Naupo kami ni Aish sa upuan ko pagkaalis ni Justin. Tinabihan niya muna ako.

"What happened?" tanong niya.

"Yung tungkol sa nangyari sa Caffeteria kanina, nagalit siya kaya ginawa niya sa akin ito" sabi ko at pinakita ko yung braso ko sa kanya.

"Pagpasensiyahan mo na talaga siya, Rylie, ganyan talaga siya eh. Hindi ako alam kung mababago pa siya pero huwag kang mag-alala, mabait din yan" sabi niya at tumango ako.

《《《《《》》》》》

Hapon na at uwian na namin, pauwi na sana ako pero may narinig akong naglalaro ng basketball sa basketball court kaya napasilip ako.

It was him playing alone and I admit it, pero hindi ko siya crush, he is so handsome.

I stare at him while he's playing and I suddenly smiled and I don't know why.

Then suddenly, he look at the direction where I'm peeking so I suddenly hide and run towards the gate.

Who's that girl? Who's watching me?

I run towards the direction where I saw the girl but I saw nothing, I think she run away.

I saw a notebook in the floor so I pick it up, it is full of quotes, poems, and poetries but it doesn't have a name. I only saw a mark of lipstick so I thinks it is a notebook of a girl so I hide it in my locker.

I guess this notebook is from that girl, I want to know who she is.

Pagod na pagod na akong nang makatakbo ako sa gate, ang layo pala ng gate doon.

Tinignan ko yung mga hawak ko pero nawawala yung notebook ko.

Oh my God, may mark pa ng lipstick yun eh at nandun lahat ng ginawa ko, lahat ng pinaghirapan ko.

Hayst! Hayaan mo na, may duplicate naman ako sa bahay, yung nasa loptop ko.

Pumara na ako ng taxi at umuwi na ako sa aming bahay, sa bahay ko lang pala kasi naninirahan sila Mom at Dad sa ibang bansa kasama ang mga kapatid ko.

Gusto ko kasi dito manirahan kaya nagpa-iwan ako.

Kung magbago man daw isip ko, pwede raw akong manirahan doon sa ibang bansa kasama nila.

Nagshower na ako at nagpalit saka na ako pumunta sa kusina para magluto.

Pagkatapos kong magluto ay siyempre kumain na ako.

Pagkatapos kong kumain ay ginawa ko muna ang mga assignments ko saka na ako natulog.

《《《《《》》》》》

Nagising ako dahil nababangungot ako.

Eto na yata ang pinamanakakatakot kong panaginip.

Akalain mo nga naman, sa panaginip ko, nagpakasal kami nung demoyong yun.

Jusko, sana hindi naman mangyari yun.

Bumangon na ako at nagluto na ng breakfast ko at kumain na ako saka na ako naligo at nagpalit at pumunta na sa paaralan.

Pumara na ako ng taxi at pumunta na ako sa school namin.

Pagdating ko sa aming school, agad na akong pumunta sa classroom namin at naupo agad ako.

Napatingin ako sa pintuan ng pumasok si Justin at napatingin din siya sa akin pero yumuko lang siya at tahimik siyang umupo sa tabi ko.

Problema nito?

Bigla-bigla nalang siyang tumawa kaya nagulat ako.

Baliw na yata.

Hindi ko nalang siya pinansin dahil dumating na yung teacher namin at nagsimula agad ang aming klase.

"Ms.Ordoñez, answer the quetion in the blackboard and explain here in front" sabi ni Ma'am at tumayo ako saka pumunta sa harapan.

"Skimming is one skill which can help you get a quick overview of the material you are reading. To skim is to get the gist or the general understanding of a reading material" sabi ko at pabalik na sana ako sa upuan ko pero na curious ako sa tanong ng teacher namin.

"Do want to go to the bathroom, Ms.Ordoñez?" tanong ng teacher namin.

"What do you mean, Ma'am?" tanong ko.

"Tignan mo nalang sa salamin sa bathroom, Ms.Ordoñez" sabi ni Ma'am at agad akong tumakbo papuntang bathroom.

Tumingin ako sa salamin at tumalikod at nakita kong may red stain yung palda ko pero wala akong period ngayon.

Binasa ko ng tubig yung kamay ko at pinahid ko sa palda ko and it was all a paint.

That damn demon, ngayon alam ko na kung bakit siya tumatawa kanina.

Buti nalang may P.E. uniform akong dala at buti nalang malapit lang yung locker dito sa bathroom.

Agad kong kinuha yung P.E. uniform ko sa locker ko at nagpalit ako.

Bumalik na ako sa classroom namin.

Masama ang tingin kong pumasok kay Justin na nagpipigil ng tawa.

Tinignan ko yung upuan ko at may red paint dito.

Sabi ko na nga ba eh.

Pinunasan ko yung red paint sa upuan ko saka na ako umupo.

"You demon..." mariin na bulong ko kay Justin.

"Success" pabulong niyang sabi kaya binatukan ko siya.

"Hey?!" sigaw niya.

"Eh ikaw naman kasi eh" sabi ko.

"Inaano ba kita?!" sigaw niya.

"Ba't mo kasi ginawa yun?!" sigaw ko.

"Anong ginawa ko?!" sigaw niya.

"Mr.Villareal and Ms.Ordoñez!" sigaw ng teacher namin kaya napatigil kami sa pagsisigawan.

"Wala ba kayong respeto?!" sigaw ng teacher namin at yumuko lang ako pero yung demonyo parang wala lang.

"Mag-usap tayo sa office ko, ngayon din!" sigaw ng teacher namin at sumunod naman kami.

Nagkukurutan, nagpapaluan, at nagbabatukan kami sa daan pero kung titingin sa amin yung teacher namin ay titigil kami.

Magkaharap kami ng upuan, kaya nagsisipaan kaming dalawa.

"Kayong dalawa, gusto niyo bang ipatawag ko ang mga magulang niyo?" tanong ng teacher namin.

"Busy sila" sabay naming sabi.

"Nasaan ang mga magulang mo, Ms.Ordoñez?" tanong ng teacher namin.

"Nasa ibang bansa po" sabi ko.

"Ikaw?" tanong ng teacher namin at humarap siya kay Justin.

"Malamang nasa opisina, hindi mo ba kilala ang mga magulang ko?" tanong ni Justin.

"Huwag kang masyadong mayabang, Mr.Villareal" sabi ng teacher namin at umirap lang si Justin.

"Kapag nakita ko pa kayong nag-aaway sa harap ng klase ko, mapupunta na kayo sa guidance" sabi ng teacher namin at yumuko ako.

"Always naman kaya sanay na ako, okay lang" sabi ni Justin at tinignan ko siya ng masama.

"Ba't niyo po kami ilipat ng upuan?" tanong ko.

"Para magkasundo kayo" sabi ng teacher namin.

"Paano magkakasundo ang tubig at apoy?" tanong ko.

"Tubig at apoy ba tayo?" tanong ni Justin.

"Hindi, parang halimbawa lang yun" sabi ko at umirap siya.

"Go back to your classroom" sabi ng teacher namin at bumalik na kami sa aming classroom.