《The Poor Female Lead Can't Take Anymore!(Realm-5)[Myanmar Translation]》Chapter - 48
Advertisement
[Zawgyi]
NOTE : May contain a little NFSW parts. (NSFW = Not safe for work)
{Arm & Hammerတံဆိပ္ဆပ္ျပာမႈန္႔လိုတယ္}
ခ်ီရွန္းက ခက္ထန္စြာဆို၏။
"အခုသြားေတာ့။ မင္းမရွိလည္း ငါတို႔အဆင္ေျပတယ္။"
နဥ္ရႈက တြန္႔ဆုတ္ေနဆဲျဖစ္တာေၾကာင့္ ခ်ီရွန္းက ေျပာလိုက္သည္။
"ထြက္သြားေတာ့။ မင္းသခင္ေလးရဲ႕အမိန္႔ကို ဆန္႔က်င္ေနတာလား? မင္း အေရာင္းခံခ်င္ၿပီလား?"
နဥ္ရႈ လွည့္ထြက္သြားေတာ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ခ်ီရွန္းက လီယုေဖးကိုေျပာ၏။
"ယုေဖးေလး၊ အေတြးမလြန္ပါနဲ႔ကြာ။ ဒီအေစခံက အၿမဲတမ္း အလုပ္လုပ္တာမေသမသပ္နဲ႔ျပသနာေတြကိုပဲျဖစ္ေစတတ္တာ။ အစ္ကိုက ညီမကို ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ေမာင္းထုတ္ရက္မွာလဲ? ညီမနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အစ္ကိုဘယ္ေလာသေဘာထားရွိတယ္ဆိုတာ ညီမလည္းသိပါတယ္။"
ထို႔ေနာက္တြင္မွ လီယုေဖးက ၿပံဳးကာေမး၏။
"အစ္ကိုရွန္၊ ဒီအေစခံက အၿမဲတမ္းအရမ္းကို႔ရို႔ကားယားနဲ႔၊ ဘာလို႔ သူ႔ကို အစ္ကို႔ေဘးမွာ ထားထားေသးတာလဲ? ၿပီးေတာ့ သူမကိုယ္ေပၚကအနံ႔ကလည္း အရမ္းဆိုးတယ္။ အစ္ကို ဘယ္လိုမ်ားသည္းခံနိုင္ တာလဲ?"
ခ်ီရွန္း ဘာေျပာရမွန္းပင္မသိေတာ့ေခ်။ သူ ဒီအမ်ိဳးသမီးကို သူ႔ေဘးမွာထားထားရတဲ့အေၾကာင္းက သူမက တိုင္းျပည္ရဲ႕နံပါတ္တစ္အလွေလးမုယန္မုန္႔ျဖစ္ေနနိုင္တာေၾကာင့္ပင္။ ဒီလိုအရည္အေသြးျမင့္ပစၥည္းကို သူလက္လႊတ္လိုက္စရာအေၾကာင္း လံုးဝမရွိပါေပ။ သူက လီယုေဖးကိုဂရုစိုက္တယ္ဆိုေပမယ့္လည္း ေယာက်္ားတစ္ေဟာက္အေနနဲ႔ အသစ္အဆန္းေလးေတြကို ျမည္းစမ္းၾကည့္သင့္တယ္ေလ။
"အစ္ကိုရွန္၊ ဘာလို႔ ယုေဖးကိုျပန္မေျဖတာလဲ?"
လီယုေဖး မ်က္ေမွာင္ကုတ္သြားေတာ့သည္။
ခ်ီရွန္းက သူမရဲ႕လက္ကို တင္းတင္းၾကက္ၾကပ္ဆုပ္ကိုင္ကာ ေျပာေလ၏။
"ယုေဖး၊ ညီမ မေျပာဘဲေနလို႔မရဘူးလား? ညီမက အစ္ကို႔ကို ဘာလို႔ ေမးခြန္းေတြပဲထုတ္ေနရတာလဲ? ညီမက အစ္ကို႔ရင္ထဲမွာရွိတဲ့ တစ္ေယာက္တည္းေသာသူပါကြာ။ အစ္ကို႔ရဲ႕အႀကီးမားဆံုးအိပ္မက္က ညီမကို ဇနီးတစ္ေယာက္အျဖစ္လက္ထပ္ယူနိုင္ဖို႔ပါပဲ။"
လီယုေဖးက ဘာမွမေျပာဘဲ ရွက္ရံြ႕စြာျဖင့္ ေခါင္းငံု႔လိုက္၏။ ခ်ီရွန္းရဲ႕ကိုယ္က ပူေလာင္လာၿပီး ခ်ီရွန္းက သူမကိုနမ္းရန္ငံု႔လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ ထင္းေျခာက္ေတြက မီးပြားေလးအျဖစ္မွသည္ျပင္းထန္အားေကာင္းလြန္းလွေသာမီးေတာက္ႀကီးအျဖစ္သို႔ ကူးေျပာင္းသြားေလေတာ့၏။
လမ္းတစ္ဝက္မွာေတာ့ နဥ္ရႈတစ္ေယာက္ သူမရဲ႕လက္ကိုင္ပဝါကို လႊတ္ခ်လိုက္မိၿပီဆိုတာသိသြားတာေၾကာင့္ လက္ကိုင္ပဝါကိုရွာရန္ ေနာက္ျပန္လွည့္လာ၏။ အဲ့လက္ကိုင္ပဝါက အစီအစဥ္ရဲ႕အျပည့္စံုဆံုးအရာေလးပဲကို၊ ေပ်ာက္သြားရင္ ျဖဳန္းတီးပစ္ရာက်ေတာ့မယ္။
သူမ ၿခံဝင္းကိုေရာက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ အိမ္ထဲကလာတဲ့အသံေတြကိုၾကားလိုက္ရေလ၏။ နဥ္ရႈခမ်ာ မင္သက္အံ့ၾသသြားရွာသည္။ သူတို႔ေတြ ေစာေစာေလးကမွ ညစာစားေနတုန္းမဟုတ္ဘူးလား? ဘယ္လိုလုပ္ ကုတင္ေပၚေရာက္သြားတာတုန္း? ၿပီးေတာ့ လီယုေဖးက ခ်ီအိမ္ေတာ္ကို ဒီေန႔မွေရာက္လာတာမလား? သူမက အမ်ိဳးသားဇာတ္လိုက္နဲ႔ အခုခ်က္ခ်င္းအိပ္ရေလာက္ေအာင္ ဘယ္လိုေတာင္အရမ္းပြင့္လင္းေနရတာလဲ?
ထင္တဲ့အတိုင္း hentaiကမၻာတစ္ခုမွာ ယုတၱိဆိုတာရွိမေနဘူးပဲ။ လီယုေဖးက သူမရဲ႕မိသားစုဒီဒုကၡေတြထဲကလြတ္ေအာင္ ခ်ီရွန္းကိုအသံုးခ်ဖို႔လာတာေပမယ့္ ခ်ီရွန္းကိုခ်စ္သြားတာနဲ႔ပဲအဆံုးသတ္သြားခဲ့သည္။
ဒါက ဇာတ္ေၾကာင္းရဲ႕အလုပ္ေလ၊ သူမလုပ္ကေတာ့ ေသခ်ာေပါက္ သူတို႔ေတြအခ်စ္ဇာတ္ခင္းေနတုန္း အမိဖမ္းဖို႔ပဲ။ နဥ္ရႈ ေမးေစ့ကိုပြတ္လိုက္သည္။ ဒီေတာ့ သူမ ဒီကိစၥကို ဘယ္လိုကိုင္တြယ္သင့္လဲ?
နဥ္ရႈ အိပ္ခန္းဆီေရာက္တဲ့အထိ တိတ္တိတ္ကေလးေျခေဖာ့နင္းကာေလ်ွာက္သြားလိုက္သည္။ ကုတင္ေပၚကလူနွစ္ေယာက္က ျပင္းထန္တဲ့တိုက္ပဲြရဲ႕အလယ္မွာေရာက္ေနၾကတဲ့အတြက္ သူမကို သတိမထားမိၾကေပ။
သူတို႔က အေနအထားအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔လုပ္ေနၾကၿပီး ၾကက္ေပါင္းဟင္းလ်ာကိုျမည္းစမ္းၾကည့္ေနရတဲ့အတိုင္း သူတို႔မ်က္နွာထက္တြင္အားရေက်နပ္မႈမ်ားရွိေန၏။
[T/N : ဒီေနရာကိုသိပ္နားမလည္တာမို႔ အမွားပါရင္ ေသြ႕ပုခ်ိ။]
ထို႔ေနာက္ နဥ္ရႈက ေျပာလိုက္သည္။
"သခင္ေလး၊ ဒီအေစခံ သခင္ေလး ေရခ်ိဳးဖို႔အတြက္ ျပင္ဆင္ေပးသင့္လား?"
"အားးးးး~~~~~~"
လီယုေဖးက သူမရဲ႕ရင္ဘတ္ကို အလ်င္အျမန္ဖံုးကာလိုက္ရင္း အသံစူးစူးျဖင့္နားအူမတတ္ေအာ္ကာ ခ်ီရွန္းကိုတြန္းလႊတ္လိုက္၏။ ခ်ီရွန္းရဲ႕အငယ္ေလးက ထြက္လာၿပီး ေလထဲမွာေထာင္မတ္ေနကာ လီယုေဖးရဲ႕မ်က္နွာအနွံ႔ကို သူ႔အရည္ေတြစင္သြားေလတာေၾကာင့္ လီယုေဖးကို ေနာက္တစ္ႀကိမ္ေအာ္မိရေစျပန္သည္။
နဥ္ရႈေၾကာင့္လန္႔သြားၿပီး လီယုေဖးေၾကာင့္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ထပ္လန္႔သြားရၿပီးတဲ့ေနာက္ ထုတ္လႊတ္လိုက္ၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ ခ်ီရွန္းရဲ႕ညီငယ္ေလးက ခ်က္ခ်င္းပင္ မာန္က်သြားေတာ့၏။ အဲ့အရာက ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ဘယ္ေတာ့မွေထာင္မတ္မလာနိုင္ေတာ့ဟုပင္ ခံစားရေစသည္။
Tsk tsk tsk၊ ညစ္ညမ္းလိုက္တဲ့ျမင္ကြင္း။ သူတို႔ေတြ Arm & Hammerတံဆိပ္ ဆပ္ျပာမႈန္႔လိုတယ္။
ထိုအခ်ိန္တြင္ လီယုေဖးမွာ တည္ၿငိမ္သြားၿပီျဖစ္ၿပီး သူမရင္ဘတ္ကို အုပ္ထားျခင္းအားရပ္တန္႔လိုက္သည္။ သူမက နဥ္ရႈကို ရည္႐ြယ္ခ်က္ရွိရွိႂကြားလံုးထုတ္လိုက္သလို မ်ိဳး သူမရဲ႕ရင္အံုက အျပည့္အဝေပၚလာၿပီးအနည္းငယ္လႈပ္ခါေန၏။
နဥ္ရႈ ရင္ေကာ့လိုက္သည္။ နင္တစ္ေယာက္ပဲ ႀကီးတယ္ထင္ေနလား? ငါက နင့္ထက္ပိုႀကီးတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ငါ့ပစၥည္းေတြက နင့္ထက္ပိုၾကည့္ေကာင္းတယ္ဟဲ့! နင့္ပစၥည္းႀကီးက လံုးဝတဲြက်ေနၿပီ။
ကုတင္ေပၚကနွစ္ေယာက္ကေတာ့ အဝတ္အစားဝတ္မည့္ဟန္မျပပါေခ်။ ဘယ္လိုေတာင္ အရွက္မရွိတာလဲ! သူတို႔က ဘယ္လိုေတာင္ အရမ္းေတြထိန္းမနိုင္သိမ္းမရျဖစ္ေနရတာလဲ?
ခ်ီရွန္းက နဥ္ရႈကိုေအာ္လိုက္သည္။
"ဒီသခင္ေလးက မင္းကိုထြက္သြားဖို႔ေျပာထားတယ္ေလ! မင္းပါဝင္ပါခ်င္လို႔ ဒီမွာဆက္ေနေနတာလား?"
နဥ္ရႈမွာ ရံြလြန္းလို႔ ထိုးအန္မိကာနီးေလးပင္။ ခ်ီရွန္းက သူ႔ပစၥည္းႀကီးကိုဒီအတိုင္းထားလ်က္ လီယုေဖးကိုေပြ႕ခ်ီကာ ထြက္သြားေတာ့မည္ကိုျမင္လိုက္သည္၌ သူမေတာ့ မ်က္စိကန္းေတာ့မယ္ဟုပင္ထင္လိုက္မိေလ၏။
"သခင္ေလးေရခ်ိဳးဖို႔ ဒီအေစခံခ်က္ခ်င္းျပင္လိုက္ပါ့မယ္။ ေအာ္၊ ဒါနဲ႔..သခင္ေလး၊ သခင္ေလးက သခင္မေလးယုေဖးရဲ႕ေအာ္သံေၾကာင့္ လန္႔ၿပီးေပ်ာ့သြားေတာ့ေလ ေဆးလိုေသးလားဟင္?"
နဥ္ရႈက အရမ္းစိုးရိမ္ေနရဟန္ေမးခြန္းမ်ားေမးလိုက္သည္။
"ဒင္၊ စိတ္ဒဏ္ရာမွတ္ +15။ လက္ရွိစိတ္ဒဏ္ရာမွတ္စုစုေပါင္းက 20ပါ။"
2333က အလ်င္အျမန္ဆို၏။
"နဥ္ရႈ၊ မင္းၾကည့္လို႔မရဘူး။ မင္းမ်က္လံုးေတြ ညစ္ပတ္သြားၿပီး မင္းအေနနဲ႔ ထပ္ၿပီးျဖဴ စင္သန္႔ရွင္းလာေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။"
"ထြက္သြားစမ္း!"
ခ်ီရွန္းက နဥ္ရႈကို ေဒါသတႀကီးေအာ္လိုက္သည္။
နဥ္ရႈ အလ်င္အျမန္ပင္ေျပာလိုက္သည္။
"ဒီအေစခံ အခုခ်က္ခ်င္းထြက္သြားပါ့မယ္! ဆက္ေပ်ာ္ပါ သခင္ေလး။ ေအာ္၊ သခင္ေလး ေဆးလိုရင္ေလ ဒီအေစခံျပင္ထားလိုက္ပါ့မယ္။ ဒီအေစခံ အခုခ်က္ခ်င္းထြက္သြားပါေတာ့မယ္။"
Advertisement
ခ်ီရွန္းရဲ႕လက္ရွိအမူအရာက ေမွာင္မိုက္ေနၿပီး ခါတိုင္းရွိေနၾက ၾကင္နာႏူးညံ့မႈေတြ တစ္စက္ေလးမွေတာင္ရွိမေနေတာ့တာကို နဥ္ရႈေတြ႕လိုက္သည္။ ဒီတစ္ႀကိမ္ေတာ့ သူမ သူ႔ကို တကယ္ႀကီးရန္စမိသြားတာျဖစ္နိုင္သည္။
....
တကယ္မနိုင္ဘူး🤦♂️ တကယ္တမ္းနဥ္ရႈHDေတြၾကည့္လာတာ Realm-1ကတည္းက။ 2333နွယ္ အဲ့တုန္းကက် ေခ်ာင္ကပ္ေနၿပီး အခုမွလာပူျပေနတယ္။ Arm & Hammerတံဆိပ္ဆပ္ျပာဆိုတာကေလ Arm & Hammer washing sodaလို႔ေရးထားတာ။ အိုင္ဂလူးဂလူးမွာရွာၾကည့္ေတာ့ အဲ့တံဆိပ္ေတြထြင္လာလို႔ အဲ့တိုင္းေရးလိုက္တာ။ မွားသြားရင္ေသြ႕ပုခ်ိ။ NAFWလို႔တပ္လိုက္တာကို စိတ္မဆိုးဘူးထင္တာပဲ။ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္းႀကီးမပါေပမယ့္ နည္းနည္းေတာ့ပါေနလို႔ေလ။ မႀကိဳက္ရင္ ေက်ာ္သြားလို႔ရေအာင္။
....
[Unicode]
NOTE : May contain a little NFSW parts. (NSFW = Not safe for work)
{Arm & Hammerတံဆိပ်ဆပ်ပြာမှုန့်လိုတယ်}
ချီရှန်းက ခက်ထန်စွာဆို၏။
"အခုသွားတော့။ မင်းမရှိလည်း ငါတို့အဆင်ပြေတယ်။"
နဉ်ရှုက တွန့်ဆုတ်နေဆဲဖြစ်တာကြောင့် ချီရှန်းက ပြောလိုက်သည်။
"ထွက်သွားတော့။ မင်းသခင်လေးရဲ့အမိန့်ကို ဆန့်ကျင်နေတာလား? မင်း အရောင်းခံချင်ပြီလား?"
နဉ်ရှု လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် ချီရှန်းက လီယုဖေးကိုပြော၏။
"ယုဖေးလေး၊ အတွေးမလွန်ပါနဲ့ကွာ။ ဒီအစေခံက အမြဲတမ်း အလုပ်လုပ်တာမသေမသပ်နဲ့ပြသနာတွေကိုပဲဖြစ်စေတတ်တာ။ အစ်ကိုက ညီမကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မောင်းထုတ်ရက်မှာလဲ? ညီမနဲ့ပတ်သက်ပြီး အစ်ကိုဘယ်လောသဘောထားရှိတယ်ဆိုတာ ညီမလည်းသိပါတယ်။"
ထို့နောက်တွင်မှ လီယုဖေးက ပြုံးကာမေး၏။
"အစ်ကိုရှန်၊ ဒီအစေခံက အမြဲတမ်းအရမ်းကို့ရို့ကားယားနဲ့၊ ဘာလို့ သူ့ကို အစ်ကို့ဘေးမှာ ထားထားသေးတာလဲ? ပြီးတော့ သူမကိုယ်ပေါ်ကအနံ့ကလည်း အရမ်းဆိုးတယ်။ အစ်ကို ဘယ်လိုများသည်းခံနိုင် တာလဲ?"
ချီရှန်း ဘာပြောရမှန်းပင်မသိတော့ချေ။ သူ ဒီအမျိုးသမီးကို သူ့ဘေးမှာထားထားရတဲ့အကြောင်းက သူမက တိုင်းပြည်ရဲ့နံပါတ်တစ်အလှလေးမုယန်မုန့်ဖြစ်နေနိုင်တာကြောင့်ပင်။ ဒီလိုအရည်အသွေးမြင့်ပစ္စည်းကို သူလက်လွှတ်လိုက်စရာအကြောင်း လုံးဝမရှိပါပေ။ သူက လီယုဖေးကိုဂရုစိုက်တယ်ဆိုပေမယ့်လည်း ယောက်ျားတစ်ဟောက်အနေနဲ့ အသစ်အဆန်းလေးတွေကို မြည်းစမ်းကြည့်သင့်တယ်လေ။
"အစ်ကိုရှန်၊ ဘာလို့ ယုဖေးကိုပြန်မဖြေတာလဲ?"
လီယုဖေး မျက်မှောင်ကုတ်သွားတော့သည်။
ချီရှန်းက သူမရဲ့လက်ကို တင်းတင်းကြက်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်ကာ ပြောလေ၏။
"ယုဖေး၊ ညီမ မပြောဘဲနေလို့မရဘူးလား? ညီမက အစ်ကို့ကို ဘာလို့ မေးခွန်းတွေပဲထုတ်နေရတာလဲ? ညီမက အစ်ကို့ရင်ထဲမှာရှိတဲ့ တစ်ယောက်တည်းသောသူပါကွာ။ အစ်ကို့ရဲ့အကြီးမားဆုံးအိပ်မက်က ညီမကို ဇနီးတစ်ယောက်အဖြစ်လက်ထပ်ယူနိုင်ဖို့ပါပဲ။"
လီယုဖေးက ဘာမှမပြောဘဲ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့လိုက်၏။ ချီရှန်းရဲ့ကိုယ်က ပူလောင်လာပြီး ချီရှန်းက သူမကိုနမ်းရန်ငုံ့လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ ထင်းခြောက်တွေက မီးပွားလေးအဖြစ်မှသည်ပြင်းထန်အားကောင်းလွန်းလှသောမီးတောက်ကြီးအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားလေတော့၏။
လမ်းတစ်ဝက်မှာတော့ နဉ်ရှုတစ်ယောက် သူမရဲ့လက်ကိုင်ပဝါကို လွှတ်ချလိုက်မိပြီဆိုတာသိသွားတာကြောင့် လက်ကိုင်ပဝါကိုရှာရန် နောက်ပြန်လှည့်လာ၏။ အဲ့လက်ကိုင်ပဝါက အစီအစဉ်ရဲ့အပြည့်စုံဆုံးအရာလေးပဲကို၊ ပျောက်သွားရင် ဖြုန်းတီးပစ်ရာကျတော့မယ်။
သူမ ခြံဝင်းကိုရောက်လာချိန်မှာတော့ အိမ်ထဲကလာတဲ့အသံတွေကိုကြားလိုက်ရလေ၏။ နဉ်ရှုခမျာ မင်သက်အံ့သြသွားရှာသည်။ သူတို့တွေ စောစောလေးကမှ ညစာစားနေတုန်းမဟုတ်ဘူးလား? ဘယ်လိုလုပ် ကုတင်ပေါ်ရောက်သွားတာတုန်း? ပြီးတော့ လီယုဖေးက ချီအိမ်တော်ကို ဒီနေ့မှရောက်လာတာမလား? သူမက အမျိုးသားဇာတ်လိုက်နဲ့ အခုချက်ချင်းအိပ်ရလောက်အောင် ဘယ်လိုတောင်အရမ်းပွင့်လင်းနေရတာလဲ?
ထင်တဲ့အတိုင်း hentaiကမ္ဘာတစ်ခုမှာ ယုတ္တိဆိုတာရှိမနေဘူးပဲ။ လီယုဖေးက သူမရဲ့မိသားစုဒီဒုက္ခတွေထဲကလွတ်အောင် ချီရှန်းကိုအသုံးချဖို့လာတာပေမယ့် ချီရှန်းကိုချစ်သွားတာနဲ့ပဲအဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။
ဒါက ဇာတ်ကြောင်းရဲ့အလုပ်လေ၊ သူမလုပ်ကတော့ သေချာပေါက် သူတို့တွေအချစ်ဇာတ်ခင်းနေတုန်း အမိဖမ်းဖို့ပဲ။ နဉ်ရှု မေးစေ့ကိုပွတ်လိုက်သည်။ ဒီတော့ သူမ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်သင့်လဲ?
နဉ်ရှု အိပ်ခန်းဆီရောက်တဲ့အထိ တိတ်တိတ်ကလေးခြေဖော့နင်းကာလျှောက်သွားလိုက်သည်။ ကုတင်ပေါ်ကလူနှစ်ယောက်က ပြင်းထန်တဲ့တိုက်ပွဲရဲ့အလယ်မှာရောက်နေကြတဲ့အတွက် သူမကို သတိမထားမိကြပေ။
သူတို့က အနေအထားအမျိုးမျိုးနဲ့လုပ်နေကြပြီး ကြက်ပေါင်းဟင်းလျာကိုမြည်းစမ်းကြည့်နေရတဲ့အတိုင်း သူတို့မျက်နှာထက်တွင်အားရကျေနပ်မှုများရှိနေ၏။
[T/N : ဒီနေရာကိုသိပ်နားမလည်တာမို့ အမှားပါရင် သွေ့ပုချိ။]
ထို့နောက် နဉ်ရှုက ပြောလိုက်သည်။
"သခင်လေး၊ ဒီအစေခံ သခင်လေး ရေချိုးဖို့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးသင့်လား?"
"အားးးးး~~~~~~"
လီယုဖေးက သူမရဲ့ရင်ဘတ်ကို အလျင်အမြန်ဖုံးကာလိုက်ရင်း အသံစူးစူးဖြင့်နားအူမတတ်အော်ကာ ချီရှန်းကိုတွန်းလွှတ်လိုက်၏။ ချီရှန်းရဲ့အငယ်လေးက ထွက်လာပြီး လေထဲမှာထောင်မတ်နေကာ လီယုဖေးရဲ့မျက်နှာအနှံ့ကို သူ့အရည်တွေစင်သွားလေတာကြောင့် လီယုဖေးကို နောက်တစ်ကြိမ်အော်မိရစေပြန်သည်။
နဉ်ရှုကြောင့်လန့်သွားပြီး လီယုဖေးကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်လန့်သွားရပြီးတဲ့နောက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီးတဲ့အခါမှာတော့ ချီရှန်းရဲ့ညီငယ်လေးက ချက်ချင်းပင် မာန်ကျသွားတော့၏။ အဲ့အရာက နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်တော့မှထောင်မတ်မလာနိုင်တော့ဟုပင် ခံစားရစေသည်။
Tsk tsk tsk၊ ညစ်ညမ်းလိုက်တဲ့မြင်ကွင်း။ သူတို့တွေ Arm & Hammerတံဆိပ် ဆပ်ပြာမှုန့်လိုတယ်။
ထိုအချိန်တွင် လီယုဖေးမှာ တည်ငြိမ်သွားပြီဖြစ်ပြီး သူမရင်ဘတ်ကို အုပ်ထားခြင်းအားရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူမက နဉ်ရှုကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိကြွားလုံးထုတ်လိုက်သလို မျိုး သူမရဲ့ရင်အုံက အပြည့်အဝပေါ်လာပြီးအနည်းငယ်လှုပ်ခါနေ၏။
နဉ်ရှု ရင်ကော့လိုက်သည်။ နင်တစ်ယောက်ပဲ ကြီးတယ်ထင်နေလား? ငါက နင့်ထက်ပိုကြီးတယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့ပစ္စည်းတွေက နင့်ထက်ပိုကြည့်ကောင်းတယ်ဟဲ့! နင့်ပစ္စည်းကြီးက လုံးဝတွဲကျနေပြီ။
ကုတင်ပေါ်ကနှစ်ယောက်ကတော့ အဝတ်အစားဝတ်မည့်ဟန်မပြပါချေ။ ဘယ်လိုတောင် အရှက်မရှိတာလဲ! သူတို့က ဘယ်လိုတောင် အရမ်းတွေထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်နေရတာလဲ?
ချီရှန်းက နဉ်ရှုကိုအော်လိုက်သည်။
"ဒီသခင်လေးက မင်းကိုထွက်သွားဖို့ပြောထားတယ်လေ! မင်းပါဝင်ပါချင်လို့ ဒီမှာဆက်နေနေတာလား?"
နဉ်ရှုမှာ ရွံလွန်းလို့ ထိုးအန်မိကာနီးလေးပင်။ ချီရှန်းက သူ့ပစ္စည်းကြီးကိုဒီအတိုင်းထားလျက် လီယုဖေးကိုပွေ့ချီကာ ထွက်သွားတော့မည်ကိုမြင်လိုက်သည်၌ သူမတော့ မျက်စိကန်းတော့မယ်ဟုပင်ထင်လိုက်မိလေ၏။
"သခင်လေးရေချိုးဖို့ ဒီအစေခံချက်ချင်းပြင်လိုက်ပါ့မယ်။ အော်၊ ဒါနဲ့..သခင်လေး၊ သခင်လေးက သခင်မလေးယုဖေးရဲ့အော်သံကြောင့် လန့်ပြီးပျော့သွားတော့လေ ဆေးလိုသေးလားဟင်?"
နဉ်ရှုက အရမ်းစိုးရိမ်နေရဟန်မေးခွန်းများမေးလိုက်သည်။
"ဒင်၊ စိတ်ဒဏ်ရာမှတ် +15။ လက်ရှိစိတ်ဒဏ်ရာမှတ်စုစုပေါင်းက 20ပါ။"
2333က အလျင်အမြန်ဆို၏။
"နဉ်ရှု၊ မင်းကြည့်လို့မရဘူး။ မင်းမျက်လုံးတွေ ညစ်ပတ်သွားပြီး မင်းအနေနဲ့ ထပ်ပြီးဖြူ စင်သန့်ရှင်းလာတော့မှာမဟုတ်ဘူး။"
"ထွက်သွားစမ်း!"
ချီရှန်းက နဉ်ရှုကို ဒေါသတကြီးအော်လိုက်သည်။
နဉ်ရှု အလျင်အမြန်ပင်ပြောလိုက်သည်။
"ဒီအစေခံ အခုချက်ချင်းထွက်သွားပါ့မယ်! ဆက်ပျော်ပါ သခင်လေး။ အော်၊ သခင်လေး ဆေးလိုရင်လေ ဒီအစေခံပြင်ထားလိုက်ပါ့မယ်။ ဒီအစေခံ အခုချက်ချင်းထွက်သွားပါတော့မယ်။"
ချီရှန်းရဲ့လက်ရှိအမူအရာက မှောင်မိုက်နေပြီး ခါတိုင်းရှိနေကြ ကြင်နာနူးညံ့မှုတွေ တစ်စက်လေးမှတောင်ရှိမနေတော့တာကို နဉ်ရှုတွေ့လိုက်သည်။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူမ သူ့ကို တကယ်ကြီးရန်စမိသွားတာဖြစ်နိုင်သည်။
....
တကယ်မနိုင်ဘူး🤦♂️ တကယ်တမ်းနဉ်ရှုHDတွေကြည့်လာတာ Realm-1ကတည်းက။ 2333နှယ် အဲ့တုန်းကကျ ချောင်ကပ်နေပြီး အခုမှလာပူပြနေတယ်။ Arm & Hammerတံဆိပ်ဆပ်ပြာဆိုတာကလေ Arm & Hammer washing sodaလို့ရေးထားတာ။ အိုင်ဂလူးဂလူးမှာရှာကြည့်တော့ အဲ့တံဆိပ်တွေထွင်လာလို့ အဲ့တိုင်းရေးလိုက်တာ။ မှားသွားရင်သွေ့ပုချိ။ NAFWလို့တပ်လိုက်တာကို စိတ်မဆိုးဘူးထင်တာပဲ။ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်းကြီးမပါပေမယ့် နည်းနည်းတော့ပါနေလို့လေ။ မကြိုက်ရင် ကျော်သွားလို့ရအောင်။
....
Advertisement
- In Serial12 Chapters
Sacrifices
Two hundred years ago, Humanity nearly wiped itself out in an apocalyptic civil war. When all was said and done, when the worlds stopped burning and the screams of the dying were finally quieted, The Terran Union staggered out of the ashes to ensure that such a conflict never took place again. Severe restrictions upon artificial inteligince, weapons, and naval production were imposed, technologies were purposefully lost, all traces were eradicated and monuments to the fallen errected. Now however, a new threat has arisen. Outnumbered and outgunned humanity faces a terrible choice, what sacrifices are they willing to make to win, and will it be enough? ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Taking place through the "eyes" as it were of dozens of charachters, bear witness to the unfolding war from both sides of the trench as politicians, soldiers, and AI engauge in a no holds bar struggle for survival and political supremacy which plays out over the galactic stage.
8 127 - In Serial15 Chapters
I Reincarnated As A System?!
After a mix up in the reincarnation process, Jason Chard, a successful game developer ended up reincarnating in a world similar to the games he made, except this time he is not a character but the very system! And just like before he is stuck giving out quests and assisting the player.On his path to become the most powerful system and to fully regain his living body, Jason stands alone as the entire universe becomes his enemy!
8 274 - In Serial40 Chapters
The Forsakens
In Chicken's Head academy, there are lists of many things. One of them is the list of people to stay away from. This is the story of such people that are forsaken. Cover made by CookieJiyen.
8 438 - In Serial20 Chapters
Master of Dungeons
-This is my first attempt at uploading a story I created. It is not a fanfic, but uses several systems from other stories I've read. I hope you enjoy, and feel free to leave comments or criticisms as appropriate. Thank you.-Edwin Cast was your (mostly) regular guy living and working in Kentucky. He had a knack for working, and was always bouncing from job to job as fancy took him. Insatiably curious, he was always on the look out for new or interesting information or things to do. You could say he was a 'hard-work fanatic'.But with an ailing mother and the inability to realize that he was being shunned by those considered his 'betters', he met his mortal end at the hands of those people who he replaced. Beaten to death on the same day his mother died, he's soon pulled from the void into a world beyond his own imagination. Reborn into a fantasy world as the last 'Demon Lord', Edwin is expected to rule over a vast number of races, each of which are considered 'monsters' and demon-kin by the zealous human kingdoms of the world. And if that wasn't enough, the only way to progress and make ends meat is to build and control 'Dungeons' for the righteous humans to invade!Edwin will have to give it his all in a world he never expected even existed, and will have to learn to survive with his wits and growing power in order to establish something resembling peace in the war-torn lands of Eternia.-NOTE: I'm still in the process of working on the storyline, characters, and abilities that will be presented. A large number of themes are planned, and mature/adult content is planned. The story may also be a bit slow in some cases, so please bare with me. Thanks again!-NOTE: People have been mentioning the rough grammar and spelling errors that come with my posts; and while I've said so in the forum comments, I'm going to post it here as well. This is all basically a rough draft. I post the chapters as I write them, with only a spell-check for accuracy. None of the chapters are proofread. Once people point out blatant errors, I try to correct them; but otherwise I'm more interested in writing. If anyone wishes to proofread my work, shoot me a PM on the forums! Thanks again.
8 153 - In Serial50 Chapters
Conflagration [A Warrior Cats AU]
An alternate universe of the book series Warrior Cats where Bluefur of ThunderClan leaves her home with her kittens instead of giving them up to stop the evil Thistleclaw from becoming Leader. I'm also doing this on NaNoWriMo! https://nanowrimo.org/participants/softkitties/novels/conflagration-1572007
8 160 - In Serial3 Chapters
Ones Who Love You
this is a poly brightlights fic, didn't see anything on here that was what i wanted to i wrote my own.
8 201

