[Zawgyi]

{ရွင္ဂုဏ္ယူသင့္တယ္}

လ်ွိဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္က စားစရာကို စားပဲြေပၚပစ္ခ်ကာ ယဲြ႕လန္ကိုၾကည့္ၿပီး ေအးစက္စြာနွာမႈတ္ေလ၏။ သူမမေကာင္းေၾကာင္းေျပာေနတဲ့လူက သူမကိုမိသြားတာေၾကာင့္ ယဲြ႕လန္ရဲ႕မ်က္နွာက နီရဲလို႔သြားသည္။

နဥ္ရႈက တင္းမာေနမႈကိုေလ်ွာ႔ခ်ရန္ရည္႐ြယ္ကာ ေျပာလိုက္သည္။

"ယဲြ႕လန္က ရယ္စရာေျပာေနတာပါ။ ရွင္က ရုပ္မဆိုးပါဘူး။ ရွင့္ရုပ္ရည္က အရမ္းထူးျခားတယ္။ ရွင္လိုမ်ိဳး ေလးေထာင့္ဆန္ဆန္မ်က္နွာကို ကြၽန္မ အရင္က တစ္ခါမွမေတြ႕ဖူးဘူး။ ေထာင့္ခ်ိဳးေတြက ထင္ရွားၿပီးျပတ္သားတယ္။ ရွင္က ကမၻာေပၚမွာ ဒီလိုၿပီးျပည့္စံုတဲ့ေလးေထာင့္က်က်မ်က္နွာမ်ိဳးကိုပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ တစ္ေယာက္တည္းေသာသူျဖစ္မယ္။ ရွင္ ဂုဏ္ယူသင့္တယ္။"

လ်ွိဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္ : …

လ်ွိဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္က သူ႔အၾကည့္ကို နဥ္ရႈဆီကေန ယဲြ႕လန္ဆီကို ေအးစက္စြာပင္ျပန္ေရႊ႕လိုက္ၿပီး ျပတင္းေပါက္အျပင္ဘက္ကို ခုန္ထြက္သြားေတာ့သည္။

ယဲြ႕လန္က နည္းနည္းမသက္မသာခံစားေနရတာေၾကာင့္ ၾကက္ကင္ကိုစစားေနၿပီျဖစ္တဲ့ နဥ္ရႈကို ေမးလိုက္သည္။

"မမေလး၊ လ်ွိဳ႕ဝွက္အေစာင့္က ကြၽန္မတို႔က သူ႔ကို ကိုရုပ္ဆိုးလို႔ေခၚတာေလးေၾကာင့္နဲ႔ မစြန္႔ပစ္ေလာက္ပါဘူးေနာ္? ဟုတ္တယ္မလား?"

နဥ္ရႈက သူမလက္ေခ်ာင္းေတြကို ေျပာင္ေနေအာင္လ်က္ၿပီးမွ အေရးမစိုက္စြာ ေျပာလာသည္။

"မပူစမ္းနဲ႔။ နင့္မမေလးက သူ႔ကို ေစာေစာက နွစ္သိမ့္ေပးလိုက္တယ္ေလ။"

ယဲြ႕လန္က နဥ္ရႈကိုၾကည့္လာသည္။

"မမေလးက ဒါကို သူ႔ကိုနွစ္သိမ့္ေပးဖို႔လုပ္တာလား? ဒီအေစခံကေတာ့ ဒါက သူ႔ဒဏ္ရာေပၚ ဆားေတြပိုသိပ္ထည့္လိုက္သလို ခံစားေနရတယ္။"

ထိုအခ်ိန္မွာေတာ့ နဥ္ရႈက အရမ္းကိုျဖဴ စင္လြန္းတဲ့ အမ်ိဳးသမီးဇာတ္လိုက္ရဲ႕ၾကာပန္းျဖဴ ပံုစံကိုေဖာ္ျပလိုက္တာေၾကာင့္လားမသိရေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္တြင္ သူမကိုၾကည့္ေနတဲ့ စစ္ထူခ်င္းယီြရဲ႕အၾကည့္ေတြက အရမ္းကိုရႈပ္ေထြးေနပံုေပၚသည္။သူ႔ရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြျပည့္ေနတဲ့အၾကည့္က နဥ္ရႈကို အူေတြလိမ္လာသလိုခံစားရေစေသာ္လည္း သူမကေတာ့ ေအးစက္ၿပီးမာနႀကီးတဲ့အမူအရာကို ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းထားဆဲပင္။

ငါေလးက အရမ္းတည္ၿငိမ္ၿပီး အရမ္းလည္းလွတယ္၊ အရမ္းႏူးညံ့ၿပီး ထိခိုက္လြယ္တယ္။ ဒါေတာင္ ရွင္က ကြၽန္မကို ထိခိုက္ေစခ်င္တုန္းလား?

စစ္ထူခ်င္းယီြက နဥ္ရႈကို ဆက္ၿပီးခ်ဳပ္ခ်ယ္မထားေတာ့ဘဲ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အိမ္ေတာ္ဝင္းအတြင္းမွာ သူမစိတ္တိုင္းက်သြားဘာခြင့္ျပဳထားသည္။ စားစရာေတြကိုလည္း အခ်ိန္ေရာက္တိုင္း မွန္မွန္လာပို႔ေပးသည္။

ယဲြ႕လည္ကေတာ့ ရုတ္တရက္ႀကီးဆက္ဆံပံုေတံေျပာင္းသြားသည့္အတြက္ ေဝခဲြမရျဖစ္ေနေတာ့သည္။ ယဲြ႕လန္တစ္ေယာက္တည္း ေဝခဲြမရျဖစ္ေနတာမဟုတ္ဘဲ နဥ္ရႈလည္း ရႈပ္ေထြးေန၏။ စစ္ထူခ်င္းယီြက ႏူးညံ့ၾကင္နာတတ္တယ္ဆိုတာ ျဖစ္နိုင္ပါ့မလား?

ဒါမွမဟုတ္ သူမရဲ႕ ဆူပူေျပာဆိုေနတာေတြေၾကာင့္လားရ?

ကိစၥေတာ့မရွိ။ သူမ အစားအေသာက္ေတြကို ဘယ္ေတာ့မွျငင္းမွာမဟုတ္။ စစ္ထူခ်င္းယီြက ဆံထိုးေတြ၊ ေက်ာက္မ်က္ရတနာေတြကို ေပးပို႔လာတဲ့အခါတိုင္း သူမကလည္း အမွတ္တမဲ့ပင္လက္ခံထားလိုက္ကာ လ်ွိဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္အစ္ကိုႀကီးကိုေပးၿပီး ေရာင္းခ်ေစသည္။

သူမ ဒီအေျခအေနအတိုင္း ပိုက္ဆံရွာလို႔ၿပီးရင္ေတာ့ သူမ ကမၻာအနွံ႔ေလ်ွာက္သြားရလိမ့္မည္။ ပထမဆံုးအေနျဖင့္ သူမ ေတာ္ဝဇင္ကုန္သည္ဆီသြားမည္။ ၿပီးလ်ွင္ ပညာေတာ္သင္ကိုရွာဖို႔အတြက္ တိုင္းျပည္ရဲ႕ေတြသမ်ွေခ်ာင္ႀကိဳေခ်ာင္ၾကားေတာနယ္ေတြကိုေလ်ွာက္သြားရမည္။ ထို႔ေနာက္တြင္မူ ေတာထဲမွာပုန္းေနရတာႀကိဳက္သည့္ နတ္ေဆးသမားေတာ္ကိုသြားရွာရမည္ျဖစ္ၿပီး ဂူေအာင္းလူသားေတြလို ဂူေတြထဲမွာပဲေနတတ္သည့္ နတ္ဆိုးမ်ိဳးႏြယ္စုေခါင္းေဆာင္ကိုရွာဖို႔ ေတာင္ေပၚကိုတက္ရမည္။

ပိုက္ဆံမရွိဘဲ သူမ လုပ္နိုင္မည္မဟုတ္။

သို႔ေသာ္လည္း လ်ွိဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္မွာ ပစၥည္းမ်ားကို ပိုက္ဆံမ်ားမ်ားရေအာင္ ဘယ္ေတာ့မွမလဲနိုင္။ ဒီလိုျဖစ္ရတာက စစ္ထူခ်င္းယီြကပဲ သူမကို ေစ်းေပါတာေတြေပးေနလို႔လား ဒါမွမဟုတ္ ဒီသက္ေတာ္ေစာင့္ကပဲ နံုလြန္းေနလို႔ အႀကိမ္တိုင္းလိုိလိုလွည့္စားခံလိုက္ရတာလား နဥ္ရႈမေျပာတတ္။

စစ္ထူခ်င္းယီြက ေႂကြက်ေနတဲ့ပန္းပြင့္ဖတ္ေတြေအာက္မွာ ဓားသိုင္းကစားျပေနတာကိုၾကည့္ရင္း နဥ္ရႈ အပန္းေျဖေဆာင္မွာ ရပ္ေနခဲ့သည္။ ျမင္ကြင္းက ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္လိုပင္ လွပေန၏။

ပံုမွန္အားျဖင့္ေတာ့ ဒီျမင္ကြင္းမွာ ကုခ်င္းတီးေနတဲ့အလွကေလးတစ္ေယာက္ပါလိုအပ္သည္ျဖစ္ေသာ္ျငား ဝမ္းနည္းဖို႔ေကာင္းသည္က နဥ္ရႈတြင္ ထိုအရည္အခ်င္းမရွိျခင္း။

စစ္ထူခ်င္းယီြ ဓားသိုင္းကစားတာၿပီးသြားတဲ့အခါ နဥ္ရႈက ခ်က္ခ်င္းပင္လက္ခုပ္တီးလိုက္ရင္း ဟန္ေဆာင္ကာေျပာလိုက္သည္။

"အရမ္းမိုက္တယ္၊ ညိွဳ႕ငင္နိုင္လြန္းတဲ့ ဓားသိုင္းကစားတာပါပဲ!"

စစ္ထူခ်င္းယီြက နဖူးမွာေခြၽးေတြသီးလ်က္ျဖင့္ပင္ နဥ္ရႈဘက္လွည့္ကာၿပံဳးျပလာသည္။ သူ႔ရဲ႕အၿပံဳးက ေက်ာင္းရဲ႕မင္းသားေလးက ဘတ္စကတ္ေဘာလံုးတစ္လံုးကို လက္ေမာင္းတစ္ဖက္မွာပိုက္ထားၿပီး သင့္ဆီကိုေလွ်ာက္လာသလိုမ်ိဳး ခံစားခ်က္ကိုျဖစ္ေပၚေစသည္။

"မုယန္မုန္႔၊ ဒီစစ္သူႀကီး မင္းကိုေမးမယ္။ မင္း ဒီစစ္သူႀကီးနဲ႔ အတူေနဖို႔ဆႏၵရွိလား?"

စစ္ထူခ်င္းယီြက နဥ္ရႈကို ေလးနက္စြာေမးလာသည္။

စစ္ထူခ်င္းယီြက သူ႔ရဲ႕ အၿမဲလိုလိုစိတ္ဆတ္ၿပီး ရက္စက္တဲ့ေရာင္ဝါေတြကို ခ်ဳပ္တည္းထားတာေၾကာင့္ သူ႔ကို ေယာက်္ားဆန္ၿပီး ယံုၾကည္ကိုးစားလို႔ရပံုေပၚေနသည္။သူ႔ရဲ႕ က်ယ္ျပန္႔တဲ့ပခုံးေတြနဲ႔ ေတာင့္တင္းတဲ့ခႏၶာကိုယ္က အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္မွီခိုဖို႔အတြက္ ၿပီးျပည့္စံုသည့္ပံုေပၚသည္။

နဥ္ရႈကေတာ့ ပိုလို႔ပင္သံသယဝင္လာေလ၏။ ဘာလို႔ သူ႔ပံုစံက ရုတ္တရက္ႀကီးေျပာင္းလဲသြားရတာလဲ? နဥ္ရႈ ေမးလိုက္သည္။

"ဘာလို႔လဲ? ဘာလို႔ ဒီအညတရအမ်ိဳးသမီးကို ရုတ္တရက္ႀကီး အရမ္းေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ဆက္ဆံလာရတာလဲ? ဒီအညတရအမ်ိဳးသမီးက ႀကီးျမတ္တဲ့လူတစ္ေယာက္ဆီက ရုတ္တရက္မ်က္နွာသာအေပးခံရတာႀကီးေၾကာင့္ အံ့ၾသေနရၿပီး ရွင္က ဒီအညတရမိန္းကေလးကို တစ္ခုခုလုပ္ဖို႔ႀကိဳးစားေနသလားလို႔ေတြးၿပီး မေၾကာက္ဘဲမေနနိုင္ေတာ့ပါဘူး။"

စစ္ထူခ်င္းယီြ : …

......

တို႔ကေတာ့ စေတာ့(ခ္)ဟုမ္း(မ္)စင္ဒရုန္းရေနၿပီထင္ပါတယ္ :") စစ္ထူခ်င္းယီြကို ရုတ္တရက္ႀကီးေႂကြလာလို႔။

......

[Unicode]

{ရှင်ဂုဏ်ယူသင့်တယ်}

လျှို့ဝှက်သက်တော်စောင့်က စားစရာကို စားပွဲပေါ်ပစ်ချကာ ယွဲ့လန်ကိုကြည့်ပြီး အေးစက်စွာနှာမှုတ်လေ၏။ သူမမကောင်းကြောင်းပြောနေတဲ့လူက သူမကိုမိသွားတာကြောင့် ယွဲ့လန်ရဲ့မျက်နှာက နီရဲလို့သွားသည်။

နဉ်ရှုက တင်းမာနေမှုကိုလျှော့ချရန်ရည်ရွယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ယွဲ့လန်က ရယ်စရာပြောနေတာပါ။ ရှင်က ရုပ်မဆိုးပါဘူး။ ရှင့်ရုပ်ရည်က အရမ်းထူးခြားတယ်။ ရှင်လိုမျိုး လေးထောင့်ဆန်ဆန်မျက်နှာကို ကျွန်မ အရင်က တစ်ခါမှမတွေ့ဖူးဘူး။ ထောင့်ချိုးတွေက ထင်ရှားပြီးပြတ်သားတယ်။ ရှင်က ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီလိုပြီးပြည့်စုံတဲ့လေးထောင့်ကျကျမျက်နှာမျိုးကိုပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ တစ်ယောက်တည်းသောသူဖြစ်မယ်။ ရှင် ဂုဏ်ယူသင့်တယ်။"

လျှို့ဝှက်သက်တော်စောင့် : …

လျှို့ဝှက်သက်တော်စောင့်က သူ့အကြည့်ကို နဉ်ရှုဆီကနေ ယွဲ့လန်ဆီကို အေးစက်စွာပင်ပြန်ရွှေ့လိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကို ခုန်ထွက်သွားတော့သည်။

ယွဲ့လန်က နည်းနည်းမသက်မသာခံစားနေရတာကြောင့် ကြက်ကင်ကိုစစားနေပြီဖြစ်တဲ့ နဉ်ရှုကို မေးလိုက်သည်။

"မမလေး၊ လျှို့ဝှက်အစောင့်က ကျွန်မတို့က သူ့ကို ကိုရုပ်ဆိုးလို့ခေါ်တာလေးကြောင့်နဲ့ မစွန့်ပစ်လောက်ပါဘူးနော်? ဟုတ်တယ်မလား?"

နဉ်ရှုက သူမလက်ချောင်းတွေကို ပြောင်နေအောင်လျက်ပြီးမှ အရေးမစိုက်စွာ ပြောလာသည်။

"မပူစမ်းနဲ့။ နင့်မမလေးက သူ့ကို စောစောက နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်တယ်လေ။"

ယွဲ့လန်က နဉ်ရှုကိုကြည့်လာသည်။

"မမလေးက ဒါကို သူ့ကိုနှစ်သိမ့်ပေးဖို့လုပ်တာလား? ဒီအစေခံကတော့ ဒါက သူ့ဒဏ်ရာပေါ် ဆားတွေပိုသိပ်ထည့်လိုက်သလို ခံစားနေရတယ်။"

ထိုအချိန်မှာတော့ နဉ်ရှုက အရမ်းကိုဖြူ စင်လွန်းတဲ့ အမျိုးသမီးဇာတ်လိုက်ရဲ့ကြာပန်းဖြူ ပုံစံကိုဖော်ပြလိုက်တာကြောင့်လားမသိရသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူမကိုကြည့်နေတဲ့ စစ်ထူချင်းယွီရဲ့အကြည့်တွေက အရမ်းကိုရှုပ်ထွေးနေပုံပေါ်သည်။သူ့ရဲ့ ခံစားချက်တွေပြည့်နေတဲ့အကြည့်က နဉ်ရှုကို အူတွေလိမ်လာသလိုခံစားရစေသော်လည်း သူမကတော့ အေးစက်ပြီးမာနကြီးတဲ့အမူအရာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားဆဲပင်။

ငါလေးက အရမ်းတည်ငြိမ်ပြီး အရမ်းလည်းလှတယ်၊ အရမ်းနူးညံ့ပြီး ထိခိုက်လွယ်တယ်။ ဒါတောင် ရှင်က ကျွန်မကို ထိခိုက်စေချင်တုန်းလား?

စစ်ထူချင်းယွီက နဉ်ရှုကို ဆက်ပြီးချုပ်ချယ်မထားတော့ဘဲ ဝန်ကြီးချုပ်အိမ်တော်ဝင်းအတွင်းမှာ သူမစိတ်တိုင်းကျသွားဘာခွင့်ပြုထားသည်။ စားစရာတွေကိုလည်း အချိန်ရောက်တိုင်း မှန်မှန်လာပို့ပေးသည်။

ယွဲ့လည်ကတော့ ရုတ်တရက်ကြီးဆက်ဆံပုံတေံပြောင်းသွားသည့်အတွက် ဝေခွဲမရဖြစ်နေတော့သည်။ ယွဲ့လန်တစ်ယောက်တည်း ဝေခွဲမရဖြစ်နေတာမဟုတ်ဘဲ နဉ်ရှုလည်း ရှုပ်ထွေးနေ၏။ စစ်ထူချင်းယွီက နူးညံ့ကြင်နာတတ်တယ်ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား?

ဒါမှမဟုတ် သူမရဲ့ ဆူပူပြောဆိုနေတာတွေကြောင့်လားရ?

ကိစ္စတော့မရှိ။ သူမ အစားအသောက်တွေကို ဘယ်တော့မှငြင်းမှာမဟုတ်။ စစ်ထူချင်းယွီက ဆံထိုးတွေ၊ ကျောက်မျက်ရတနာတွေကို ပေးပို့လာတဲ့အခါတိုင်း သူမကလည်း အမှတ်တမဲ့ပင်လက်ခံထားလိုက်ကာ လျှို့ဝှက်သက်တော်စောင့်အစ်ကိုကြီးကိုပေးပြီး ရောင်းချစေသည်။

သူမ ဒီအခြေအနေအတိုင်း ပိုက်ဆံရှာလို့ပြီးရင်တော့ သူမ ကမ္ဘာအနှံ့လျှောက်သွားရလိမ့်မည်။ ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူမ တော်ဝဇင်ကုန်သည်ဆီသွားမည်။ ပြီးလျှင် ပညာတော်သင်ကိုရှာဖို့အတွက် တိုင်းပြည်ရဲ့တွေသမျှချောင်ကြိုချောင်ကြားတောနယ်တွေကိုလျှောက်သွားရမည်။ ထို့နောက်တွင်မူ တောထဲမှာပုန်းနေရတာကြိုက်သည့် နတ်ဆေးသမားတော်ကိုသွားရှာရမည်ဖြစ်ပြီး ဂူအောင်းလူသားတွေလို ဂူတွေထဲမှာပဲနေတတ်သည့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကိုရှာဖို့ တောင်ပေါ်ကိုတက်ရမည်။

ပိုက်ဆံမရှိဘဲ သူမ လုပ်နိုင်မည်မဟုတ်။

သို့သော်လည်း လျှို့ဝှက်သက်တော်စောင့်မှာ ပစ္စည်းများကို ပိုက်ဆံများများရအောင် ဘယ်တော့မှမလဲနိုင်။ ဒီလိုဖြစ်ရတာက စစ်ထူချင်းယွီကပဲ သူမကို ဈေးပေါတာတွေပေးနေလို့လား ဒါမှမဟုတ် ဒီသက်တော်စောင့်ကပဲ နုံလွန်းနေလို့ အကြိမ်တိုင်းလိုလိုလှည့်စားခံလိုက်ရတာလား နဉ်ရှုမပြောတတ်။

စစ်ထူချင်းယွီက ကြွေကျနေတဲ့ပန်းပွင့်ဖတ်တွေအောက်မှာ ဓားသိုင်းကစားပြနေတာကိုကြည့်ရင်း နဉ်ရှု အပန်းဖြေဆောင်မှာ ရပ်နေခဲ့သည်။ မြင်ကွင်းက ပန်းချီကားတစ်ချပ်လိုပင် လှပနေ၏။

ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ဒီမြင်ကွင်းမှာ ကုချင်းတီးနေတဲ့အလှကလေးတစ်ယောက်ပါလိုအပ်သည်ဖြစ်သော်ငြား ဝမ်းနည်းဖို့ကောင်းသည်က နဉ်ရှုတွင် ထိုအရည်အချင်းမရှိခြင်း။

စစ်ထူချင်းယွီ ဓားသိုင်းကစားတာပြီးသွားတဲ့အခါ နဉ်ရှုက ချက်ချင်းပင်လက်ခုပ်တီးလိုက်ရင်း ဟန်ဆောင်ကာပြောလိုက်သည်။

"အရမ်းမိုက်တယ်၊ ညှို့ငင်နိုင်လွန်းတဲ့ ဓားသိုင်းကစားတာပါပဲ!"

စစ်ထူချင်းယွီက နဖူးမှာချွေးတွေသီးလျက်ဖြင့်ပင် နဉ်ရှုဘက်လှည့်ကာပြုံးပြလာသည်။ သူ့ရဲ့အပြုံးက ကျောင်းရဲ့မင်းသားလေးက ဘတ်စကတ်ဘောလုံးတစ်လုံးကို လက်မောင်းတစ်ဖက်မှာပိုက်ထားပြီး သင့်ဆီကိုလျှောက်လာသလိုမျိုး ခံစားချက်ကိုဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"မုယန်မုန့်၊ ဒီစစ်သူကြီး မင်းကိုမေးမယ်။ မင်း ဒီစစ်သူကြီးနဲ့ အတူနေဖို့ဆန္ဒရှိလား?"

စစ်ထူချင်းယွီက နဉ်ရှုကို လေးနက်စွာမေးလာသည်။

စစ်ထူချင်းယွီက သူ့ရဲ့ အမြဲလိုလိုစိတ်ဆတ်ပြီး ရက်စက်တဲ့ရောင်ဝါတွေကို ချုပ်တည်းထားတာကြောင့် သူ့ကို ယောက်ျားဆန်ပြီး ယုံကြည်ကိုးစားလို့ရပုံပေါ်နေသည်။သူ့ရဲ့ ကျယ်ပြန့်တဲ့ပခုံးတွေနဲ့ တောင့်တင်းတဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အမျိုးသမီးတစ်ယောက်မှီခိုဖို့အတွက် ပြီးပြည့်စုံသည့်ပုံပေါ်သည်။

နဉ်ရှုကတော့ ပိုလို့ပင်သံသယဝင်လာလေ၏။ ဘာလို့ သူ့ပုံစံက ရုတ်တရက်ကြီးပြောင်းလဲသွားရတာလဲ? နဉ်ရှု မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ? ဘာလို့ ဒီအညတရအမျိုးသမီးကို ရုတ်တရက်ကြီး အရမ်းကောင်းကောင်းမွန်မွန်ဆက်ဆံလာရတာလဲ? ဒီအညတရအမျိုးသမီးက ကြီးမြတ်တဲ့လူတစ်ယောက်ဆီက ရုတ်တရက်မျက်နှာသာအပေးခံရတာကြီးကြောင့် အံ့သြနေရပြီး ရှင်က ဒီအညတရမိန်းကလေးကို တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ကြိုးစားနေသလားလို့တွေးပြီး မကြောက်ဘဲမနေနိုင်တော့ပါဘူး။"

စစ်ထူချင်းယွီ : …

......

တို့ကတော့ စတော့(ခ်)ဟုမ်း(မ်)စင်ဒရုန်းရနေပြီထင်ပါတယ် :") စစ်ထူချင်းယွီကို ရုတ်တရက်ကြီးကြွေလာလို့။

......