[Unicode]

{ဟယ့်ရှောင်ဟွားကို ဖယ်ထုတ်ခြင်း}

သူမ ဘာကြောင့် မကောင်းတဲ့စိတ်ခံစားချက်တွေရနေလဲဆိုတာကို နဉ်ရှု ချက်ချင်းသဘောပေါက်သွားသည်။ အမှန်တော့ ဝမ်ရူဟွားက အမျိုးသားဇာတ်လိုက်ဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးဇာတ်လိုက်နဲ့ရှိနေရမည်ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း သူက ဟယ့်ရှောင်ဟွားကို လက်ထပ်လိုက်ရသည်။ ကိစ္စတွေက မူလဇာတ်ကြောင်းနဲ့ အင်မတန်မှပင်သွေဖည်လို့နေ၏။

ဇာတ်ကြောင်းကိုပြန်တည့်မတ်ရန်အတွက် ဇာတ်ကြောင်းက ဇနီးဖြစ်သူ ဟယ့်ရှောင်ဟွားကို ဖယ်ထုတ်ပစ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့်မို့ သူမ ထွက်သွားဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက်မှာ ဓားပြတွေ ညကြီးသန်းခေါင်ပေါ်လာရခြင်းဖြစ်သည်။ တကယ်ကြီး။

ဇာတ်ကြောင်းက ရူးသွားပြီ။

ပြီးတော့ အဲ့ဒါက သူမကြောင့်တဲ့။

"ယွဲ့လန်၊ မြန်မြန်ပုန်းလိုက်။ ထားလိုက်တော့၊ သက်တော်စောင့်၊ ယွဲ့လန်ကို ရှင်နဲ့အတူခေါ်သွားပြီးပုန်းနေ။ ပြီးမှ ကျွန်မကိုလာရှာလို့ရတယ်။"

နဉ်ရှုက သူမရဲ့အဝတ်ထုပ်ကို ယွဲ့လန်လက်ထဲ ထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။

ယွဲ့လန်ရဲ့သွားတွေက အချင်းချင်းရိုက်ခတ်နေကြပြီး သူမက အဝတ်ထုပ်ကိုယူကာ တင်းကြပ်စွာဖက်ထားလိုက်သည်။ သူမက စိုးရိမ်တကြီးမေးသည်။

"မမလေးကရော? အတူတူသွားရအောင်ပါ မမလေး။ ဒီဓားပြတွေက မျက်တောင်တစ်ချက်တောင်မခတ်ဘဲလူသတ်တဲ့သူတွေ။"

"နင့်ရဲ့သက်တော်စောင့်အစ်ကိုကြီးနဲ့ပုန်းဖို့နေရာအရင်ရှာ။ နင့်မမလေးမှာ အရင်ဆုံးလုပ်စရာတစ်ခုရှိနေသေးတယ်။"

ထို့နောက် နဉ်ရှုက သက်တော်စောင့်ဘက်ကိုလှည့်သည်။

"ယွဲ့လန်ကို ဒီကနေခေါ်သွား၊ မြန်မြန်။"

လျှို့ဝှက်သက်တော်စောင့်က ယွဲ့လန်ကို ချက်ချင်းပင်ဆွဲခေါ်သွားကာ ညအမှောင်ထုထဲ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွား၏။

နဉ်ရှုက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကာ ရွာလူကြီးရဲ့အိမ်ဆီကို သွားလိုက်သည်။ သူမ အနီးနားမှာ ပုန်းစရာနေရာတစ်ခုတွေ့လိုက်ရသည်။ လူတစ်စုက ရွာလူကြီးရဲ့အိမ်အဝင်ဝကိုပိတ်ဆို့ထားကာ လူတစ်ယောက်က မြင်းပေါ်မှာရှိနေသည်။ တစ်ခြားလူတွေအားလုံးက လမ်းလျှောက်နေကြသည်မို့ သူက ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပုံပေါ်သည်။

လက်ရှိတွင်တော့ ရွာလူကြီး၊ ဟယ့်တာ့ဟွား၊ ဟယ့်ရှောင်ဟွား နှင့် ဝမ်ရူဟွားတို့ပါဝင်သည့် ရွာလူကြီးမိသားစုမှာ အဖမ်းခံထားရသည်။

ဟယ့်တာ့ဟွားက သူ့ရဲ့ပေါက်ဖတ်လိုမျက်ခုံးကြီးတွေကိုတွန့်ကုပ်ကာ ဓားပြခေါင်းဆောင်ကိုပြောသည်။

"လူကြီးမင်းတို့က ဒီမှာ လုပ်စရာရှိလို့လား? လာလည်တဲ့သူအားလုံးက ဧည့်သည်တွေပါပဲ။ အထဲဝင်ပြီး ရေတစ်ခွက်လောက်သောက်ကြပါဦး!"

"မင်းက ငါတို့ကို ရေလေးတစ်ခွက်နဲ့နှင်ထုတ်ချင်တယ်ပေါ့?"

ဓားပြခေါင်းဆောင်က လူသတ်လိုစိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့်ဆိုသည်။

ဟယ့်တာ့ဟွားမှာ အလွန်ပင်ကြောက်ရွံ့နေပုံပေါ်ပြီး လိုက်လိုက်လျောလျောပြန်ဖြေသည်။

"ရေ‌လေးတစ်ခွက်တည်းမဟုတ်တာ သေချာတာပေါ့! အခုက အရမ်းနောက်ကျနေပြီ၊ ခင်ဗျားတို့ ပင်ပန်းနေမှာပဲ။ အရက်ကောင်းတွေနဲ့မြည်းစရာတွေကို ချက်ချင်းပြင်ပေးပါ့မယ်!"

"အရက်နဲ့အမြည်းက မလုံလောက်သေးဘူး၊ မိန်းမတွေလည်းလိုတယ်။ ဒီမိန်းမက ငါ့ကိုခစားလို့ရတယ်၊ အခု ရွာထဲက ကျန်တဲ့မိန်းမတွေကိုခေါ်လိုက်!"

ဓားပြခေါင်းဆောင်က မောက်မာစွာဆိုသည်။

ရွာလူကြီးက ချက်ချင်းပင်ငြင်းဆန်တော့သည်။

"ဆုတောင်းလေ တိရစ္ဆာန်ကောင်! ငါ့ရွာထဲက မိန်းကလေးတွေကိုထိချင်ရင် ငါ့အလောင်းပေါ်က ကျော်သွားမှရမယ်!"

"‌သောက်အဖိုးကြီး၊ ကျုပ် ခင်ဗျားသမီးကို ကျုပ်ကိုချက်ချင်းခစားခိုင်းမယ်!"

ဓားပြခေါင်းဆောင်က မြင်းပေါ်ကခုန်ဆင်းကာ ဟယ့်ရှောင်ဟွားရဲ့အဝတ်တွေကို စုတ်ဖြဲဖို့လုပ်သည်။

ဟယ့်ရှောင်ဟွားက အော်သည်။ သူမဘေးရှိ ဝမ်ရူဟွား၏အကြည့်မှာ လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး သူက ဓားပြခေါင်းဆောင်ကို လှမ်းအော်သည်။

"ခဏလေး။"

ဝမ်ရူဟွား စကားပြောလိုက်တာကို နဉ်ရှုတွေ့တဲ့အခါ သူက ဒီတစ်ခါ‌တော့ ယောက်ျားပီပီသသနဲ့ သူ့အမျိုးသမီးကို ကာကွယ်ဖို့ ထရပ်တော့မည်ဟု သူမတွေးလိုက်မိသည်။

"မင်း ဘာလိုချင်လို့လဲ?"

ဓားပြခေါင်းဆောင်က ဝမ်ရူဟွားကိုကြည့်သည်။ ဝမ်ရူဟွားက စာသင်သားတစ်ယောက်ရဲ့ယဉ်ကျေးရည်မွန်တဲ့ဟန်နဲ့ ဓားပြခေါင်းဆောင်ကို လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးသည်။

"ခင်ဗျားတို့လိုချင်တာ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေဖြစ်မယ်။ ကျွန်တော် ဒီအိမ်ထဲမှာဖွက်ထားတဲ့ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေအားလုံးသိတယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို ခေါ်သွားပေးနိုင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်ကို ခင်ဗျားတို့အဖွဲ့ထဲဝင်ခွင့်ပြုရမယ်။ ကျွန်တော် အရင်က နည်းဗျူဟာတွေ လေ့လာဖူးတယ်၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ဗျူဟာအကြံပေးလုပ်နိုင်တယ်။"

ဝမ်ရူဟွားရဲ့စကားတွေက ဟယ့်မိသားစုဝင်တွေနဲ့ နဉ်ရှုကို တောင့်တင်းသွားစေသည်။

"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ ငါတို့အဖွဲ့က လူတိုင်းကိုကြိုဆိုတယ်။ ပြီးတော့ မင်းက စာသင်သားတစ်ယောက်ဆိုတော့ ပိုကောင်းတာပေါ့! အခုကစပြီး မင်းက ငါတို့အကြံပေးပဲ။"

ဓားပြခေါင်းဆောင်က ဝမ်ရူဟွားရဲ့ပခုံးကိုပုတ်သည်။

ဝမ်ရူဟွားက ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ့အပြုံးမှာ အေးစက်ကာ ချောက်ခြားဖွယ်ကောင်း၏။ သူက မြေပေါ်ကဓားကိုကောက်ယူလိုက်ကာ ဓားပြခေါင်းဆောင်ကိုပြောသည်။

"ကျွန်တော့်မှာ တောင်းဆိုချက်တစ်ခုရှိတယ်၊ ကျွန်တော် ဒီမိန်းမကို ကျွန်တော့်လက်နဲ့သတ်ချင်တယ်။"

သူ ဒီစကားကို မှောင်မိုက်တဲ့အမူအရာနဲ့ပြောလိုက်ချိန်မှာ ဝမ်ရူဟွားရဲ့အသံနဲ့ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက တုန်ရီနေသည်။

ဟယ့်မိသားစုဝင်များက ဝမ်ရူဟွားကို မယုံကြည်နိုင်သလိုကြည့်လာကြသည်။ ဟယ့်တာ့ဟွားက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်သွားပုံရသည့်ဟယ့်ရှောင်ဟွားကိုကာကွယ်ကာ အေးစက်စွာဆိုသည်။

"ဝမ်ရူဟွား၊ မင်းမိဘတွေက မင်းကို အလကားပညာသင်ပေးခဲ့မိတာပဲ။ ရှောင်ဟွားက မင်းဇနီး၊ ပြီးတော့ မင်းက မင်းဇနီးကို မင်းလက်နဲ့သတ်မလို့လား? မင်းက တကယ်ကိုနှလုံးသားမရှိတဲ့တိရစ္ဆာန်ကောင်ပဲ။"

"ငါ ဟယ့်ရှောင်ဟွားကို ဘယ်တုန်းကမှ ငါ့ဇနီးအဖြစ် အသိအမှတ်မပြုခဲ့ဘူး။ ငါ သူ့ကိုလက်ထပ်လိုက်ရတဲ့တစ်ခုတည်းသောအကြောင်းပြချက်က မင်းတို့ ငါ့ကိုဖိအားပေးလို့ပဲ။ ငါ သူ့ကိုမုန်းတယ်၊ ငါ သူ့ကို အရာအားလုံးထက်ပိုမုန်းတယ်!"

ဝမ်ရူဟွားက အေးစက်စွာတံတွေးထွေးသည်။

"ငါ သူနဲ့အိပ်ရတဲ့အချိန်တိုင်း ရွံလွန်းလို့ အန်ချင်ရတဲ့အထိပဲ။"

...

[Zawgyi]

{ဟယ့္ေရွာင္ဟြားကို ဖယ္ထုတ္ျခင္း}

သူမ ဘာေၾကာင့္ မေကာင္းတဲ့စိတ္ခံစားခ်က္ေတြရေနလဲဆိုတာကို နဉ္ရႈ ခ်က္ခ်င္းသေဘာေပါက္သြားသည္။ အမွန္ေတာ့ ဝမ္ရူဟြားက အမ်ိဳးသားဇာတ္လိုက္ျဖစ္ၿပီး အမ်ိဳးသမီးဇာတ္လိုက္နဲ႔ရိွေနရမည္ျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္လည္း သူက ဟယ့္ေရွာင္ဟြားကို လက္ထပ္လိုက္ရသည္။ ကိစၥေတြက မူလဇာတ္ေၾကာင္းနဲ႔ အင္မတန္မွပင္ေသြဖည္လို႔ေန၏။

ဇာတ္ေၾကာင္းကိုျပန္တၫ့္မတ္ရန္အတြက္ ဇာတ္ေၾကာင္းက ဇနီးျဖစ္သူ ဟယ့္ေရွာင္ဟြားကို ဖယ္ထုတ္ပစ္ရမည္ျဖစ္သည္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ သူမ ထြက္သြားဖို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္ၿပီးေနာက္မွာ ဓားျပေတြ ညႀကီးသန္းေခါင္ေပၚလာရျခင္းျဖစ္သည္။ တကယ္ႀကီး။

ဇာတ္ေၾကာင္းက ရူးသြားၿပီ။

ၿပီးေတာ့ အဲ့ဒါက သူမေၾကာင့္တဲ့။

"ယြဲ႔လန္၊ ျမန္ျမန္ပုန္းလိုက္။ ထားလိုက္ေတာ့၊ သက္ေတာ္ေစာင့္၊ ယြဲ႔လန္ကို ရွင္နဲ႔အတူေခၚသြားၿပီးပုန္းေန။ ၿပီးမွ ကြၽန္မကိုလာရွာလို႔ရတယ္။"

နဉ္ရႈက သူမရဲ့အဝတ္ထုပ္ကို ယြဲ႔လန္လက္ထဲ ထိုးထၫ့္ေပးလိုက္သည္။

ယြဲ႔လန္ရဲ့သြားေတြက အခ်င္းခ်င္းရိုက္ခတ္ေနၾကၿပီး သူမက အဝတ္ထုပ္ကိုယူကာ တင္းၾကပ္စြာဖက္ထားလိုက္သည္။ သူမက စိုးရိမ္တႀကီးေမးသည္။

"မမေလးကေရာ? အတူတူသြားရေအာင္ပါ မမေလး။ ဒီဓားျပေတြက မ်က္ေတာင္တစ္ခ်က္ေတာင္မခတ္ဘဲလူသတ္တဲ့သူေတြ။"

"နင့္ရဲ့သက္ေတာ္ေစာင့္အစ္ကိုႀကီးနဲ႔ပုန္းဖို႔ေနရာအရင္ရွာ။ နင့္မမေလးမွာ အရင္ဆံုးလုပ္စရာတစ္ခုရိွေနေသးတယ္။"

ထို႔ေနာက္ နဉ္ရႈက သက္ေတာ္ေစာင့္ဘက္ကိုလွၫ့္သည္။

"ယြဲ႔လန္ကို ဒီကေနေခၚသြား၊ ျမန္ျမန္။"

လ်ိႈ႔ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္က ယြဲ႔လန္ကို ခ်က္ခ်င္းပင္ဆြဲေခၚသြားကာ ညအေမွာင္ထုထဲ တိုးဝင္ေပ်ာက္ကြယ္သြား၏။

နဉ္ရႈက အသက္ျပင္းျပင္းရႉလိုက္ကာ ရြာလူႀကီးရဲ့အိမ္ဆီကို သြားလိုက္သည္။ သူမ အနီးနားမွာ ပုန္းစရာေနရာတစ္ခုေတြ့လိုက္ရသည္။ လူတစ္စုက ရြာလူႀကီးရဲ့အိမ္အဝင္ဝကိုပိတ္ဆို႔ထားကာ လူတစ္ေယာက္က ျမင္းေပၚမွာရိွေနသည္။ တစ္ျခားလူေတြအားလံုးက လမ္းေလ်ွာက္ေနၾကသည္မို႔ သူက ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ပံုေပၚသည္။

လက္ရိွတြင္ေတာ့ ရြာလူႀကီး၊ ဟယ့္တာ့ဟြား၊ ဟယ့္ေရွာင္ဟြား ႏွင့္ ဝမ္ရူဟြားတို႔ပါဝင္သၫ့္ ရြာလူႀကီးမိသားစုမွာ အဖမ္းခံထားရသည္။

ဟယ့္တာ့ဟြားက သူ႔ရဲ့ေပါက္ဖတ္လိုမ်က္ခံုးႀကီးေတြကိုတြန႔္ကုပ္ကာ ဓားျပေခါင္းေဆာင္ကိုေျပာသည္။

"လူႀကီးမင္းတို႔က ဒီမွာ လုပ္စရာရိွလို႔လား? လာလည္တဲ့သူအားလံုးက ဧၫ့္သည္ေတြပါပဲ။ အထဲဝင္ၿပီး ေရတစ္ခြက္ေလာက္ေသာက္ၾကပါဦး!"

"မင္းက ငါတို႔ကို ေရေလးတစ္ခြက္နဲ႔ႏွင္ထုတ္ခ်င္တယ္ေပါ့?"

ဓားျပေခါင္းေဆာင္က လူသတ္လိုစိတ္ျပင္းျပစြာျဖင့္ဆိုသည္။

ဟယ့္တာ့ဟြားမွာ အလြန္ပင္ေၾကာက္ရြံ႔ေနပံုေပၚၿပီး လိုက္လိုက္ေလ်ာေလ်ာျပန္ေျဖသည္။

"ေရ‌ေလးတစ္ခြက္တည္းမဟုတ္တာ ေသခ်ာတာေပါ့! အခုက အရမ္းေနာက္က်ေနၿပီ၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ပင္ပန္းေနမွာပဲ။ အရက္ေကာင္းေတြနဲ႔ျမည္းစရာေတြကို ခ်က္ခ်င္းျပင္ေပးပါ့မယ္!"

"အရက္နဲ႔အျမည္းက မလံုေလာက္ေသးဘူး၊ မိန္းမေတြလည္းလိုတယ္။ ဒီမိန္းမက ငါ့ကိုခစားလို႔ရတယ္၊ အခု ရြာထဲက က်န္တဲ့မိန္းမေတြကိုေခၚလိုက္!"

ဓားျပေခါင္းေဆာင္က ေမာက္မာစြာဆိုသည္။

ရြာလူႀကီးက ခ်က္ခ်င္းပင္ျငင္းဆန္ေတာ့သည္။

"ဆုေတာင္းေလ တိရစၧာန္ေကာင္! ငါ့ရြာထဲက မိန္းကေလးေတြကိုထိခ်င္ရင္ ငါ့အေလာင္းေပၚက ေက်ာ္သြားမွရမယ္!"

"‌ေသာက္အဖိုးႀကီး၊ က်ဳပ္ ခင္ဗ်ားသမီးကို က်ဳပ္ကိုခ်က္ခ်င္းခစားခိုင္းမယ္!"

ဓားျပေခါင္းေဆာင္က ျမင္းေပၚကခုန္ဆင္းကာ ဟယ့္ေရွာင္ဟြားရဲ့အဝတ္ေတြကို စုတ္ၿဖဲဖို႔လုပ္သည္။

ဟယ့္ေရွာင္ဟြားက ေအာ္သည္။ သူမေဘးရိွ ဝမ္ရူဟြား၏အၾကၫ့္မွာ လက္ခနဲျဖစ္သြားၿပီး သူက ဓားျပေခါင္းေဆာင္ကို လွမ္းေအာ္သည္။

"ခဏေလး။"

ဝမ္ရူဟြား စကားေျပာလိုက္တာကို နဉ္ရႈေတြ့တဲ့အခါ သူက ဒီတစ္ခါ‌ေတာ့ ေယာက္်ားပီပီသသနဲ႔ သူ႔အမ်ိဳးသမီးကို ကာကြယ္ဖို႔ ထရပ္ေတာ့မည္ဟု သူမေတြးလိုက္မိသည္။

"မင္း ဘာလိုခ်င္လို႔လဲ?"

ဓားျပေခါင္းေဆာင္က ဝမ္ရူဟြားကိုၾကၫ့္သည္။ ဝမ္ရူဟြားက စာသင္သားတစ္ေယာက္ရဲ့ယဉ္ေက်းရည္မြန္တဲ့ဟန္နဲ႔ ဓားျပေခါင္းေဆာင္ကို လက္သီးဆုပ္ကာ အရိုအေသေပးသည္။

"ခင္ဗ်ားတို႔လိုခ်င္တာ ပစၥည္းဥစၥာေတျြဖစ္မယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ဒီအိမ္ထဲမွာဖြက္ထားတဲ့ အဖိုးတန္ပစၥည္းေတြအားလံုးသိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားတို႔ကို ေခၚသြားေပးႏိုင္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားတို႔က ကြၽန္ေတာ့္ကို ခင္ဗ်ားတို႔အဖြဲ႔ထဲဝင္ခြင့္ျပဳရမယ္။ ကြၽန္ေတာ္ အရင္က နည္းဗ်ူဟာေတြ ေလ့လာဖူးတယ္၊ ကြၽန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားရဲ့ဗ်ူဟာအႀကံေပးလုပ္ႏိုင္တယ္။"

ဝမ္ရူဟြားရဲ့စကားေတြက ဟယ့္မိသားစုဝင္ေတြနဲ႔ နဉ္ရႈကို ေတာင့္တင္းသြားေစသည္။

"ေကာင္းတယ္၊ ေကာင္းတယ္၊ ငါတို႔အဖြဲ႔က လူတိုင္းကိုႀကိဳဆိုတယ္။ ၿပီးေတာ့ မင္းက စာသင္သားတစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ ပိုေကာင္းတာေပါ့! အခုကစၿပီး မင္းက ငါတို႔အႀကံေပးပဲ။"

ဓားျပေခါင္းေဆာင္က ဝမ္ရူဟြားရဲ့ပခံုးကိုပုတ္သည္။

ဝမ္ရူဟြားက ၿပံဳးလိုက္ေသာ္လည္း သူ႔အၿပံဳးမွာ ေအးစက္ကာ ေခ်ာက္ျခားဖြယ္ေကာင္း၏။ သူက ေျမေပၚကဓားကိုေကာက္ယူလိုက္ကာ ဓားျပေခါင္းေဆာင္ကိုေျပာသည္။

"ကြၽန္ေတာ့္မွာ ေတာင္းဆိုခ်က္တစ္ခုရိွတယ္၊ ကြၽန္ေတာ္ ဒီမိန္းမကို ကြၽန္ေတာ့္လက္နဲ႔သတ္ခ်င္တယ္။"

သူ ဒီစကားကို ေမွာင္မိုက္တဲ့အမူအရာနဲ႔ေျပာလိုက္ခ်ိန္မွာ ဝမ္ရူဟြားရဲ့အသံနဲ႔ သူ႔တစ္ကိုယ္လံုးက တုန္ရီေနသည္။

ဟယ့္မိသားစုဝင္မ်ားက ဝမ္ရူဟြားကို မယံုၾကည္ႏိုင္သလိုၾကၫ့္လာၾကသည္။ ဟယ့္တာ့ဟြားက စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖစ္သြားပံုရသၫ့္ဟယ့္ေရွာင္ဟြားကိုကာကြယ္ကာ ေအးစက္စြာဆိုသည္။

"ဝမ္ရူဟြား၊ မင္းမိဘေတြက မင္းကို အလကားပညာသင္ေပးခဲ့မိတာပဲ။ ေရွာင္ဟြားက မင္းဇနီး၊ ၿပီးေတာ့ မင္းက မင္းဇနီးကို မင္းလက္နဲ႔သတ္မလို႔လား? မင္းက တကယ္ကိုႏွလံုးသားမရိွတဲ့တိရစၧာန္ေကာင္ပဲ။"

"ငါ ဟယ့္ေရွာင္ဟြားကို ဘယ္တုန္းကမွ ငါ့ဇနီးအျဖစ္ အသိအမွတ္မျပဳခဲ့ဘူး။ ငါ သူ႔ကိုလက္ထပ္လိုက္ရတဲ့တစ္ခုတည္းေသာအေၾကာင္းျပခ်က္က မင္းတို႔ ငါ့ကိုဖိအားေပးလို႔ပဲ။ ငါ သူ႔ကိုမုန္းတယ္၊ ငါ သူ႔ကို အရာအားလံုးထက္ပိုမုန္းတယ္!"

ဝမ္ရူဟြားက ေအးစက္စြာတံေတြးေထြးသည္။

"ငါ သူနဲ႔အိပ္ရတဲ့အခ်ိန္တိုင္း ရြံလြန္းလို႔ အန္ခ်င္ရတဲ့အထိပဲ။"

...