Kasalukuyan akong kumakain ng dragon fruits na sinasawsaw ko sa toyo na maraming sili, habang ang mama ko ay di makapaniwalang nakatingin sa akin.

“Anong klaseng paglilihi ba ang meron kang bata ka, napakaweird ng kinakain mo” sita ni mama.

“hayaan mo na mahal, ikaw nga nilagang Sili na sinasaluhan mo ng asukal. Ikaw naman Rea magdahan dahan ka sa kinakain mo. Ilang buwan na ba ang tiyan mo?” si papa

“magti-three months na po” balewalang sabi ko at nagpatuloy sa pagkain.

Kagabi talagang di nila ako inimikang dalawa, alam kong galit sila kaya naman laking gulat ko ng pagkwentuhin nila ako kaning umaga. Lahat sinabi ko, lalong lalo na ang napagdaanan namin ni Renz. Nagalit sila ng malamang muntikan na akong makunan, hindi sa akin kundi sa mga babaeng yun.

“Sino sino ang mga hinayupak na yan Rea? Anong karapatan nila para ganunin ka na lang?!” galit na sabi ni papa at kinuha ang baril nya.

Buti na lang at napahinahon siya ni mama, matapos ay buong puso akong nagsorry sakanila. Di ko nga napigilan na mapaiyak ng sinabi ko ang lahat, nagiging iyakin na talaga ako. At heto na nga at inaalagaan na nila ako.

“Hindi parin ako makapaniwala na ang prinsesa ng bahay na ito ay magkakaroon na ng sariling prinsesa o prinsipe.” May bahid na lungkot si papa.

“Rea, anak. Sinasabi ko na sayo habang maaga pa, mahirap ang magpalaki ng anak. Lalo na't sa panahon ngayon” napatigil ako sa pagkain at seryosong nagtanong kay mama.

“Nahirapan din po ba kayo sa akin ma? Pa?” tanong ko.

“Oo, mahirap lalo pa at nawalan ng trabaho ang daddy mo noon at ako naman dito lang sa bahay dahil buntis. Wala pa ang kumpanya noon kaya naman hirap talaga kami at problemado sa mga gastusin, noong ipinanganak naman kita. Nasa abroad ang daddy mo at na dengue ka. Kailangan namin ng malaking pera, awa naman ng dyos at nakaligtas ka.” may mumunting ngiti sa labi ni mama na hinaplos ang mukha ko.

“bakit po hindi nyo ako iniwan na lang? Pinabayaan na mamatay?” tanong ko.

“tinatanong pa ba yan? Syempre anak ka namin at mahal na mahal na mahal ka namin” sabi ni mama.

“At ganon din po ako mama, kahit gaano kahirap. Kahit gaano nakakapagod hindi ko susukuan ang anak namin ni Renz, at alam kong ganon din si Renz. Kasi gaya nyo po, mahal namin ni Renz ang magiging anak namin. Tignan nyo po tayo ngayon, hindi tayo mayaman noon pero kung titignan masaya naman tayo, naibibigay nyo ang gusto ko, nasa tabi kobpo kayo sa mga pagkakataong kailangan ko kayo. Alam nyo po ba kung gaano ako kasaya na naging magulang ko kayo? Dahil alam ko maraming mga anak ang naibibigay nga ang materyal na gusto nila pero wala naman ang mga magulang nila sa tabi nila.” mahaba at sinserong sabi ko.

“hindi na nga baby ang anak natin mahal” nakangiting sabi ni mama at hinawakang ang kamay ni papa.

Parehas nila akong yinakap.

“HEY!!! GOOD MORNING MADLANG PEOPLE” Bulabog ng isang hyper na boses.

Sabay sabay kaming napatingin sa babaeng pumasok, si Riri.

“Ikaw talagang bata ka, basta basta ka na lang sumusulpot.” si mama na bumitaw na sa yakap.

“sus si tita kala mo di sanay sa akin, anyway good morning po tita, tito and Rea” masayang sabi nya atinilapag ang isang malaking box.

“Riri, kumain ka na ba? Halika na at magsasandok na lamang ang tita Clariza mo” aya ni papa.

“Naman, dabest ka talaga tito” sabi nito at umupo sa katabi kong upuan.

Close na close talaga si Riri kila papa, dahil bestfriend ni papa ang papa ni Riri. Ang inaasahan pa nga nila lalaki ang anak ni papa para ipakasal kaming dalawa ang kaso pareho kaming babae.

“psst. Musta si kyotatalet?” tanong ni Riri na halos wala ng boses sa pagbulong, busy kasi sa paghahanda sila mama at papa.

“hindi mo na kailangang bumulong alam na nila mama” sabi ko at nagpatuloy sa pagkain ng dragon fruit.

“What?! You mean alam na nilang sais ka na?!” gulat na sabi nya.

“anong sais?” tanong ni papa na napatingin sa amin.

“sais tito, yung ano di ba sa binggo buntis yung sais?” sabi nito.

Ang kulit talaga ng babaeng to.

“ah so alam mo ang tungkol sa pagbubuntis ni Rea?” taas kilay na tabong ni papa.

“ah-hehe slight?” sabi nya na parang lumuilubog sa upuan. Napailing na lang ako sa sinabi ni Riri.

*****

Kasalukuyan akong nasa kwarto ko ng marinig kong may mga dumating, narinig kong nabanggit ni papa ang pangalan ni Renz kaya dali dali akong lumabas at bumaba.

Tama nga ako, si Renz nga. Kasama ang mama nya, nakilala ko na ito ng dumating ito sa libing ng lola ni Renz.

“Rea umupo ka dito, tutal ay bumaba ka na rin naman” sabi ni mama. Kaya naman sumunod ako at umupo sa pagitan ni mama at papa. Nginitian ko pa si Renz at ganon din sya sa akin.

“ito na ba si Rea?” tanong ng mama ni Renz.

“oo, sya na nga” sagot ni mama

Napatingin ito sa tiyan ko.

“Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa, Rea. Hindi ko gusto ang nangyaring ito, bilang magulang alam kong maiintindihan ako ng mga magulang nyo. Masyado pa kayong mga bata ni Renz.” panimula ng mama ni Renz kaya nabuhay ang matinding kaba sa dibdib ko.

“Ma” sita ni Renz

“Pasensya na pero hindi ako papayag na itigil ni Renz ang pag-aaral nya para lang panindigan ka, hindi pwedeng masira ang kinabukasan ng anak ko nangdahil lang sa pagkakamali nyong dalawa.” seryosong sabi nito.

“MA! ANO BA?! NAPAG-USAPAN NA NATIN TO?!” di napigilang mapasigaw ni Renz at mapatayo.

“At anong gusto mong palabasin Mrs. Sua? Na hindi paninidigan ng anak mo ang anak namin?” salubong ang kilay ni papa.

“Magulang din kayo, alam nyo ang punto ko”

“Oo magulang kami, at hindi kami papayag na maiiwanang dehado ang anak namin.” si mama.

“Kinabukasan ng mga anak natin ang pinag-uusapan dito”

“tama, at kung may higit mang masisira ang kinabukasan dito yun ay ang kinabukasan ng anak namin. Buntis anak namin, at anak mo ang ama, buti nga ang anak mo at hindi sya ang nabuntis”

“Hindi nyo ako naiintindihan...”

“kung ayaw mo sa anak namin, mas lalong ayaw namin sa anak mo. Madali lang namang ipahulog ang bata, matapos ay ipagpapatuloy nya ang pag-aaral nya.” madiing sabi ni papa

Napatayo na rin ako sa sinabi ni papa.

“Hindi ako papayag!” sabay naming tutol ni Renz.

Agad na lumapit sa akin si Renz at hinila ako palayo kila mama at papa, itinago nya ako sa likod nya na parang ayaw nya akong mapalapit kila mama.

“Patayin nyo man po ako ngayon, hindi hindi ako papayag na ipa-abort ang anak namin ni Rea” seryosong sabi ni Renz

“Mahal! Ano ba naman kasi ang sinabi mo?! Hindi tayo papatay ng inosenteng bata! Lalo at apo pa natin!” si mama

“Magsihinahon muna tayong lahat, at pag-usapang maigi ito. Renz, iuwi mo muna ang ina mo. Magpalamig muna ng ulo ang bawat isa bago mag-usap ulit.” si mama.

“Hindi po ako aalis, hindi ko po iiwan si Rea. Hindi ako papayag na may gawin kayong masama sa anak ko.” seryosong sabi ni Renz

“Hayaan nyo kasi akong magpaliwanag, hindi nyo ako naiintindihan” ang mama ni Renz.

Lahat kami ay napatigil.