[Graduate na ba talaga ako sa pagiging Les? XD Buboy hambalusin kita jan eh]

(*Renz's POV)

Habang nagkakasiyahan sila ako naman panay ang tingin sa oras, gusto ko ng umuwi kay Rea. Mag-isa lang sya sa bahay.

“Senior” tawag sakin ni Trixie.

Dahil sya yung bagong manager ng team namin kaya kasama sya ngayon.

“ano yun?” tanong ko

Andito kami ngayon sa restored bar ihaw ihaw ng coach namin.

“kanina ko pa napaapansin patingin tingin ka sa relo mo eh ano bang meron?” tanong nya

“ah wala naman” simpleng sagot ko habang nakatingin sa phone ko, kung saan wallpaper ko yung picture namin ni Rea. Nakahalik ako sa pisngi nya at nakayakap habang sya nakapikit at nakangiti.

“m-mahal mo ba talaga sya senior?” tanong ni Trixie habang nakatingin din sa screen ng phone ko.

“oo” nakangiting sabi ko at hinaplos ang picture ni Rea gamit ang hinlalaki ko. “mahal na mahal” pati ang anak namin gusto ko sanang idugtong pero sa ngayon hindi muna pwede.

“oh Renz, uminom ka rin ngayon. Walang uuwi magpapakalasing tayo ngayon lahat natutulog sa taas” sabi ni coach na ikinasigaw ng teammates ko.

“ahm...coach hindi ako pwede kailangan kong umuwi agad” sabi ko.

“Oh man, wag naman ngayon. Celebration ng team oh” si Hendrix

“oo nga naman Renz tutal naman mag-isa ka lang sa bahay nyo di ba?” si Marcus

“ah hindi pwede mag-isa lang si Rea sa bahay nila ngayon kailangan nya ng kasama” sagot ko

“Oooooh!!!!! Oy! Oy!oy!” chant nilang lahat maliban kay Trixie

“anong gagawin nyo ha? Solo nyo ang bahay” tumataas taas ang dalawang kilay ni Gino.

“gago” sabi ko at ininom yung alak na basa tapat ko.

“hahaha yun lang ang sinabi coach oh baka may balak sya kay baby Rea” si Raico kaya naman agad ko syang sinamaan ng tingin.

“wag mo syang tawaging baby di ka nya kaano ano” matalim na sabi ko

“ooh.. So jealous” Raico

“hayy, kayong mga bata kayo. Ikaw Renz ha? Matuto kang magpigil, mahirap ang magkaanak ng maaga” si Coach, uminom na lang ulit ako ng alak.

“coach naman kala nga andyan ang proteksyon para walang mabuo haha-aray!” si Louie na binatukan ni coach.

“mas maganda at mas masarap pag kasal na kayo bago nyo yun gawin” si coach

Tumikhim si Trixie kaya napatingin kaming lahat.

“oh oo nga pala may babae tayong kasama haha sorry manager” si Raico na umakbay kay Trixie.

“ang lalaswa nyo kasi bwahaha” si Gino.

“ah basta paalala lang sainyo lalo pa't may matandang future ang naghihintay sa inyo.” si coach

Si Rea lang ang gusto kong future kasama ang anak namin at nagiging anak pa namin. Uminom ulit ako.

*****

7 palang nasa kama na ako pero 11:42 na hindi parin ako mapakali, napupuyat na kami ni baby.

“baby kinakabahan parin ako eh puntahan na kaya natin si daddy?” kausap ko yung tiyan ko.

Bumangon ako sa kama, dinampot ang cp ko at lumabas ng kwarto. Pagbaba ko dinial ko yung number ni Renz pero ring lang ng ring, hanggang sa nakarating na ako sa kusina ay di parin nya sinasagot.

“tulog na kaya sya?” tanong ko sa sarili ko at tinext si Renz.

‘andyan parin ba kayo sa restobar ihaw-ihaw ng coach nyo?’ text ko saka isinend.

Pumunta muna ako sa sala at sinindi ang TV. Napatingin ako sa cp ko pero wala paring reply mula kay Renz.

Ano kayang ginagawa nya?

Napapitlag ako ng biglang tumunog ang cellphone ko at pumaskil sa screen ang numero at pangalan ni Renz. Kaya agad kong sinagot.

“hello? Renz? Asan ka?” tanong ko

(Rea...Rea...)sabi nya.

“teka, lasing kaba?”

(Rea asan ka na? Miss na miss na kita) sabi nya

“ha? Andito ako sa bahay”

(Miss na miss na kita Rea)

“asan ka nga? Atsaka bakit parang lasing ka?” sabi ko

(Andito parin kila coach, ayaw nila akong paalisin) parang batang nagmamaktol na sabi nya hula ko pa ay nakanguso sya ngayon kaya bahagya akong natawa.

“osige susunduin na lang kita-” sabi ko pero naputol ng may magsalita sa kabilang Linya

(Senior hali ka na ano pang ginagawa mo jan sa labas?) Tanong ng boses ng isang babae.

“sino yun Renz?” kinakabahang tanong ko pero mapatay na yung tawag.

Mas dumoble ang kaba ko sa di ko malamang dahilan kaya naman dali dali kong kinuha yung jacket ko sa rack at pitaka ko sa center table.

Lumabas agad ako ng bahay at nag-lakad na lang dahil malapit lapit lang ang location kung nasan si Renz.

****

After 45 mins. Narating ko yung restobar ihaw ihaw nakasalubong ko pa si Trax.

“oh, ano pang ginagawa mo dito sa labas? Gabi na ah” sabi nya

“susunduin ko si Renz” sagot ko “eh ikaw?” tanong ko.

“Susunduin si Trixie” nakangiting sabi nya na ikinatigil ko.

“a-andito si Trixie?” tanong ko.

Parang nagets naman nya kaya agad syang nag-iwas ng tingin.

Halos magkasunid kaming pumasok sa loob kas nauna ako.

Agad akong napatigil at naestatwa sa nakikita ko.

Si Renz...a-at si Trixie...

N-naghahalikan.

Parang tumigil ang mundo ko at wala akong ibang nakikita.

“Trixie! Renz!” si Trax ang sumigaw kaya napatingin samin sila Renz at Trixie.

Nung una kumunot ang noo ni Renz na parang kinikilala ako tapos bumaling kay Trixie tapos sakin ulit.

“Rea?” tanong nya.

Hindi ko napigilan ang hikbi ko, dun ko lang nalaman na umiiyak na pala ako.

Nanlalaki ang mga mata nya saka tinangka nyang lapitan ako pero agad akong humakbang palayo. Tinalikuran ko na sila at umiiyak na lumabas pero nakakailang hakbang palang ako ng may mga kamay ng pumigil sa akin.

“R-Rea, m-m-magpapaliwanag ako please...please” nanginginig at nabibitak na ang boses ni Renz habang yakap ako mula sa likod.

Agad akong umikot paharap sakanya at hinawakan sya ng malakas na sampal.

“ALAM KO LASING KA! PERO SAPAT BA YUN PARA MAKIPAGHALIKAN KA SA IBA?!” umiiyak na sigaw ko.

“Rea please...a-akala ko...a-akala ko i-ikaw yung h-humahalik sakin...please Rea maniwala ka namin oh” frustrated na sabi nya at pilit nya akong hinahawakan pero marahas kong hinawi ang mga kamay nya.

“Renz! Layuan mo si Rea!” biglang lumapit si Trax.

“Trax wag kang mangingialam dito!” galit na sabi ni Renz Kay Trax na pumagitan samin.

“hindi! Binalaan na kita sabing wag mong sasaktan si Rea! Pinalampas ko yung dalawang beses na nahuli kitang nagmamadaling lumabas sa kwarto ni Trixie pero tang-” hindi na naituloy ni Trax ang sinasabi nya ng suntukin sya ni Renz.

“Teka ano?” wala sa sarili ng tanong ko na nakapagpatingin sakanila.

********