Zawgyi

"အ...အစ္​ကိုဘာလုပ္​မလို႔လဲ..."

"ဘာမွမလုပ္ပါဘူး...မင္​းဟိုအိမ္​ကိုျပန္​မယ္​

လို႔ထပ္​​ေျပာရင္​​ေတာ့ကိုယ္​ဘာလုပ္​မိမလဲ

မသိဘူး...​ေျပာ...ဟိုအိမ္​ကိုျပန္​ခ်င္​​ေသး

လား..."

"ဟင္​့အင္​း...ဟင္​့အင္​း...မျပန္​ခ်င္​​ေတာ့ဘူး..."

​ေခါင္​းကိုဆတ္​ခါဆတ္​ခါယမ္​းရင္​​ေျပာ

တယ္​...

"အဲ့လိုလိမၼာမွ​ေပါ့...မင္​း​ဗိုက္​ဆာ​ေနၿပီလား

ကိုယ္​ထမင္​းပြဲသြားျပင္​ခိုင္​းလိုက္​အံုးမယ္​

​ေနာ္​..."

ရိ​ေပၚ ​ေ႐ွာင္​က်န္​႔​ေခါင္​း​ေလးကိုအသာပုတ္​

လိုက္​ၿပီးထလာခဲ့လိုက္​တယ္​...

(က​ေယာ္​ က​ေယာ္​ ႐ွက္​ပါတယ္​...😜😜

​ေမွာင္​မယ္​လို႔ထင္​​ေနၾကတယ္​မလား...🌚🌚😅😅)

အခန္​းျပင္​​ေရာက္​​ေတာ့ရိ​ေပၚတစ္​​ေယာက္​

နံရံကို​ေက်ာ​ေပးမွီရင္​းခုနကအၾကည္​့ခ်င္​း

ဆံုခ်ိန္​​ေလးကိုျပန္​​ေတြး​ေနမိတယ္​...

"အခြင္​့​ေရးယူၿပီးနမ္​းထည္​့လိုက္​ရမွာကြာ...

စိတ္​ထိန္​းရိ​ေပၚ...စိတ္​ထိန္​း...မၾကာခင္​ျဖစ္​

လာ​ေစရမယ္​..."

______________

"​ေဒါက္​...​ေဒါက္​..."

"ဝင္​ခဲ့ပါ..."

ရိ​ေပၚတံခါးဖြင္​့ၿပီးဝင္​လာခဲ့တယ္​...

"ညစာအားလံုးအဆင္​သင္​့ျဖစ္​ၿပီ..."

"တစ္​​ေယာက္​​ေယာက္​ကို​ေခၚခိုင္​းလဲရပါ

တယ္​အစ္​ကိုကလဲ..."

"ကိုယ္​တိုင္​လာ​ေခၚခ်င္​လို႔​ေပါ့..."

"တကူးတကႀကီးအစ္​ကို..."

စကားမဆံုး​ေသး႐ုတ္​တရတ္​​ေပြ႔ခ်ီတာခံ

လိုက္​ရတယ္​...

"အစ္​ကိုဘာလုပ္​တာလဲ..."

"ထမင္​းစားခန္​းကို​ေခၚသြားမလို႔​ေလ..."

"ကြၽန္​​ေတာ္​့ဘာသာ​ေလွ်ာက္​လို႔ရပါတယ္​..."

"ဒဏ္​ရာကလံုးလံုးမွမ​ေပ​်ာက္​​ေသးတာ...

ၿငိမ္​ၿငိမ္​​ေလး​ေန..."

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔၁ခုခု​ေျပာမလို႔ျပင္​လိုက္​​ေပမဲ့...

"ျပြတ္​...စကားနားမ​ေထာင္​ရင္​ဒီထက္​ဆိုး

မယ္​ဆိုတာသိတယ္​​ေနာ္​..."

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ပါး​ေလး၂ဖက္​ရဲတက္​သြားၿပီး

ၿငိမ္​ၿငိမ္​​ေလး​ေနလိုက္​​ေတာ့တယ္​...

ရိ​ေပၚ ​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ကို​ေပြ႔ခ်ီၿပီး​ေအာက္​ထပ္​က

ထမင္​းစားခန္​းဆီ​ေခၚလာခဲ့တယ္​...

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔မွာအိမ္​အကူ​ေတြကိုမ်က္​ႏွာပူ

​ေန​ေပမဲ့ရိ​ေပၚက​ေတာ့လံုးဝကိုဂ႐ုမစိုက္​

တာ...

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ကိုခံု​ေလး​ေပၚမွာထိုင္​ခိုင္​းလိုက္​

တယ္​...

သူလဲ​ေဘးခံုမွာဝင္​ထိုင္​တယ္​....

ရိ​ေပၚပုဇြန္​ထုပ္​ကင္​ႀကီး၁​ေကာင္​ကိုလွမ္​း

ယူလိုက္​ၿပီးအသားကို​ေသခ်ာႏႊင္​ကာ

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ရဲ႕ပါးစပ္​နား​ေတ့​ေပးၿပီး...

"​ေရာ့..."

"အမ္​...ကြၽန္​​ေတာ္​့ဘာသာစားပါ့မယ္​...

လက္​ကအ​ေကာင္​းႀကီး႐ွိပါ​ေသးတယ္​..."

ရိ​ေပၚ​ေခါင္​းခါျပတယ္​...

သူခြံ႔​ေကြၽးတာပဲစားရမယ္​​ေပါ့...

ဒါ​ေပမဲ့​ေ႐ွာင္​က်န္​႔မွာ​ေတာ့အိမ္​အကူ​ေတြ

႐ွိ​ေန​ေတာ့႐ွက္​​ေနတာ​ေပါ့...

ရိ​ေပၚခ်က္​ခ်င္​းပဲ...

"ဘာလုပ္​​ေနၾကတာလဲ...လုပ္​စရာ႐ွိတာ

သြားလုပ္​ၾက​ေလ...လုပ္​စရာမ႐ွိလဲ႐ွာၾကံ

ၿပီးလုပ္​ၾကသြား..."

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ကို​ေျပာတဲ့​ေလသံနဲ႔မတူပဲ

ခပ္​မာမာ​ေအာ္​ထုတ္​လိုက္​​ေတာ့အိမ္​အကူ

​ေတြလဲအဲ့​ေနရာကက​ဗ်ာကယာထြက္​သြား

ၾကရတယ္​...

"ရၿပီမလား...အာာ..."

ထပ္​ခြံ႔​ေကြၽးျပန္​တယ္​...

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔လဲ​ေျပာမရတဲ့အဆံုးစားလိုက္​

ပါတယ္​...

"​ေကာင္​းလား..."

"ဟုတ္​..."

"ဘယ္​ဟာစားခ်င္​​ေသးလဲ...မင္​းၿငိမ္​ၿငိမ္​​ေန...

ကိုယ္​ခြံ႔​ေကြၽးမယ္​..."

"ဟီး...ပုဇြန္​ထုပ္​​ေလး​ေနာက္​၁​ေကာင္​

​ေလာက္​...ၿပီး​ေတာ့ဟိုထမင္​းလိပ္​​ေရာပဲ..."

"ဟုတ္​ပါၿပီ​ဗ်ာ..."

ရိ​ေပၚမၿငီးမျငဴ ပဲ​ေ႐ွာင္​က်န္​႔​ေျပာသမွ်အကုန္​

ယူၿပီးခြံ႔​ေကြၽးတယ္​...

သူလဲစားတယ္​...​

ေ႐ွာင္​က်န္​႔၁​ေယာက္​လက္​မသံုးရပဲညစာ

သံုး​ေဆာင္​လို႔ၿပီးပါၿပီ...

ည၁၀နာရီ​ေလာက္​ရိ​ေပၚ​ ​ေ႐ွာင္​က်န္​႔အခန္​း

​ေဘးကျဖတ္​သြား​ေတာ့အခန္​းထဲကငိုသံ

သဲ့သဲ့​ေလးၾကားလိုက္​ရတယ္​...

ရိ​ေပၚလဲစိတ္​ပူတႀကီးနဲ႔အခန္​းထဲအျမန္​ဝင္​

လာခဲ့လိုက္​တယ္​...

တံခါးကlockမခ်ထားဘူး​ေလ...

"​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ဘာျဖစ္​လို႔လဲ...ဒဏ္​ရာကနာ​ေန

လို႔လား..."

ခုတင္​​ေျခရင္​း​ေလးမွာထိုင္​ၿပီးငို​ေနတဲ့

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔...

"ကိုယ္​​ေမး​ေနတယ္​​ေျဖအံုး​ေလကြာ..."

"အီးဟီး...အိမ္​...ဟင္​့...အိမ္​ျပန္​ခ်င္​တယ္​..."

"မင္​း​ေပၚ​မ​ေကာင္​းတဲ့သူ​ေတြဆီကိုဘာလို႔

မ်ားျပန္​ခ်င္​​ေနရတာလဲကြာ..."

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ကိုသူ႔ရင္​ခြင္​ထဲဆြဲဖက္​ထားကာ

​ေျပာလိုက္​တယ္​...

"မ​ေကာင္​း​ေပမဲ့တစ္​သတ္​လံုးအတူတူ​ေန

လာခဲ့တဲ့သံ​ေယာဇဥ္​​ေတာ့႐ွိ​ေသးတယ္​

​ေလ​ဗ်ာ...ဟင္​့..."

"မင္​းကသူတို႔အ​ေပၚသံ​ေယာဇဥ္​ထား​ေပမဲ့

သူတို႔မွမင္​းကိုလူလိုမဆက္​ဆံၾကတာ..."

"အီးဟီး...မသိဘူးဗ်ာ...ဟင္​့...အိမ္​ျပန္​ခ်င္​

တာပဲသိတယ္​...ဟင္​့..."

"​ေကာင္​းၿပီ...မနက္​ျဖန္​ျပန္​ပို႔​ေပးမယ္​​ေနာ္​...

မငိုနဲ႔​ေတာ့..."

"ဟင္​့...တကယ္​​ေနာ္​..."

"အင္​း...ဆက္​ငို​ေနရင္​ျပတ္​မပို႔​ေပးဘူး​ေနာ္​..."

"ဟင္​့...မငို​ေတာ့ဘူး​ေနာ္​...ျပန္​ပို႔​ေပးပါ..."

ခ်က္​ခ်င္​းမ်က္​ရည္​​ေတြသုတ္​ခ​်လိုက္​တယ္​...

"အင္​း...မငိုနဲ႔​ေတာ့္တိတ္​...​ေခါင္​းကိုက္​လိမ္​့

မယ္​..."

"ဟုတ္​..."

## ကိုယ္​မင္​းကိုလြယ္​လြယ္​နဲ႔ကိုယ္​့အနား

က​ေပးထြက္​သြားမယ္​ထင္​​ေနလား... ##

​ေနာက္​မနက္​​ေရာက္​​ေတာ့ရိ​ေပၚသူ႔ကတိ

အတိုင္​းအိမ္​ျပန္​လိုက္​ပို႔​ေပးတယ္​...

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ကား​ေပၚကဆင္​းဖို႔ျပင္​လိုက္​ခ်ိန္​...

"​ေနအံုး..."

"ဘာျဖစ္​လို႔လဲအစ္​ကို..."

"ကိုယ္​သူတို႔နဲ႔​ေျပာစရာ႐ွိလို႔မင္​းဒီမွာခန​

​ေလး​ေနခဲ့အံုး...​ေရာ့ဒီဖုန္​းကိုယူထား..."

ရိ​ေပၚ​ေျပာၿပီးကားတံခါးဖြင္​့ကာဆင္​းသြား

တယ္​...

လက္​ထဲမွာလဲဘာစာရြက္​စာတမ္​း​ေတြမွန္​း

မသိဘူးကိုင္​သြားတယ္​...

​ေရ​​ွာင္​က​်န္​႔ကားထဲမွာပဲ​ေန​ေနခဲ့တယ္​...

____________

ဝန္​း​ေမ​ေအာ္​

"သား​ေလးရိ​ေပၚပါလား...သမီးဝန္​းခ​်င္​ဆီ

လာတာလား...အန္​တီ​ေခၚ​ေပးမယ္​​ေနာ္​..."

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"မ​ေခၚ....."

ဝန္​း​ေမ​ေအာ္​

"ဝန္​းခ်င္​!!!...သားရိ​ေပၚ​ေလး​ေရာက္​​ေနတယ္​..."

ဝန္​းခ​်င္​

"ဟုတ္​လား​ေမ​ေမ...လာၿပီ...လာၿပီ..."

အ​ေပၚထပ္​က​ေန​ေအာက္​ကိုဖားျပဳတ္​​ေျခ

လ​ွမ္​း​ေတြနဲ႔ခံုပ်ံ​ေက်ာ္​လႊားကာ​ေျပးဆင္​း

လာခဲ့တယ္​...

ဝန္​းခ်င္​

"ကိုကို ခ်င္​ခ်င္​့ကိုသတိရလို႔လာလည္​တာ

လားဟင္​..."

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"ဒယ္​ဒီကိစၥ၁ခုခိုင္​းလိုက္​လို႔​ေရာက္​လာရ

တာပါ..."

ဝန္​း​ေမ​ေအာ္​

"သူ​ေဌးဝမ္​ကဘာကိစၥမ်ားခိုင္​းလိုက္​လို႔လဲ

ကြဲ႔..."

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"အန္​တီကုမၸဏီ​ေထာင္​တုန္​းကဒယ္​ဒီစိုက္​

ထုတ္​​ေပးထားတဲ့​ေငြ​ေတြအကုန္​လံုးျပန္​

​ေတာင္​းခိုင္​းလိုက္​လို႔ပါ..."

ဝန္​း​ေမ​ေအာ္​

"ဘယ္​လို...မ​ေနာက္​ပါနဲ႔သားရယ္​..."

ရိ​ေပၚဆိုဖာ​ေပၚမွာ​ေျခခ်ိတ္​ထိုင္​လိုက္​ကာ

စားပြဲ​ေပၚကိုစာရြက္​စာတမ္​း​ေတြပစ္​တင္​

​ေပးလိုက္​ၿပီး...

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"ကြၽန္​​ေတာ္​မ​ေနာက္​ဘူး...ဒီမွာအန္​တီယူ

ထားတဲ့​ေငြစာရင္​း​ေတြ...ဒယ္​ဒ္ီကအန္​တီ့

ကိုအတိုး​ေတာင္​မယူပဲ​ေခ်း​ေပခဲ့တာ...

လလဲ​အ​ေတာ္​လြန္​​ေနၿပီ..."

ဝန္​း​ေမ​ေအာ္​

"အန္​တီမွာအခု​ေတာ့ဘယ္​႐ွိအံုးမလဲ...

ခန​ေလာက္​အခ​်ိန္​ထပ္​​ေပးပါကြယ္​..."

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"အခ်ိန္​​ေပးခဲ့တာလဲၾကာ​ေနၿပီ...ဒယ္​ဒီကခု

ခ်က္​ခ်င္​း​ေတာင္​းခဲ့ဖို႔မွာလိုက္​ပါတယ္​..."

ဝန္​း​ခ်င္​

"အ​​ေမ့မွာမွမ႐ွိတာဘယ္​လိုလုပ္​ရမွာလဲ..."

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"​ေျဖ႐ွင္​းနည္​း၁ခု​ေတာ့႐ွိတယ္​..."

ဝန္​း​ေမ​ေအာ္​

"ကူညီ​ေပးႏိုင္​ရင္​ကူညီပါသားရယ္​..."

ရိ​ေပၚ ​ေရ​ွာင္​က်န္​႔ဆီဖုန္​းလွမ္​းဆက္​လိုက္​

ၿပီးစပီကာဖြင္​့ကာသူ႔​ေဘးခ်ထားလိုက္​

တယ္​...

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ကို​ေရာင္​းလိုက္​​ေလ..."

ဝန္​း​ေမ​ေအာ္​

"ဘယ္​လို..."

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ကိုကြၽန္​​ေတာ္​တို႔အိမ္​မွာ

အိမ္​အကူလာလုပ္​ခိုင္​းလိုက္​...

အ​ေကြၽး​ေတြမ​ေက်မခ​်င္​း​ေပါ့...

လက္​ခံရင္​ဒယ္​ဒီ့ကို​ေျပာ​ေပးလို႔ရတယ္​..."

ဝန္​း​ေမ​ေအာ္​

"အန္​တီလက္​ခံတယ္​..."

အကုန္​လံုးကိုဖုန္​းထဲက​ေနတစ္​ဆင္​့ၾကား

​ေနရတဲ့​ေ႐ွာင္​က်န္​႔မွာ​ေတာ့ဝန္​း​ေမ​ေအာ္​ရဲ႕

မဆိုင္​းမတြျပန္​​ေျဖလိုက္​တဲ့စကား​ေၾကာင္​့

အံ့ျသသြားမိတယ္​...

ရိ​ေပၚက​ေတာ့ႏႈတ္​ခမ္​း​ေထာင္​့၁ဖက္​

မသိမသာ​ေကြးတက္​သြားတာ​ေပါ့...

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"​ေကာင္​းၿပီ​ေလ..ဒီမွာစာခ်ဳပ္​လက္​မွတ္​ထိုး

လိုက္​ပါ..."

ဝန္​း​ေမ​ေအာ္​

"ဘာစာခ်ဳပ္​လဲ..."

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ကိုကြၽန္​​ေတာ္​့လက္​ထဲလႊဲ​ေျပာင္​း

​ေပးပါတယ္​ဆိုတဲ့စာခ်ဳပ္​​ေလ..."

ဝန္​း​ေမ​ေအာ္​

"အဲ့​ေလာက္​ထိလုပ္​စရာလိုလို႔လားကြယ္​..."

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"လိုတယ္​...အန္​တီ့ကိုဒယ္​ဒီ​ေခ်း​ေပးထား

တဲ့​ေငြ​ေတြကတြင္​းထဲကလြယ္​လြယ္​ႏိႈက္​

ထုတ္​ၿပီးရလာခဲ့တာမဟုတ္​ဘူး..."

ဝန္​း​ေမ​ေအာ္​

"​ေကာင္​းပါၿပီကြယ္​အန္​တီလက္​မွတ္​ထိုး​ေပး

ပါ့မယ္​..."

စာခ်ဳပ္​​ေပၚမွာလက္​မွတ္​ထိုး​ေပးလိုက္​​ေတာ့

ရိ​ေပၚခ်က္​ခ်င္​းပဲစာခ်ဳပ္​ကို​ေကာက္​ယူၿပီး

ထျပန္​လာခဲ့လိုက္​တယ္​...

ကားထဲ​ေရာက္​​ေတာ့...

"အဲ့ဒီအိမ္​ကိုျပန္​ခ်င္​​ေသးရဲ႕လား..."

"ဟင္​့အင္​း...ကြၽန္​​ေတာ္​့ကိုမႀကိဳဆိုတဲ့အိမ္​

ကိုမျပန္​ခ်င္​​ေတာ့ပါဘူး...ၿပီး​ေတာ့အစ္​ကို

ကကြၽန္​​ေတာ္​့ကိုအ​ေကြၽးနဲ႔သိမ္​းလိုက္​ၿပီးၿပီ

ပဲ...အစ္​ကို႔အိမ္​မွာ​အ​ေကြၽး​ေတြမ​ေက်မခ်င္​း

အလုပ္​လုပ္​ၿပီးဆက္​သြားပါ့မယ္​..."

​ေခါင္​း​ေလးငံု႔ၿပီးဝမ္​းနဲသံ​ေလးနဲ႔​ေျပာ​ေနတဲ့

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ကိုရိ​ေပၚလွမ္​းဖက္​ထားလိုက္​ၿပီး...

"ကိုယ္​မင္​းကိုအ​ေကြၽးနဲ႔သိမ္​းပိုက္​ခဲ့တာ

မဟုတ္​ပါဘူး...ဒီစာခ်ဳပ္​ကအ​ေယာင္​ျပ

သက္​သက္​ပါ...မင္​းကိုယ္​့နားကထြက္​သြား

မွာဆိုးလို႔ပါ..."

"ခုကြၽန္​​ေတာ္​့မွာျပန္​စရာအိမ္​မွမ႐ွိ​ေတာ့တာ

အစ္​ကို႔အိမ္​မွာပဲလိုက္​​ေနရ​ေတာ့မွာ​ေပါ့..."

"မင္​းကိုယ္​့ကိုအ​ေျဖမ​ေပးခ်င္​​ေသးလဲ

​ေျဖး​ေျဖး​ေအး​ေအးစဥ္​းစားပါ...

ကိုယ္​​ေစာင္​့​ေနပါ့မယ္​...ကိုယ္​့နားက​ေတာ့

ထြက္​မသြားပါနဲ႔​ေနာ္​..."

"ဘယ္​ကိုထြက္​သြားရမွာလဲ...

​ေနစရာမ႐ွိပါဘူးဆို..."

ဝမ္​းနဲသံ​ေလးက​ေနခပ္​စြာစြာအသံ​ေလး

​ေျပာင္​းသြား​ေတာ့ရိ​ေပၚရီခ်င္​သြားမိတယ္​...

"ဟုတ္​ပါၿပီ...အိမ္​ျပန္​ၾကစို႔​ေနာ္​..."

"ဟုတ္​..."

အဲ့လိုနဲ႔Wangအိမ္​​ေတာ္​ကိုျပန္​​ေရာက္​လာ

ျပန္​ၿပီ...

"အစ္​ကို႔အိမ္​မွာဒီ​ေလာက္​အလုပ္​သမား

​ေတြအမ်ားႀကီးကို...သူတို႔အလုပ္​နဲ႔သူတို႔

ျပည္​့​ေနတာပဲ...ကြၽန္​​ေတာ္​ကဘာသြား

လုပ္​ရမွာလဲ..."

"သူတို႔မလုပ္​ႏိုင္​တဲ့အလုပ္​၁ခု​ေပါ့..."

"ဘာအလုပ္​လဲ..."

"ထိန္​းသိမ္​း​ေစာင္​့​ေ႐ွာင္​့​ေရးအလုပ္​..."

"ဘာကို​ေစာင္​့​ေ႐ွာင္​့ရမွာလဲ..."

"ကိုအနားမွာပဲအျမဲ​ေနၿပီးကိုယ္​ႏွလံုးသား

​ေလးကိုထိန္​းသိမ္​း​ေစာင္​့​ေ႐ွာင္​့​ေပးရမယ္​..."

"ဟာ​ဗ်ာ...အစ္​ကိုကလဲအ​ေကာင္​းမွတ္​လို႔..."

"အတည္​​ေျပာတာပါ..."

"ရင္​မခုန္​ဘူး...တစ္​ျခား၁​ေယာက္​သြား​ေျပာ..."

"မ​ေျပာခ်င္​ဘူး...မင္​းနဲ႔ပဲအဲ့လိုစကားမ်ိဳး​ေလး

​ေတြ​ေျပာခ်င္​တာ...မင္​းကရင္​မခုန္​​ေပမဲ့

ကိုယ္​က​ေတာ့မင္​းကိုျမင္​တာနဲ႔ဒီႏွလံုးသား

​ေလးကထိန္​းမႏိုင္​သိမ္​းမရကိုခုန္​​ေပါက္​​ေန

တာ..."

"နား​ေထာင္​ရတာဘယ္​လိုႀကီးမွန္​းမသိဘူး...

ဆက္​မ​ေျပာနဲ႔​ေတာ့...ကြၽန္​​ေတာ္​ဘယ္​မွာ

​ေနရမွာလဲ..."

"မ​ေန႔ကမင္​းအိပ္​ခဲ့တဲ့အခန္​းမွာပဲ​ေပါ့..."

"အာ...အလုပ္​သမား၁​ေယာက္​ကအဲ့လို

အိက္​ခန္​းအ​ေကာင္​းစားႀကီးမွာ​ေနစရာ

လား..."

"​ေနစရာ​ေပါ့...ဘယ္​​ေျပာလို႔ရမလဲ

အိမ္​အလုပ္​သမားက​ေနအိမ္​ပိုင္​႐ွင္​လဲျဖစ္​

လာႏိုင္​တာပဲ...ကိုယ္​နဲ႔လက္​ထပ္​ၿပီးရင္​​ေလ... "

​ရိ​ေပၚအနားကိုတစ္​ျဖည္​းျဖည္​းတိုးလာ​ေတာ့ ​ေ႐ွာင္​က်န္​႔လဲ​ေနာက္​ဆုတ္​ရင္​း

​ေနာက္​ဆုတ္​ရင္​းနဲ႔နံရံ​ေက်ာကပ္​ကာ​ေျပး

​ေပါက္​ပိတ္​သြားတယ္​...

​ေဘးကို​ေ႐ွာင္​ထြက္​မလို႔ႀကိဳးစား​ေပမဲ့ရိ​ေပၚ

ကနံရံကိုလက္​နဲ႔လွမ္​း​ေထာက္​ထားၿပီး

ကာလိုက္​တယ္​...

"ဘယ္​ထြက္​​ေျပးအံုးမလို႔လဲ..."

"အစ္​ကိုကြၽန္​​ေတာ္​့ကိုတစ္​ခုခုလုပ္​မွာဆိုး

လို႔..."

"မ​ေၾကာက္​ပါနဲ႔..."

"အဲ့ဒါဆိုမလုပ္​ဘူး​ေပါ့..."

"လုပ္​မွာ..."

နားနားကပ္​ကာတိုးတိုး​ေလး​ေျပာလိုက္​

​ေတာ့​ေ႐ွာင္​က်န္​႔နားရြက္​ထိပ္​​ေလးနီရဲ

တက္​သြားတယ္​...

"​ဗ်ာ!!!...ဘာ...ဘာလုပ္​မွာလဲ..."

____________________________________

အပိုင္​း ၁၀.............​ေမွ်ာ္​

Unicode

"အ...အစ်​ကိုဘာလုပ်​မလို့လဲ..."

"ဘာမှမလုပ်ပါဘူး...မင်​းဟိုအိမ်​ကိုပြန်​မယ်​

လို့ထပ်​​ပြောရင်​​တော့ကိုယ်​ဘာလုပ်​မိမလဲ

မသိဘူး...​ပြော...ဟိုအိမ်​ကိုပြန်​ချင်​​သေး

လား..."

"ဟင်​့အင်​း...ဟင်​့အင်​း...မပြန်​ချင်​​တော့ဘူး..."

​ခေါင်​းကိုဆတ်​ခါဆတ်​ခါယမ်​းရင်​​ပြော

တယ်​...

"အဲ့လိုလိမ္မာမှ​ပေါ့...မင်​း​ဗိုက်​ဆာ​နေပြီလား

ကိုယ်​ထမင်​းပွဲသွားပြင်​ခိုင်​းလိုက်​အုံးမယ်​

​နော်​..."

ရိ​ပေါ် ​ရှောင်​ကျန်​့​ခေါင်​း​လေးကိုအသာပုတ်​

လိုက်​ပြီးထလာခဲ့လိုက်​တယ်​...

(က​ယော်​ က​ယော်​ ရှက်​ပါတယ်​...😜😜

​မှောင်​မယ်​လို့ထင်​​နေကြတယ်​မလား...🌚🌚😅😅)

အခန်​းပြင်​​ရောက်​​တော့ရိ​ပေါ်တစ်​​ယောက်​

နံရံကို​ကျော​ပေးမှီရင်​းခုနကအကြည်​့ချင်​း

ဆုံချိန်​​လေးကိုပြန်​​တွေး​နေမိတယ်​...

"အခွင်​့​ရေးယူပြီးနမ်​းထည်​့လိုက်​ရမှာကွာ...

စိတ်​ထိန်​းရိ​ပေါ်...စိတ်​ထိန်​း...မကြာခင်​ဖြစ်​

လာ​စေရမယ်​..."

______________

"​ဒေါက်​...​ဒေါက်​..."

"ဝင်​ခဲ့ပါ..."

ရိ​ပေါ်တံခါးဖွင်​့ပြီးဝင်​လာခဲ့တယ်​...

"ညစာအားလုံးအဆင်​သင်​့ဖြစ်​ပြီ..."

"တစ်​​ယောက်​​ယောက်​ကို​ခေါ်ခိုင်​းလဲရပါ

တယ်​အစ်​ကိုကလဲ..."

"ကိုယ်​တိုင်​လာ​ခေါ်ချင်​လို့​ပေါ့..."

"တကူးတကကြီးအစ်​ကို..."

စကားမဆုံး​သေးရုတ်​တရတ်​​ပွေ့ချီတာခံ

လိုက်​ရတယ်​...

"အစ်​ကိုဘာလုပ်​တာလဲ..."

"ထမင်​းစားခန်​းကို​ခေါ်သွားမလို့​လေ..."

"ကျွန်​​တော်​့ဘာသာ​လျှောက်​လို့ရပါတယ်​..."

"ဒဏ်​ရာကလုံးလုံးမှမ​ပေ​ျာက်​​သေးတာ...

ငြိမ်​ငြိမ်​​လေး​နေ..."

​ရှောင်​ကျန်​့၁ခုခု​ပြောမလို့ပြင်​လိုက်​​ပေမဲ့...

"ပြွတ်​...စကားနားမ​ထောင်​ရင်​ဒီထက်​ဆိုး

မယ်​ဆိုတာသိတယ်​​နော်​..."

​ရှောင်​ကျန်​့ပါး​လေး၂ဖက်​ရဲတက်​သွားပြီး

ငြိမ်​ငြိမ်​​လေး​နေလိုက်​​တော့တယ်​...

ရိ​ပေါ် ​ရှောင်​ကျန်​့ကို​ပွေ့ချီပြီး​အောက်​ထပ်​က

ထမင်​းစားခန်​းဆီ​ခေါ်လာခဲ့တယ်​...

​ရှောင်​ကျန်​့မှာအိမ်​အကူ​တွေကိုမျက်​နှာပူ

​နေ​ပေမဲ့ရိ​ပေါ်က​တော့လုံးဝကိုဂရုမစိုက်​

တာ...

​ရှောင်​ကျန်​့ကိုခုံ​လေး​ပေါ်မှာထိုင်​ခိုင်​းလိုက်​

တယ်​...

သူလဲ​ဘေးခုံမှာဝင်​ထိုင်​တယ်​....

ရိ​ပေါ်ပုဇွန်​ထုပ်​ကင်​ကြီး၁​ကောင်​ကိုလှမ်​း

ယူလိုက်​ပြီးအသားကို​သေချာနွှင်​ကာ

​ရှောင်​ကျန်​့ရဲ့ပါးစပ်​နား​တေ့​ပေးပြီး...

"​ရော့..."

"အမ်​...ကျွန်​​တော်​့ဘာသာစားပါ့မယ်​...

လက်​ကအ​ကောင်​းကြီးရှိပါ​သေးတယ်​..."

ရိ​ပေါ်​ခေါင်​းခါပြတယ်​...

သူခွံ့​ကျွေးတာပဲစားရမယ်​​ပေါ့...

ဒါ​ပေမဲ့​ရှောင်​ကျန်​့မှာ​တော့အိမ်​အကူ​တွေ

ရှိ​နေ​တော့ရှက်​​နေတာ​ပေါ့...

ရိ​ပေါ်ချက်​ချင်​းပဲ...

"ဘာလုပ်​​နေကြတာလဲ...လုပ်​စရာရှိတာ

သွားလုပ်​ကြ​လေ...လုပ်​စရာမရှိလဲရှာကြံ

ပြီးလုပ်​ကြသွား..."

​ရှောင်​ကျန်​့ကို​ပြောတဲ့​လေသံနဲ့မတူပဲ

ခပ်​မာမာ​အော်​ထုတ်​လိုက်​​တော့အိမ်​အကူ

​တွေလဲအဲ့​နေရာကက​ဗျာကယာထွက်​သွား

ကြရတယ်​...

"ရပြီမလား...အာာ..."

ထပ်​ခွံ့​ကျွေးပြန်​တယ်​...

​ရှောင်​ကျန်​့လဲ​ပြောမရတဲ့အဆုံးစားလိုက်​

ပါတယ်​...

"​ကောင်​းလား..."

"ဟုတ်​..."

"ဘယ်​ဟာစားချင်​​သေးလဲ...မင်​းငြိမ်​ငြိမ်​​နေ...

ကိုယ်​ခွံ့​ကျွေးမယ်​..."

"ဟီး...ပုဇွန်​ထုပ်​​လေး​နောက်​၁​ကောင်​

​လောက်​...ပြီး​တော့ဟိုထမင်​းလိပ်​​ရောပဲ..."

"ဟုတ်​ပါပြီ​ဗျာ..."

ရိ​ပေါ်မငြီးမငြူ ပဲ​ရှောင်​ကျန်​့​ပြောသမျှအကုန်​

ယူပြီးခွံ့​ကျွေးတယ်​...

သူလဲစားတယ်​...​

ရှောင်​ကျန်​့၁​ယောက်​လက်​မသုံးရပဲညစာ

သုံး​ဆောင်​လို့ပြီးပါပြီ...

ည၁၀နာရီ​လောက်​ရိ​ပေါ်​ ​ရှောင်​ကျန်​့အခန်​း

​ဘေးကဖြတ်​သွား​တော့အခန်​းထဲကငိုသံ

သဲ့သဲ့​လေးကြားလိုက်​ရတယ်​...

ရိ​ပေါ်လဲစိတ်​ပူတကြီးနဲ့အခန်​းထဲအမြန်​ဝင်​

လာခဲ့လိုက်​တယ်​...

တံခါးကlockမချထားဘူး​လေ...

"​ရှောင်​ကျန်​့ဘာဖြစ်​လို့လဲ...ဒဏ်​ရာကနာ​နေ

လို့လား..."

ခုတင်​​ခြေရင်​း​လေးမှာထိုင်​ပြီးငို​နေတဲ့

​ရှောင်​ကျန်​့...

"ကိုယ်​​မေး​နေတယ်​​ဖြေအုံး​လေကွာ..."

"အီးဟီး...အိမ်​...ဟင်​့...အိမ်​ပြန်​ချင်​တယ်​..."

"မင်​း​ပေါ်​မ​ကောင်​းတဲ့သူ​တွေဆီကိုဘာလို့

များပြန်​ချင်​​နေရတာလဲကွာ..."

​ရှောင်​ကျန်​့ကိုသူ့ရင်​ခွင်​ထဲဆွဲဖက်​ထားကာ

​ပြောလိုက်​တယ်​...

"မ​ကောင်​း​ပေမဲ့တစ်​သတ်​လုံးအတူတူ​နေ

လာခဲ့တဲ့သံ​ယောဇဉ်​​တော့ရှိ​သေးတယ်​

​လေ​ဗျာ...ဟင်​့..."

"မင်​းကသူတို့အ​ပေါ်သံ​ယောဇဉ်​ထား​ပေမဲ့

သူတို့မှမင်​းကိုလူလိုမဆက်​ဆံကြတာ..."

"အီးဟီး...မသိဘူးဗျာ...ဟင်​့...အိမ်​ပြန်​ချင်​

တာပဲသိတယ်​...ဟင်​့..."

"​ကောင်​းပြီ...မနက်​ဖြန်​ပြန်​ပို့​ပေးမယ်​​နော်​...

မငိုနဲ့​တော့..."

"ဟင်​့...တကယ်​​နော်​..."

"အင်​း...ဆက်​ငို​နေရင်​ပြတ်​မပို့​ပေးဘူး​နော်​..."

"ဟင်​့...မငို​တော့ဘူး​နော်​...ပြန်​ပို့​ပေးပါ..."

ချက်​ချင်​းမျက်​ရည်​​တွေသုတ်​ခ​ျလိုက်​တယ်​...

"အင်​း...မငိုနဲ့​တော့်တိတ်​...​ခေါင်​းကိုက်​လိမ်​့

မယ်​..."

"ဟုတ်​..."

## ကိုယ်​မင်​းကိုလွယ်​လွယ်​နဲ့ကိုယ်​့အနား

က​ပေးထွက်​သွားမယ်​ထင်​​နေလား... ##

​နောက်​မနက်​​ရောက်​​တော့ရိ​ပေါ်သူ့ကတိ

အတိုင်​းအိမ်​ပြန်​လိုက်​ပို့​ပေးတယ်​...

​ရှောင်​ကျန်​့ကား​ပေါ်ကဆင်​းဖို့ပြင်​လိုက်​ချိန်​...

"​နေအုံး..."

"ဘာဖြစ်​လို့လဲအစ်​ကို..."

"ကိုယ်​သူတို့နဲ့​ပြောစရာရှိလို့မင်​းဒီမှာခန​

​လေး​နေခဲ့အုံး...​ရော့ဒီဖုန်​းကိုယူထား..."

ရိ​ပေါ်​ပြောပြီးကားတံခါးဖွင်​့ကာဆင်​းသွား

တယ်​...

လက်​ထဲမှာလဲဘာစာရွက်​စာတမ်​း​တွေမှန်​း

မသိဘူးကိုင်​သွားတယ်​...

​ရေ​​ှာင်​က​ျန်​့ကားထဲမှာပဲ​နေ​နေခဲ့တယ်​...

____________

ဝန်​း​မေ​အော်​

"သား​လေးရိ​ပေါ်ပါလား...သမီးဝန်​းခ​ျင်​ဆီ

လာတာလား...အန်​တီ​ခေါ်​ပေးမယ်​​နော်​..."

ဝမ်​ရိ​ပေါ်

"မ​ခေါ်....."

ဝန်​း​မေ​အော်​

"ဝန်​းချင်​!!!...သားရိ​ပေါ်​လေး​ရောက်​​နေတယ်​..."

ဝန်​းခ​ျင်​

"ဟုတ်​လား​မေ​မေ...လာပြီ...လာပြီ..."

အ​ပေါ်ထပ်​က​နေ​အောက်​ကိုဖားပြုတ်​​ခြေ

လ​ှမ်​း​တွေနဲ့ခုံပျံ​ကျော်​လွှားကာ​ပြေးဆင်​း

လာခဲ့တယ်​...

ဝန်​းချင်​

"ကိုကို ချင်​ချင်​့ကိုသတိရလို့လာလည်​တာ

လားဟင်​..."

ဝမ်​ရိ​ပေါ်

"ဒယ်​ဒီကိစ္စ၁ခုခိုင်​းလိုက်​လို့​ရောက်​လာရ

တာပါ..."

ဝန်​း​မေ​အော်​

"သူ​ဌေးဝမ်​ကဘာကိစ္စများခိုင်​းလိုက်​လို့လဲ

ကွဲ့..."

ဝမ်​ရိ​ပေါ်

"အန်​တီကုမ္ပဏီ​ထောင်​တုန်​းကဒယ်​ဒီစိုက်​

ထုတ်​​ပေးထားတဲ့​ငွေ​တွေအကုန်​လုံးပြန်​

​တောင်​းခိုင်​းလိုက်​လို့ပါ..."

ဝန်​း​မေ​အော်​

"ဘယ်​လို...မ​နောက်​ပါနဲ့သားရယ်​..."

ရိ​ပေါ်ဆိုဖာ​ပေါ်မှာ​ခြေချိတ်​ထိုင်​လိုက်​ကာ

စားပွဲ​ပေါ်ကိုစာရွက်​စာတမ်​း​တွေပစ်​တင်​

​ပေးလိုက်​ပြီး...

ဝမ်​ရိ​ပေါ်

"ကျွန်​​တော်​မ​နောက်​ဘူး...ဒီမှာအန်​တီယူ

ထားတဲ့​ငွေစာရင်​း​တွေ...ဒယ်​ဒ်ီကအန်​တီ့

ကိုအတိုး​တောင်​မယူပဲ​ချေး​ပေခဲ့တာ...

လလဲ​အ​တော်​လွန်​​နေပြီ..."

ဝန်​း​မေ​အော်​

"အန်​တီမှာအခု​တော့ဘယ်​ရှိအုံးမလဲ...

ခန​လောက်​အခ​ျိန်​ထပ်​​ပေးပါကွယ်​..."

ဝမ်​ရိ​ပေါ်

"အချိန်​​ပေးခဲ့တာလဲကြာ​နေပြီ...ဒယ်​ဒီကခု

ချက်​ချင်​း​တောင်​းခဲ့ဖို့မှာလိုက်​ပါတယ်​..."

ဝန်​း​ချင်​

"အ​​မေ့မှာမှမရှိတာဘယ်​လိုလုပ်​ရမှာလဲ..."

ဝမ်​ရိ​ပေါ်

"​ဖြေရှင်​းနည်​း၁ခု​တော့ရှိတယ်​..."

ဝန်​း​မေ​အော်​

"ကူညီ​ပေးနိုင်​ရင်​ကူညီပါသားရယ်​..."