္ဖ်က္ကာ က်ိရန္ရွိေသာေနရာသို႔ လွ်င္ျမန္စြာပင္ ဦးတည္လိုက္သည္။

"က်ိရန္"

"အရွင့္သား"

"သတင္းရၿပီလား"

"သူပုန္ေခါင္းေဆာင္က ဒီၿမိဳ႕ထဲမွာပဲ လွည့္ပတ္သြားေနသည္တဲ့။သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္မွ သူတို႔လိုခ်င္တာကို လုယက္သည္လို႔ေတာ့ ေဒသခံေတြရွိမွ သိရပါတယ္ အရွင့္သား။ သူပုန္ေခါင္းေဆာင္က ေန႕ခင္းဘက္မွာ ေနရာေကာင္းရွာေဖြေနတာျဖစ္ၿပီး မ်က္ႏွာဖုံးက အမ်ားအားျဖင့္ အနက္ေရာင္ျဖစ္တယ္လို႔ သူတို႔ေျပာၾကပါတယ္ အရွင့္သား"

"အခုခ်ိန္ထိ မင္းနဲ႕သူ ထိပ္တိုက္မေတြ႕ ေသးဘူးလား"

"သတင္းေပးလို႔ ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္တိုင္း ေပ်ာက္ေပ်ာက္သြားၿပီး တစ္ခါမွ် ထိပ္တိုက္မေတြ႕ ေသးပါဘူး အရွင့္သား"

"ဒါဆို မင္းကို ဘယ္သူမွန္း သိေနတာပဲငါ လာတယ္ဆိုတာလည္း သိခ်င္သိထားလိမ့္မယ္!"

"မွန္လွပါ အရွင့္သား

ဒါဆို ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔ ဘယ္လိုဆက္လုပ္ၾကမလဲ အရွင့္သား"

"သူတို႔ထဲကို သူလွ်ိုတစ္ေယာက္လႊတ္ရမယ္

သူတို႔လုံးဝမထင္ထားတဲ့ပုံမ်ိဳး"

"ကြၽန္ေတာ္ေရွာင္းက်န႔္ သြားပါ့မယ္ အရွင့္သား"

ေရွာင္းက်န႔္က ျဖဴျဖဴေသးေသးမို႔ ေလ့က်င့္ထားတဲ့ နန္းေတာ္က လူေတြနဲ႕ေတာ့ မတူ။သာမာန္အရပ္သား သခင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႕ တူသည္။သို႔ေပသိ ဒီလို အႏၱရာယ္ရွိေသာ အလုပ္မ်ိဳးကို ဝမ္ရိေပၚ မလႊတ္နိုင္ဘူး။တကယ္လို႔ ေရွာင္းက်န႔္တစ္ခုခုျဖစ္ခဲ့ရင္ အကိုေတာ္ဝမ္ဟန္ စိတ္ပူလိမ့္မယ္။ဟုတ္တယ္သူ လုံးဝ ေရွာင္းက်န႔္ကို မပူပန္ဘူး။အကိုေတာ္ ပူပန္မွာစိုးလို႔ ဟုတ္တယ္။

"မသြားရဘူး ေရွာင္းက်န႔္။

မင္းက ဒီလိုအေတြ႕ အႀကဳံမ်ိဳးလည္း ရွိတာမဟုတ္ဘူး။တကယ္လို႔ တစ္ခုခုျဖစ္ခဲ့ရင္ အကိုေတာ္က ငါ့ေခါင္းလာပုံလိမ့္မယ္"

"ကြၽန္ေတာ္ တတ္နိုင္သေလာက္ ေဆာင္႐ြက္ေပးခ်င္လို႔ပါ အရွင့္သား။ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳး တစ္ခုခုျဖစ္ခဲ့ရင္လည္း စိတ္ပူပန္မည့္သူ မရွိပါဘူး အရွင့္သားကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးကို ခြင့္ျပဳေပးပါ"

"ေရွာင္းက်န႔္!!!"

"ေရွာင္းက်န႔္ဆို အဆင္ေျပနိုင္တယ္ အရွင့္သား"

က်ိရန္ကပင္ ဝင္ေျပာလာသည္မို႔ ဝမ္ရိေပၚ အေတာ္ပင္ စိတ္အိုက္လာေလၿပီ။သူတို႔ေတြကပဲ တာဝန္အရမ္းသိတတ္ေနတာလား သူကပဲ အကဲပိုၿပီး စိုးရိမ္လြန္ေနတာလား သူ မေတြးခ်င္ေတာ့ဘူး။က်ိရန္ေျပာစကားေၾကာင့္ပဲ ေခါင္းကို မၿငိမ့္ခ်င္ ၿငိမ္ခ်င္ ၿငိမ့္ျပလိုက္သည္။

"ဒါဆို အရွင့္သားဆီက ခြင့္ျပဳခ်က္ရၿပီဆိုေတာ့ ေရွာင္းက်န႔္ ကြၽန္ေတာ့္ေနာက္လိုက္ခဲ့ပါ"

"အလုပ္ကို ေသခ်ာလုပ္ဖို႔ မွာခ်င္တယ္"

အရွင့္သား ဘယ္သူ႕ ကို ဦးတည္ေျပာမွန္း သိေပမယ့္ ၾကားက က်ိရန္ကပင္ ျပန္လည္ေျဖၾကားလိုက္သည္။

"စိတ္ခ်ပါ အရွင့္သား။

ျပင္ဆင္စရာရွိတာျပင္ဆင္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ အျမန္ဆုံးပဲ ေဆာင္႐ြက္လိုက္ပါ့မယ္ အရွင့္သား"

အခန္းထဲက ထြက္ခြာသြားေသာ တစ္ေယာက္ေသာသူကေတာ့ ဝမ္ရိေပၚကို ေမာ့လို႔ပင္ မၾကည့္လာသလို ေျဖစကားလည္း တစ္ခြန္းမွ ထြက္မလာခဲ့ပါ။

---------------------

က်ိရန္ျပင္ဆင္ေပးထားသည့္ပုံစံျဖင့္ ေရွာင္းက်န႔္ေနသားမက်။ မ်က္ႏွာကိုလည္း မိန္းကေလးသုံးပစၥည္းမ်ားျဖင့္ ျခယ္သေပးထားၿပီး ခႏၶာကိုယ္ကိုလည္း မိန္းကေလးအဝတ္အစားမ်ားျဖင့္ ျပင္ဆင္ေပးထားသည္။

"ဒီပုံစံႀကီးနဲ႕သြားမွ ျဖစ္မွာလား က်ိရန္ေကာ"

က်ိရန္က ေခါင္းၿငိမ့္ျပၿပီး မိန္းကေလးေတြထက္ေတာင္ လွပေနသည့္ ေရွာင္းက်န႔္ကို ၾကည့္ကာ ၿပဳံးမိသည္။ေရွာင္းက်န႔္က ေတာ္ေတာ့္ကိုေခ်ာတာ။ဒါ့ေၾကာင့္မို႔လည္း အရွင့္သား သေဘာက်ေနတာေရွာင္းက်န႔္ကို အရွင့္သားစြဲလန္းေနတာ မျဖစ္နိုင္စရာမရွိ။

"ဒီေနရာရဲ႕ နာမည္အႀကီးဆုံး အလွေဂဟာမွာ ထိုလူေတြလာမယ္လို႔ သတိရထားတယ္။ဘယ္အခန္းမွာ ရွိမလဲဆိုတာ ေကာစုံစမ္းေပးမယ္။ၿပီးရင္ ေရွာင္းက်န႔္က အခန္းထဲဝင္ၿပီး နည္းနည္းသ႐ုပ္ေဆာင္ေပးရမယ္။တကယ္လို႔ အဲ့ထဲမွာ ေခါင္းေဆာင္ပါလာခဲ့ရင္ တစ္နည္းနည္းျဖင့္ အခန္းျပင္ ထြက္လာခဲ့။မပါလာခဲ့ရင္ သူတို႔အႀကိဳက္ျမဴစြယ္ၿပီး သူတို႔ေနာက္ကို လိုက္သြား။အရွင့္သားနဲ႕ေကာတို႔လည္း အေနာက္ကလိုက္လာမွာမို႔ ဘာမွစိတ္မပူနဲ႕။"

"ဟုတ္ကဲ့ ေကာ!"

ေခါင္းငုံ႕သြားသည့္ ေရွာင္းက်န႔္ကို က်ိရန္က ပုခုံးကိုကိုင္ကာ ပုတ္ေပးသည္။

"ဘာမွမျဖစ္ဘူး စိတ္ခ်။

တစ္ခုခုျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာင္ အရွင့္သားက ေရွာင္းက်န႔္ကို က်ိန္းေသေပါက္ကယ္တင္မွာ

ေကာတို႔ ဒီညအၿပီးျဖတ္ရမယ္အရွင့္သားက ေခါင္းေဆာင္ကို အရွင္ဖမ္းၿပီး ေနာင္လိုက္ေတြကို နန္းေတာ္ေခၚသြားမယ္လို႔ မိန႔္ထားတယ္"

"ဟုတ္ကဲ့ ေကာ"

ညကလည္း အေတာ္ေမွာင္လာၿပီ ျဖစ္သလို ေရွာင္းက်န႔္တို႔ေရာက္ေနသည့္ အလွေဂဟာတြင္လည္း ေမႊးရနံ႕ေပါင္းစုံျဖင့္ မိန္းမလွေလးမ်ား၏ ခ်ိဳအီအီအသံမ်ားသည္လည္း ခပ္႐ႊင္႐ႊင္ ၾကားေနရသည္။

ဝမ္ရိေပၚတို႔အဖြဲ႕ သည္လည္း အရပ္ဝတ္မ်ားဝတ္ကာ ထိုေနရာသို႔ ေရာက္ရွိေနသည္။သုံးေယာက္တစ္ဖြဲ႕ ဆီ ခြဲထြက္လာတာေၾကာင့္ ယခုအခ်ိန္ထိ ေရွာင္းက်န႔္ကို ဝမ္ရိေပၚ မေတြ႕ ရေသး။

အလွေလးတစ္ေယာက္ ေပးေသာ ယမကာတစ္ခြက္ကို ယူရင္း အရိပ္အေျခအေနကို စူးစမ္းလိုက္သည္။ေထာင့္တစ္ေနရာမွာ စကားရပ္ေျပာေနသည့္ က်ိရန္ကို ျမင္ၿပီး သူ႕ ေရွ႕က အျပာႏုေရာင္ ဝတ္စုံေလးႏွင့္ မိန္းကေလးကို သူ ေသခ်ာၾကည့္မိသည္။

ေခါင္းငုံ႕ထားတာေၾကာင့္ မ်က္ႏွာကို မျမင္ရေသာ္လည္း

ေသးသြယ္ေသာ ကိုယ္လုံးေလးႏွင့္ ျဖဴေဖြးေသာ အသားအရည္ေၾကာင့္ လွပေသာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ျဖစ္မည္ဟု ယူဆရသည္။

ႏႈတ္ခမ္းေအာက္က မွဲ႕နက္ေလးကို ႐ုတ္တရက္ ျမင္လိုက္ရသည္။မိန္းကေလးတစ္ေယာက္မဟုတ္တဲ့ ေရွာင္းက်န႔္က ဘာလို႔ ဒီေလာက္ေတာင္ လွေနရတာလဲ။

--------------------

မ်က္ႏွာကို ပဝါစျဖင့္ ဖုံးရင္း က်ိရန္ေကာေျပာသည့္ အခန္းဆီသို႔ ေရွာင္းက်န႔္ ေခါင္းငုံ႕ကာ သြားေနရင္း ေခ်ာင္တစ္ေနရာမွ လူတစ္ေယာက္က လွမ္းဆြဲလိုက္တာေၾကာင့္ ထိုလူေနာက္ပါသြားသည္။

"အင့္"

႐ုတ္တရက္အသံထြက္မိသြားတာေၾကာင့္ အလွ်င္အျမန္ ပါးစပ္ပိတ္လိုက္ရသည္။ေတာ္ၾကာ အေရွ႕ကဘယ္သူမွန္းမသိ။သူ႕ ကို ေယာက်ာ္းေလးမွန္းသိသြားလို႔ မျဖစ္။

ေခါင္းကိုသာ ငုံ႕ကာ ထိုလက္ထဲက ႐ုန္းထြက္ေနမိသည္။ သန္မာေသာလက္တစ္စုံေၾကာင့္ ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မွ ႐ုန္းလို႔မရ။

"ေရွာင္းက်န႔္"

ရင္းႏွီးေနေသာ ခပ္တိုးတိုးအသံေၾကာင့္ ႐ုန္းတာရပ္သြားၿပီး အေရွ႕ကလူကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေမာ့ၾကည့္မိသည္။

"အရွင့္"

"ရႉး!"

အရွင့္သားက ေရွာင္းက်န႔္မ်က္ႏွာက ပါဝါစကို ဖယ္ၿပီး ပါးျပင္ကို လက္မျဖင့္ ခပ္ဖြဖြ လာေရာက္ပြတ္သပ္သည္။

"အရွင့္"

"ရႉး"

ဒီတစ္ခါမွာလည္း ႏႈတ္ခမ္းသို႔ ထိကပ္လာသည့္ လက္ညိုးေၾကာင့္ ဆုံးေအာင္မေခၚလိုက္နိုင္။အရွင့္သားရဲ႕မ်က္ဝန္းေတြက ေရွာင္းက်န႔္ရဲ႕ အေရာင္ျဖင့္ဆိုးေဆးတင္ထားေသာ ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးဆီသို႔သာ ေရာက္ေနသည္။

"အရမ္းလွတယ္ေရွာင္းက်န႔္!

ငါ နမ္းခ်င္တယ္"

အေပၚႏႈတ္ခမ္းကို လာေရာက္စုပ္ယူေသာ ႏႈတ္ခမ္းတစ္စုံ။နီးကပ္ေနေသာ အေနအထားေၾကာင့္ အရွင့္သားရဲ႕ ပါးေပၚက ေမႊးညင္းေလးေတြကို ျမင္ရသည္။

သူ႕မ်က္ဝန္းေတြပါပိတ္ခ်လိဳက္ၿပီးအရွင့္သားရဲ႕အနမ္းေတြကိုတုံ႕ျပန္လိုက္တယ္..။ပထမဆုံးအနမ္းတစ္ပြင့္မွာတင္ အရွင့္သားကသူ႕ကိုနက္ရွိုင္းစြာနဲ႕ဘဲနမ္းရွိုက္ေလ၏...။