Unicode

"Jin hyung...ဒါကဘာလဲဟင်....''

"မမေးနဲ့....ပြီးရင်မင်းပဲ အဆင့်တစ်ရသွားတာ....မပြောဘူး.....'

"ဟာ...jin hyungရာ...အဲ့လိုကြီး မညစ်ပတ်ပါနဲ့ဗျာ....''

"မသိဘူးကွာ....သွား....''

"Taehyung....ဒါကြီးကို ငါမသိတော့ဘူး....''

"အင်....ငါလဲမသိဘူး....jungkook....ဒါလေးရှင်းပြပေးဦး....''

အရိပ်ရတဲ့ အပင်လေးအောက်မှာ ခြောက်ယောက်လုံး ဖျာလေးကိုခင်းကာ စာလုပ်နေသည်ကြောင့် Uniကျောင်းသားများတင်မက ဆရာများပါ အံ့သြနေရသည်....

အရင်ကဆို ဒီအချိန် ရန်ဖြစ်လို့ ကောင်းနေကြဆဲမို့လား.....

"Hyung....ကျွန်တော်နဲ့ library လိုက်ခဲ့ဦး... ''

Jungkookရဲ့ ခေါ်သံကြောင့် hoseok ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်....

တခြားသူများမှာလဲ ကိုယ့်အာရုံနဲ့ကိုယ်မို့ သူတို့နှစ်ယောက် ထွက်သွားတာ မသိလိုက်ကြ.....

Libraryကို သွားနေစဉ် လမ်းအချိုးအကွေ့ တနေရာအရောက် ဟိုဘက်ကလာတဲ့ လူတွေနဲ့ ဝင်တိုက်မိသွားသည်.....

"မင်းးးး''

သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဒေါသထွက်စွာ ပြောဖို့ကြံရွယ်နေသူက.....

"Changsu?...."

"Hk....ဘယ်သူများလဲလို့.... jungမျိုးနွယ်စုတွေပဲ....''

"ငါတို့ပြသနာမတက်ချင်ဘူး Changsu....''

ထွက်သွားဖို့ပြင်လိုက်သော သူတို့အား ရှေ့မှ ဟန့်တားလာသော လူဆယ်ယောက်အဖွဲ့.....

"အရင်ကအကြွေးလေး....ပြန်ဆပ်သွားပါဦးလား....''

"ဟင်းးးးပြောတဲ့စကားကို နားမလည်ဘူးလား....''

"Hk hk....ဘာလဲ...နှစ်ယောက်ထဲမို့လို့ ကြောက်နေပြီလား....''

မထိခလုတ် ထိခလုတ် စလာသည့် စကားနောက်တွင် သူတို့လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားလိုက်ကြသည်....

ပုံမှန်သာဆို ဒီနေရာတင် သေအောင်ထိုးပစ်မှာပေမဲ့ မျက်လုံးထဲ ပေါ်ပေါ်လာသော ကောင်ငယ်လေးရဲ့ မျက်နှာကြောင့် သူတို့ကျော်သွားဖို့ ပြင်မိသည်....

ထိုစဉ်မှာပဲ သူတို့ဆီကို တိုက်ခိုက်လာသော ထိုးချက်များ.....

ဘယ်လိုမှ ထိန်းမရတဲ့အဆုံး သူတို့ပြန်ထိုးလိုက်တော့သည်....

ဆယ်ယောက်တယောက် ထိုးကြိတ်နေရသော်လဲ သူတို့နှစ်ယောက် မခံရပါ....

သူတို့သွေးပူလာလျှင် ဘယ်သူမှ တားမရတဲ့အထိ ဒေါသကြီးတတ်၏.....

ရုတ်တရက် အနောက်ကနေ အရိုက်ခံလိုက်ရသော ခေါင်းသို့ကျရောက်လာသည့် ရိုက်ချက်.....

"Hyung!!!!!"

လဲကျသွားသည် ခန္ဓာကိုယ်အား jungkook အမြန်ပွေ့လိုက်သည်....

"Hy...hyung. ....''

ဟိုဘက်က အုပ်စုမှာလဲ Changsuကလွဲ၍ အကုန်ထွက်ပြေးသွားကြလေပြီ....

"Tskk....Changsu!!!ငါ့အကို တခုခုဖြစ်လို့ကတော့ မင်းသေမယ်မှတ်!!!!''

"ငါ....ငါလုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူးကွာ....ငါ...ငါဒီလောက်ထိ မရည်ရွယ်ပါဘူး....''

ဟုတ်သည်....သူဤသို့ဖြစ်အောင်ထိ မရည်ရွယ်ပါ....တကျောင်းထဲ တက်တဲ့သူတွေ ဖြစ်သည့်အလျောက် ခနခန ရန်ဖြစ်တတ်ပေမဲ့ သူအငြှိုးထားခဲ့တာမရှိ.....

ထို့ပြင် ရှေ့ကနေ ရင်ဆိုင်မတိုက်ဘဲ နောက်ကွယ်က ဓားနဲ့ထိုးသည့်အကျင့်လဲ သူသိပ်မုန်း၏....

ခုကိစ္စက သူ့လူတွေထဲက တယောက်လုပ်လိုက်ခြင်းပင်.....

"Hyung....သတိထားပါဦးဗျာ....hyung!!!"

******************************

"Hyungnim....hyungnim...''

Yoongiတယောက် ဆေးရုံထဲသို့ အမြန်ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်......

"ဟို....ခုနကမှ ရောက်လာတဲ့ လူနာအခန်းက ဘယ်အခန်းလဲဟင်....''

"အာ...ခေါင်းရိုက်ခံရတဲ့သူလား....''

"ဟ...ဟုတ်...''

"အခန်းနံပါတ် ၉၄ပါ....''

"ဟုတ်ကဲ့....ကျေးဇူးပါနော်....''

Yoongiအမြန်ပင် ဓာတ်လှေကားရှေ့သွားရပ်လိုက်ပေမဲ့ စောင့်ရဦးမည်ဖြစ်တာကြောင့် လှေကားကနေ သွားဖို့သာ ပြင်လိုက်တော့သည်.....

အလိုရှိသော အထပ်ကို ရောက်သည့်အခါမှာလဲ ဟောဟဲဆိုက်နေပေမဲ့ သူမမှုအားသေး.....

အခန်းနံပါတ် ၉၄ကိုသာ ရှာနေရသည်....

ဒုန်းးးးး

အခန်းကိုတွေ့တာနဲ့ အပြေးဝင်မိတော့ တွေ့ရသည်က ကုတင်ပေါ်က ပတ်တီးအဖွေးသားနဲ့ လူသားရယ်....ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျကာ ထိုင်နေကြသော လူသားတွေရယ်....

"Yoonie.....''

"Hyungie....hy...hyungnim....ဘာ...ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးနော်....''

"Omm...hoseok အဆင်ပြေပါတယ်...ခေါင်းထိသွားတယ်ဆိုပေမဲ့ အရမ်းကြီးမပြင်းပါဘူး....''

Namjoonရဲ့အဖြေကြားမှ yoongiသက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်....

ကုတင်ပေါ်လဲလျောင်းနေသော လူသားဘေးကို ဝင်ထိုင်ရင်း သွယ်လျလျ လက်အစုံကို သူဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်....

"သတိရလာပါတော့ hyungnimရယ်.....''

ကျဆင်းလုဆဲဆဲ မျက်ရည်တွေကို အတင်းထိန်းထားရတာ သူ့အတွက် မလွယ်ကူလှပါ.....

ထိုစဉ် သူ့ကို အနောက်ကနေ ထွေးဖတ်ရင်း ကျောပြင်ကို ပုတ်ပေးလာသူ.....

ငိုချင်နေသည့် စိတ်အစဉ်က ထိုလူသားရဲ့ နှစ်သိမ့်မှုကြောင့် မနေနိုင်စွာ ငိုမိတော့သည်.....

"ဟင့်ဟင့်....kookie hyungggg''

Hyungရဲ့ ခါးကိုတင်းတင်းဖတ်ရင်း သူငိုနေမိသည်.....

ကျောပြင်ပေါ်က လက်ဖဝါးက သူ့အား တော်တော်လေး နွေးထွေးစေ၏....

"တောင်းပန်ပါတယ် yoonie....hyung အသုံးမကျခဲ့လို့ပါ....''

တအိအိနဲ့ ငိုနေသော ထိုကလေးငယ်အား တင်းကျပ်စွာ ဖတ်ထားရင်း သူလဲမျက်ရည်ကျမိသည်....

မကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့လို့တောင်းပန်ပါတယ် hyungရယ်....

တခြားသော လေးယောက်ကတော့ အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ထားကြ၏.....

ထိုစဉ် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသော....

"Changsu!!!!!"

Changsuကို မြင်တာနဲ့ ဝုန်းခနဲ ထရပ်လိုက်ကြသော လူသားတွေကြောင့် yoongi အလန့်တကြား Changsuရှေ့ကို အပြေးသွားကာ ပိတ်ရပ်လိုက်သည်....

"ဟင့်အင်း....ထပ်ပြီး ရန်မဖြစ်ချင်ကြပါနဲ့တော့.....ခု hyungတယောက် ဒဏ်ရာရသွားရပြီ....နောက်ထပ် ဘယ်သူ့ကိုမှ ဒဏ်ရာမရစေချင်တော့လို့ပါ....ကျေးဇူးပြုပြီး.... ဟင့်....ကျေးဇူးပြုပြီး..... ''

ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုနေသူလေးကို သူတို့မကြည့်ရက်တာကြောင့် မျက်နှာလွှဲထားမိသည်....

ထိုအချိန်မှာပဲ....

"ငါမသေသေးပါဘူးဟ....''

ကုတင်ပေါ်က ငေါက်ခနဲ ထထိုင်ကာ ပြောလိုက်သူကြောင့် သူတို့အားလုံး hoseokနားသို့ အမြန်သွားလိုက်ကြသည်....

"ငါဘာမှမဖြစ်ပါဘူး....ဒီဒဏ်ရာက ငါ့အတွက် အသာလေးပါကွာ....''

ဆရာကြီးစတိုင်လ်နဲ့ ပြောလာသူအား သူတို့ တယောက်တချက်စီ ဆွမ်းကြီးဝိုင်းလောင်းလိုက်တော့သည်....

"Hkhk....လာပါဦး.... hyungရဲ့ yoonie...အ....''

လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းရင်း ခေါ်လိုက်စဉ် သူ့ရဲ့ရင်ဘတ်ကို တဘုန်းဘုန်း ရိုက်လာသူက....

"ဟင့်ဟင့်....လူဆိုးကြီး....သူများတွေ ဘယ်လောက် စိတ်ပူလိုက်ရလဲ....သူက လာနောက်နေတယ်....''

"အ...အား....နာတယ် yoonieရ....လာစမ်း....''

"ဟာ....hyungnimmmm''

သူ့ကို ခပ်တင်းတင်း ဖတ်လိုက်တာကြောင့် yoongiမှာ လှုပ်၍ပင်မရ.....

"Yahh....jung hoseok....yoonieကို အတင်းကြီးမဖတ်နဲ့လေ.....လွှတ်.....''

ကျန်တဲ့ငါးယောက်မှာလဲ အိုင်ဝင်ကာ ခြေဆေး...အဲလေ အဲလေ....ဂျေဝင်ကာ hoseokရဲ့ ရင်ခွင်ထဲက yoongiကို ဆွဲထုတ်ကြလေသည်....

ထိုမြင်ကွင်လေးကို ကြည့်ပြီး မျက်ရည်ဝဲနေသူကတော့ Changsuပင်.....

သူလဲ ထိုသို့သော သူငယ်ချင်းမျိုးတွေ လိုချင်မိပါ၏....

သူငယ်ငယ်ကတည်းက ဘယ်သူငယ်ချင်းကမှ မေတ္တာအစစ်အမှန်နဲ့ သူ့ကိုမခင်ဖူးပါ....

ဒါကြောင့်လဲ သူငယ်ချင်းဆိုသည်ကို စိတ်နာနေခြင်း.....

သို့ပေမဲ့ အခုလို ထိုသူတို့ ခုနှစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရချိန်မှာတော့ သူအရမ်းအားကျမိသည်....

Changsuပြုံးရင်းသာ သက်ပြင်းတချက် ချလိုက်ပြီး ရယ်သံတွေပြည့်နှက်နေသော အခန်းလေးထဲက ထွက်ခွာလာလိုက်တော့သည်....

💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜

Happy jinnie dayyy....Love you all 💜

💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜

Zawgicode

"Jin hyung...ဒါကဘာလဲဟင္....''

"မေမးနဲ႕....ၿပီးရင္မင္းပဲ အဆင့္တစ္ရသြားတာ....မေျပာဘူး.....'

"ဟာ...jin hyungရာ...အဲ့လိုႀကီး မညစ္ပတ္ပါနဲ႕ဗ်ာ....''

"မသိဘူးကြာ....သြား....''

"Taehyung....ဒါႀကီးကို ငါမသိေတာ့ဘူး....''

"အင္....ငါလဲမသိဘူး....jungkook....ဒါေလးရွင္းျပေပးဦး....''

အရိပ္ရတဲ့ အပင္ေလးေအာက္မွာ ေျခာက္ေယာက္လုံး ဖ်ာေလးကိုခင္းကာ စာလုပ္ေနသည္ေၾကာင့္ Uniေက်ာင္းသားမ်ားတင္မက ဆရာမ်ားပါ အံ့ၾသေနရသည္....

အရင္ကဆို ဒီအခ်ိန္ ရန္ျဖစ္လို႔ ေကာင္းေနၾကဆဲမို႔လား.....

"Hyung....ကြၽန္ေတာ္နဲ႕ library လိုက္ခဲ့ဦး... ''

Jungkookရဲ႕ ေခၚသံေၾကာင့္ hoseok ေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္သည္....

တျခားသူမ်ားမွာလဲ ကိုယ့္အာ႐ုံနဲ႕ကိုယ္မို႔ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ထြက္သြားတာ မသိလိုက္ၾက.....

Libraryကို သြားေနစဥ္ လမ္းအခ်ိဳးအေကြ႕ တေနရာအေရာက္ ဟိုဘက္ကလာတဲ့ လူေတြနဲ႕ ဝင္တိုက္မိသြားသည္.....

"မင္းးးး''

သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ေဒါသထြက္စြာ ေျပာဖို႔ႀကံ႐ြယ္ေနသူက.....

"Changsu?...."

"Hk....ဘယ္သူမ်ားလဲလို႔.... jungမ်ိဳးႏြယ္စုေတြပဲ....''

"ငါတို႔ျပသနာမတက္ခ်င္ဘူး Changsu....''

ထြက္သြားဖို႔ျပင္လိုက္ေသာ သူတို႔အား ေရွ႕မွ ဟန့္တားလာေသာ လူဆယ္ေယာက္အဖြဲ႕.....

"အရင္ကအေႂကြးေလး....ျပန္ဆပ္သြားပါဦးလား....''

"ဟင္းးးးေျပာတဲ့စကားကို နားမလည္ဘူးလား....''

"Hk hk....ဘာလဲ...ႏွစ္ေယာက္ထဲမို႔လို႔ ေၾကာက္ေနၿပီလား....''

မထိခလုတ္ ထိခလုတ္ စလာသည့္ စကားေနာက္တြင္ သူတို႔လက္သီးကို တင္းတင္းဆုပ္ထားလိုက္ၾကသည္....

ပုံမွန္သာဆို ဒီေနရာတင္ ေသေအာင္ထိုးပစ္မွာေပမဲ့ မ်က္လုံးထဲ ေပၚေပၚလာေသာ ေကာင္ငယ္ေလးရဲ႕ မ်က္ႏွာေၾကာင့္ သူတို႔ေက်ာ္သြားဖို႔ ျပင္မိသည္....

ထိုစဥ္မွာပဲ သူတို႔ဆီကို တိုက္ခိုက္လာေသာ ထိုးခ်က္မ်ား.....

ဘယ္လိုမွ ထိန္းမရတဲ့အဆုံး သူတို႔ျပန္ထိုးလိုက္ေတာ့သည္....

ဆယ္ေယာက္တေယာက္ ထိုးႀကိတ္ေနရေသာ္လဲ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ မခံရပါ....

သူတို႔ေသြးပူလာလွ်င္ ဘယ္သူမွ တားမရတဲ့အထိ ေဒါသႀကီးတတ္၏.....

႐ုတ္တရက္ အေနာက္ကေန အရိုက္ခံလိုက္ရေသာ ေခါင္းသို႔က်ေရာက္လာသည့္ ရိုက္ခ်က္.....

"Hyung!!!!!"

လဲက်သြားသည္ ခႏၶာကိုယ္အား jungkook အျမန္ေပြ႕လိုက္သည္....

"Hy...hyung. ....''

ဟိုဘက္က အုပ္စုမွာလဲ Changsuကလြဲ၍ အကုန္ထြက္ေျပးသြားၾကေလၿပီ....

"Tskk....Changsu!!!ငါ့အကို တခုခုျဖစ္လို႔ကေတာ့ မင္းေသမယ္မွတ္!!!!''

"ငါ....ငါလုပ္တာ မဟုတ္ပါဘူးကြာ....ငါ...ငါဒီေလာက္ထိ မရည္႐ြယ္ပါဘူး....''

ဟုတ္သည္....သူဤသို႔ျဖစ္ေအာင္ထိ မရည္႐ြယ္ပါ....တေက်ာင္းထဲ တက္တဲ့သူေတြ ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ခနခန ရန္ျဖစ္တတ္ေပမဲ့ သူအျငႇိဳးထားခဲ့တာမရွိ.....

ထို႔ျပင္ ေရွ႕ကေန ရင္ဆိုင္မတိုက္ဘဲ ေနာက္ကြယ္က ဓားနဲ႕ထိုးသည့္အက်င့္လဲ သူသိပ္မုန္း၏....

ခုကိစၥက သူ႕လူေတြထဲက တေယာက္လုပ္လိုက္ျခင္းပင္.....

"Hyung....သတိထားပါဦးဗ်ာ....hyung!!!"

******************************

"Hyungnim....hyungnim...''

Yoongiတေယာက္ ေဆး႐ုံထဲသို႔ အျမန္ေျပးဝင္သြားလိုက္သည္......

"ဟို....ခုနကမွ ေရာက္လာတဲ့ လူနာအခန္းက ဘယ္အခန္းလဲဟင္....''

"အာ...ေခါင္း႐ိုက္ခံရတဲ့သူလား....''

"ဟ...ဟုတ္...''

"အခန္းနံပါတ္ ၉၄ပါ....''

"ဟုတ္ကဲ့....ေက်းဇူးပါေနာ္....''

Yoongiအျမန္ပင္ ဓာတ္ေလွကားေရွ႕သြားရပ္လိုက္ေပမဲ့ ေစာင့္ရဦးမည္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ေလွကားကေန သြားဖို႔သာ ျပင္လိုက္ေတာ့သည္.....

အလိုရွိေသာ အထပ္ကို ေရာက္သည့္အခါမွာလဲ ေဟာဟဲဆိုက္ေနေပမဲ့ သူမမႈအားေသး.....

အခန္းနံပါတ္ ၉၄ကိုသာ ရွာေနရသည္....

ဒုန္းးးးး

အခန္းကိုေတြ႕တာနဲ႕ အေျပးဝင္မိေတာ့ ေတြ႔ရသည္က ကုတင္ေပၚက ပတ္တီးအေဖြးသားနဲ႕ လူသားရယ္....ေခါင္းငိုက္စိုက္က်ကာ ထိုင္ေနၾကေသာ လူသားေတြရယ္....

"Yoonie.....''

"Hyungie....hy...hyungnim....ဘာ...ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးေနာ္....''

"Omm...hoseok အဆင္ေျပပါတယ္...ေခါင္းထိသြားတယ္ဆိုေပမဲ့ အရမ္းႀကီးမျပင္းပါဘူး....''

Namjoonရဲ႕အေျဖၾကားမွ yoongiသက္ျပင္းခ်နိဳင္ေတာ့သည္....

ကုတင္ေပၚလဲေလ်ာင္းေနေသာ လူသားေဘးကို ဝင္ထိုင္ရင္း သြယ္လ်လ် လက္အစုံကို သူဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္....

"သတိရလာပါေတာ့ hyungnimရယ္.....''

က်ဆင္းလုဆဲဆဲ မ်က္ရည္ေတြကို အတင္းထိန္းထားရတာ သူ႕အတြက္ မလြယ္ကူလွပါ.....

ထိုစဥ္ သူ႕ကို အေနာက္ကေန ေထြးဖတ္ရင္း ေက်ာျပင္ကို ပုတ္ေပးလာသူ.....

ငိုခ်င္ေနသည့္ စိတ္အစဥ္က ထိုလူသားရဲ႕ ႏွစ္သိမ့္မႈေၾကာင့္ မေနနိုင္စြာ ငိုမိေတာ့သည္.....

"ဟင့္ဟင့္....kookie hyungggg''

Hyungရဲ႕ ခါးကိုတင္းတင္းဖတ္ရင္း သူငိုေနမိသည္.....

ေက်ာျပင္ေပၚက လက္ဖဝါးက သူ႕အား ေတာ္ေတာ္ေလး ေႏြးေထြးေစ၏....

"ေတာင္းပန္ပါတယ္ yoonie....hyung အသုံးမက်ခဲ့လို႔ပါ....''

တအိအိနဲ႕ ငိုေနေသာ ထိုကေလးငယ္အား တင္းက်ပ္စြာ ဖတ္ထားရင္း သူလဲမ်က္ရည္က်မိသည္....

မကာကြယ္ေပးနိုင္ခဲ့လို႔ေတာင္းပန္ပါတယ္ hyungရယ္....

တျခားေသာ ေလးေယာက္ကေတာ့ အံကိုတင္းတင္းႀကိတ္ထားၾက၏.....

ထိုစဥ္ အခန္းထဲသို႔ ဝင္လာေသာ....

"Changsu!!!!!"

Changsuကို ျမင္တာနဲ႕ ဝုန္းခနဲ ထရပ္လိုက္ၾကေသာ လူသားေတြေၾကာင့္ yoongi အလန့္တၾကား Changsuေရွ႕ကို အေျပးသြားကာ ပိတ္ရပ္လိုက္သည္....

"ဟင့္အင္း....ထပ္ၿပီး ရန္မျဖစ္ခ်င္ၾကပါနဲ႕ေတာ့.....ခု hyungတေယာက္ ဒဏ္ရာရသြားရၿပီ....ေနာက္ထပ္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ဒဏ္ရာမရေစခ်င္ေတာ့လို႔ပါ....ေက်းဇူးျပဳၿပီး.... ဟင့္....ေက်းဇူးျပဳၿပီး..... ''

ရွိုက္ႀကီးတငင္ ငိုေနသူေလးကို သူတို႔မၾကည့္ရက္တာေၾကာင့္ မ်က္ႏွာလႊဲထားမိသည္....

ထိုအခ်ိန္မွာပဲ....

"ငါမေသေသးပါဘူးဟ....''

ကုတင္ေပၚက ေငါက္ခနဲ ထထိုင္ကာ ေျပာလိုက္သူေၾကာင့္ သူတို႔အားလုံး hoseokနားသို႔ အျမန္သြားလိုက္ၾကသည္....

"ငါဘာမွမျဖစ္ပါဘူး....ဒီဒဏ္ရာက ငါ့အတြက္ အသာေလးပါကြာ....''

ဆရာႀကီးစတိုင္လ္နဲ႕ ေျပာလာသူအား သူတို႔ တေယာက္တခ်က္စီ ဆြမ္းႀကီးဝိုင္းေလာင္းလိုက္ေတာ့သည္....

"Hkhk....လာပါဦး.... hyungရဲ႕ yoonie...အ....''

လက္ႏွစ္ဖက္ကို ဆန့္တန္းရင္း ေခၚလိုက္စဥ္ သူ႕ရဲ႕ရင္ဘတ္ကို တဘုန္းဘုန္း ရိုက္လာသူက....

"ဟင့္ဟင့္....လူဆိုးႀကီး....သူမ်ားေတြ ဘယ္ေလာက္ စိတ္ပူလိုက္ရလဲ....သူက လာေနာက္ေနတယ္....''

"အ...အား....နာတယ္ yoonieရ....လာစမ္း....''

"ဟာ....hyungnimmmm''

သူ႕ကို ခပ္တင္းတင္း ဖတ္လိုက္တာေၾကာင့္ yoongiမွာ လႈပ္၍ပင္မရ.....

"Yahh....jung hoseok....yoonieကို အတင္းႀကီးမဖတ္နဲ႕ေလ.....လႊတ္.....''

က်န္တဲ့ငါးေယာက္မွာလဲ အိုင္ဝင္ကာ ေျခေဆး...အဲေလ အဲေလ....ေဂ်ဝင္ကာ hoseokရဲ႕ ရင္ခြင္ထဲက yoongiကို ဆြဲထုတ္ၾကေလသည္....

ထိုျမင္ကြင္ေလးကို ၾကည့္ၿပီး မ်က္ရည္ဝဲေနသူကေတာ့ Changsuပင္.....

သူလဲ ထိုသို႔ေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ိဳးေတြ လိုခ်င္မိပါ၏....

သူငယ္ငယ္ကတည္းက ဘယ္သူငယ္ခ်င္းကမွ ေမတၱာအစစ္အမွန္နဲ႕ သူ႕ကိုမခင္ဖူးပါ....

ဒါေၾကာင့္လဲ သူငယ္ခ်င္းဆိုသည္ကို စိတ္နာေနျခင္း.....

သို႔ေပမဲ့ အခုလို ထိုသူတို႔ ခုႏွစ္ေယာက္ကို ေတြ႕လိုက္ရခ်ိန္မွာေတာ့ သူအရမ္းအားက်မိသည္....

Changsuၿပဳံးရင္းသာ သက္ျပင္းတခ်က္ ခ်လိဳက္ၿပီး ရယ္သံေတြျပည့္ႏွက္ေနေသာ အခန္းေလးထဲက ထြက္ခြာလာလိုက္ေတာ့သည္....

💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜

Happy jinnie dayyy....Love you all 💜

💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜