[Hello sa mga nagcocomment and votes dedicated to sainyo.]

(*Rea's POV)

Para akong nabingi at walang ibang marinig kundi ang lakas ng tibok ng puso ko habang naguguluhan nakatingin kay Renz na nagsusumamo namang nakatingin sa akin.

“Renz, anong sinasabi ni Trax?” tanong ko.

“R-Rea, magpapaliwanag ako...please...please pakinggan mo ako” pagmamakaawa nya.

“Ano yung sinasabi ni Trax, Renz” matigas at madiing ulit ko.

Sunod sunod ang luha ko habang nakatingin kay Renz na di ata makuha ang mga salitang gusto nyang sabihin, and I'm serious when I say that my heart breaks more and more as the second passes looking at his face.

“SAGUTIN MO AKO RENZ!” napataas na yung boses ko.

“Rea please...please” yun lang ang nasasabi nya.

“sasabihin mo ba sakanya Renz o ako mismo ang magbubunyag ng nakita ko?” si Trax.

“Wag kang mangealam dito Trax! Binabalaan na kita!” galit na sigaw ni Renz kay Trax.

“No, Trax tell me” matapang na sabi ko at marahas na pinahid ang mga luha ko.

Huminga ako ng malalim at ilang beses pang lumunok para ihanda ang sarili ko sa kung ano man ang sasabihin ni Trax.

“Rea...walang nang...” hindi naituloy ni Renz ang sasabihin nya ng magsalita si Trax.

“Nahuli ko syang dalawang beses na nagmamadaling lumabas ng kwarto ni Trixie, I saw it kasi kapatid ko si Trixie, at nasa iisang bahay kami.” si Trax

Nanghihina ang tuhod ko pero pinilit kong di bumagsak, no not in front of them.

“Rea mali ang iniisip mo walang na...” hindi ko na sya pinatapos at agad na lumipad ang kanang kamay ko para sampalin sya ng subukan nya akong yakapin.

Nagulat ako oo, I never thought na dadating ang araw na to...na masasampal ko sya dahil nasasaktan ako.

“Kailan pa?” mababa lang ang boses ko pero pigil na pigil ko yung sakit.

Wala syang imik at di makatingin sa akin, bakit mas nasasaktan ako dahil sa hitsura nyang yan?

“Ilang taon Renz...Ilang taon na tayo pero ni minsan di ko naisip Na kaya mong magloko. May nagawa ba akong mali kaya mo nagawa to? Ano? Sawa ka na ba dahil nakuha mo na yung gusto mo sakin? Dahil sa nangyari?” Umiiyak na tanong ko habang hindi iniiwas ang tingin ko sakanya, nakita kong napatingin sya sa akin at bumakas yung sakit sa mata nya.

“Yan ba tingin mo sa akin?” tanong nya

“Bakit hindi ba? Sa ginawa mo ngayon sa tingin mo hindi yun ang magiging tingin ko sayo?” tanong ko at mapait na natawa.

“Siguro nga totoo na matapos mong pagsawaan itatapon mo na lang at hahanap ng ibang mapaglilibangan” sabi ko at napatingin kay Trixie na biglang napayuko ng magtama ang mga mata namin.

“Well congratulations Mr. Clarenz Sua, malaya ka ng maglibang sa iba simula ngayon” matapang na sabi ko at tinignan sya ng diretso sa mga mata nya.

“a-anong ibig mong sabihin?” tanong nya na nanlalaki pa ang mga mata.

“Let's just...”

“No...hindi ako papayag. Ayoko, Rea please wag naman” Yinakap nya ako pero di ako gumanti ni hindi ako gumalaw.

Napapikit lang ako ng mariin at napalunok para tapusin ang sasabihin ko.

“Break up...m-magbreak na tayo Renz. Bahala ka na kahit ilang babae pa ang halikan mo” malamig na sabi ko.

“No...wag please wag ayoko...Ayokong mawala ka please” nagmamakaawa sya at alam kong umiiyak sya...

Ang unang beses na umiyak sya sa harap ko ng dahil sakin...hindi sya umiiyak nun kahit na gusto kong ilabas nya sa akin yung mga problema nya, hindi nya inaaming umiiyak sya kapag tinatanong ko pero ngayon... Umiiyak sya...humahagulgol sya sa iyak.

“Sana hindi mo ako sinaktan ng ganito kung ayaw mo talaga akong mawala sayo.” sabi ko at kumawala sa yakap nya.

“Wag ka na uling lalapit sa akin.” sabi ko habang hindi nakatingin sakanya.

Nagsimula na akong tumalikod at maglakad palayo, dahan dahan lang dahil inaantay ko syang habulin ako pero hanggang sa nakaalis na ako ay walang pumigil sa akin. Napatigil ako ng makaliko ako sa kanto, naramdaman ko yung panlalambot ng paa ko at sa pagkakataong to hindi ko na napigilang mapaupo, umiyak Na din ako ng umiyak para mailabad ko yung sakit. Parang sirang plakang nagpeplay sakin yung nakita kong halikan nila Renz at Trixie...

“Hayop ka Renz! Bwisit ka! Magsama kayong dalawa!” sigaw ko sa sobrang galit ko habang umiiyak.

*********

(*Renz's POV)

Gumuho ang mundo ko ng makita ko ang likod ni Rea na papalayo.

‘Damn! Sundan mo sya Renz!’ sigaw ng isip ko pero hindi ko maigalaw yung mga paa ko.

Ng di ko na matanaw ang likod nya kusang bumagsak ang mga tuhod ko. Hindi ako makahinga, nasasaktan ako pero alak ko mas nasasaktan si Rea.

Ang tanga ko...bakit hindi ko nakilala agad yung bumalik sakin? Bakit hindi ko napansing hindi si Rea yun?

Si Trax...kasalanan nya to!

Agad akong napatayo at sinugod si Trax.

“T*r*nt*do ka! Ginusto mo to! Ano? Masaya ka na?! G*go ka! Kung hindi mo sinabi kay Rea! Hindi mangyayari to! T*ngin* mo!” sabi ko saka sya pinagsasapak ng sunod sunod at walang tigil.

Biglang humarang si Trixie para pigilan ako at agad akong inilayo kay Trax, marahas ko syang inilayo sakin at galit syang tinignan.

“Isa ka pa! Nagtiwala ako sayo Trixie! Nagtiwala ako...”nqnghihinang napaupo ako sa semento at napasabunot sa sarili ko, di ko na napigilan yung luha ko tangna...

“dahil sa inyo...dahil sainyo wala na kami...dahil sainyo...” nanghihinang sabi ko.

“S-senior...o-ok lang yan...andito, andito naman ako eh. H-hindi kita iiwan” rinig kong sabi ni Trixie at hinawakan ako sa balikat kaya sa inis ko ay nahampas ko yung kamay nya, nakita kong nasaktan sya pero wala akong pakialam.

“Renz! Wala kang karapatang saktan ang kapatid ko! Nasaktan mo na si Rea pati ba naman si Trixie?” si Trax na agad dinaluhan si Trixie.

“AT WALA KA RING KARAPATANG MANGHIMASOK! WALA RIN SYANG KARAPATANG HALIKAN AKO!” di ko maiwasang mapasigaw.

“ito ang tatandaan nyo, kahit galit sa akin si Rea...hinding hindi ko hahayaang mapalapit ka sakanya o ikaw na makalapit pa ulit sa akin” duro ko sakanilang dalawa at kahit hilo pa ay sinubukan kong maglakad paalis.

“S-Senior...senior San ka pupunta?” si Trixie pero di ko na pinansin

Hindi ko alam kung anong magagawa ko sakanila pagnanatili pa ako dun. Habang naglalakad pauwi naalala ko si Rea...yung hitsura nya kanina at yung mga sinabi nya...

“Ilang taon Renz...Ilang taon na tayo pero ni minsan di ko naisip Na kaya mong magloko. May nagawa ba akong mali kaya mo nagawa to? Ano? Sawa ka na ba dahil nakuha mo na yung gusto mo sakin? Dahil sa nangyari?”

Masakit para sa akin na ganon ang tingin sakin ni Rea...pero hindi ko nga sya masisisi kung ganon ang iisipin nya.

“Well congratulations Mr. Clarenz Sua, malaya ka ng maglibang sa iba simula ngayon”

“Let's just...Break up...m-magbreak na tayo Renz. Bahala ka na kahit ilang babae pa ang halikan mo”

Napatigil ako sa paglalakad at naramdaman ko ang mangilan ngilang pagpatak ng ulan hanggang sa lumakas yun ng lumakas.

“Magbreak na tayo” ilang beses na nagpaulit ulit yun sa isip ko.

“Rea...mahal na mahal kita. REA! MAHAL NA MAHAL KITA!” sigaw ko kahit na alam Kong di naman nya maririnig.

‘Hahayaan ko munang humupa ang galit mo sa ngayon pero hinding hindi ako lalayo, kahit ligawan ulit kita gagawin ko basta wag ka lang mapupunta kay Trax o sa iba. Akin ka lang Rea...walang ibang lalaking makakalapit sayo sinisiguro ko yan.’

******

Trax na namantala ng sitwasyon

Trixie na malantod pero busted kay Renz

Renz na broken hearted pero di susuko

Rea na broken hearted at buntis gusto ng mangbaon ng babaeng nagngangalang Trixie

At si Prean na cute hindi na alam kung anong mangyayari sa story dahil Sya ay baliw na cute na author lol

-Prean