《MEMÓRIAS DE UM DEUS - Ficção [português]》A ESCOLA
Advertisement
Eu me esforço em aprender a controlar minha face escura. Já foram muitas vidas gastas nisso, mas eu estou avançando. Vai dar tudo certo...
- Este é Avenon, o velho novo amigo de quem lhes falei – Lázarus sorriu, apresentando-o para os outros.
- E aposto que você está com ele – Avenon riu, se referindo à mulher que acompanhava o grupo, ao ver o nefelin estranho de olhos azuis se aproximar um pouquinho mais da linda morena, que viu se tratar de uma humana.
- Sou Mulo, é esta é Valentina. E sim, estamos juntos – sorriu de forma quase indistinguível.
Lázarus, que seguiu a breve conversa, balançou a cabeça, o divertimento grudado na face, vasculhando com calma no alto das montanhas da passagem sem tirar a atenção do que acontecia bem ao seu lado. O inverno crescia e o ar parecia mais choco, com os sons se movendo mais pesados. O céu estava impecavelmente azul, a lua crescente quase transparente, escondida no anil.
- Pelo Trovão, que desespero, menino – riu Ariel divertida. Você não tem ninguém, não? – perguntou animada puxando-o pelo braço e fazendo-o sentar, o que fez todos os outros rirem.
- Ainda não... Mas, sou novo ainda. Então, o Lázarus aqui me falou sobre vocês dois, e confesso que fiquei doido para conhecer vocês. Uau, um dahrar e uma humana. Incrível isso – falou, uma admiração maravilhosa na voz, o que fez Valentina sorrir satisfeita.
- É um grande prazer te conhecer também, Avenon – cumprimentou Valentina com um enorme sorriso sob o olhar divertido de Lázarus, que se mantinha tranquilo ao lado. – Ele também nos falou sobre você, o que nos deixou muito desejosos de te conhecer também. Ele nos contou que você é um antigo e esquecido membro da família dele. Quer dizer, que você esqueceu, mas não ele... Ah, deixa pra lá – sorriu confusa, vendo que precisava mudar de assunto.
- Eu entendi, Valentina, e agradeço sua atenção, ... Então, podem me explicar? Um dahrar – falou fazendo menção a Mulo. - Lázarus tinha me dito, quando nos conhecemos, que não era lá muito fã deles – riu divertido.
- Ah, mas isso não é estranho não. Eu também não sou fã deles – falou Mulo.
- Mas há muitos deles que são bons – declarou Ariel, divertida.
Avenon viu Mulo o observar com interesse, e havia paz de reconhecimento naquele olhar.
Advertisement
- Pela cara de vocês acho que algo importante está para acontecer aqui. O que vai ser? – falou se encostando numa grossa árvore.
- Controle dos lados sombrios – falou Mulo, olhando em pergunta para Lázarus, que insistiu em se manter quieto.
- Ah, entendi... Então... Vamos ter uma escola, é isso? – perguntou todo risonho e satisfeito, olhando à volta. – Se precisarem eu posso ajudar.
- Ora, então não te contaram, Avenon? Você também está matriculado – Ariel contou rindo. – Como aluno.
- Olha, então isso é bom – falou Avenon satisfeito, sem muita convicção. – Eu vou ter que controlar o que mesmo?
- Nós três aqui – falou Lázarus se referindo a Mulo e Avenon, - temos algo diferente dentro de nós. Na verdade, todo ser criado tem essa dualidade, o bem e o mal, a luz e a escuridão. Mas a escuridão, na grande maioria, é insinuante, que se enraíza em um ser não atento e não desperto. No nosso caso, ela é mais agressiva.
Valentina e Ariel, sentadas um pouco distante, se mostravam distraídas, apesar de estarem atentas ao que Lázarus dizia.
> Eu com meu lado guerreiro, Avenon com sua face anaquera do pai suavizada pelo seu lado manira-ellos herdado da mãe; e Mulo, com seu lado demiana da mãe em conflito com seu lado juguena do pai...
- Juguena? – surpreendeu-se Avenon, interrompendo Lázarus.
Mulo o observou.
- Anaquera também é forte – falou com um sussurro, percebendo que estava avaliando os dois lados sombrios.
Lázarus deu uma tossidinha, enquanto as duas riram divertidas.
- Continuando...
- Espere, só um pouquinho, Lázarus – Avenon o interrompeu, a estranheza no olhar. - Tá, eu tenho uma parte anaquera, mas me dou bem com ela. Vou precisar aprender o que?
Sem qualquer aviso Lázarus se adiantou, o rosto chegando a milímetros do rosto de Avenon. A reação foi explosiva. Avenon saltou, o corpo todo poderado, as garras se arrastando no ar, riscando a face sugerida de Lázarus, uma escuridão se insinuando em seu coração.
Confuso se despoderou, o olhar em dúvida voltada para Lázarus, que se mantinha sentado no mesmo lugar.
- Não entendi... Eu apenas me defendi e...
- O seu poder é maior do que um anaquera comum, Avenon. Você é recente em sua queda, e o poder que tinha como alguém de uma família de anjos velhos é ainda muito forte.
Advertisement
- Anjos velhos... – Mulo cismou. – O que é isso? O que isso quer dizer...
- É como chamávamos a minha família de anjos – disse Lázarus.
- Ah, entendi... – Avenon sorriu. - Tudo bem, então. Estou todo atento então, chefe...
Lázarus não teve como não sorrir divertido. O senso de humor de Avenon lhe trazia maravilhosas lembranças de uma grande família.
– Bem, como eu ia dizendo, essa aqui não é uma escola, e não vamos ter muitas lições. Haverá uma lição, e só essa.
> Você primeiro, Avenon – falou se levantando e virando-se definitivamente para ele.
Avenon também se levantou e o olhou com estranheza, percebendo com preocupação que o dahrar juguena se afastava para junto das meninas.
- Vai doer? Tipo, muito? – perguntou, um riso bailando no rosto, tomando a lança que girou na frente do corpo, imaginando o que iria acontecer.
- Sem armas – Lázarus avisou, tirando seu cinto com a espada, que levou e entregou para Ariel, bem como suas adagas e espadas curtas.
- Ora, dessas eu não sabia – riu a vigilante, olhando com curiosidade as duas adagas que emitiam uma pálida luz azul.
- E eu, entrego para quem? – riu Avenon debochado, mostrando a lança e apontando para a espada.
- Ora, para mim. Não somos amigos agora? – riu Valentina, sob o olhar divertido de Avenon.
Quando se postou de frente para Lázarus viu que o negócio ia ser feio. O anjo estava muito concentrado e sério.
- Eu serei o primeiro porque sou o demônio mais fraquinho? – perguntou forçando um sorriso, o que deixou Mulo um pouco divertido.
- Em nós há um conflito – falou Lázarus, desconsiderando a pergunta de Avenon, - entre a luz, que quer apenas paz e amor, e a escuridão, que tenta desesperadamente inocular e aumentar medo e saudade. E só há uma forma disso acontecer...
Sem que houvesse tempo para qualquer um entender o que Lázarus pretendia ele avançou e, tomando Avenon, simplesmente os tirou dali.
Os três se levantaram assustados. Procuraram por toda a volta, tentando ver para onde eles poderiam ter ido.
Ariel gritou de frustração, se concentrando em encontrar as energias dos dois, nessa e na outra dimensão. Mas viu com horror que eles não podiam ser encontrados.
- O que aconteceu, Ariel? O que aconteceu? – perguntou Valentina apavorada, os olhos preocupados com o que poderia estar acontecendo, e o que poderia estar reservado para Mulo.
Sentindo o momento viu que tinha que acalmar a todos, principalmente a ela mesma.
Ariel ficou em silêncio, apartando sua mente, procurando, vasculhando. Então, suspirou e olhou para os dois que procuravam entender o que acontecera.
- Eu não consigo encontrá-los, mas eu confio totalmente em Lázarus – ela disse por fim, forçando uma tranquilidade satisfeita na voz, o que acalmou um pouco os dois.
Ariel desconfiou do que Lázarus estava arriscando, e seu coração se apertou por ele, enquanto mantinha a face tranquila nos olhos inquietos
Então, passados alguns minutos, eles surgiram.
Avenon parecia cansado, mas estava bem.
Antes mesmo que pudessem dizer algo, para surpresa de todos Lázarus avançou para Mulo, que parecia em paz, aguardando o anjo.
Quando Valentina e Ariel se viraram para onde Mulo estava perceberam que eles já haviam partido.
As duas se viraram assustadas para Avenon, que as olhava com uma tranquilidade e confiança que não estava ali antes.
- Vai ficar tudo bem. Lázarus sabe o que está fazendo – tranquilizou as duas.
Ariel bem que tentou se acalmar. O que desconfiava que Lázarus tinha feito com Avenon era uma coisa perigosa, mas temia o que poderia acontecer se fizesse a mesma coisa com Mulo. Afinal, ele não poderia reagir ao que Mulo fosse apresentar. Com o desespero na alma ficou desejando confirmar suas suspeitas junto a Avenon das intenções de Lázarus, mas simplesmente não tinha forças para isso, além do medo terrível que o que pensava que ele estivesse tentando se confirmasse.
Usando de todas as suas forças pregou um sorriso no rosto, um sorriso nervoso que todos viram ser falso. Então, junto com os outros dois, restou apenas ficar aguardando, rezando para que tudo desse certo.
Ariel gritou de desespero quando eles surgiram.
Um ser feito de neblinas densas trazia em seus braços um anjo desfalecido. E havia uma maldade naquele ser que apavorou todos os que estavam ali, que depressa puxaram suas armas e se prepararam para atacar e tentar salvar o anjo que ainda parecia respirar.
Todos estavam poderados e já com as armas apontadas para o ser, com exceção de Valentina, que se fixava assustada nos olhos do dahrar.
Advertisement
- In Serial12 Chapters
Sages of the Underpass: Battle Artists Book 1
In a world where everyone has power, Nikodemus Kowalczyk was always destined to be a loser. Nikko has long since given up on his dreams of being a world class Battle Artist. Thanks to his crippled core and dysfunctional family, he never stood a chance anyway. With money, fame, and untold power on the line, the corporations decide who wins. End of story. But when a mysterious group, calling themselves the Sages of the Underpass, threaten to upend the entire system with their unorthodox training and cultivation methods, Nikko soon learns that what was once a handicap might be his greatest asset. The only thing standing in his way is a bitter, hard-hearted veteran, who would like nothing more than to see Niko stay in his place. Right at the bottom. Rocky meets Dragon Ball Z in this underdog redemption story from Dragon Award Finalist Aaron Michael Ritchey. Sages of the Underpass is an epic blend of Urban Fantasy, Cultivation, and Magical MMA that captures the passion, the power, and the perseverance it takes to follow your dreams—no matter what kind of artist you are.
8 102 - In Serial28 Chapters
Vampire in the Harry Potter World(Hiatus)
When Kai is killed in a terrorist attack, he wakes up in a forest a few miles west of a small town called Godric's Hollow and finds himself with superior strength, speed... When Kai moves through the town he discovers an attack on one of the families what will he do? -This is my first time writing a novel so I will havemistakes, so I'd appreciate it if you couldpoint them out.-The type of vampire is the vampire from twilight with some of my own changes.-I want to point out that both HP and Twilight don't belong to me. I'm also writing this on Qidian International
8 283 - In Serial23 Chapters
Infinity Curve - Lamentations to Unseen Friends Across the Vastness of Space
Rick knows he will die violently in the end and senses he must complete one monumental task before that happens – to secretly broadcast a bright, momentous laser signal warning unseen aliens how to avoid humanity's tragic decline. But Rick's fuse is running short. Post-apocalyptic Earth of 2075 is dominated by tech-enriched oligarchs who monitor every human activity and don't appreciate being embarrassed by aberrant citizens like him. (episodes 56 - 78 of 159 in the series)
8 166 - In Serial86 Chapters
The Stone King's Lover
Xie Yi-jun; the King of Hei'an City, is a statue. Of course, he wasn't ALWAYS this way! And the curse itself, cast by the snake demon; Su Lan, can indeed be broken! This is good news... bad news? The only one who can break the spell is the King's soulmate; Jin Songcai. Who as it happens, is dead. Fast-forward about 700 years, and the forest where Xie Yi-jun was first turned to stone has become a bustling city. The old man on the corner tells the legend; that only The Stone King's true love can awaken him. Children, travelers, everyone goes to try it out, laughing at the old man's tale- Wen Reian, a young apprentice visiting the city has all eyes on him suddenly, as it seems The Stone King has been finally released! Could Reian be the reincarnation of the King's first love; the infamous Jin Songcai? Unfortunately, whether they want to know or not, the questions still remain; is Xie Yi-jun only destined for failure at the hands of his ancient enemy? Will Wen Reian ever realize the scope of his natural power?! And are they truly soulmates, or is there something else going on that could threaten to tear them apart forever? Book #1 of the After The Long Night series
8 112 - In Serial32 Chapters
Plunder (The Pirate King Series, Book 1)
He just wants her booty, but she'll end up stealing his heart. *****After pirates kidnap seventeen-year-old Ana in a case of mistaken identity, the orphaned housemaid prepares for the worst. Instead, between a shipwreck, mutiny, and her growing feelings for her captor -- the dashing Pirate King of the Caribbean, Alestair Kincade -- Ana soon realizes the secret she keeps is far from the most dangerous part of her new life. But playing the wholesome daughter of a Spanish admiral among rag-tag buccaneers isn't easy either, and to avoid both discovery and the gallows she'll have to learn to rely on more than just her wits and her charm. But is Alestair Kincade really on her side? Or will his protection and his love both disappear the moment he learns the truth? Book Two of The Pirate King Series is called SCUTTLE (formerly The Reluctant Pirate Queen)[Now an audiobook from Hachette, Powered by Wattpad][[word count: 90,000-100,000 words]]PLUNDER (Book One in The Pirate King Series) © 2014 by R.S. Kovach. All rights reserved. No part of this work may be reproduced without the author's written permission.
8 222 - In Serial39 Chapters
ဗီလိန်က ပက်ပက်စက်စက်ကို လှလွန်းတယ်! [Mmtranslation]
Zawgyi: ဗီလိန္က ပက္ပက္စက္စက္ကို လွလြန္းတယ္!ရွစ္သိေလးေတြ ေမြးစားတတ္တဲ့ holy fatherႀကီး ရွစ္ရႈန္း X အၿမဲJဝင္ေနေသာ obsessiveရွစ္သိ!!ရှစ်သိလေးတွေ မွေးစားတတ်တဲ့ holy fatherကြီး ရှစ်ရှုန်း X အမြဲJဝင်နေသော obsessiveရှစ်သိ!!name: The Villain is Outrageously Beautiful(反派他過分美麗)Author: 騎鯨南去Total Chapters: 145#All credit to author and eng translator.#
8 235

