Unicode

မကောင်းတဲ့လွှမ်းမိုးမှုတွေ

____________

နဉ်ရှုက သူမကို အရေးမလုပ်ပါချေ။ နဉ်ရှုက သူမကိုလျစ်လျူရှုနေတာကို ထိုအမျိုးသမီးမြင်သည်၌ သူမက နှုတ်ခမ်းတို့ကို အထင်အမြင်သေးစွာတွန့်ကွေး၏။

"နင်က ဘာတွေများ ဘဝင်မြင့်နေရတာလဲ? ဂိုဏ်းချုပ် နင်နဲ့အိပ်ပြီးတာနဲ့ နင်လည်း သူ့ကိုစွဲလန်းသွားမှာပဲ။ ဟဲ့၊ ငါ နင့်ကိုပြောနေတယ်လေ! နင် ဘယ်ကိုသွားနေတယ်ထင်နေတာတုန်း?"

"ရပ်လိုက်!"

အမျိုးသမီးက နဉ်ရှုကိုဆွဲဖို့ လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း နဉ်ရှုဘေးမှ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသားကအော်လာ၏။

"ရိုင်းပျလိုက်တာ!"

"ကြီးကြပ်ရေးမှူးလျို။"

အမျိုးသမီးက သူ့ကို မျက်နှာချို‌သွေးကာပြုံးပြရင်းမေးသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်က ဘာလို့ ကျွန်မကိုလုံးဝမခေါ်တာလဲဟင်?"

ကြီးကြပ်ရေးမှူးလျိုရဲ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ အထင်သေးမှုတစ်ချို့ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်မှာ သူ့ကိုယ်ပိုင်လုပ်စရာကိစ္စတွေရှိတယ်။ မင်းအလုပ်က စောင့်နေဖို့ပဲ။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ပါပြီ။"

နဉ်ရှု အမျိုးသမီးကိုထပ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက သိပ်မလှပေ။ အများဆုံးမှ သူမကို မိသားစုသေးသေးလေးရဲ့ နဂါးသွဲ့ကျောက်လေးလို့ပြောနိုင်ရုံသာဖြစ်သည်။ သူမက ကုန်းဝူမေ့ကိုချစ်သွားတာ သိသာနေသည်။

အဲ့အယုတ်တမာကောင်ကုန်းဝူမေ့က တကယ်ကိုမကောင်းဆိုးရွားကောင်ပဲ။ သူက ဒီမိန်းမတွေရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ညစ်နွမ်းအောင်လုပ်ရုံတင်မကသေးဘဲ သူတို့ရဲ့နှလုံးသားတွေကိုပါ လှည့်စားယူဆောင်သွားသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါက သူ့မျက်နှာက အရမ်းကိုအားကောင်းလွန်းလို့ဆိုလည်းဟုတ်တယ်။ သူ့မျက်နှာကိုခုခံနိုင်တဲ့မိန်းမတွေက အရမ်းကိုနည်းတယ်ရယ်။

နဉ်ရှုမှာ ကုန်းဝူမေ့ရဲ့အခန်းဆီခေါ်ဆောင်သွားခြင်းခံရ၏။ တံခါးကို ခပ်ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ဟထားသည်။ သူမ တံခါးနားရောက်သွားချိန်မှာ အထဲကလာတဲ့ရိုးတိုးရိပ်တိပ်အသံတွေကို ကြားလာရသည်။ ကုတင်ပေါ်မှာတွဲလွဲကျနေတဲ့ခန်းဆီးစတွေကတစ်ဆင့် လှုပ်ရှားနေတဲ့လူရိပ်တွေကို ဝိုးတိုးဝါးတားလှမ်းမြင်နေရသည်။

နဉ်ရှု အင်မတန်မှပင်ဆွံ့အလို့သွားရချေ၏။ သူမက ဘာလို့များ အကြိမ်တိုင်းလိုလို ဒီလိုအရာမျိုးကိုကြည့်ဖို့ တွန်းအားပေးခံနေရတာလဲ? သူတို့တွေ သူမရဲ့ခံစားချက်တွေကို နည်းနည်းလေးတောင်ထည့်စဉ်းစားပေးလို့မရဘူးလား? သူတို့ သူမကို လွတ်လမ်းလေးနည်းနည်းလောက်ပေးလို့မရဘူးလား? သူမကလည်း ဖိအားပေးခံရတဲ့သူပါပဲနော်၊ ဟုတ်ပြီလား?

"မိန်းကလေးရှောင်ဟုန်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲဝင်သွားလိုက်ပါ။ ဂိုဏ်းချုပ်က မိန်းကလေးကိုစောင့်နေပါတယ်။"

ကြီးကြပ်ရေးမှူးလျိုကပြောလာသည်။

နဉ်ရှုက အထဲကိုလက်ညှိုးထိုကာ အံ့ဩတကြီးမေး၏။

"အခုလား? ကျွန်မ ရှင်တို့ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးပြီးတဲ့အထိ စောင့်မနေသင့်ဘူးလား?"

"ရောက်လာမှတော့ ဝင်ခဲ့ပါလေ။"

အနည်းငယ်မောဟိုက်နေသည့် ကုန်းဝူမေ့ရဲ့အသံတိုးတိုးက အထဲမှထွက်လာသည်။

ကြီးကြပ်ရေးမှူးလျိုက အသာအယာခါးညွှတ်ကာ နဉ်ရှုကို အထဲဝင်သွားဖို့လက်ဟန်ပြ၏။ နဉ်ရှုက အထဲကို ဆေးသေတ္တာလေးကိုင်ကာဝင်သွားသည်။

သူမ လျှောက်ဝင်သွားချိန်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ရနံ့တစ်ခုကို သတိထားလိုက်မိသည်။ ဒါက သည်းမခံနိုင်လောက်အောင်ပဲ။

"ရှေ့ကိုနည်းနည်းတိုးခဲ့ပါဦး။ ဒီလောက်အဝေးကြီးကနေပြီးတော့ မင်း ကိုယ့်ကို ဘယ်လိုများစစ်ဆေးမှာလဲ?"

ကုန်းဝူမေ့ရဲ့အသံက အနည်းငယ်အက်ရှနေသည်။

"ဒီကိုလာပြီး ကိုယ့်သွေးကြောကိုစမ်းပေး။"

ဘယ်လိုတောင်လား? ဒီအကြိုက်က တကယ်ကိုပုံမှန်မဟုတ်ဘူးပဲ။ သူက လူတစ်ယောက်ကိုတောင် ကြည့်စေချင်နေသေးတယ်။ မယုံနိုင်စရာပဲ။

နဉ်ရှု ခန်းဆီးစကို ဘေးဘက်ဆီဆွဲဖယ်လိုက်သည်။ ကုန်းဝူမေ့က ကုတင်အကြီးကြီးပေါ်မှာ သူ့ဘေးနားကမိန်းမတစ်ယောက်နဲ့အတူ အဝတ်မပါ၊ ဗလာကိုယ်တီးဖြင့်ထိုင်နေသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။ အမျိုးသမီးရဲ့တစ်ကိုယ်လုံးက ပန်းရောင်သမ်းနေသည်။ နဉ်ရှုကိုမြင်သည်၌ သူမက နှုတ်ခမ်းကို နာနာလေးဖိကိုက်လိုက်သော်လည်း သူမရဲ့ပုံစံကတော့ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေဆဲဖြစ်၏။

နဉ်ရှုမှာ သူမတော့ ဒီလူတွေရဲ့လွှမ်းမိုးမှုတွေကြောင့် မကောင်းတဲ့ဘက်ကိုကူးပြောင်းသွားတော့မှာပဲလို့ တွေးလိုက်မိ၏။ သူမက အရမ်းကိုဖြူစင်သန့်ရှင်းခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ ဒီမြင်ကွင်းတွေကို ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိကြည့်နေနိုင်လေပြီ။

နဉ်ရှုက ဘေးနားမှာရှိတဲ့ခုံမှာဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ စားပွဲပေါ်မှာ သစ်သီးတွေရှိနေတာမြင်တဲ့အခါ သူမက တစ်လုံးယူလိုက်ပြီး အဝတ်နဲ့သုတ်ကာ ကိုက်ဝါးရင်းဖြင့် ကုန်းဝူမေ့တစ်ယောက် အနေအထားအမျိုးမျိုး မနားတမ်းပြောင်းလုပ်နေသည်ကို ကြည့်နေ၏။ သူက မိန်းကလေးကိုညှင်းပန်းဖို့ နည်းလမ်းတွေအများကြီးသုံးခဲ့တာမို့ မိန်းကလေးရဲ့မျက်နှာက အပြာရောင်ပြောင်းနေပေပြီ။

သူက ဘာကိုကြွားဝါဖို့ကြိုးစားနေတာလဲ? သူ့ကျောက်ကပ်ကဖြင့် အစတည်းက အားနည်းနေတဲ့ဟာကို...သူက ဒီလိုတွေလုပ်နေသေးတယ်။ ဒါကြီးက‌ တကယ်ကို...။ နဉ်ရှုမှာ ဘာပြောရမှန်းပင်မသိတော့။

နဉ်ရှုက ကုတင်ပေါ်မှာလူးလိမ့်နေတဲ့လူနှစ်ယောက်ကိုကြည့်ရင်း အသီးကို တဂျွတ်ဂျွတ်ကိုက်ဝါးနေ၏။ ကုန်းဝူမေ့က နဉ်ရှုကိုလှည့်ကြည့်လာသည်၊ သူ့ရဲ့တလက်လက်တောက်ပနေတဲ့မျက်လုံးတွေက ငေးငိုင်သွား၏။

သူက ခပ်တိုးတိုးညည်းညူလိုက်ပြီးနောက် လန်းဆန်းတဲ့အမူအရာနဲ့ ခေါင်းပြန်လှည့်သွားသည်။ ချွေးလုံးတွေက သူ့ကိုယ်ပေါ်ကနေစီးကျနေတာမို့ သူ ခေါင်းကိုနောက်လှန်ချလိုက်သည့်အခါ ချွေးစက်တွေကလည်း လွင့်စင်လာ၏။ နဉ်ရှုက သူ့ကိုကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမရဲ့မုန့်ကို အပြီးသတ်နေလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားချေပြီ။ အမျိုးသမီးသည်လည်း စိတ်သက်သာရာရသွားပုံပေါ်၏။

ကုန်းဝူမေ့ပြီးသွားသည်နှင့် လူတစ်ယောက်ဝင်လာပြီး အမျိုးသမီးကို စောင်နဲ့လုံးထွေးကာ အပြင်သယ်ထုတ်သွား၏။ နောက်လူတစ်ယောက်က အခန်းထဲလေဝင်စေဖို့ ပြတင်းပေါက်တွေကို ချက်ချင်းလိုက်ဖွင့်သည်။

အိုက်ယား၊ ကုန်းဝူမေ့က တကယ်ကို ဘုရင်တစ်ပါးလိုနေနေတာပဲဟ။ နဉ်ရှုက သစ်စေ့ကို စားပွဲပေါ်တင်ကာ သူမရဲ့လက်တွေကိုသုတ်လိုက်ပြီးမေး၏။

"ရှင် မူးဝေနေပြီး ရှင့်အမြင်တွေမှုန်ဝါးနေတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား?"

ကုန်းဝူမေ့က အဝတ်အစားမဝတ်ဘဲ သူ့ရဲ့ကြည့်ရဆိုးတဲ့ပစ္စည်းကိုဖုံးဖို့ စောင်ပါးလေးတစ်ထည်သာသုံးလိုက်သည်။ သူက ယခုထိ ပြင်းထန်တဲ့ဟော်မုန်းဓာတ်တွေကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲဖြစ်၏။ ချွေးစက်တွေက သူ့ပါးပေါ်စီးကျသွားပြီးနောက် ညှပ်ရိုးပေါ်ကျသွားသည်...။ ပြီး သူ့ဆံပင်တွေက လုံးဝစိုရွှဲနေ၏။

နဉ်ရှုပြောတာကိုကြားတဲ့အခါ ကုန်းဝူမေ့က နှုတ်ခမ်းတို့ကိုတွန့်ကွေးလိုက်သည်။

"ကိုယ်က မူးနေတဲ့ပေါ်လို့လား?"

"ရေသွားချိုးစမ်းပါ။ ရှင့်ကျောက်ကပ်အခြေအနေက ဘယ်လောက်တောင်စိုးရိမ်ရလဲဆိုတာ မသိဘူးလား? ရှင့်ချွေးထွက်နှုန်းက ထိန်းချုပ်လို့မရတော့ဘူး။ ကျွန်မက သမားတော်ပါ၊ ရှင် ကျွန်မပြောတာကို နားထောင်တာအကောင်းဆုံးပဲ။"

နဉ်ရှုက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီးပြောသည်။

"ရှင့်ကို ကုပေးစေချင်လား၊ မကုပေးစေချင်ဘူးလား? ရှင့်အတွင်းဒဏ်ရာတွေကိုထိန်းချုပ်ဖို့ ရှင့်ကျန်တဲ့ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်လုံး မိန်းမတွေသုံးချင်နေတာလား? ရှင် အိုလာပြီး ရှင့်ပစ္စည်းက အလုပ်မလုပ်တော့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? အဲ့ဒါဆို ရှင် ဘာလုပ်မလဲ? ရှင့်သွေးကြောတွေပေါက်ကွဲပြီးသေမှာကိုစောင့်‌မှာလား? ထပ်ပြောရမယ်ဆိုရင် ရှင် အဲ့ဒါကိုမထိန်းချုပ်ဘဲလုပ်နေတာက ရှင့်ရဲ့အဲ့ပစ္စည်းကို ဝန်ပိနေစေတာကြာပြီ။ ရှင်က ပျက်စီးမယ့်လမ်းကြောင်းပေါ် လုံးဝရောက်နေပြီ။ မိန်းမတွေနဲ့ နေ့တိုင်းလူးလိမ့်နေတာက လက္ခဏာတွေကို ပျောက်ကင်းစေတယ်ဆိုပေမယ့် ရောဂါအရင်းအမြစ်ကိုတော့ မပျောက်စေနိုင်ဘူး။"

နဉ်ရှုက အရမ်းကိုစိတ်အားထက်သန်နေပြီးစိတ်ရှည်သည့်အမူအရာနှင့်ပြောလာလေ၏။

...

နဉ်ရှု : အသီးစားရင်းliveကြည့်နေ။

Butterfly's Curse : အရွက်သုပ်စားရင်းeditနေ။

Dancing Breeze : ထမင်းစားရင်းဘာသာပြန်နေ။

...

Zawgyi

မေကာင္းတဲ့လႊမ္းမိုးမႈေတြ

____________

နဉ္ရႈက သူမကို အေရးမလုပ္ပါေခ်။ နဉ္ရႈက သူမကိုလ်စ္လ်ူရႈေနတာကို ထိုအမ်ိဳးသမီးျမင္သည္၌ သူမက ႏႈတ္ခမ္းတို႔ကို အထင္အျမင္ေသးစြာတြန႔္ေကြး၏။

"နင္က ဘာေတြမ်ား ဘဝင္ျမင့္ေနရတာလဲ? ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ နင္နဲ႔အိပ္ၿပီးတာနဲ႔ နင္လည္း သူ႔ကိုစြဲလန္းသြားမွာပဲ။ ဟဲ့၊ ငါ နင့္ကိုေျပာေနတယ္ေလ! နင္ ဘယ္ကိုသြားေနတယ္ထင္ေနတာတုန္း?"

"ရပ္လိုက္!"

အမ်ိဳးသမီးက နဉ္ရႈကိုဆြဲဖို႔ လက္လွမ္းလိုက္ေသာ္လည္း နဉ္ရႈေဘးမွ နတ္ဆိုးဂိုဏ္းသားကေအာ္လာ၏။

"ရိုင္းပ်လိုက္တာ!"

"ႀကီးၾကပ္ေရးမွဴးလ်ိဳ။"

အမ်ိဳးသမီးက သူ႔ကို မ်က္ႏွာခ်ိဳ‌ေသြးကာၿပံဳးျပရင္းေမးသည္။

"ဂိုဏ္းခ်ဳပ္က ဘာလို႔ ကြၽန္မကိုလံုးဝမေခၚတာလဲဟင္?"

ႀကီးၾကပ္ေရးမွဴးလ်ိဳရဲ့မ်က္လံုးေတြထဲမွာ အထင္ေသးမႈတစ္ခ်ိဳ႕ျဖတ္ေျပးသြားသည္။

"ဂိုဏ္းခ်ဳပ္မွာ သူ႔ကိုယ္ပိုင္လုပ္စရာကိစၥေတြရိွတယ္။ မင္းအလုပ္က ေစာင့္ေနဖို႔ပဲ။"

"ဟုတ္ကဲ့၊ နားလည္ပါၿပီ။"

နဉ္ရႈ အမ်ိဳးသမီးကိုထပ္ၾကၫ့္လိုက္သည္။ သူမက သိပ္မလွေပ။ အမ်ားဆံုးမွ သူမကို မိသားစုေသးေသးေလးရဲ့ နဂါးသြဲ႔ေက်ာက္ေလးလို႔ေျပာႏိုင္ရံုသာျဖစ္သည္။ သူမက ကုန္းဝူေမ့ကိုခ်စ္သြားတာ သိသာေနသည္။

အဲ့အယုတ္တမာေကာင္ကုန္းဝူေမ့က တကယ္ကိုမေကာင္းဆိုးရြားေကာင္ပဲ။ သူက ဒီမိန္းမေတြရဲ့ခႏၶာကိုယ္ကို ညစ္ႏြမ္းေအာင္လုပ္ရံုတင္မကေသးဘဲ သူတို႔ရဲ့ႏွလံုးသားေတြကိုပါ လွၫ့္စားယူေဆာင္သြားေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါက သူ႔မ်က္ႏွာက အရမ္းကိုအားေကာင္းလြန္းလို႔ဆိုလည္းဟုတ္တယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာကိုခုခံႏိုင္တဲ့မိန္းမေတြက အရမ္းကိုနည္းတယ္ရယ္။

နဉ္ရႈမွာ ကုန္းဝူေမ့ရဲ့အခန္းဆီေခၚေဆာင္သြားျခင္းခံရ၏။ တံခါးကို ခပ္က်ယ္က်ယ္ဖြင့္ဟထားသည္။ သူမ တံခါးနားေရာက္သြားခ်ိန္မွာ အထဲကလာတဲ့ရိုးတိုးရိပ္တိပ္အသံေတြကို ၾကားလာရသည္။ ကုတင္ေပၚမွာတြဲလြဲက်ေနတဲ့ခန္းဆီးစေတြကတစ္ဆင့္ လႈပ္ရွားေနတဲ့လူရိပ္ေတြကို ဝိုးတိုးဝါးတားလွမ္းျမင္ေနရသည္။

နဉ္ရႈ အင္မတန္မွပင္ဆြံ႔အလို႔သြားရေခ်၏။ သူမက ဘာလို႔မ်ား အႀကိမ္တိုင္းလိုလို ဒီလိုအရာမ်ိဳးကိုၾကည့္ဖို႔ တြန္းအားေပးခံေနရတာလဲ? သူတို႔ေတြ သူမရဲ့ခံစားခ်က္ေတြကို နည္းနည္းေလးေတာင္ထၫ့္စဉ္းစားေပးလို႔မရဘူးလား? သူတို႔ သူမကို လြတ္လမ္းေလးနည္းနည္းေလာက္ေပးလို႔မရဘူးလား? သူမကလည္း ဖိအားေပးခံရတဲ့သူပါပဲေနာ္၊ ဟုတ္ၿပီလား?

"မိန္းကေလးေရွာင္ဟုန္၊ ေက်းဇူးျပဳျပီး အထဲဝင္သြားလိုက္ပါ။ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္က မိန္းကေလးကိုေစာင့္ေနပါတယ္။"

ႀကီးၾကပ္ေရးမွဴးလ်ိဳကေျပာလာသည္။

နဉ္ရႈက အထဲကိုလက္ၫွိုးထိုကာ အံ့ဩတႀကီးေမး၏။

"အခုလား? ကြၽန္မ ရွင္တို႔ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးၿပီးတဲ့အထိ ေစာင့္မေနသင့္ဘူးလား?"

"ေရာက္လာမွေတာ့ ဝင္ခဲ့ပါေလ။"

အနည္းငယ္ေမာဟိုက္ေနသၫ့္ ကုန္းဝူေမ့ရဲ့အသံတိုးတိုးက အထဲမွထြက္လာသည္။

ႀကီးၾကပ္ေရးမွဴးလ်ိဳက အသာအယာခါးၫႊတ္ကာ နဉ္ရႈကို အထဲဝင္သြားဖို႔လက္ဟန္ျပ၏။ နဉ္ရႈက အထဲကို ေဆးေသတၲာေလးကိုင္ကာဝင္သြားသည္။

သူမ ေလ်ွာက္ဝင္သြားခ်ိန္မွာ ထူးဆန္းတဲ့ရနံ႔တစ္ခုကို သတိထားလိုက္မိသည္။ ဒါက သည္းမခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ပဲ။

"ေရ႔ွကိုနည္းနည္းတိုးခဲ့ပါဦး။ ဒီေလာက္အေဝးႀကီးကေနၿပီးေတာ့ မင္း ကိုယ့္ကို ဘယ္လိုမ်ားစစ္ေဆးမွာလဲ?"

ကုန္းဝူေမ့ရဲ့အသံက အနည္းငယ္အက္ရွေနသည္။

"ဒီကိုလာၿပီး ကိုယ့္ေသြးေၾကာကိုစမ္းေပး။"

ဘယ္လိုေတာင္လား? ဒီအႀကိဳက္က တကယ္ကိုပံုမွန္မဟုတ္ဘူးပဲ။ သူက လူတစ္ေယာက္ကိုေတာင္ ၾကၫ့္ေစခ်င္ေနေသးတယ္။ မယံုႏိုင္စရာပဲ။

နဉ္ရႈ ခန္းဆီးစကို ေဘးဘက္ဆီဆြဲဖယ္လိုက္သည္။ ကုန္းဝူေမ့က ကုတင္အႀကီးႀကီးေပၚမွာ သူ႔ေဘးနားကမိန္းမတစ္ေယာက္နဲ႔အတူ အဝတ္မပါ၊ ဗလာကိုယ္တီးျဖင့္ထိုင္ေနသည္ကို သူမ ေတြ့လိုက္ရသည္။ အမ်ိဳးသမီးရဲ့တစ္ကိုယ္လံုးက ပန္းေရာင္သမ္းေနသည္။ နဉ္ရႈကိုျမင္သည္၌ သူမက ႏႈတ္ခမ္းကို နာနာေလးဖိကိုက္လိုက္ေသာ္လည္း သူမရဲ့ပံုစံကေတာ့ ဆြဲေဆာင္မႈရိွေနဆဲျဖစ္၏။

နဉ္ရႈမွာ သူမေတာ့ ဒီလူေတြရဲ့လႊမ္းမိုးမႈေတြေၾကာင့္ မေကာင္းတဲ့ဘက္ကိုကူးေျပာင္းသြားေတာ့မွာပဲလို႔ ေတြးလိုက္မိ၏။ သူမက အရမ္းကိုျဖဴစင္သန႔္ရွင္းခဲ့ေပမယ့္ အခုေတာ့ ဒီျမင္ကြင္းေတြကို ရွက္ရြံ႔ျခင္းမရိွၾကၫ့္ေနႏိုင္ေလၿပီ။

နဉ္ရႈက ေဘးနားမွာရိွတဲ့ခံုမွာဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ စားပြဲေပၚမွာ သစ္သီးေတြရိွေနတာျမင္တဲ့အခါ သူမက တစ္လံုးယူလိုက္ၿပီး အဝတ္နဲ႔သုတ္ကာ ကိုက္ဝါးရင္းျဖင့္ ကုန္းဝူေမ့တစ္ေယာက္ အေနအထားအမ်ိဳးမ်ိဳး မနားတမ္းေျပာင္းလုပ္ေနသည္ကို ၾကၫ့္ေန၏။ သူက မိန္းကေလးကိုၫွင္းပန္းဖို႔ နည္းလမ္းေတြအမ်ားႀကီးသံုးခဲ့တာမို႔ မိန္းကေလးရဲ့မ်က္ႏွာက အျပာေရာင္ေျပာင္းေနေပၿပီ။

သူက ဘာကိုႂကြားဝါဖို႔ႀကိဳးစားေနတာလဲ? သူ႔ေက်ာက္ကပ္ကျဖင့္ အစတည္းက အားနည္းေနတဲ့ဟာကို...သူက ဒီလိုေတြလုပ္ေနေသးတယ္။ ဒါႀကီးက‌ တကယ္ကို...။ နဉ္ရႈမွာ ဘာေျပာရမွန္းပင္မသိေတာ့။

နဉ္ရႈက ကုတင္ေပၚမွာလူးလိမ့္ေနတဲ့လူႏွစ္ေယာက္ကိုၾကၫ့္ရင္း အသီးကို တဂြၽတ္ဂြၽတ္ကိုက္ဝါးေန၏။ ကုန္းဝူေမ့က နဉ္ရႈကိုလွၫ့္ၾကၫ့္လာသည္၊ သူ႔ရဲ့တလက္လက္ေတာက္ပေနတဲ့မ်က္လံုးေတြက ေငးငိုင္သြား၏။

သူက ခပ္တိုးတိုးညည္းၫူလိုက္ၿပီးေနာက္ လန္းဆန္းတဲ့အမူအရာနဲ႔ ေခါင္းျပန္လွၫ့္သြားသည္။ ေခြၽးလံုးေတြက သူ႔ကိုယ္ေပၚကေနစီးက်ေနတာမို႔ သူ ေခါင္းကိုေနာက္လွန္ခ်လိုက္သၫ့္အခါ ေခြၽးစက္ေတြကလည္း လြင့္စင္လာ၏။ နဉ္ရႈက သူ႔ကိုၾကၫ့္လိုက္ၿပီးေနာက္ သူမရဲ့မုန႔္ကို အၿပီးသတ္ေနလိုက္သည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ၿပီးသြားေခ်ၿပီ။ အမ်ိဳးသမီးသည္လည္း စိတ္သက္သာရာရသြားပံုေပၚ၏။

ကုန္းဝူေမ့ၿပီးသြားသည္ႏွင့္ လူတစ္ေယာက္ဝင္လာၿပီး အမ်ိဳးသမီးကို ေစာင္နဲ႔လံုးေထြးကာ အျပင္သယ္ထုတ္သြား၏။ ေနာက္လူတစ္ေယာက္က အခန္းထဲေလဝင္ေစဖို႔ ျပတင္းေပါက္ေတြကို ခ်က္ခ်င္းလိုက္ဖြင့္သည္။

အိုက္ယား၊ ကုန္းဝူေမ့က တကယ္ကို ဘုရင္တစ္ပါးလိုေနေနတာပဲဟ။ နဉ္ရႈက သစ္ေစ့ကို စားပြဲေပၚတင္ကာ သူမရဲ့လက္ေတြကိုသုတ္လိုက္ၿပီးေမး၏။

"ရွင္ မူးေဝေနၿပီး ရွင့္အျမင္ေတြမႈန္ဝါးေနတယ္၊ ဟုတ္တယ္မလား?"

ကုန္းဝူေမ့က အဝတ္အစားမဝတ္ဘဲ သူ႔ရဲ့ၾကၫ့္ရဆိုးတဲ့ပစၥည္းကိုဖံုးဖို႔ ေစာင္ပါးေလးတစ္ထည္သာသံုးလိုက္သည္။ သူက ယခုထိ ျပင္းထန္တဲ့ေဟာ္မုန္းဓာတ္ေတြကို ထုတ္လႊတ္ေနဆဲျဖစ္၏။ ေခြၽးစက္ေတြက သူ႔ပါးေပၚစီးက်သြားၿပီးေနာက္ ၫွပ္ရိုးေပၚက်သြားသည္...။ ၿပီး သူ႔ဆံပင္ေတြက လံုးဝစိုရႊဲေန၏။

နဉ္ရႈေျပာတာကိုၾကားတဲ့အခါ ကုန္းဝူေမ့က ႏႈတ္ခမ္းတို႔ကိုတြန႔္ေကြးလိုက္သည္။

"ကိုယ္က မူးေနတဲ့ေပၚလို႔လား?"

"ေရသြားခ်ိဳးစမ္းပါ။ ရွင့္ေက်ာက္ကပ္အေျခအေနက ဘယ္ေလာက္ေတာင္စိုးရိမ္ရလဲဆိုတာ မသိဘူးလား? ရွင့္ေခြၽးထြက္ႏႈန္းက ထိန္းခ်ဳပ္လို႔မရေတာ့ဘူး။ ကြၽန္မက သမားေတာ္ပါ၊ ရွင္ ကြၽန္မေျပာတာကို နားေထာင္တာအေကာင္းဆံုးပဲ။"

နဉ္ရႈက ေခါင္းယမ္းလိုက္ၿပီးေျပာသည္။

"ရွင့္ကို ကုေပးေစခ်င္လား၊ မကုေပးေစခ်င္ဘူးလား? ရွင့္အတြင္းဒဏ္ရာေတြကိုထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ ရွင့္က်န္တဲ့ဘဝသက္တမ္းတစ္ေလ်ွာက္လံုး မိန္းမေတြသံုးခ်င္ေနတာလား? ရွင္ အိုလာၿပီး ရွင့္ပစၥည္းက အလုပ္မလုပ္ေတာ့ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ? အဲ့ဒါဆို ရွင္ ဘာလုပ္မလဲ? ရွင့္ေသြးေၾကာေတြေပါက္ကြဲၿပီးေသမွာကိုေစာင့္‌မွာလား? ထပ္ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ရွင္ အဲ့ဒါကိုမထိန္းခ်ဳပ္ဘဲလုပ္ေနတာက ရွင့္ရဲ့အဲ့ပစၥည္းကို ဝန္ပိေနေစတာၾကာၿပီ။ ရွင္က ပ်က္စီးမယ့္လမ္းေၾကာင္းေပၚ လံုးဝေရာက္ေနၿပီ။ မိန္းမေတြနဲ႔ ေန့တိုင္းလူးလိမ့္ေနတာက လကၡဏာေတြကို ေပ်ာက္ကင္းေစတယ္ဆိုေပမယ့္ ေရာဂါအရင္းအျမစ္ကိုေတာ့ မေပ်ာက္ေစႏိုင္ဘူး။"

နဉ္ရႈက အရမ္းကိုစိတ္အားထက္သန္ေနၿပီးစိတ္ရွည္သၫ့္အမူအရာႏွင့္ေျပာလာေလ၏။

...

နဉ္ရႈ : အသီးစားရင္းliveၾကၫ့္ေန။

Butterfly's Curse : အရြက္သုပ္စားရင္းeditေန။

Dancing Breeze : ထမင္းစားရင္းဘာသာျပန္ေန။

...