Unicode

"Yahh....jungkook....ငါ့buffတွေကုန်ပြီ.... မင်းက ဟိုကောင်တွေ သွားသတ်....အားတိုင်း buffပဲ စားမနေနဲ့....''

"ဟာ...buffစားမှ ကျွန်တော့်အကောင်က မာမှာပေါ့....''

"Yarrrမင်းဟာက tankလေ....ခွေးကောင် အပေါ်လမ်းသွားလို့....''

"Tankမဟုတ်ဘူး...Chou...Shitt.....သေသွားပြီ...''

"Jungkook....အသုံးမကျတဲ့ ငနဲကောင်....''

"Hyungနော်....လွန်မလာနဲ့ဗျ....ခေါင်းကပတ်တီးကို အားနာနေလို့....ဟွန်း....''

"စကားလာမရှည်နဲ့....မင်းအသုံးမကျရင်တော့ ပြောရမှာပဲ....''

ငြင်းခုန်ပြသနာ တက်နေကြသော လူသားနှစ်ယောက်ကြောင့် yoongi စိတ်လေစွာ ခေါင်းခါမိပြန်သည်...

"လုပ်ပြန်ပြီ...ဒီgameနဲ့ပဲ ခနခနသတ်နေကြတာ....အပေးအယူမျှအောင် ဆော့မှပေါ့....''

"Yoonieရာ...အဲ့ကောင်လုပ်လို့ ငါတို့ခနခန Defeat ဖြစ်နေတာ....''

"ဟာ....hyung!...."

"တော်ပြီတော်ပြီ.....ပေး....hyungရဲ့ဖုန်း....''

လက်ထဲကဖုန်းကို ဆက်ခနဲ ဆွဲလုခံလိုက်ရတာကြောင့် jungkookမှာ အလန့်တကြား ပြန်ဆွဲယူမိသည်...သို့သော်လဲ မရ....

"ကြည့်ထားလိုက်....Min yoongiဆော့ပြမယ်....''

"ဟမ်!!!"

Yoongiဆော့မည်ဆိုသောကြောင့် ထိုင်နေတဲ့ ကျန်သုံးယောက်ပါ သူတို့နား ကပ်လာလေသည်....

"ဟားဟား....hyungကလဲ hyungပဲ....Chouယူပြီး ခနခနသေနေတာ....ကြည့်ဦး အကောင်သတ်ထားတာ oတဲ့....''

"Yoon....yoonieကလဲ....hyungက Alucardနဲ့ပဲ ဆော့နေကြ....ခုမှ Chouစဆော့တာ....''

"ဟုတ်ပါပြီ.....''

ဤသို့ဖြင့် yoongiလက်ထဲ ဖုန်းရောက်ပြီး သကာလမှာတော့.....

"HAS SLAIN"

"DOUBLE KILL"

"TRIPLE KILL"

"UNSTOPPABLE"

"GODLIKE"

"WIPED OUT"

"Oh god!....yoonie....မင်းအကုန်သတ်ပစ်တာလား...''

"ဒါပေါ့.... hyungnimကဘာယူထားတာလဲ....''

"ငါက Yi San-shin....''

"အ့ဆို ကျွန်တော့်ကိုလာကူ....သူတို့မရှိတုန်းlordကိုသတ်ရမယ်....''

"Ok!"

.

.

.

"Lord has been slain''

"Your Team Called Out Lord''

"KILLING SPREE"

"DOUBLE KILL"

"TRIPLE KILL"

"MANIAC"

"SAVAGE"

"WIPED OUT"

.

.

.

"VICTORY"

"Yayyyy''

"အောင့်မလေးးးးး''

Victoryဆိုတဲ့အသံကြားတာနဲ့ သူ့အပေါ်ခုန်တက်လာသော hoseokကြောင့် yoongiမှာ နင့်ခနဲ.....

ကျန်တဲ့လေးယောက်မှာလဲ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့်....

"Yoonieလေးနဲ့မှပဲ Victoryလို့ ကြားရတော့တယ်....''

"အဟား...gameနိုင်ရင်တော့ မျက်နှာကတမျိုးနော်....ဟုတ်ပြီ...ခုလိုနိုင်အောင်ဆော့ပေးပြီးပြီဆိုတော့ ခေါင်းကပတ်တီးလဲရမယ်....ခေါင်းက ခုမှသက်သာခါစရှိသေးတာ....ဖုန်းအရမ်းမသုံးနဲ့ဦး.... မျက်စဉ်းခပ်မယ်....ပြီးရင် အခန်းထဲသွားပြီး ခနမှေးနေလိုက်....''

လူကြီးတယောက်လို အစစအရာရာ ဂရုစိုက်ပေးနေသော ထိုကောင်လေးကြောင့် jung hoseokရဲ့ ဘဝက သာသာယာယာပင်....

"ကြားပါတယ်နော်....''

"ဟုတ်ကဲ့....ကြားပါတယ်ဗျ....''

Hoseokရဲ့ ရိုကျိုးစွာ ပြန်ဖြေလာသော အဖြေကြောင့် yoongiသဘောကျစွာပြုံးရင်း မျက်စဉ်းဘူးလေးကိုယူလိုက်ပြီး...

"ကဲ...မော့မယ်....''

ခေါင်းကိုအပေါ်မော့လိုက်သူအား မေးရိုးကနေထိန်းကာ မျက်လုံးလေးတွေထဲသို့ ဆေးရည်တချို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်....

ထိုအချိန်မှာပဲ မီးဖိုချောင်က ထွက်လာသော jin hyungက......

"Yarr....မင်းတို့နဲနဲလေး လာကူလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိဘူးလား....''

တဖက်က ယောင်းမကိုကိုင်၍ ခါးထောက်ကာ ပြောလာသောသူကြောင့်....

"နေနေ....ကျွန်တော်ပဲသွားကူလိုက်တော့မယ်..... ''

မျက်စဉ်းဘူးလေးယူကာ ထွက်သွားသော ကောင်လေးကြောင့် ထဖို့ပြင်နေတဲ့ သူတို့အားလုံး ပြုံးတုံ့တုံ့နဲ့ ပြန်ထိုင်လိုက်ကြတော့သည်....

မဆိုး....သူတို့နေ့ရက်တွေက ထိုကောင်လေးရှိနေသ၍ ဘာမှမပင်ပန်းပါ....

"Jin hyung....''

Apronလေးဝတ်ကာ သူ့ဘေးလာရပ်သူကြောင့် Seokjinပြုံးလိုက်သည်....

"Yoonie ကူလုပ်ပေးမှာလား...''

"Omm....''

"Ok....ဒါဆိုဒီခေါက်ဆွဲလေးနယ်ပေး....''

"ဟုတ်....''

ပေးလိုက်တဲ့ ခေါက်ဆွဲပန်းကန်လေးကို ယူကာ သေချာနယ်နေသော ကောင်လေးကြောင့် Seokjin ကျေနပ်သွားကာ လုပ်စရာရှိတာ ဆက်လုပ်နေလိုက်တော့သည်....

.

.

.

"Yoonie....ဒါလေးလာမြည်းကြည့်ဦး...''

"ဟုတ်...''

"ဘယ်လိုလဲ...''

"Wow...ကောင်းလိုက်တာ....jin hyungက ဟင်းချက်တော်သားပဲ... ''

"Omm....omma မသေခင်တုန်းက သင်ပေးခဲ့တာလေ....''

"Omma???''

"Aww...jimin ommaကိုပြောတာ....''

"အာာာာ''

မသိလို့မေးလိုက်တာ မှန်ပေမဲ့...သူ့အဖြစ်က အတိတ်ဟောင်းဒဏ်ရာကို ပြန်ဆွပေးသလို ဖြစ်သွားတာမို့ yoongi ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်တင်လိုက်သည်...

"Ommaက ငါ့ကိုအမြဲဲပြောတယ်....ငါကအကြီးဆုံးမို့ ငါ့ညီလေးတွေကို ဟင်းချက်ကျွေးရအောင် သင်ထားရမယ်တဲ့လေ....ငါငယ်ငယ်က စိတ်ကူးယဉ်ဖူးတယ်....ommaရယ်...ငါတို့ခြောက်ယောက်ရယ်...ပြီးတော့ ommaဗိုက်ထဲက ငါတို့ညီလေးရယ်....အားလုံးအတူတူ ပျော်ပွဲစားထွက်မယ်....ငါကommaနဲ့အတူတူ ဟင်းတွေကူချက်မယ်...အကင်တွေကင်စားကြမယ်ပေါ့....အဟင်း....ငါ့ရဲ့ စိတ်ကူးလေးတွေတောင်မဆုံးသေးဘူး....ကြားလိုက်ရတဲ့ သတင်းက ommaဆုံးပြီတဲ့လေ....''

ပြောရင်းနဲ့ မျက်ရည်တွေ ကျလာသူကြောင့် yoongiထိုလူသား ရင်ခွင်ထဲတိုးကာ တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားပေးလိုက်သည်....

ကျောပြင်ကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်ပေးမိတော့ သူ့ကို ပြန်လည် ဖက်တွယ်လာသူက ရှိုက်ငိုနေပြန်သည်....

"တိတ်ပါ hyungရယ်....hyungကမှ ငိုနေရင် တခြားသူတွေ ပိုဆိုးမှာပေါ့....အထူးသဖြင့် jiminnie hyung....''

နှစ်သိမ့်သည်လဲမဟုတ် ချော့သည်လဲမဟုတ်သော စကားနောက်တွင် ထိုလူသားက သူ့ကို ဖက်ထားရာကခွာကာ....

"ဟုတ်တယ်....ငါငိုနေလို့မဖြစ်ဘူး...ငါ့စိတ်ဓာတ်ပျော့နေလို့မဖြစ်ဘူး....''

မျက်ရည်တွေကို လက်ဖြင့် ပွတ်သုတ်ရင်း ပြောလာသူကြောင့် သူလဲ လက်မထောင်ပြလိုက်ပြီး....

"ဒါမှ kim seokjin ပီသတာ....ကဲ....အားလုံးပြီးပြီဆိုတော့ ထမင်းစားဖို့ သွားခေါ်လိုက်ဦးမယ်နော်...''

"Omm....''

Yoongiလဲ Seokjinကို ပြုံးပြရင်းသာ တခြားသော ငါးယောက်ကိုခေါ်ဖို့ ထွက်လာလိုက်တော့သည်....

******************************

"ထမင်းစားလို့ရပါပြီ.....''

ထမင်းစားခန်းဘက်က ပြေးထွက်လာသူရဲ့ အသံဆာဆာလေးကြောင့် သူတို့လေးယောက်လုံးလဲ sofaမှထကာ....

"Naeeeee''

ထမင်းစားခန်းဆီသို့ အပြေးဝင်လိုက်တော့သည်....

Yoongiကတော့ ကျန်နေသော တယောက်ကိုခေါ်ဖို့ အပေါ်သို့တက်လာလိုက်သည်....

Knock knock

"Hyungnim....ထတော့....ထမင်းစားလို့ရပြီ....ကျွန်တော် ဝင်လာခဲ့မယ်နော်....''

တံခါးလေးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်ဟရင်း အထဲဝင်မိတော့ အိပ်ပျော်နေသော လူသားကို တွေ့လိုက်ရ၏.....

ထိုလူသားနားသို့ သူတိုးကပ်သွားလိုက်ပြီး ပျော့အိအိ ဆံနွယ်တို့ကို သပ်တင်ကာ....

"အမြဲတမ်း ဒီလိုလေး အေးအေးချမ်းချမ်း နေကြရင်ကောင်းမယ်....ကျွန်တော် မရှိတော့တဲ့ တနေ့ကြရင် ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လိုနေခဲ့ကြမလဲ....ဟင်း.....''

Yoongi သက်ပြင်းတချက်ချလိုက်ရင်း နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေတဲ့ လူသားကို မနှိုးရက်တော့တာမို့ အခန်းထဲက တရွေ့ရွေ့နဲ့သာ ထွက်သွားလေတော့သည်....

အိပ်ပျော်နေတဲ့ hoseokကတော့ အိပ်မက်ထဲမှာ ချစ်ရတဲ့ ညီအကိုတွေရယ် yoongiရယ်နဲ့ ပျော်လို့ကောင်းနေတုန်း....

💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜

ကိုယ်restပါပီနော်....နောက်လာမဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ updatedတွေက တော်တော်လေး ကျဲနိုင်ပါတယ်☹....Love you all 💜

💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜

Zawgicode

"Yahh....jungkook....ငါ့buffေတြကုန္ၿပီ.... မင္းက ဟိုေကာင္ေတြ သြားသတ္....အားတိုင္း buffပဲ စားမေနနဲ႕....''

"ဟာ...buffစားမွ ကြၽန္ေတာ့္အေကာင္က မာမွာေပါ့....''

"Yarrrမင္းဟာက tankေလ....ေခြးေကာင္ အေပၚလမ္းသြားလို႔....''

"Tankမဟုတ္ဘူး...Chou...Shitt.....ေသသြားၿပီ...''

"Jungkook....အသုံးမက်တဲ့ ငနဲေကာင္....''

"Hyungေနာ္....လြန္မလာနဲ႕ဗ်....ေခါင္းကပတ္တီးကို အားနာေနလို႔....ဟြန္း....''

"စကားလာမရွည္နဲ႕....မင္းအသုံးမက်ရင္ေတာ့ ေျပာရမွာပဲ....''

ျငင္းခုန္ျပသနာ တက္ေနျကေသာ လူသားႏွစ္ေယာက္ေၾကာင့္ yoongi စိတ္ေလစြာ ေခါင္းခါမိျပန္သည္...

"လုပ္ျပန္ၿပီ...ဒီgameနဲ႕ပဲ ခနခနသတ္ေနၾကတာ....အေပးအယူမွ်ေအာင္ ေဆာ့မွေပါ့....''

"Yoonieရာ...အဲ့ေကာင္လုပ္လို႔ ငါတို႔ခနခန Defeat ျဖစ္ေနတာ....''

"ဟာ....hyung!...."

"ေတာ္ၿပီေတာ္ၿပီ.....ေပး....hyungရဲ႕ဖုန္း....''

လက္ထဲကဖုန္းကို ဆက္ခနဲ ဆြဲလုခံလိုက္ရတာေၾကာင့္ jungkookမွာ အလန့္တၾကား ျပန္ဆြဲယူမိသည္...သို႔ေသာ္လဲ မရ....

"ၾကည့္ထားလိုက္....Min yoongiေဆာ့ျပမယ္....''

"ဟမ္!!!"

Yoongiေဆာ့မည္ဆိုေသာေၾကာင့္ ထိုင္ေနတဲ့ က်န္သုံးေယာက္ပါ သူတို႔နား ကပ္လာေလသည္....

"ဟားဟား....hyungကလဲ hyungပဲ....Chouယူၿပီး ခနခနေသေနတာ....ၾကည့္ဦး အေကာင္သတ္ထားတာ oတဲ့....''

"Yoon....yoonieကလဲ....hyungက Alucardနဲ႕ပဲ ေဆာ့ေနၾက....ခုမွ Chouစေဆာ့တာ....''

"ဟုတ္ပါၿပီ.....''

ဤသို႔ျဖင့္ yoongiလက္ထဲ ဖုန္းေရာက္ၿပီး သကာလမွာေတာ့.....

"HAS SLAIN"

"DOUBLE KILL"

"TRIPLE KILL"

"UNSTOPPABLE"

"GODLIKE"

"WIPED OUT"

"Oh god!....yoonie....မင္းအကုန္သတ္ပစ္တာလား...''

"ဒါေပါ့.... hyungnimကဘာယူထားတာလဲ....''

"ငါက Yi San-shin....''

"အ့ဆို ကြၽန္ေတာ့္ကိုလာကူ....သူတို႔မရွိတုန္းlordကိုသတ္ရမယ္....''

"Ok!"

.

.

.

"Lord has been slain''

"Your Team Called Out Lord''

"KILLING SPREE"

"DOUBLE KILL"

"TRIPLE KILL"

"MANIAC"

"SAVAGE"

"WIPED OUT"

.

.

.

"VICTORY"

"Yayyyy''

"ေအာင့္မေလးးးးး''

Victoryဆိုတဲ့အသံၾကားတာနဲ႕ သူ႕အေပၚခုန္တက္လာေသာ hoseokေၾကာင့္ yoongiမွာ နင့္ခနဲ.....

က်န္တဲ့ေလးေယာက္မွာလဲ ပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖင့္....

"Yoonieေလးနဲ႕မွပဲ Victoryလို႔ ၾကားရေတာ့တယ္....''

"အဟား...gameနိုင္ရင္ေတာ့ မ်က္ႏွာကတမ်ိဳးေနာ္....ဟုတ္ၿပီ...ခုလိုနိုင္ေအာင္ေဆာ့ေပးၿပီးၿပီဆိုေတာ့ ေခါင္းကပတ္တီးလဲရမယ္....ေခါင္းက ခုမွသက္သာခါစရွိေသးတာ....ဖုန္းအရမ္းမသုံးနဲ႕ဦး.... မ်က္စဥ္းခပ္မယ္....ၿပီးရင္ အခန္းထဲသြားၿပီး ခနေမွးေနလိုက္....''

လူႀကီးတေယာက္လို အစစအရာရာ ဂ႐ုစိုက္ေပးေနေသာ ထိုေကာင္ေလးေၾကာင့္ jung hoseokရဲ႕ ဘဝက သာသာယာယာပင္....

"ၾကားပါတယ္ေနာ္....''

"ဟုတ္ကဲ့....ၾကားပါတယ္ဗ်....''

Hoseokရဲ႕ ရိုက်ိဳးစြာ ျပန္ေျဖလာေသာ အေျဖေၾကာင့္ yoongiသေဘာက်စြာျပံဳးရင္း မ်က္စဥ္းဘူးေလးကိုယူလိုက္ၿပီး...

"ကဲ...ေမာ့မယ္....''

ေခါင္းကိုအေပၚေမာ့လိုက္သူအား ေမးရိုးကေနထိန္းကာ မ်က္လုံးေလးေတြထဲသို႔ ေဆးရည္တခ်ိဳ႕ ထည့္ေပးလိုက္သည္....

ထိုအခ်ိန္မွာပဲ မီးဖိုေခ်ာင္က ထြက္လာေသာ jin hyungက......

"Yarr....မင္းတို႔နဲနဲေလး လာကူလုပ္ဖို႔ စိတ္ကူးမရွိဘူးလား....''

တဖက္က ေယာင္းမကိုကိုင္၍ ခါးေထာက္ကာ ေျပာလာေသာသူေၾကာင့္....

"ေနေန....ကြၽန္ေတာ္ပဲသြားကူလိုက္ေတာ့မယ္..... ''

မ်က္စဥ္းဘူးေလးယူကာ ထြက္သြားေသာ ေကာင္ေလးေၾကာင့္ ထဖို႔ျပင္ေနတဲ႔ သူတို႔အားလုံး ၿပဳံးတုံ႕တုံ႕နဲ႕ ျပန္ထိုင္လိုက္ၾကေတာ့သည္....

မဆိုး....သူတို႔ေန႕ရက္ေတြက ထိုေကာင္ေလးရွိေနသ၍ ဘာမွမပင္ပန္းပါ....

"Jin hyung....''

Apronေလးဝတ္ကာ သူ႕ေဘးလာရပ္သူေၾကာင့္ Seokjinျပံဳးလိုက္သည္....

"Yoonie ကူလုပ္ေပးမွာလား...''

"Omm....''

"Ok....ဒါဆိုဒီေခါက္ဆြဲေလးနယ္ေပး....''

"ဟုတ္....''

ေပးလိုက္တဲ့ ေခါက္ဆြဲပန္းကန္ေလးကို ယူကာ ေသခ်ာနယ္ေနေသာ ေကာင္ေလးေၾကာင့္ Seokjin ေက်နပ္သြားကာ လုပ္စရာရွိတာ ဆက္လုပ္ေနလိုက္ေတာ့သည္....

.

.

.

"Yoonie....ဒါေလးလာျမည္းၾကည့္ဦး...''

"ဟုတ္...''

"ဘယ္လိုလဲ...''

"Wow...ေကာင္းလိုက္တာ....jin hyungက ဟင္းခ်က္ေတာ္သားပဲ... ''

"Omm....omma မေသခင္တုန္းက သင္ေပးခဲ့တာေလ....''

"Omma???''

"Aww...jimin ommaကိုေျပာတာ....''

"အာာာာ''

မသိလို႔ေမးလိုက္တာ မွန္ေပမဲ့...သူ႔အျဖစ္က အတိတ္ေဟာင္းဒဏ္ရာကို ျပန္ဆြေပးသလို ျဖစ္သြားတာမို႔ yoongi ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျပစ္တင္လိုက္သည္...

"Ommaက ငါ့ကိုအၿမဲဲေျပာတယ္....ငါကအႀကီးဆုံးမို႔ ငါ့ညီေလးေတြကို ဟင္းခ်က္ေကြၽးရေအာင္ သင္ထားရမယ္တဲ့ေလ....ငါငယ္ငယ္က စိတ္ကူးယဥ္ဖူးတယ္....ommaရယ္...ငါတို႔ေျခာက္ေယာက္ရယ္...ၿပီးေတာ့ ommaဗိုက္ထဲက ငါတို႔ညီေလးရယ္....အားလုံးအတူတူ ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္မယ္....ငါကommaနဲ႕အတူတူ ဟင္းေတြကူခ်က္မယ္...အကင္ေတြကင္စားၾကမယ္ေပါ့....အဟင္း....ငါ့ရဲ႕ စိတ္ကူးေလးေတြေတာင္မဆုံးေသးဘူး....ၾကားလိုက္ရတဲ့ သတင္းက ommaဆုံးၿပီတဲ့ေလ....''

ေျပာရင္းနဲ႕ မ်က္ရည္ေတြ က်လာသူေၾကာင့္ yoongiထိုလူသား ရင္ခြင္ထဲတိုးကာ တင္းက်ပ္စြာ ဖက္ထားေပးလိုက္သည္....

ေက်ာျပင္ကို ခပ္ဖြဖြ ပုတ္ေပးမိေတာ့ သူ႕ကို ျပန္လည္ ဖက္တြယ္လာသူက ရွိုက္ငိုေနျပန္သည္....

"တိတ္ပါ hyungရယ္....hyungကမွ ငိုေနရင္ တျခားသူေတြ ပိုဆိုးမွာေပါ့....အထူးသျဖင့္ jiminnie hyung....''

ႏွစ္သိမ့္သည္လဲမဟုတ္ ေခ်ာ့သည္လဲမဟုတ္ေသာ စကားေနာက္တြင္ ထိုလူသားက သူ႕ကို ဖက္ထားရာကခြာကာ....

"ဟုတ္တယ္....ငါငိုေနလို႔မျဖစ္ဘူး...ငါ့စိတ္ဓာတ္ေပ်ာ့ေနလို႔မျဖစ္ဘူး....''

မ်က္ရည္ေတြကို လက္ျဖင့္ ပြတ္သုတ္ရင္း ေျပာလာသူေၾကာင့္ သူလဲ လက္မေထာင္ျပလိုက္ၿပီး....

"ဒါမွ kim seokjin ပီသတာ....ကဲ....အားလုံးၿပီးၿပီဆိုေတာ့ ထမင္းစားဖို႔ သြားေခၚလိုက္ဦးမယ္ေနာ္...''

"Omm....''

Yoongiလဲ Seokjinကို ၿပဳံးျပရင္းသာ တျခားေသာ ငါးေယာက္ကိုေခၚဖို႔ ထြက္လာလိုက္ေတာ့သည္....

******************************

"ထမင္းစားလို႔ရပါၿပီ.....''

ထမင္းစားခန္းဘက္က ေျပးထြက္လာသူရဲ႕ အသံဆာဆာေလးေၾကာင့္ သူတို႔ေလးေယာက္လုံးလဲ sofaမွထကာ....

"Naeeeee''

ထမင္းစားခန္းဆီသို႔ အေျပးဝင္လိုက္ေတာ့သည္....

Yoongiကေတာ့ က်န္ေနေသာ တေယာက္ကိုေခၚဖို႔ အေပၚသို႔တက္လာလိုက္သည္....

Knock knock

"Hyungnim....ထေတာ့....ထမင္းစားလို႔ရၿပီ....ကြၽန္ေတာ္ ဝင္လာခဲ့မယ္ေနာ္....''

တံခါးေလးကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ဖြင့္ဟရင္း အထဲဝင္မိေတာ့ အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ လူသားကို ေတြ႔လိုက္ရ၏.....

ထိုလူသားနားသို႔ သူတိုးကပ္သြားလိုက္ၿပီး ေပ်ာ့အိအိ ဆံႏြယ္တို႔ကို သပ္တင္ကာ....

"အၿမဲတမ္း ဒီလိုေလး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနၾကရင္ေကာင္းမယ္....ကြၽန္ေတာ္ မရွိေတာ့တဲ့ တေန႕ၾကရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ ဘယ္လိုေနခဲ့ၾကမလဲ....ဟင္း.....''

Yoongi သက္ျပင္းတခ်က္ခ်လိဳက္ရင္း ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ လူသားကို မႏွိုးရက္ေတာ့တာမို႔ အခန္းထဲက တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕နဲ႕သာ ထြက္သြားေလေတာ့သည္....

အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ hoseokကေတာ့ အိပ္မက္ထဲမွာ ခ်စ္ရတဲ့ ညီအကိုေတြရယ္ yoongiရယ္နဲ႕ ေပ်ာ္လို႔ေကာင္းေနတုန္း....

💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜

ကိုယ္restပါပီေနာ္....ေနာက္လာမဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕ updatedေတြက ေတာ္ေတာ္ေလး က်ဲနိုင္ပါတယ္☹....Love you all 💜

💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜