《Our Bad Baby(Season-1 Completed)》💜 FINAL 💜
Advertisement
Unicode
ရှေ့ကစောင့်နေတဲ့ လူသားခြောက်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး သူ့ရင်တွေက အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ ခုန်ပေါက်နေရဲ့....
ကြည့်နေတဲ့ လူတွေများတာကြောင့် ခုပဲဒီကနေ ထွက်ပြေးချင်သလိုလို....
အင်း....ထွက်ပြေးလဲ အလွတ်မပေးမဲ့အတူတူ မထူးဇာတ်ခင်းပြီး ခမ်းမအလယ်က ကော်ဇော်အနီပေါ် ဆက်လျှောက်ရုံသာ....
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလက်ထပ်ပွဲကြီး မြန်မြန်အောင်မြင်ဖို့သာ သူဆုတောင်းနေမိသည်....
မဟုတ်လျှင် ဒီလူတွေ ဘာထပ်လွဲနေဦးမယ်မသိ....
အဲ...အဆင်တော့ပြေနေသည်....လက်စွပ်မလဲခင်အချိန်ထိပေါ့....
ရှေ့ကလူသားခြောက်ယောက်ရဲ့ လက်များဝယ် သူစွပ်ပေးလိုက်သော ပလတ်တီနမ်ကွင်းများက လှပစွာ နေရာယူထားပေမဲ့....
သူ့အလှည့်အရောက်မှာတော့....
"ဟေ့ရောင်....ငါဝတ်ပေးမှာ....''
Namjoonရဲ့လက်ထဲက တခုတည်းသော လက်စွပ်လေးကို ဆွဲလုလိုက်သောjin....
"မရဘူး...ကျွန်တော်ပဲ ဝတ်ပေးမယ်...''
ဤအခါ ဝင်ဆွဲသူက.....
"Hoseok hyung!....ကျွန်တော်ကအငယ်လေ....ကျွန်တော် ဝတ်ပေးမယ်..... ''
ဤသို့ဖြင့် သူ့အတွက်ဆိုသည့် လက်စွပ်လေးက ဟိုလူ့လက်ထဲရောက်လိုက် ဒီလူ့လက်ထဲရောက်လိုက်နဲ့ သူ့မှာလဲ ဟိုကြည့်ဒီကြည့်ဖြစ်နေရသည်....
တခြားသူတွေကလဲ ခပ်ကြိတ်ကြိတ်ရယ်နေကြ၏....
"ခန!!!"
သူအော်လိုက်တော့ ချက်ခြင်းရပ်သွားသော လှုပ်ရှားမှုများ....
"ပေး....ကျွန်တော့်ဘာသာဝတ်မယ်....မဟုတ်လဲ...hyungတို့ ခြောက်ယောက်လုံးလက်နဲ့ ထိပြီးသားပဲဟာ....''
ထိုအခါမှ ကျေနပ်သွားသူ အပေါင်းတို့က နောက်တဆင့် ရောက်ပြန်တော့ တစခန်းထပြန်သည်....
"အကြင်နာပေးနိုင်ပါပြိီိ....''
"Jin hyung!...ကျွန်တော်အရင်နမ်းမှာ....''
"ငါကအကြီး....ငါအရင်နမ်းမှာ....''
"မရပါဘူး....kim taehyungလေးက အငယ်ဆိုတော့ kim taehyungလေးပဲ အရင်နမ်းလိုက်မယ်နော်....''
"Yarr....ကြီးတာတွေ ငယ်တာတွေ လာမပြောနဲ့...ငါအရင်နမ်းမှာ....''
"Park jimin!....''
"ဘာဖြစ်လဲ!....."
ရှေ့ကငြင်းနေတဲ့ လူသားတွေကြောင့် yoongi စိတ်ပျက်လက်ပျက်သာ သက်ပြင်းချမိတော့သည်....
သွားပြီ min yoongi.....ညရောက်ရင်တော့ မင်းဘဝ မတွေးရဲစရာပဲ.....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"အပေါ်ထပ်မှာ အခန်းခြောက်ခန်းရှိတယ်....အဲ့တခန်းစီမှာ hyungတို့နေလိုက်....''
"ဟင်....yoonieကရော....''
"ကျွန်တော်က အောက်ထပ်က တခန်းသက်သက်မှာ ခနနားလိုက်ဦးမယ်..''
"ဒါ...ဒါဆို အတူတူမအိပ်ရဘူးပေါ့....''
"ညရောက်ရင် သိလိမ့်မယ်...ခုမှ နှစ်နာရီပဲ ရှိသေးတာကို...လောလောဆယ် အရမ်းပင်ပန်းနေလို့....ခနနားပါရစေဦး....''
ခေါင်းကိုဟိုစောင်းဒီစောင်းနဲ့ ဇတ်ချိုးသလိုလုပ်ပြီး အခန်းထဲဝင်သွားသော ကောင်လေးကိုကြည့်ရင်း နှမြောတသနဲ့ ကျန်နေခဲ့သူတို့မှာ မျက်နှာတို့ကိုမဲ့ထားလျက်....
အင်းလေ...ညရောက်ရင် သိရမှာပဲမို့လား....
.
.
.
.
.
.
.
.
Jungkook ကုတင်ဘေးမှာ ဟိုလျှောက်လိုက် ဒီလျှောက်လိုက်လုပ်ရင်း လက်အချင်းချင်းကို ပွတ်နေမိသည်....
မင်္ဂလာဦးညဆိုသည့် အတွေးက သူ့စိတ်ကို အဆုံးစွန်ထိ လှုပ်ရှားစေရဲ့....ပြီးတော့ ကောင်ငယ်လေးက ခြောက်ယောက်ထဲမှာ တယောက်ကိုသာ ရွေးမည်လေ....
Knock knock
တွေးရင်းငေးရင်း အခန်းတံခါးခေါက်သံကြောင့် jungkookရင်တွေ ဒုန်းခနဲ ဒိုင်းခနဲ....
ဧကန္တ ကောင်ငယ်လေးက သူ့ကို ရွေးလိုက်တာလား....
"သခင်လေး.....''
ငင့်....
အပြင်ကထွက်လာတဲ့ maidဆီက အသံကြောင့် အစောက ပျော်နေတဲ့ စိတ်အစဉ်တောင် ပျက်စီးသွားရသည်....
ဒီတယောက်တော့ အလုပ်ဖြုတ်ပစ်ဦးမှ....
"ဘာလဲ!....."
အခန်းတံခါးကို ဖွင့်ရင်း မကျေမနပ်မေးကာ ဘေးကိုကြည့်မိတော့ သူ့လိုပဲ အခန်းထဲက ခုမှ ထွက်လာကြပုံရတဲ့ လူသားတွေ....
မကြာလိုက်....ရှေ့မှ maidက အိပ်ကပ်ထဲက စာရွက်တခုကိုထုတ်ကာ....
"အဟမ်း....ကျွန်တော့်နာမည် min yoongi.....hyungတို့ရဲ့သာယာလှပတဲ့ ညချမ်းအချိန်အခါလေးကို မဖျက်ဆီးလိုတာမို့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် အိပ်စက်ကြပါ...ကျွန်တော်လဲ အခုဆို အခန်းထဲမှာ အိပ်မောကျနေပြီမို့ လာမနှောင့်ယှက်ဖို့ ကြိုတင်သတိပေးပါရစေ....တခုတည်းသော အခန်းသော့ကလဲ ကျွန်တော့်ဆီမှာပဲ ရှိတာကြောင့် hyungတို့ဘယ်လိုရှာရှာ တွေ့မှာမဟုတ်ပါဘူး....ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ နေ့လေးဖြစ်ပါစေ....ဆန္ဒမှန်ဖြင့် ဆုမွန်ခြွေရင်း ပုံ min yoon gi.....''
စာကို ဆုံးအောင်ဖတ်ပြီးသွားသည်နှင့် သူတို့ကို အရိုအသေပေးကာ ထွက်သွားသောmaidကိုကြည့်ရင်း စိတ်ညစ်ပြီး လိပ်ဖြစ်စွာနဲ့သာ နံရံကိုမှိီချလိုက်ရတော့သည်....
ပျော်ရွှင်စရာနေ့လေးပါတဲ့လား.....သိပ်ကို ပြောရက်လွန်းတဲ့ ကောင်လေးပါပဲ....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"Yoonie!!!အဲ့အထိမသွားနဲ့!!!ရေနက်တယ်!!!"
မင်္ဂလာဆောင်ပြီး နောက်ရက် ဟန်းနီးမွန်းခရီးအဖြစ် သူတို့ပင်လယ်ဘက်ကို သွားဖြစ်ခဲ့ကြသည်...
ယခုလဲ ပင်လယ်ထဲကိုဆင်းပြီး ရေဆော့နေသူလေးက တဖြည်းဖြည်း ရှေ့ကိုတိုးတိုးသွားတာမို့ သူတို့မှာ စိုးရိမ်တကြီး လှမ်းသတိပေးရသေးသည်....
"ဟာ!!!....yoonie!!!"
Hoseokရဲ့ အလန့်တကြား အော်သံကြောင့် သူတို့လှည့်ကြည့်မိတော့ ပင်လယ်ထဲမှာ ရုန့်ရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေသော ကလေးငယ်....
"Yoonie!!!"
သူတို့အပြေးသွားဆယ်ပြီး သောင်ပြင်ပေါ်ကို ရောက်တာနဲ့ မေ့မြောနေသူလေးကို နှိုးဖို့ကြိုးစားရတော့သည်....
"Yoonie!....အဲ့လိုမလုပ်ပါနဲ့....ထပါဦးကွာ....''
ပြောလဲပြော လက်ကလဲ ထိုကောင်လေးရင်အစုံကို ဖိနှိပ်ရင်း ပါးစပ်အတွင်းသို့ လေဖြင့်မှုတ်ပါသော်လဲ တုတ်တုတ်မှ လှုပ်မလာပါသော ကလေးငယ်....
ဘေးကကြည့်နေတဲ့ ငါးယောက်မှာလဲ မျက်ရည်တွေကျနေပြီဖြစ်သလို...
Advertisement
ဆက်တိုက််ကြိုးစားနေရှာတဲ့ Jinမှာလဲ ရေရော ချွေးရော မျက်ရည်တွေပါ ရောနေပြီဖြစ်သည်....
အချိန်အတော်ကြာထိ လုပ်ယူနေခဲ့ပေမဲ့ နဲနဲလေးတောင် လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့တဲ့ ကိုယ်ငယ်ကိုကြည့်ရင်း jin ခြေကုန်လက်ပန်းကျစွာ ထိုင်ချလိုက်မိတော့သည်....
"ဟင့်အင်း...အဲ့...အဲ့လိုမဖြစ်ရဘူးလေ....ကိုယ်တို့...ကိုယ်တို့ရဲ့ဘဝလေးက ခုမှစမလို့ရှိသေးတာကို အဲ့လိုမလုပ်ပါနဲ့လားကလေးရယ်....''
အားလုံး ကိုယ်စီကိုယ်စီ ငိုကြွေးနေမိသည်....
အေးစက်စက် သဲသောင်ပြင်ပေါ်မှာ သူတို့ခြောက်ယောက် ငိုသံနဲ့ လဲလျောင်းနေတဲ့ ခန္ဓာတခုသာ ရှိနေခဲ့၏......
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"ဘွား.....''
"အမေ့!!!"
ရုတ်တရက်ကြီး လဲနေရာမှထကာ ခြောက်လိုက်သူကြောင့် သူတို့မှာ နောက်ပြန်ကျရသည့်အထိပင်....
"ခ်ခ်....ဒီလူကြီးတွေ အညာမိသွားပြီ.....''
"Yahhhh..... Yoonieeeeee''
ပြေးထွက်သွားတဲ့ ကောင်ငယ်လေးနောက်ကို သူတို့အပြေးလိုက်မိသည်....
"အား...အတင်းကြီး မဖတ်နဲ့လေလို့!!!"
သူတို့ခြောက်ယောက်ရဲ့ ဖတ်တွယ်မှုကြားထဲမှာ ညှပ်စိလေးထွက်လာတဲ့ အသံသေးသေးတခု....
ထို့နောက် သူတို့ရဲ့ ရယ်သံများ....ကျောက်တုံးတို့ကို ရိုက်ခတ်နေတဲ့ လှိုင်းပုတ်သံများနဲ့အတူ သူတို့ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုက ပြန်လည်အသက်ဝင်လာခဲ့သည်....
ထိုကလေးငယ်သည် သူတို့ကို ရယ်အောင်လဲ လုပ်နိုင်သလို ငိုအောင်လဲ ပြုစားနိုင်၏.....
တကယ်ကို သိပ်ဆိုးလွန်းတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကလေးဆိုးလေးပါပဲ.....
THE END💜💜💜💜💜💜💜💜💜
min yoongiရဲ့ first nightကိုတော့ ဟောဒီက သာသာလေးမှ သိမ်းပိုက်သွားပါကြောင်း😂😂😂......နောက်တာနောက်တာ....ခေါင်းမိုးမလုံလို့ ခဲနဲ့တော့ မထုကြနဲ့ဦး.....
ကဲ...ကိုယ့်ရဲ့ficလေးကို အဆုံးထိ ဖတ်ပေးသူအပေါင်းအား ကျေးဇူးအများကြီးအများကြီး အဆုံးမရှိတင်ပါတယ်နော်....လိုအပ်ချက်တွေ ရှိနေတာတောင် အချိန်ယူပြီး နောက်ဆုံးထိ ကိုယ်နဲ့အတူ လိုက်ပါစီးမြောပေးလို့် အရမ်းကို ပျော်နေရပါတယ်.....ဒီficလေးကို ကိုယ်က Funအတွက်ပဲ ရည်ရွယ်တာမို့ Ratedမပါတာတော့ နားလည်ပေးစေချင်ပါတယ်....ဖတ်ပေးတဲ့သူလေးတွေရော voteပေးတဲ့သူလေးတွေရော RLထဲ ထည့်ပေးတဲ့ သူလေးတွေရော Followပေးတဲ့ သူလေးတွေ အားလုံးအားလုံးကို ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်လို့ ပြောကြားရင်း ကိုယ့်ရဲ့ Our Bad Babeဆိုတဲ့ Ficလေးကနေ နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်...bye bye...Love you all💜
💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜
Zawgicode
ေ႐ွ႕ကေစာင့္ေနတဲ့ လူသားေျခာက္ေယာက္ကို ၾကည့္ၿပီး သူ႔ရင္ေတြက အထိန္းအကြပ္မဲ့စြာ ခုန္ေပါက္ေနရဲ႕....
ျကည့္ေနတဲ့ လူေတြမ်ားတာေၾကာင့္ ခုပဲဒီကေန ထြက္ေျပးခ်င္သလိုလို....
အင္း....ထြက္ေျပးလဲ အလြတ္မေပးမဲ့အတူတူ မထူးဇာတ္ခင္းၿပီး ခမ္းမအလယ္က ေကာ္ေဇာ္အနီေပၚ ဆက္ေလွ်ာက္ရံုသာ....
ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီလက္ထပ္ပြဲႀကီး ျမန္ျမန္ေအာင္ျမင္ဖို႔သာ သူဆုေတာင္းေနမိသည္....
မဟုတ္လ်ွင္ ဒီလူေတြ ဘာထပ္လြဲေနဦးမယ္မသိ....
အဲ...အဆင္ေတာ့ေျပေနသည္....လက္စြပ္မလဲခင္အခ်ိန္ထိေပါ့....
ေ႐ွ႕ကလူသားေျခာက္ေယာက္ရဲ႕ လက္မ်ားဝယ္ သူစြပ္ေပးလိုက္ေသာ ပလတ္တီနမ္ကြင္းမ်ားက လွပစြာ ေနရာယူထားေပမဲ့....
သူ႔အလွည့္အေရာက္မွာေတာ့....
"ေဟ့ေရာင္....ငါဝတ္ေပးမွာ....''
Namjoonရဲ႕လက္ထဲက တခုတည္းေသာ လက္စြပ္ေလးကို ဆြဲလုလိုက္ေသာjin....
"မရဘူး...ကြၽန္ေတာ္ပဲ ဝတ္ေပးမယ္...''
ဤအခါ ဝင္ဆြဲသူက.....
"Hoseok hyung!....ကြၽန္ေတာ္ကအငယ္ေလ....ကြၽန္ေတာ္ ဝတ္ေပးမယ္..... ''
ဤသို႔ျဖင့္ သူ႔အတြက္ဆိုသည့္ လက္စြပ္ေလးက ဟိုလူ႔လက္ထဲေရာက္လိုက္ ဒီလူ႔လက္ထဲေရာက္လိုက္နဲ႔ သူ႔မွာလဲ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ျဖစ္ေနရသည္....
တျခားသူေတြကလဲ ခပ္ႀကိတ္ႀကိတ္ရယ္ေနၾက၏....
"ခန!!!"
သူေအာ္လိုက္ေတာ့ ခ်က္ျခင္းရပ္သြားေသာ လႈပ္႐ွားမႈမ်ား....
"ေပး....ကြၽန္ေတာ့္ဘာသာဝတ္မယ္....မဟုတ္လဲ...hyungတို႔ ေျခာက္ေယာက္လံုးလက္နဲ႔ ထိၿပီးသားပဲဟာ....''
ထိုအခါမွ ေက်နပ္သြားသူ အေပါင္းတို႔က ေနာက္တဆင့္ ေရာက္ျပန္ေတာ့ တစခန္းထျပန္သည္....
"အၾကင္နာေပးႏိုင္ပါၿပိီိ....''
"Jin hyung!...ကြၽန္ေတာ္အရင္နမ္းမွာ....''
"ငါကအႀကီး....ငါအရင္နမ္းမွာ....''
"မရပါဘူး....kim taehyungေလးက အငယ္ဆိုေတာ့ kim taehyungေလးပဲ အရင္နမ္းလိုက္မယ္ေနာ္....''
"Yarr....ႀကီးတာေတြ ငယ္တာေတြ လာမေျပာနဲ႔...ငါအရင္နမ္းမွာ....''
"Park jimin!....''
"ဘာျဖစ္လဲ!....."
ေ႐ွ႕ကျငင္းေနတဲ့ လူသားေတြေၾကာင့္ yoongi စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္သာ သက္ျပင္းခ်မိေတာ့သည္....
သြားၿပီ min yoongi.....ညေရာက္ရင္ေတာ့ မင္းဘဝ မေတြးရဲစရာပဲ.....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"အေပၚထပ္မွာ အခန္းေျခာက္ခန္း႐ွိတယ္....အဲ့တခန္းစီမွာ hyungတို႔ေနလိုက္....''
"ဟင္....yoonieကေရာ....''
"ကြၽန္ေတာ္က ေအာက္ထပ္က တခန္းသက္သက္မွာ ခနနားလိုက္ဦးမယ္..''
"ဒါ...ဒါဆို အတူတူမအိပ္ရဘူးေပါ့....''
"ညေရာက္ရင္ သိလိမ့္မယ္...ခုမွ ႏွစ္နာရီပဲ ႐ွိေသးတာကို...ေလာေလာဆယ္ အရမ္းပင္ပန္းေနလို႔....ခနနားပါရေစဦး....''
ေခါင္းကိုဟိုေစာင္းဒီေစာင္းနဲ႔ ဇတ္ခ်ိဳးသလိုလုပ္ၿပီး အခန္းထဲဝင္သြားေသာ ေကာင္ေလးကိုၾကည့္ရင္း ႏွေျမာတသနဲ႔ က်န္ေနခဲ့သူတို႔မွာ မ်က္ႏွာတို႔ကိုမဲ့ထားလ်က္....
အင္းေလ...ညေရာက္ရင္ သိရမွာပဲမို႔လား....
.
.
.
.
.
.
.
.
Jungkook ကုတင္ေဘးမွာ ဟိုေလ်ွာက္လိုက္ ဒီေလ်ွာက္လိုက္လုပ္ရင္း လက္အခ်င္းခ်င္းကို ပြတ္ေနမိသည္....
မဂၤလာဦးညဆိုသည့္ အေတြးက သူ႔စိတ္ကို အဆံုးစြန္ထိ လႈပ္႐ွားေစရဲ႕....ၿပီးေတာ့ ေကာင္ငယ္ေလးက ေျခာက္ေယာက္ထဲမွာ တေယာက္ကိုသာ ေရြးမည္ေလ....
Advertisement
Knock knock
ေတြးရင္းေငးရင္း အခန္းတံခါးေခါက္သံေၾကာင့္ jungkookရင္ေတြ ဒုန္းခနဲ ဒိုင္းခနဲ....
ဧကႏၱ ေကာင္ငယ္ေလးက သူ႔ကို ေရြးလိုက္တာလား....
"သခင္ေလး.....''
ငင့္....
အျပင္ကထြက္လာတဲ့ maidဆီက အသံေၾကာင့္ အေစာက ေပ်ာ္ေနတဲ့ စိတ္အစဥ္ေတာင္ ပ်က္စီးသြားရသည္....
ဒီတေယာက္ေတာ့ အလုပ္ျဖဳတ္ပစ္ဦးမွ....
"ဘာလဲ!....."
အခန္းတံခါးကို ဖြင့္ရင္း မေက်မနပ္ေမးကာ ေဘးကိုၾကည့္မိေတာ့ သူ႔လိုပဲ အခန္းထဲက ခုမွ ထြက္လာၾကပံုရတဲ့ လူသားေတြ....
မၾကာလိုက္....ေ႐ွ႕မွ maidက အိပ္ကပ္ထဲက စာရြက္တခုကိုထုတ္ကာ....
"အဟမ္း....ကြၽန္ေတာ့္နာမည္ min yoongi.....hyungတို႔ရဲ႕သာယာလွပတဲ့ ညခ်မ္းအခ်ိန္အခါေလးကို မဖ်က္ဆီးလိုတာမို႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အိပ္စက္ၾကပါ...ကြၽန္ေတာ္လဲ အခုဆို အခန္းထဲမွာ အိပ္ေမာက်ေနၿပီမို႔ လာမေႏွာင့္ယွက္ဖို႔ ႀကိဳတင္သတိေပးပါရေစ....တခုတည္းေသာ အခန္းေသာ့ကလဲ ကြၽန္ေတာ့္ဆီမွာပဲ ႐ွိတာေၾကာင့္ hyungတို႔ဘယ္လို႐ွာ႐ွာ ေတြ႔မွာမဟုတ္ပါဘူး....ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ့ ေန႔ေလးျဖစ္ပါေစ....ဆႏၵမွန္ျဖင့္ ဆုမြန္ေႁခြရင္း ပံု min yoon gi.....''
စာကို ဆံုးေအာင္ဖတ္ၿပီးသြားသည္ႏွင့္ သူတို႔ကို အ႐ိုအေသေပးကာ ထြက္သြားေသာmaidကိုၾကည့္ရင္း စိတ္ညစ္ျပီး လိပ္ျဖစ္စြာနဲ႔သာ နံရံကိုမွိီခ်လိုက္ရေတာ့သည္....
ေပ်ာ္ရႊင္စရာေန႔ေလးပါတဲ့လား.....သိပ္ကို ေျပာရက္လြန္းတဲ့ ေကာင္ေလးပါပဲ....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"Yoonie!!!အဲ့အထိမသြားနဲ႔!!!ေရနက္တယ္!!!"
မဂၤလာေဆာင္ၿပီး ေနာက္ရက္ ဟန္းနီးမြန္းခရီးအျဖစ္ သူတို႔ပင္လယ္ဘက္ကို သြားျဖစ္ခဲ့ၾကသည္...
ယခုလဲ ပင္လယ္ထဲကိုဆင္းၿပီး ေရေဆာ့ေနသူေလးက တျဖည္းျဖည္း ေ႐ွ႕ကိုတိုးတိုးသြားတာမို႔ သူတို႔မွာ စိုးရိမ္တႀကီး လွမ္းသတိေပးရေသးသည္....
"ဟာ!!!....yoonie!!!"
Hoseokရဲ႕ အလန္႔တၾကား ေအာ္သံေၾကာင့္ သူတို႔လွည့္ၾကည့္မိေတာ့ ပင္လယ္ထဲမွာ ႐ုန္႔ရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္ေနေသာ ကေလးငယ္....
"Yoonie!!!"
သူတို႔အေျပးသြားဆယ္ၿပီး ေသာင္ျပင္ေပၚကို ေရာက္တာနဲ႔ ေမ့ေျမာေနသူေလးကို ႏိႈးဖို႔ႀကိဳးစားရေတာ့သည္....
"Yoonie!....အဲ့လိုမလုပ္ပါနဲ႔....ထပါဦးကြာ....''
ေျပာလဲေျပာ လက္ကလဲ ထိုေကာင္ေလးရင္အစံုကို ဖိႏွိပ္ရင္း ပါးစပ္အတြင္းသို႔ ေလျဖင့္မႈတ္ပါေသာ္လဲ တုတ္တုတ္မွ လႈပ္မလာပါေသာ ကေလးငယ္....
ေဘးကၾကည့္ေနတဲ့ ငါးေယာက္မွာလဲ မ်က္ရည္ေတြက်ေနၿပီျဖစ္သလို...
ဆက္တိုက္္ႀကိဳးစားေန႐ွာတဲ့ Jinမွာလဲ ေရေရာ ေခြၽးေရာ မ်က္ရည္ေတြပါ ေရာေနၿပီျဖစ္သည္....
အခ်ိန္အေတာ္ၾကာထိ လုပ္ယူေနခဲ့ေပမဲ့ နဲနဲေလးေတာင္ လႈပ္႐ွားမႈမ႐ွိေတာ့တဲ့ ကိုယ္ငယ္ကိုၾကည့္ရင္း jin ေျခကုန္လက္ပန္းက်စြာ ထိုင္ခ်လိုက္မိေတာ့သည္....
"ဟင့္အင္း...အဲ့...အဲ့လိုမျဖစ္ရဘူးေလ....ကိုယ္တို႔...ကိုယ္တို႔ရဲ႕ဘဝေလးက ခုမွစမလို႔႐ွိေသးတာကို အဲ့လိုမလုပ္ပါနဲ႔လားကေလးရယ္....''
အားလံုး ကိုယ္စီကုိုယ္စီ ငိုေႂကြးေနမိသည္....
ေအးစက္စက္ သဲေသာင္ျပင္ေပၚမွာ သူတို႔ေျခာက္ေယာက္ ငိုသံနဲ႔ လဲေလ်ာင္းေနတဲ့ ခႏၶာတခုသာ ႐ွိေနခဲ့၏......
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"ဘြား.....''
"အေမ့!!!"
႐ုတ္တရက္ႀကီး လဲေနရာမွထကာ ေျခာက္လိုက္သူေၾကာင့္ သူတို႔မွာ ေနာက္ျပန္က်ရသည့္အထိပင္....
"ခ္ခ္....ဒီလူႀကီးေတြ အညာမိသြားၿပီ.....''
"Yahhhh..... Yoonieeeeee''
ေျပးထြက္သြားတဲ့ ေကာင္ငယ္ေလးေနာက္ကို သူတို႔အေျပးလိုက္မိသည္....
"အား...အတင္းႀကီး မဖတ္နဲ႔ေလလို႔!!!"
သူတို႔ေျခာက္ေယာက္ရဲ႕ ဖတ္တြယ္မႈၾကားထဲမွာ ညႇပ္စိေလးထြက္လာတဲ့ အသံေသးေသးတခု....
ထို႔ေနာက္ သူတို႔ရဲ႕ ရယ္သံမ်ား....ေက်ာက္တံုးတို႔ကို ႐ိုက္ခတ္ေနတဲ့ လိႈင္းပုတ္သံမ်ားနဲ႔အတူ သူတို႔ရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈက ျပန္လည္အသက္ဝင္လာခဲ့သည္....
ထိုကေလးငယ္သည္ သူတို႔ကို ရယ္ေအာင္လဲ လုပ္ႏိုင္သလို ငိုေအာင္လဲ ျပဳစားႏိုင္၏.....
တကယ္ကို သိပ္ဆိုးလြန္းတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ကေလးဆိုးေလးပါပဲ.....
THE END💜💜💜💜💜💜💜💜💜
min yoongiရဲ႕ first nightကိုေတာ့ ေဟာဒီက သာသာေလးမွ သိမ္းပိုက္သြားပါေၾကာင္း😂😂😂......ေနာက္တာေနာက္တာ....ေခါင္းမိုးမလံုလို႔ ခဲနဲ႔ေတာ့ မထုၾကနဲ႔ဦး.....
ကဲ...ကိုယ့္ရဲ႕ficေလးကို အဆံုးထိ ဖတ္ေပးသူအေပါင္းအား ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးအမ်ားျကီး အဆံုးမ႐ိွတင္ပါတယ္ေနာ္....လိုအပ္ခ်က္ေတြ ႐ွိေနတာေတာင္ အခ်ိန္ယူၿပီး ေနာက္ဆံုးထိ ကိုယ္နဲ႔အတူ လိုက္ပါစီးေျမာေပးလို္႔ အရမ္းကို ေပ်ာ္ေနရပါတယ္.....ဒီficေလးကို ကိုယ္က Funအတြက္ပဲ ရည္ရြယ္တာမို႔ Ratedမပါတာေတာ့ နားလည္ေပးေစခ်င္ပါတယ္....ဖတ္ေပးတဲ့သူေလးေတြေရာ voteေပးတဲ့သူေလးေတြေရာ RLထဲ ထည့္ေပးတဲ့ သူေလးေတြေရာ Followေပးတဲ့ သူေလးေတြ အားလံုးအားလံုးကို ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္လို႔ ေျပာၾကားရင္း ကိုယ့္ရဲ႕ Our Bad Babeဆိုတဲ့ Ficေလးကေန ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္...bye bye...Love you all💜
💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜
Advertisement
- In Serial121 Chapters
Re:Paranoia!
Asylums. Narcotics. Forbidden love. And a whole bunch of mad hatters ready to plunge the world's magical underbelly into unrepairable mayhem. Fortunately, nothing is ever too hard with a system backing you up—especially when your moral values are skewed, and the only enemy standing in your way to the top is time. [WARNING: This novel will contain incest and yandere harem] Discord -> https://discord.gg/mkaJpcaQQ2
8 156 - In Serial335 Chapters
I am the Monarch
Roan ran away 20 years ago from his rural village in the aim of becoming a Great General. However, all he got 20 years later was just a handful of money and the lowly position of squad commander of the First Legion’s.In the end, he became a cold corpse in the battlefield… but somehow, he came back in the past.“Alright. This time, I won’t become a Great General but a Monarch.”His previous life’s aim was becoming a Great General, but, he only became a spearman squad commander.This time, his life’s aim is becoming the Monarch.“Then I guess I’d become at least a General, right?”Roan, who remembers 20 years of his future, now starts his unstoppable march.Thank you for reading updated I am the Monarch novel @ReadWebNovels.net
8 758 - In Serial13 Chapters
Lost Stories: Green Knight
From brat to knight to Green Knight to Headmaster, Gawain has lived a very interesting life, which for the first time is now documented. This is the memoir's of Gawain Orkney, the greatest of knights to take the name 'green' and his rise to greatness. From fighting a giant of earth, to facing off against the armies of undead amidst the Red Moon to facing the Stag-horned Knight. Each posing a challenge for him to mature and over come. This is the tale of Sir Gawain Orkney, the Green Knight. This is a standalone prequel to the events of Knights of Avalon: Honor. Avaliable on Amazon.
8 115 - In Serial8 Chapters
Astelta
I'm fully aware of who I am.. aware-that I am the person who I thought I was. Being in a place- I know nothing at all. There were a lot of things I wasn't able to understand from here, but despite all of that- everything seemed natural and strangely familiar to me. As if someone inside influencing me...but who is he?
8 137 - In Serial131 Chapters
Stardust Universe
Set in an alternative world where magic and modern soceity coexist. Infinitum Energy became the main source of energy to most things in this world. This energy can be found anywhere but especially on many of these people. They call these people, wizards. Besides having the basics of magic, each wizard also has their own unique ability which differs from others. Some may inherit from their family, and some may also inherit from an ancient race way before the dawn of wizards. Several months have passed since the end of his magic high school and Cyclone White, one of the few young wizards that has inherited the unique ability of a dragon after some slight setbacks now faces a brand new challenge in the form of university life. Enrolling into Infinity Academy leads to him encountering a whole different set of new friends, foes and even in between. How will the extroverted introvert overcome all of these new challenges? Join White as he uncovers the many mysteries of the world filled with Infinitum Energy.
8 145 - In Serial101 Chapters
100 Verse of Unspoken Words (Published on Amazon)
So many words to say, many words wants to utter, but no ways to say them. So I just write it all the words I can't express because sometimes words are better left unsaid than to say how you truly feel and make things worse. This poetry is a free verse that is free from limitations of regular meter or rhythm.I made this poetry based from my past relationships, and experienced from heartbreaks.......Pls. Don't plagiarize!Highest Rank: #1 in Unspoken Words (01/03/22)Highest Rank: #2 in poemcontest (11/03/2021)Highest Rank: #4 in poetrycontest (03/11/2022)
8 135

