Unicode

"ဟာ...ရန်ဖြစ်နေကြပြန်ပြီထင်တယ်....''

"လာလာ သွားကြည့်ရအောင်.... ''

"Yayyy....Kim taehyung....kim taehyung....''

"jungkook.... jungkook....''

"Park jimin...ထိုးထိုး...''

"Kim seokjin!!အဲ့ကောင်ကိုအမှုန့်ကြိတ်ပစ်....''

"Kim namjoonshi!!!အားးးးခန့်လိုက်တာ....''

"Hoseokကမှ ချောတာ...ချချ....''

ဤသည်ကတော့ ရန်ဖြစ်နေသည်အား ဝင်မဆွဲဘဲ မြှောက်ထိုးပင့်ကော်လုပ်နေကြသော အမျိုးသမီးကောင်းတို့ရယ်ပါ....

"ဟေ့...ဟေ့...ရပ်ကြစမ်း....''

သူတို့ဆီ ပြေးလာနေသော ဆရာကြောင့် အားလုံးကိုယ်စီကိုယ်စီ ပြေးကြလေပြီ....သူတို့ခြောက်ယောက်ကလွဲ၍ပေါ့....

"ဟားးးထပ်ပြီးမင်းတို့ပဲလား....''

"အွန်း....ရုံးခန်းပဲမို့လား....သွားကြတာပေါ့.... ''

ပြောပြီးထွက်သွားသော ကောင်လေးခြောက်ယောက်ကိုကြည့်ပြီး ထိုဆရာ၏ မျက်နှာမှာ ပြိုတော့မည့်မိုးလို ဖြစ်နေရလေသည်....

"အားးးးဒီကောင်တွေတော့ကွာ....''

******************************

"မင်းတို့အုပ်ထိန်းသူကိုခေါ်ခဲ့ပါ...''

"Nae?!!!!''

ကျောင်းအုပ်ကြီးစကားကြောင့် သူတို့အံ့အားသင့်စွာ အော်လိုက်ကြသည်....

အရင်ကဆို ဘယ်လောက်ပဲ ရန်ဖြစ်ဖြစ် အိမ်ကလူတွေ ဖုန်းဆက်ပြီး ရှင်းပေးလိုက်တာနဲ့ ပြီးသွားတတ်သည်မို့လား....

"Appaတို့ကမအားဘူးဆိုတာ ဆရာကြီးလဲသိနေတာပဲလေ....ဖုန်းဆက်မရဘူးလား...''

"မဟုတ်ပါဘူး...ဆရာဖုန်းဆက်ပြီးပါပြီ...မင်းတို့ရဲ့appaတွေကပဲ မင်းတို့အုပ်ထိန်းသူကို ခေါ်ပြီး တာဝန်ယူခိုင်းလိုက်တာပါ...''

"အုပ်ထိန်းသူ???''

"လောလောဆယ် မင်းတို့နဲ့အတူနေနေတဲ့တယောက်လို့ပြောတယ်....''

"အတူနေတယ်ဆိုတော့....''

Jimin၏ တွေးဆဆ ပြောလာသော စကားနောက်တွင် အားလုံး တယောက်မျက်နှာတယောက် ကြည့်လိုက်ကြကာ.....

"Min yoongiiiii''

***********************************

"အားးးသေပါပြီ...''

"သေလေ...နဲတောင်နဲသေးတယ်...ဟွန်းးး''

"အားးးး''

Seokjin၏အော်ပုံတော်ကိုကြည့်ပြီး ကျန်ငါးယောက်မှာ ဆေးထည့်ခံရမှာပင် လန့်တန့်တန့်ဖြစ်လာလေပြီ.....

အရင်ကဆို ရန်ဖြစ်ပြီးလဲ ဒီတိုင်းနေလိုက်ကြတာပင်...ဆေးထည့်ခြင်းမရှိ...

ခုတော့ ဤအကောင်ပေါက်နဲ့မှ မလုပ်ချင်တာရော မလုပ်တတ်တာရော မလုပ်ဖူးတာရော လုပ်နေရသည်လေ....

"လာခဲ့...kim namjoon...ခင်ဗျားအလှည့်...''

"မ...မထည့်တော့ဘူး...''

ခေါင်းတခါခါနဲ့ ထထွက်သွားဖို့ပြင်နေသော namjoonအား yoongiပြန်ဆွဲချလိုက်ကာ အညိုကွက်ထင်းနေသော ပါးပြင်ထက် ဆေးထည့်ထားသော အဝတ်စဖြင့် ဖိပစ်လိုက်သည်....

"အားးးးးနာတယ်.......''

"နာတယ်....ရန်ဖြစ်တုန်းကကျ မနာဘူးလား....''

"အဲ့တုန်းက သွေးပူနေတဲ့အချိန်လေ....''

"အော....အဲ့တော့ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့သွေးပူအောင် မီးနဲ့ရှို့ပေးရမှာလား...ဟုတ်လား....''

ဒေါသထွက်စွာ ပြောနေသည့်အကောင်ပေါက်အား သူတို့ဘာမှပြန်ပြောမနေတော့ပါ....

ကိုယ့်အပြစ်နဲ့ကိုယ်မို့ ငြိမ်နေလိုက်ကြရသည်....

"ဟင်းးးး''

အားလုံးကိုဆေးထည့်ပေးပြီးသကာလ yoongiသက်ပြင်းချလိုက်သည်....

"ဒဏ်ရာမရအောင် နေကြပါလား ခင်ဗျားတို့ရယ်....''

မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ စိတ်မကောင်းသလို ပြောလာပြန်တော့လဲ သူတို့မနေတတ်ပါ...

"အေးပါ...နောက်တခါ မဖြစ်တော့ဘူးလို့ ကတိပေးတယ်....''

Soekjin၏ စကားကြောင့် မျက်နှာအောက်ငုံ့နေသော ကောင်လေးက ပြန်လည်မော့လာကာ...

"တကယ်နော်...တကယ်ကတိပေးတာနော်...''

"Omm....''

"Yayyyyပျော်သွားပြီ....''

ကလေးတယောက်လို ခုန်ပေါက်ပျော်နေသော ကောင်ငယ်လေးအား သူတို့သံယောဇဉ်တွယ်နေမိပြီလား.....

"အာ...ငါအပေါ်တက်တော့မယ်...''

"ငါရော....''

ထို့နောက် သူတို့ခြောက်ယောက်လုံး အပေါ်သို့တက်သွားလိုက်သည်....

အောက်ကနေ အော်လိုက်သော အသံစူးစူးလေးကို ရင်ထဲမှာ ထာဝရအတွက် သိမ်းဆည်းလျက်ပေါ့....

"Hyungတို့ကို အရမ်းချစ်တယ်.........''

******************************

မိမိစကားအား အသိအမှတ်ပြုပေးလာသော လူသားများကြောင့် yoongiအရမ်းပျော်မိပါ၏....

သူ့မေတ္တာတွေ ရောင်ပြန်ဟပ်လာပြီ ထင်ပါရဲ့....

Yoongiလဲ အပြုံးကြီးပြုံးကာ အိပ်ခန်းသို့သွားဖို့ပြင်လိုက်စဉ် ခုံပေါ်မှာတွေ့လိုက်ရသော ဖုန်းလေးကြောင့်....

"Hmm?....taetaenim hyungဖုန်းပဲ....ဟူးးးမနက်မှပဲ ပေးတော့မယ်...မဟုတ်လဲ ကျောင်းလိုက်သွားရဦးမဲ့ဟာ....''

ထို့နောက် yoongi ဖုန်းလေးကို ကျောပိုးအိတ်ထဲ ကောက်ထည့်လိုက်တော့သည်...

******************************

"နောက်တခါ ဒီလိုမဖြစ်စေရပါဘူး....''

"အဟင်း....ပြောကြတာပါပဲ....''

"ဗျာ?...''

"ဘယ်အုပ်ထိန်းသူမဆို ဒီလိုပဲပြောလာကြတာပါပဲ...ဒါနဲ့ ကလေးက ဒီခြောက်ယောက်ရဲ့ အုပ်ထိန်းသူလား....''

"ဟုတ်ပါတယ်...''

"အဟား...ကလေးကိုလူကြီးထိန်းခိုင်းတယ်ဆိုတာ နဲနဲတော့ရယ်စရာကောင်းသားနော်...Mr.jungတို့ ဘယ်က ideaများ ရလဲမသိဘူး....ဆရာကလဲ သူတို့အဖေတွေနဲ့ အရင်းနှီးဆုံးမိတ်ဆွေလေ...အဲ့ဒါကြောင့် အဲ့ခြောက်ကောင် ကျောင်းမထွက်ရတာ...''

"Aww....ဟုတ်...''

"ကဲ...ဒီခံဝန်ကတိမှာ လက်မှတ်ထိုးပေးသွား....အဆင်ပြေပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးတယ် ကလေးရေ....''

"ဟ..ဟုတ်...''

Yoongiကို ပြုံးစစနဲ့ပြောနေသော ကျောင်းအုပ်ကြီးအား သူတို့ခြောက်ယောက် ကြည့်မရတော့ပါ....

အုပ်ထိန်းသူတယောက်ကို စကားပြောတာ အဲ့လောက်ပြုံးစရာ မလိုဟုပင် တွေးလိုက်မိကြသည်....

"ကဲ...ကျွန်တော့်ကို ကျောင်းပြန်လိုက်ပို့...''

"ဟမ်!!!!!....''

"အာ...ငါ...ငါဗိုက်နာလို့ toilet သွားဦးမယ်.... ''

"ဟာ....စာအုပ်ဝယ်ရဦးမှာပဲ....''

"စာကြည့်တိုက်သွားရအောင် jungkook...''

"Nae hyung!....''

"အိုးးးsamခေါ်ထားတာမေ့နေတယ်..... ''

တယောက်တပေါက် အကြောင်းပြချက်တွေပေးပြီး ထွက်သွားကြသော လူသားများကြောင့် yoongiနှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်....

ပေးလာတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေကလဲ ဗရုတ်သုတ်ခတွေချည်း...

"အာ...ငါလဲ...''

"ဘယ်မှပြေးဖို့ကြံမနေနဲ့....လိုက်မပို့ချင်ကြလဲ နေပေါ့...ကိုယ့်ဘာသာသွားမယ်....''

နောက်ဆုံးကျန်နေခဲ့သော taehyungမှာ ဆောင့်အောင့်ပြီး ထွက်သွားသော yoongiကို ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ ကြည့်နေစဉ် လမ်းတဝက်မှာ ရပ်သွားပြီး သူ့ဆီပြန်လာသော အကောင်ပေါက်က....

"ရော့.....''

လက်ထဲထိုးပေးလာသော ဖုန်းလေး....

"စည်းကမ်းကိုမရှိဘူး...ဒါလား...ကျောင်းရဲ့king....အမြဲပေါက်တတ်ကရချည်းပဲ....အော်...ဟိုငါးယောက်ကိုလဲ မှာလိုက်ဦး...နောက်ထပ်ရန်မဖြစ်ကြနဲ့လို့....ခင်ဗျားတို့တာဝန်ကိုယူထားရတဲ့ ကျွန်တော့်ကို အများကြီးမဟုတ်တောင် နဲနဲလေးတော့ သနားပါဦးလို့....စာသင်နေချိန်မှာ စာကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြပါလို့....စိတ်တွေလွင့်မနေကြပါနဲ့လို့....ဒီလစာမေးပွဲမှာ အဆင့်ကို 1 to 10ထဲဝင်တာပဲ မြင်ချင်ပါတယ်လို့...ပြီးတော့...အု....''

နှုတ်ခမ်းတချွန်ချွန်နဲ့ အမှာစာကို rapရွတ်သလို ပြောနေသော အကောင်ငယ်အား သူအသည်းယားစွာဖြင့် နှုတ်ပိတ်ပေးလိုက်သည်....

ဘေးနားကကြည့်နေတဲ့ မဒီတို့ရဲ့ အသည်းတို့မှာလဲ မြေခသွားရရှာပေါ့....

ဘာလို့ ဒီနှုတ်ခမ်းသေးသေးလေးက အရမ်းချိုနေရပါလိမ့်.....

💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜

Love you all 💜

💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜

Zawgicode

"ဟာ...ရန္ျဖစ္ေနၾကျပန္ၿပီထင္တယ္....''

"လာလာ သြားၾကည့္ရေအာင္.... ''

"Yayyy....Kim taehyung....kim taehyung....''

"jungkook.... jungkook....''

"Park jimin...ထိုးထိုး...''

"Kim seokjin!!အဲ့ေကာင္ကိုအမႈန့္ႀကိတ္ပစ္....''

"Kim namjoonshi!!!အားးးးခန့္လိုက္တာ....''

"Hoseokကမွ ေခ်ာတာ...ခ်ခ်....''

ဤသည္ကေတာ့ ရန္ျဖစ္ေနသည္အား ဝင္မဆြဲဘဲ ေျမႇာက္ထိုးပင့္ေကာ္လုပ္ေနၾကေသာ အမ်ိဳးသမီးေကာင္းတို႔ရယ္ပါ....

"ေဟ့...ေဟ့...ရပ္ၾကစမ္း....''

သူတို႔ဆီ ေျပးလာေနေသာ ဆရာေၾကာင့္ အားလုံးကိုယ္စီကိုယ္စီ ေျပးၾကေလၿပီ....သူတို႔ေျခာက္ေယာက္ကလြဲ၍ေပါ့....

"ဟားးးထပ္ၿပီးမင္းတို႔ပဲလား....''

"အြန္း....႐ုံးခန္းပဲမို႔လား....သြားၾကတာေပါ့.... ''

ေျပာၿပီးထြက္သြားေသာ ေကာင္ေလးေျခာက္ေယာက္ကိုၾကည့္ၿပီး ထိုဆရာ၏ မ်က္ႏွာမွာ ၿပိဳေတာ့မည့္မိုးလို ျဖစ္ေနရေလသည္....

"အားးးးဒီေကာင္ေတြေတာ့ကြာ....''

******************************

"မင္းတို႔အုပ္ထိန္းသူကိုေခၚခဲ့ပါ...''

"Nae?!!!!''

ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးစကားေၾကာင့္ သူတို႔အံ့အားသင့္စြာ ေအာ္လိုက္ၾကသည္....

အရင္ကဆို ဘယ္ေလာက္ပဲ ရန္ျဖစ္ျဖစ္ အိမ္ကလူေတြ ဖုန္းဆက္ၿပီး ရွင္းေပးလိုက္တာနဲ႕ ၿပီးသြားတတ္သည္မို႔လား....

"Appaတို႔ကမအားဘူးဆိုတာ ဆရာႀကီးလဲသိေနတာပဲေလ....ဖုန္းဆက္မရဘူးလား...''

"မဟုတ္ပါဘူး...ဆရာဖုန္းဆက္ၿပီးပါၿပီ...မင္းတို႔ရဲ႕appaေတြကပဲ မင္းတို႔အုပ္ထိန္းသူကို ေခၚၿပီး တာဝန္ယူခိုင္းလိုက္တာပါ...''

"အုပ္ထိန္းသူ???''

"ေလာေလာဆယ္ မင္းတို႔နဲ႕အတူေနေနတဲ့တေယာက္လို႔ေျပာတယ္....''

"အတူေနတယ္ဆိုေတာ့....''

Jimin၏ ေတြးဆဆ ေျပာလာေသာ စကားေနာက္တြင္ အားလုံး တေယာက္မ်က္ႏွာတေယာက္ ၾကည့္လိုက္ၾကကာ.....

"Min yoongiiiii''

***********************************

"အားးးေသပါၿပီ...''

"ေသေလ...နဲေတာင္နဲေသးတယ္...ဟြန္းးး''

"အားးးး''

Seokjin၏ေအာ္ပုံေတာ္ကိုၾကည့္ၿပီး က်န္ငါးေယာက္မွာ ေဆးထည့္ခံရမွာပင္ လန့္တန့္တန့္ျဖစ္လာေလၿပီ.....

အရင္ကဆို ရန္ျဖစ္ၿပီးလဲ ဒီတိုင္းေနလိုက္ၾကတာပင္...ေဆးထည့္ျခင္းမရွိ...

ခုေတာ့ ဤအေကာင္ေပါက္နဲ႕မွ မလုပ္ခ်င္တာေရာ မလုပ္တတ္တာေရာ မလုပ္ဖူးတာေရာ လုပ္ေနရသည္ေလ....

"လာခဲ့...kim namjoon...ခင္ဗ်ားအလွည့္...''

"မ...မထည့္ေတာ့ဘူး...''

ေခါင္းတခါခါနဲ႕ ထထြက္သြားဖို႔ျပင္ေနေသာ namjoonအား yoongiျပန္ဆြဲခ်လိဳက္ကာ အညိုကြက္ထင္းေနေသာ ပါးျပင္ထက္ ေဆးထည့္ထားေသာ အဝတ္စျဖင့္ ဖိပစ္လိုက္သည္....

"အားးးးးနာတယ္.......''

"နာတယ္....ရန္ျဖစ္တုန္းကက် မနာဘူးလား....''

"အဲ့တုန္းက ေသြးပူေနတဲ့အခ်ိန္ေလ....''

"ေအာ....အဲ့ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က ခင္ဗ်ားတို႔ေသြးပူေအာင္ မီးနဲ႕ရွို႔ေပးရမွာလား...ဟုတ္လား....''

ေဒါသထြက္စြာ ေျပာေနသည့္အေကာင္ေပါက္အား သူတို႔ဘာမွျပန္ေျပာမေနေတာ့ပါ....

ကိုယ့္အျပစ္နဲ႕ကိုယ္မို႔ ၿငိမ္ေနလိုက္ၾကရသည္....

"ဟင္းးးး''

အားလုံးကိုေဆးထည့္ေပးၿပီးသကာလ yoongiသက္ျပင္းခ်လိဳက္သည္....

"ဒဏ္ရာမရေအာင္ ေနၾကပါလား ခင္ဗ်ားတို႔ရယ္....''

မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႕ စိတ္မေကာင္းသလို ေျပာလာျပန္ေတာ့လဲ သူတို႔မေနတတ္ပါ...

"ေအးပါ...ေနာက္တခါ မျဖစ္ေတာ့ဘူးလို႔ ကတိေပးတယ္....''

Soekjin၏ စကားေၾကာင့္ မ်က္ႏွာေအာက္ငုံ႕ေနေသာ ေကာင္ေလးက ျပန္လည္ေမာ့လာကာ...

"တကယ္ေနာ္...တကယ္ကတိေပးတာေနာ္...''

"Omm....''

"Yayyyyေပ်ာ္သြားၿပီ....''

ကေလးတေယာက္လို ခုန္ေပါက္ေပ်ာ္ေနေသာ ေကာင္ငယ္ေလးအား သူတို႔သံေယာဇဥ္တြယ္ေနမိၿပီလား.....

"အာ...ငါအေပၚတက္ေတာ့မယ္...''

"ငါေရာ....''

ထို႔ေနာက္ သူတို႔ေျခာက္ေယာက္လုံး အေပၚသို႔တက္သြားလိုက္သည္....

ေအာက္ကေန ေအာ္လိုက္ေသာ အသံစူးစူးေလးကို ရင္ထဲမွာ ထာဝရအတြက္ သိမ္းဆည္းလ်က္ေပါ့....

"Hyungတို႔ကို အရမ္းခ်စ္တယ္.........''

******************************

မိမိစကားအား အသိအမွတ္ျပဳေပးလာေသာ လူသားမ်ားေၾကာင့္ yoongiအရမ္းေပ်ာ္မိပါ၏....

သူ႕ေမတၱာေတြ ေရာင္ျပန္ဟပ္လာၿပီ ထင္ပါရဲ႕....

Yoongiလဲ အၿပဳံးႀကီးၿပဳံးကာ အိပ္ခန္းသို႔သြားဖို႔ျပင္လိုက္စဥ္ ခုံေပၚမွာေတြ႕လိုက္ရေသာ ဖုန္းေလးေၾကာင့္....

"Hmm?....taetaenim hyungဖုန္းပဲ....ဟူးးးမနက္မွပဲ ေပးေတာ့မယ္...မဟုတ္လဲ ေက်ာင္းလိုက္သြားရဦးမဲ့ဟာ....''

ထို႔ေနာက္ yoongi ဖုန္းေလးကို ေက်ာပိုးအိတ္ထဲ ေကာက္ထည့္လိုက္ေတာ့သည္...

******************************

"ေနာက္တခါ ဒီလိုမျဖစ္ေစရပါဘူး....''

"အဟင္း....ေျပာၾကတာပါပဲ....''

"ဗ်ာ?...''

"ဘယ္အုပ္ထိန္းသူမဆို ဒီလိုပဲေျပာလာၾကတာပါပဲ...ဒါနဲ႕ ကေလးက ဒီေျခာက္ေယာက္ရဲ႕ အုပ္ထိန္းသူလား....''

"ဟုတ္ပါတယ္...''

"အဟား...ကေလးကိုလူႀကီးထိန္းခိုင္းတယ္ဆိုတာ နဲနဲေတာ့ရယ္စရာေကာင္းသားေနာ္...Mr.jungတို႔ ဘယ္က ideaမ်ား ရလဲမသိဘူး....ဆရာကလဲ သူတို႔အေဖေတြနဲ႕ အရင္းႏွီးဆံုးမိတ္ေဆြေလ...အဲ့ဒါေၾကာင့္ အဲ့ေျခာက္ေကာင္ ေက်ာင္းမထြက္ရတာ...''

"Aww....ဟုတ္...''

"ကဲ...ဒီခံဝန္ကတိမွာ လက္မွတ္ထိုးေပးသြား....အဆင္ေျပပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးတယ္ ကေလးေရ....''

"ဟ..ဟုတ္...''

Yoongiကို ၿပဳံးစစနဲ႕ေျပာေနေသာ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးအား သူတို႔ေျခာက္ေယာက္ ၾကည့္မရေတာ့ပါ....

အုပ္ထိန္းသူတေယာက္ကို စကားေျပာတာ အဲ့ေလာက္ၿပဳံးစရာ မလိုဟုပင္ ေတြးလိုက္မိၾကသည္....

"ကဲ...ကြၽန္ေတာ့္ကို ေက်ာင္းျပန္လိုက္ပို႔...''

"ဟမ္!!!!!....''

"အာ...ငါ...ငါဗိုက္နာလို႔ toilet သြားဦးမယ္.... ''

"ဟာ....စာအုပ္ဝယ္ရဦးမွာပဲ....''

"စာၾကည့္တိုက္သြားရေအာင္ jungkook...''

"Nae hyung!....''

"အိုးးးsamေခၚထားတာေမ့ေနတယ္..... ''

တေယာက္တေပါက္ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြေပးၿပီး ထြက္သြားၾကေသာ လူသားမ်ားေၾကာင့္ yoongiႏွာေခါင္းရႈံ႕လိုက္သည္....

ေပးလာတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြကလဲ ဗ႐ုတ္သုတ္ခေတြခ်ည္း...

"အာ...ငါလဲ...''

"ဘယ္မွေျပးဖို႔ႀကံမေနနဲ႕....လိုက္မပို႔ခ်င္ၾကလဲ ေနေပါ့...ကိုယ့္ဘာသာသြားမယ္....''

ေနာက္ဆုံးက်န္ေနခဲ့ေသာ taehyungမွာ ေဆာင့္ေအာင့္ၿပီး ထြက္သြားေသာ yoongiကို ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႕ ၾကည့္ေနစဥ္ လမ္းတဝက္မွာ ရပ္သြားၿပီး သူ႕ဆီျပန္လာေသာ အေကာင္ေပါက္က....

"ေရာ့.....''

လက္ထဲထိုးေပးလာေသာ ဖုန္းေလး....

"စည္းကမ္းကိုမရွိဘူး...ဒါလား...ေက်ာင္းရဲ႕king....အၿမဲေပါက္တတ္ကရခ်ည္းပဲ....ေအာ္...ဟိုငါးေယာက္ကိုလဲ မွာလိုက္ဦး...ေနာက္ထပ္ရန္မျဖစ္ၾကနဲ႕လို႔....ခင္ဗ်ားတို႔တာဝန္ကိုယူထားရတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို အမ်ားႀကီးမဟုတ္ေတာင္ နဲနဲေလးေတာ့ သနားပါဦးလို႔....စာသင္ေနခ်ိန္မွာ စာကိုပဲ အာ႐ုံစိုက္ၾကပါလို႔....စိတ္ေတြလြင့္မေနၾကပါနဲ႕လို႔....ဒီလစာေမးပြဲမွာ အဆင့္ကို 1 to 10ထဲဝင္တာပဲ ျမင္ခ်င္ပါတယ္လို႔...ၿပီးေတာ့...အု....''

ႏႈတ္ခမ္းတခြၽန္ခြၽန္နဲ႕ အမွာစာကို rap႐ြတ္သလို ေျပာေနေသာ အေကာင္ငယ္အား သူအသည္းယားစြာျဖင့္ ႏႈတ္ပိတ္ေပးလိုက္သည္....

ေဘးနားကၾကည့္ေနတဲ့ မဒီတို႔ရဲ႕ အသည္းတို႔မွာလဲ ေျမခသြားရရွာေပါ့....

ဘာလို႔ ဒီႏႈတ္ခမ္းေသးေသးေလးက အရမ္းခ်ိဳေနရပါလိမ့္.....

💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜

Love you all 💜

💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜