For Unicode

သာယာသောအဆုံးသတ်

ခိုင်မာသောဆုံးဖြတ်ချက်တို့နှင့် သဉ္ဇာထက်၏လုပ်ဆောင်ချက်တို့သည် မှန်ကန်သောနည်းလမ်းများသာဖြစ်သည်။

အိမ်တွင်လည်း ကိုတေဇတစ်ယောက် အကျယ်ချုပ်ကျနေလေပြီ။ ဖေဖေနှင့်မေမေသည်လည်း ကိုတေဇအား အိမ်ထောင်ချပေးရန်နှင့် နိုင်ငံခြားသို့စေလွှတ်ရန် မြန်မြန်ဆန်ဆန်လုပ်ဆောင်လေပြီ။ မိမိသည်လည်း သူရိန်တို့အား ကူညီရန် အဆင်သင့်‌ဖြစ်နေလေပြီ။ အတ္တကြီး၍ မိုက်ကန်းလှသော ကိုတေဇ၏ရွေးချယ်မှုတို့အား နည်းနည်းမျှသဘောမကျ။ မိမိသည်လည်း သူရိန့်အားချစ်သည်ဟုဆို‌သော်ငြား မိုက်ကန်းလွန်းခြင်းမရှိ။ အဆိပ်ပင် ရေမလောင်တတ်။ ထို့ကြောင့်သာ ဤသို့ဆုံးဖြတ်လေသည်။

ကျွန်မရွေးချယ်မှုတွေ မှန်ကန်တယ်မဟုတ်လား။ ကိုယ်သာ စိတ်ဆင်းရဲရပေမဲ့ သူတို့ပျော်နေမှာပဲလေ။ အတိတ်ဘဝက သူများချစ်ခြင်းကိုခွဲခဲ့မိလို့ ဒီဘဝမှာလည်း ကိုယ်ချစ်ရတဲ့သူနဲ့ ကွေကွင်းရတယ်လို့ သတ်မှတ်လိုက်မယ်။ အခုဒီဘဝမှာ သူတို့ကိုချစ်ခြင်းကိုကူညီခဲ့လို့ နောင်ဘဝမှာများ ချစ်ရသူနဲ့ ပေါင်းရလိုပေါင်းရငြားပေါ့။

ထိုသို့သောစေတနာမျှော်လင့်ချက်နှင့်အတူ သဉ္ဇာထက်သည် နေသူရိန်အား အင်းလျားကန်‌တွင် မနက်ဖြန်ညနေလေးနာရီ၌ တွေ့ဆုံရန် messageပို့ထားလိုက်သည်။ ဖြစ်တည်လာမည့် မနက်ဖြန်ကိုသာ အကောင်းဆုံးဖြတ်သန်းရန် သဉ္ဇာထက်တစ်ယောက် အားခဲလေသည်။

ထိုတစ်နေ့တာကျော်လွန်ပြီးသောအခါ နေသူရိန်နှင့်လမင်းကိုကိုသည် သဉ္ဇာထက်ချိန်းဆိုရာနေရာသို့ ရောက်နှင့်လေပြီ။ ခေတ္တမျှကြာသောအခါ သဉ္ဇာထက်သည်လည်း ရောက်လာခဲ့သည်။

“ ငါနောက်ကျသွားလားသူရိန်.. စောင့်နေရတာကြာပြီလား လမင်းကိုကို.. အားနာလိုက်တာ “

“ နောက်မကျပါဘူး ငါတို့က စောရောက်နေတာပါ “

သဉ္ဇာထက်၏အမေးအားလျှင်မြန်စွာပြန်ဖြေသူသည် နေသူရိန်ပင်။ ခေတ္တမျှ အံ့ဩနေသူက လမင်းကိုကိုပင်။

ဟုတ်ပါသည်.. အံ့ဩမိသည်။ ယခုတွင် မိမိအားနှုတ်ဆက်လာသည့် ဇာဇာသည်.. ယခင်က မိမိတွေ့ခဲ့ဖူးသော ဇာဇာမဟုတ်တော့ပေ..။ သာယာချိုမြိန်စွာပြုံးလျက် နာကြည်းချက်တို့ မရှိတော့သည့်နှယ်..။ ဖြူစင်လှသည်။

“ ဟုတ်ပါတယ်.. ကျွန်တော်တို့ကိုက စောရောက်နေတာပါ..။ အဲဒါကြောင့် အားမနာပါနဲ့..။ ဒါနဲ့.. ကျွန်တော်တို့ကို ခေါ်လိုက်ရတဲ့ကိစ္စက ဘာများလဲ “

“ လမင်းတို့ကိစ္စကို ကူညီမလို့ပါ။ ဇာဇာ့ရဲ့သွေးကို လိုအပ်တယ်မဟုတ်လား။ အဲဒီကိစ္စကို ဇာဇာကြည်ကြည်ဖြူဖြူလက်ခံပါမယ် “

“ တကယ်ပြောတာလား ဇာဇာ “

“ ဇာဇာ တကယ်ပြောတာပါ “

“ အခုလိုကူညီလို့ အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဇာဇာ “

“ ကျေးဇူးဆိုတဲ့စကားက သူငယ်ချင်းတွေအကြားမှာ မလိုအပ်ဘူးလို့ ဇာဇာယုံကြည်တယ်။ သူရိန်က ဇာဇာ့ရဲ့သူငယ်ချင်းပါ။ သူရိန်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ လမင်းကလည်း ဇာဇာ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းပဲပေါ့။ အဲဒါကြောင့် ကျေးဇူးဆိုတာကို ထပ်မပြောပါနဲ့ “

“ အခုလိုဇာဇာက ကျွန်တော့်ကိုခင်မင်တဲ့အတွက် တကယ်ဝမ်းသာမိပါတယ် “

“ လမင်းကိုအားနာပေမဲ့ တစ်ခုလောက်တော့ ပြောချင်သေးတယ်။ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ပါ “

“ ဘာကိုလဲ ဇာဇာ “

“ ဇာဇာဆိုတာ.. အရင်တုန်းက သိပ်သဘောကောင်းတဲ့မိန်းကလေးတော့မဟုတ်ဘူး။ အခုလိုကူညီတာကလည်း ဇာဇာချစ်ရတဲ့သူအတွက် ဇာဇာကူညီမိတယ်။ ဇာဇာမချစ်ရတဲ့သူဆိုရင် ဇာဇာမကူညီဘူး။ နောက်ကို သူရိန်နဲ့ပတ်သက်ရင် ဘာမှကူညီနိုင်မယ်မထင်တော့ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဇာဇာ သူရိန့်ကိုမချစ်နိုင်တော့လို့ပါ “

ကြားရသည့် ထိုစကားအား ဝမ်းသာရမည်လော.. ဝမ်းနည်းရမည်လော.. ကျွန်တော်မသိ။ ကျွန်တော့်အနေနှင့် Sunကိုချစ်ခဲ့မိကြောင်း ဝန်ခံရမည့်အချိန်နှင့် မေ့ဖျောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ရသည့်အချိန်တို့သည် အလွန်နာကျင်ခဲ့ရသည့် အခိုက်အတန့်များသာဖြစ်သည်။ ယခုတွင် ဇာဇာ၏နာကျင်မှုကို ကျွန်တော်နားလည်ပေးနိုင်သည်။ ကျွန်တော်တို့အား ဇာဇာကူညီခဲ့၍ ဝမ်းသာမိသည်။ ဇာဇာ၏ကြေကွဲခြင်းအတွက်မူ ကျွန်တော်ဝမ်းနည်းမိသည်။ သူ... မည်မျှနာကျင်နေမည်နည်း..။

“ ငါက နင့်ကိုခက်ခဲစေမိပြီထင်တယ်ဇာဇာ။ ငါတကယ်တောင်းပန်ပါတယ် “

“ မတောင်းပန်နဲ့သူရိန်။ ငါနင့်ကို ဘယ်တော့မှခွင့်မလွှတ်ချင်ဘူး။ နင့်ကိုလည်း ပြန်မချစ်ချင်ဘူး။ နင့်ရဲ့လုပ်ရပ်တွေအတွက်.. နင့်ကိုနာကြည်းချင်တယ်။ အဲဒီနာကြည်းချက်တွေနဲ့ နင့်ကိုချစ်ခဲ့မိတဲ့ငါ့နှလုံးသားကို.. ငါပြန်ပြင်ဆင်ချင်တယ် “

သူ့အားခွင့်မလွှတ်ချင်။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ကြည်ဖြူခြင်း၏ အပိုင်းအစ။ ကြည်ဖြူမှုကြောင့် မိမိနှလုံးသားတို့သည် သူနှင့်ပတ်သက်၍ ပြန်လည်နူးညံ့လာနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့်သူ့အား ခွင့်မလွှတ်။ မိမိအားလျစ်လျူရှုခဲ့သည်များအတွက် ဆက်၍အပြစ်တင်မည်။ သူ၏တောင်းပန်ခြင်းအား လက်ခံ၍ခွင့်လွှတ်ခဲ့လျှင် သူအားမေ့နိုင်မည်မဟုတ်။ ထို့ကြောင့်သူ့ကို နာကြည်းရင်သာ သူ့အားချစ်သည့်စိတ်များကို မေ့ပစ်လိုက်ချင်သည်။

“ နင့်သဘောပါဇာဇာ။ ငါ့ကို မခင်ချင်လည်း ရပါတယ်။ နင်အဆင်ပြေဖို့က အဓိကပါ “

“ ခင်တာကတော့ ခင်နေဦးမှာ။ နင့်ကိုမချစ်မိအောင် ကြိုးစားရင်းနဲ့ပေါ့။ အဲဒါကြောင့် ငါရဲ့ခင်မင်မှုကို နင်ရော လမင်းရော စိတ်ရှင်းရှင်းထားပေးကြပါ “

“ အင်းပါ “

“ အခု.. အကုန်လုံးအဆင်ပြေသွားပြီဆိုတော့.. ဟိုကျိန်စာကိစ္စကို ဆက်ရအောင် “

“ အဲဒီအတွက်က ဘွားဘွားလုပ်ပေးမှာဆိုတော့.. နင်ငါ့အိမ်ကိုလာမှရမယ် “

“ ကောင်းပြီလေ.. အဲဒါဆိုရင် ဒီစာမေးပွဲဖြေပြီး.. နောက်တစ်နေ့ကျရင် ငါလာခဲ့မယ် “

ထိုသို့စကားပြောပြီးနောက် ကန်ရေပြင်အားငေးကြည့်နေသည့် လမင်းကိုကိုနှင့် ကောင်းကင်အားငေးကြည့်နေသည့် သဉ္ဇာထက်တို့သည် အတွေးကိုယ်စီဖြင့်။

ချစ်ဆိုတာ ကန်ရေပြင်လိုပဲ..။ တစ်ခါတလေ ငြိမ်သက်အေးမြနေတယ်။ တစ်ခါတလေကျတော့လည်း ပူနွေးနေပြီး မငြိမ်သက်ပြန်ဘူး။ ကိုယ်တို့အချစ်ရေးကလည်း ကန်ရေပြင်လိုပဲ။ ‌တစ်ခါတလေ တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေသလို တစ်ခါတလေပူဆွေးမှုတွေနဲ့ တုန်လှုပ်နေရတတ်တယ်။ အင်းပေါ့လေ.. သံဇဉ်တွေမှာတောင် အနိမ့်အမြင့် အတက်အကျလေးပါမှ နားထောင်ကောင်းတာကို..။ ကိုယ်တို့အချစ်ရေးကလည်း နာကျင်တစ်လှည့် ကြင်နာတစ်လှည့်နဲ့ကြောင့်မို့လို့ ပိုပြီးအရသာရှိတယ် ထင်ပါရဲ့..။

ဤသည်ကာ လမင်းကိုကို၏အတွေးနယ်။

ကောင်းကင်ယံကိုငေးကြည့်ရင်း ပျံသန်းသွားတဲ့ ငှယ်ငယ်နှစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူတို့တွေက အချုပ်အနှောင်တွေမရှိဘဲ ပျော်ရွှင်စွာဖြတ်သန်းနေကြတယ်။ သူတို့လိုပဲ.. သူရိန်နဲ့လမင်းလည်း အချုပ်အနှောင်တွေမရှိဘဲ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ဖြတ်သန်းရတော့မယ်နော်။

ဤသည်ကာ သဉ္ဇာထက်၏အတွေးနယ်။

ထိုသို့အေးချမ်းမှုတစ်နေ့တာကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက်.. တစ်ပတ်ခန့်ကြာသောအခါ လွတ်မြောက်ခြင်းတစ်နေ့တာသို့ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ နေသူရိန်၏အိမ်သို့ ကြို၍ရောက်နေသူက လမင်းကိုကိုဖြစ်သည်။ အိမ်သို့ရောက်လာကတည်းကပင် လမင်းကိုကို၏မျက်နှာမကောင်းသည်ကို နေသူရိန်သတိထားမိပါသည်။

“ ကိုကို.. မျက်နှာလည်းမကောင်းပါလား.. ဘာဖြစ်လို့လဲ “

“ စိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်.. ပြီးတော့ ရင်ထဲမှာပူနေတယ် “

“ ကျွန်တော်လည်းအတူတူပါပဲ.. သိပ်လည်း စိတ်မပူပါနဲ့.. အားလုံးအဆင်ပြေသွားမှာပါ”

ထိုသို့စကားပြောနေခိုက်တွင် နေသူရိန်၏အိမ်သို့ သဉ္ဇာထက်ရောက်လာသည်။ သဉ္ဇာထက်ရောက်လာသောအခါတွင် နေသူရိန်၏အဘွားဖြစ်သူသည် သဉ္ဇာထက်၊ နေသူရိန်နှင့် လမင်းကိုကိုတို့အား သူ၏ဓာတ်ခန်းထဲသို့ခေါ်သွားသည်။ ဓာတ်ခန်းထဲသို့ရောက်သောအခါ နေသူရိန်၏အဘွားသည် ဓား၊ ‌ရေနှင့်စံပယ်ပန်းထည့်ထားသော ငွေဖလားတို့အားပြင်ဆင်ပြီးနောက် သဉ္ဇာထက်အား စတင်၍စကားပြောသည်။

“ သမီး အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား “

“ ဟုတ်ကဲ့ “

“ အဲဒါဆိုရင် ဒီဓားနဲ့ သမီးရဲ့ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးကို မွှန်းလိုက်ပါ။ သမီးလက်ကသွေးတွေကို ဖလားထဲ ထည့်လိုက်ပါ။ ပြီးရင်.. သားတို့နှစ်ယောက်ရဲ့လက်‌တွေကိုလည်း ဒီဖလားထဲထည့်ပါ။ ဖလားထဲက သားတို့ရဲ့လက်တွေကို သမီးရဲ့သွေးပေနေတဲ့လက်နဲ့ ထပ်ပြီးဆေးကြောပေးလိုက်ပါ “

သူရိန့်အဘွား၏ မှာကြားချက်အတိုင်းပင် ကျွန်မလုပ်ဆောင်လေသည်။ ပထမဦးစွာ ဓားဖြင့်လက်ကိုမွှန်းလိုက်သည်။ နာကျင်ရပါသည်။ သို့သော်လည်း မိမိ၏နာကျင်မှုဖြင့်အကြင်သူနှစ်ဦးတို့ လွတ်မြောက်ရမည်ဖြစ်၍ သည်းခံထားလိုက်သည်။ ကျစီးလာသော သွေးများကိုဖလားထဲထည့်ပြီးနောက် သူရိန်နှင့်လမင်းတို့၏လက်သည်လည်း ထိုဖလားထဲသို့ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက်မိမိသည် ထိုသူနှစ်ဦး၏လက်အား ကိုယ်တိုင်ဆေးကြောပေးရသည်။

“ အတိတ်ဘဝမှာ ဒီလူငယ်နှစ်ဦးရဲ့လက်မှာ စွန်းထင်းနေခဲ့တဲ့ မင်းရဲ့ညစ်ညမ်းတဲ့သွေးတွေကို ဒီဘဝကမင်းရဲ့ဖြူစင်တဲ့သွေးနဲ့ဆေးကြောမယ်။ မင်း သွေးရဲ့ဖြူစင်မှုကို စံပယ်နဲ့ကိုယ်စားပြုမယ်။ လူငယ်နှစ်ဦးရဲ့နှလုံးသားမှာ ‌‌လောင်မြိုက်စွာနှောင်ဖွဲ့ထားတဲ့မင်းရဲ့ကျိန်စာက အခုချက်ချင်းပင် ပြယ်ပျောက်စေရမယ်။ ဒီလူငယ်နှစ်ဦးရဲ့ နှလုံးသားဟာ‌ ယခုအချိန်မှစ၍ ရေအတိသို့ အေးမြစေရမယ် “

ဘွားဘွား၏စကားကြားပြီးနောက် မိမိ၏နှလုံးသားသည် အမှန်ပင်အေးမြသည်။ ကိုကို၏မျက်နှာသည်လည်း ရွှင်လန်းလာသည်။ သူသည်လည်း မိမိနှင့်ထပ်တူ အေးမြနေလိမ့်မည်။ ရေဖလားထဲတွင် သူ၏လက်လေးအား တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။ ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည့်ဤလက်တစ်စုံအား ဘယ်သောအခါမှ လက်လွှတ်လိမ့်မည်မဟုတ်။ အတိတ်ဘဝမှ မှားယွင်လေသောဆုတောင်းကြောင့် ဤလူသားနှင့် တွေ့ဆုံခွင့်ရခဲ့သည်မို့ ထိုဆုတောင်းအား ကျေးဇူးတင်လျက်..။

ထိုသူတို့၏ အစီအစဉ်အောင်မြင်ပြီးသောအခါ လမင်းကိုကိုသည် သဉ္ဇာထက်၏လက်ဒဏ်ရာအား ဆေးထည့်ပေးခဲ့သည်။

“ ဇာဇာ.. ဆေးထည့်လို့ အဆင်ပြေပါ့မလား..။ ဆေးခန်းသွားမလား “

“ ရပါတယ်.. ဆေးပဲထည့်လိုက်..။ ဆေးရုံ ဆေးခန်းအနံ့ကို တကယ်မကြိုက်လို့ “

“ အင်းပါ... မသက်သာရင်တော့ ပြောနော် “

“ အင်း.. “

ထိုသူတို့၏မြင်ကွင်းအား ‌‌ကော်ဖီခွက်များတင်ထား‌သော လင်ဗန်းကိုကိုင်၍ အနောက်မှကြည့်နေသူသည် နေသူရိန်ပင်။

သူတို့အခုလိုအဆင်ပြေတာ မြင်ရတော့.. ဝမ်းသာမိတယ်။ တစ်ဖက်က ချစ်ရသူ။ တစ်ဖက်က ခင်မင်ရသူလေ။ ဘယ်လောက်ပဲ ဝမ်းသာတယ်ပြောပြော နည်းနည်းတော့ သဝန်တိုမိသား။ ကိုကို့မှာက မိန်းကလေးအပေါင်းအသင်းဆိုတာ မရှိဘူးလေ။ ကိုကိုက မိန်းကလေးတစ်‌ယောက်ရဲ့အနားမှာ အခုလိုရှိတာက မြင်နေကျမဟုတ် မြင်ရတာသိပ်တော့ အဆင်ပြေမနေဘူး။

“ ဟဲ့.. အနောက်ကကြည့်နေပြီး ဂျယ်လီနင်မနေနဲ့.. ကော်ဖီခွက် မြန်မြန်လာချ။ ငါဗိုက်ဆာလို့ အူပြတ်တော့မယ် “

“ နင့်ကို နည်းနည်းမှ မသဒ္ဓါတာ “

“ ဒီ ဖော်... “

သူငယ်ချင်းဖြစ်၍ ဆဲနေကျဖြစ်သော်လည်း သူ၏အိမ်တွင်ဖြစ်နေသည်မို့ မဆဲဖြစ်။ အားနာရမည့် လူကြီးများက ရှိ‌သေးသည်။ ထို့ကြောင့်စကားတို့အား လမ်းတစ်ဝက်တွင် အရှိန်သတ်လိုက်ရသည်။

“ နင့် အိမ်မှာမို့လို့ သက်သာသွားတယ်မှတ်ပါ “

“ နေပါ.. မနိုင်ရင် မနိုင်ဘူးပေါ့ “

ထိုသူငယ်ချင်းနှင့် ဆက်၍စကားမများချင်။ ဗိုက်က ပို၍အရေးကြီးသည်မို့ ဗိုက်ကိုသာ အရင်ဖြည့်လိုက်မိသည်။ ကော်ဖီနှင့်မုန့်တို့အား စိတ်တိုင်းကျသုံးဆောင်ပြီးနောက် ကျွန်မနှင့်အကြင်သူနှစ်ဦးတို့သည် ခြံဝန်းလေးထဲသို့ သွားခဲ့သည်။ ခြံထဲသို့ရောက်သောအခါ သူရိန်သည် သူ၏‌ဘွားဘွားစိုက်ပျိုးထားသောသစ်ခွပန်းပင်များအကြောင်းကို လမင်းအားရှင်းပြရင်း အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ ပန်းကြိုက်တတ်သောကျွန်မသည်လည်း ခြံထဲ၌သူရိန်၏မေမေစိုက်ပျိုးထားသောပန်းတို့ကို ကြည့်ရှုရင်း နှင်းဆီပန်းအနံ့ သင်းသင်းလေးအား ရှူရှိုက်နေမိသည်။ ထိုပန်းတို့၏အနံ့ကြောင့် စိတ်ကြည်လင်ရသည်။

အလှအပတို့ကို ခံစားနေရင်း လေယာဉ်ပျံအသံအား ကြားလိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံတက်သွားသော လေယာဉ်အားကြည့်နေရင်း လွမ်းမိသယောင်။ ယနေ့သည် ကိုတေဇတစ်ယောက်.. မြန်မာနိုင်ငံမှ ထွက်ခွာသောနေ့ဖြစ်သည်။ အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ခရီးစဉ်အား လိုက်၍မပို့ဖြစ်။ အကြင်သူတို့အားလည်း ထုတ်မပြောဖြစ်ခဲ့။

အစ်ကိုဖြစ်သူရဲ့ခရီးစဉ်ကို.. လိုက်မပို့ဆောင်နိုင်ခဲ့လို့ ဇာဇာ့ကို ခွင့်မလွှတ်ပါနဲ့ ကိုတေဇ...။

ထိုတောင်းပန်ချက်နှင့်အတူ တွေးနေမိသည်က.. အကြင်သူနှစ်ဦးသည်လည်း ‌ပျော်ရွှင်လေပြီ..။ ကိုတေဇသည်လည်း အဝေးသို့ထွက်ခွာလေပြီ။ မိမိသည်လည်း အထီးကျန်လေပြီ...။

အကြင်သူတို့၏မြင်ကွင်းသည် သာယာမှုနှင့်အတူဝမ်းနည်းမှုတို့လည်း ရောနှောနေလေသည်။ နေသူရိန်နှင့်လမင်းကိုကိုသည် ပျော်ရွှင်လျက်။ ထိုပျော်ရွှင်မှုနှင့် အစ်ကိုဖြစ်သူ ထွက်ခွာသွားလေသောလေယာဉ်တို့ကို ငေးကြည့်နေလျက် ဝမ်းနည်းနေသူက သဉ္ဇာထက်..။ ဤသို့.. သာယာငြိမ်းချမ်းလေသောအဆုံးသတ်ဖြင့် ထိုလူသားတို့လည်း အေးချမ်းလေပြီ..။

#သာမန်ဘ၀လေးကို ပိုင်ဆိုင်ဖူးတယ် #နာကျင်မှုမရှိ တဲ့သာမန်ဘ၀လေးမှာ #နှလုံးသားလေးဟာလည်း #တည်ငြိမ်လို့..။

အဲဒီတည်ငြိမ်နေတဲ့နှလုံးသားလေးက

#ဘယ်သူ့အတွက် #စောင့်နေခြင်းလဲ #သတိမမူမိခဲ့ဘူး #သူနှင့် #မဆုံစည်းသည်ခင်အထိပေါ့..။

#သို့သော် #သူနဲ့ #တွေ့ဆုံပြီးနောက် #သိလာခဲ့တယ် #ကျွန်တော့်နှလုံးသားလေးဟာ #သူ့အတွက်ပဲဆိုတာ

#မမျှော်လင့်ခဲ့ဖူးတဲ့ #ကံကြမ္မာ #ရေစက် တွေကြောင့် #အတိတ်ဘ၀ရဲ့ #နာကျင်ရသော #ရက်စွဲများဆီသို့ #ခေတ္တအလည် သွားမိတယ်။ #နာကျင်မှု တွေ #ခက်ခဲမှု တွေ #ပင်ပန်းမှု တွေ #ကြေကွဲခြင်း တွေအပြည့်နဲ့ပေါ့။ ဇာတ်ကနေတဲ့ #ရုပ်သေးရုပ် လေးမှာ #ပြောင်လဲခြင်း တွေရှိလာပြန်တယ်။

#ဆန်းကြယ်မှုတွေ #ကြောက်ရွံ့မှု တွေနဲ့ #နယ်ရုပ်တို့၏အဆုံးသတ်က ရင်နာစရာ...။

ထိုသို့ #ခါးသီးမှုတို့ စားသုံးပြီးနောက် တဖန်ပြန်လည်ရရှိလာတဲ့#နွေးထွေးမှု နှင့် #ကြည်နူးမှုတွေရဲ့နောက် ၀င်ရောက်လာသည့် #အတ္တ #စွန်းထင်းမှု တွေက ထို#ကြင်သူနှစ်ဦး အဖို့ရာ #မလှပသော#ချုပ်နှောင်မှု တွေနှင့်..။ #လွတ်မြောက်ခြင်း ပြီးနောက် မှားယွင်းမှုများ #အဆုံးသတ်ခဲ့ ပြန်သည်..။

ထို့နောက်#အသစ်တစ်ဖန် ဖြစ်တည်လာသည့်ထိုလူသားနှစ်ဦး.. #အိပ်မက်သခင်တို့နှင့် အချင်းအချင်းဆက်နွှယ်လျက် #ဖန်တီးမိသော #ပျော်ရွှင်မှု‌ များသည်#နွေးထွေးမှုအတိ..။ သို့သော်ကြာရှည်မခံ..။ #မျက်ရည်စကားဝိုင်းမှ အတိတ်တို့ကြောင့် #ဝမ်းနည်းရပြန်သည်။ သို့သော်.. ပိုးဖလံဟူသည် ပူလောင်ခြင်း၌သာ #မွေ့လျော်သည်မို့ ပူလောင်းသော #ချစ်ခြင်းကို ရွေးမိပြန်သည်။

သာယာမှုအတိတော့မဟုတ်.. #စိုးရိမ်မှု တွေနှင့် #ယိုင်နဲ့ခြေလှမ်းတွေနှင့်။ ‌#ထပ်တူ ကျနေတဲ့ #ကလေးဆန်မှုတွေ‌ ကြောင့်လည်း #ပျော်ရွှင်ခြင်း တို့ဖြစ်တည်ရဖူးသည်။

#ကြည်နူးမှုရောနေတဲ့ #အခက်တွေ့ခြင်း #ဝေခွဲရခက်ခြင်းတွေရဲ့နောက်# မှန်ကန်သောရွေးချယ်မှု နှင့်# သာယာသောအဆုံးသတ်တို့ ဖြစ်တည်ခဲ့လေပြီ..။

11.1.2021

For Zawgyi

သာယာေသာအဆုံးသတ္

ခိုင္မာေသာဆုံးျဖတ္ခ်က္တို႔ႏွင့္ သၪၨာထက္၏လုပ္ေဆာင္ခ်က္တို႔သည္ မွန္ကန္ေသာနည္းလမ္းမ်ားသာျဖစ္သည္။

အိမ္တြင္လည္း ကိုေတဇတစ္ေယာက္ အက်ယ္ခ်ဳပ္က်ေနေလၿပီ။ ေဖေဖႏွင့္ေမေမသည္လည္း ကိုေတဇအား အိမ္ေထာင္ခ်ေပးရန္ႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားသို႔ေစလႊတ္ရန္ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္လုပ္ေဆာင္ေလၿပီ။ မိမိသည္လည္း သူရိန္တို႔အား ကူညီရန္ အဆင္သင့္‌ျဖစ္ေနေလၿပီ။ အတၱႀကီး၍ မိုက္ကန္းလွေသာ ကိုေတဇ၏ေ႐ြးခ်ယ္မႈတို႔အား နည္းနည္းမွ်သေဘာမက်။ မိမိသည္လည္း သူရိန႔္အားခ်စ္သည္ဟုဆို‌ေသာ္ျငား မိုက္ကန္းလြန္းျခင္းမရွိ။ အဆိပ္ပင္ ေရမေလာင္တတ္။ ထို႔ေၾကာင့္သာ ဤသို႔ဆုံးျဖတ္ေလသည္။

ကြၽန္မေ႐ြးခ်ယ္မႈေတြ မွန္ကန္တယ္မဟုတ္လား။ ကိုယ္သာ စိတ္ဆင္းရဲရေပမဲ့ သူတို႔ေပ်ာ္ေနမွာပဲေလ။ အတိတ္ဘဝက သူမ်ားခ်စ္ျခင္းကိုခြဲခဲ့မိလို႔ ဒီဘဝမွာလည္း ကိုယ္ခ်စ္ရတဲ့သူနဲ႔ ေကြကြင္းရတယ္လို႔ သတ္မွတ္လိုက္မယ္။ အခုဒီဘဝမွာ သူတို႔ကိုခ်စ္ျခင္းကိုကူညီခဲ့လို႔ ေနာင္ဘဝမွာမ်ား ခ်စ္ရသူနဲ႔ ေပါင္းရလိုေပါင္းရျငားေပါ့။

ထိုသို႔ေသာေစတနာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႏွင့္အတူ သၪၨာထက္သည္ ေနသူရိန္အား အင္းလ်ားကန္‌တြင္ မနက္ျဖန္ညေနေလးနာရီ၌ ေတြ႕ဆုံရန္ messageပို႔ထားလိုက္သည္။ ျဖစ္တည္လာမည့္ မနက္ျဖန္ကိုသာ အေကာင္းဆုံးျဖတ္သန္းရန္ သၪၨာထက္တစ္ေယာက္ အားခဲေလသည္။

ထိုတစ္ေန႔တာေက်ာ္လြန္ၿပီးေသာအခါ ေနသူရိန္ႏွင့္လမင္းကိုကိုသည္ သၪၨာထက္ခ်ိန္းဆိုရာေနရာသို႔ ေရာက္ႏွင့္ေလၿပီ။ ေခတၱမွ်ၾကာေသာအခါ သၪၨာထက္သည္လည္း ေရာက္လာခဲ့သည္။

“ ငါေနာက္က်သြားလားသူရိန္.. ေစာင့္ေနရတာၾကာၿပီလား လမင္းကိုကို.. အားနာလိုက္တာ “

“ ေနာက္မက်ပါဘူး ငါတို႔က ေစာေရာက္ေနတာပါ “

သၪၨာထက္၏အေမးအားလွ်င္ျမန္စြာျပန္ေျဖသူသည္ ေနသူရိန္ပင္။ ေခတၱမွ် အံ့ဩေနသူက လမင္းကိုကိုပင္။

ဟုတ္ပါသည္.. အံ့ဩမိသည္။ ယခုတြင္ မိမိအားႏႈတ္ဆက္လာသည့္ ဇာဇာသည္.. ယခင္က မိမိေတြ႕ခဲ့ဖူးေသာ ဇာဇာမဟုတ္ေတာ့ေပ..။ သာယာခ်ိဳၿမိန္စြာၿပဳံးလ်က္ နာၾကည္းခ်က္တို႔ မရွိေတာ့သည့္ႏွယ္..။ ျဖဴစင္လွသည္။

“ ဟုတ္ပါတယ္.. ကြၽန္ေတာ္တို႔ကိုက ေစာေရာက္ေနတာပါ..။ အဲဒါေၾကာင့္ အားမနာပါနဲ႔..။ ဒါနဲ႔.. ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို ေခၚလိုက္ရတဲ့ကိစၥက ဘာမ်ားလဲ “

“ လမင္းတို႔ကိစၥကို ကူညီမလို႔ပါ။ ဇာဇာ့ရဲ႕ေသြးကို လိုအပ္တယ္မဟုတ္လား။ အဲဒီကိစၥကို ဇာဇာၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴလက္ခံပါမယ္ “

“ တကယ္ေျပာတာလား ဇာဇာ “

“ ဇာဇာ တကယ္ေျပာတာပါ “

“ အခုလိုကူညီလို႔ အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဇာဇာ “

“ ေက်းဇူးဆိုတဲ့စကားက သူငယ္ခ်င္းေတြအၾကားမွာ မလိုအပ္ဘူးလို႔ ဇာဇာယုံၾကည္တယ္။ သူရိန္က ဇာဇာ့ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းပါ။ သူရိန္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ လမင္းကလည္း ဇာဇာ့ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းပဲေပါ့။ အဲဒါေၾကာင့္ ေက်းဇူးဆိုတာကို ထပ္မေျပာပါနဲ႔ “

“ အခုလိုဇာဇာက ကြၽန္ေတာ့္ကိုခင္မင္တဲ့အတြက္ တကယ္ဝမ္းသာမိပါတယ္ “

“ လမင္းကိုအားနာေပမဲ့ တစ္ခုေလာက္ေတာ့ ေျပာခ်င္ေသးတယ္။ ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ပါ “

“ ဘာကိုလဲ ဇာဇာ “

“ ဇာဇာဆိုတာ.. အရင္တုန္းက သိပ္သေဘာေကာင္းတဲ့မိန္းကေလးေတာ့မဟုတ္ဘူး။ အခုလိုကူညီတာကလည္း ဇာဇာခ်စ္ရတဲ့သူအတြက္ ဇာဇာကူညီမိတယ္။ ဇာဇာမခ်စ္ရတဲ့သူဆိုရင္ ဇာဇာမကူညီဘူး။ ေနာက္ကို သူရိန္နဲ႔ပတ္သက္ရင္ ဘာမွကူညီႏိုင္မယ္မထင္ေတာ့ဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ဇာဇာ သူရိန႔္ကိုမခ်စ္ႏိုင္ေတာ့လို႔ပါ “

ၾကားရသည့္ ထိုစကားအား ဝမ္းသာရမည္ေလာ.. ဝမ္းနည္းရမည္ေလာ.. ကြၽန္ေတာ္မသိ။ ကြၽန္ေတာ့္အေနႏွင့္ Sunကိုခ်စ္ခဲ့မိေၾကာင္း ဝန္ခံရမည့္အခ်ိန္ႏွင့္ ေမ့ေဖ်ာက္ရန္ ႀကိဳးစားခဲ့ရသည့္အခ်ိန္တို႔သည္ အလြန္နာက်င္ခဲ့ရသည့္ အခိုက္အတန႔္မ်ားသာျဖစ္သည္။ ယခုတြင္ ဇာဇာ၏နာက်င္မႈကို ကြၽန္ေတာ္နားလည္ေပးႏိုင္သည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔အား ဇာဇာကူညီခဲ့၍ ဝမ္းသာမိသည္။ ဇာဇာ၏ေၾကကြဲျခင္းအတြက္မူ ကြၽန္ေတာ္ဝမ္းနည္းမိသည္။ သူ... မည္မွ်နာက်င္ေနမည္နည္း..။

“ ငါက နင့္ကိုခက္ခဲေစမိၿပီထင္တယ္ဇာဇာ။ ငါတကယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ “

“ မေတာင္းပန္နဲ႔သူရိန္။ ငါနင့္ကို ဘယ္ေတာ့မွခြင့္မလႊတ္ခ်င္ဘူး။ နင့္ကိုလည္း ျပန္မခ်စ္ခ်င္ဘူး။ နင့္ရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြအတြက္.. နင့္ကိုနာၾကည္းခ်င္တယ္။ အဲဒီနာၾကည္းခ်က္ေတြနဲ႔ နင့္ကိုခ်စ္ခဲ့မိတဲ့ငါ့ႏွလုံးသားကို.. ငါျပန္ျပင္ဆင္ခ်င္တယ္ “

သူ႔အားခြင့္မလႊတ္ခ်င္။ ခြင့္လႊတ္ျခင္းသည္ ၾကည္ျဖဴျခင္း၏ အပိုင္းအစ။ ၾကည္ျဖဴမႈေၾကာင့္ မိမိႏွလုံးသားတို႔သည္ သူႏွင့္ပတ္သက္၍ ျပန္လည္ႏူးညံ့လာႏိုင္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္သူ႔အား ခြင့္မလႊတ္။ မိမိအားလ်စ္လ်ဴရႈခဲ့သည္မ်ားအတြက္ ဆက္၍အျပစ္တင္မည္။ သူ၏ေတာင္းပန္ျခင္းအား လက္ခံ၍ခြင့္လႊတ္ခဲ့လွ်င္ သူအားေမ့ႏိုင္မည္မဟုတ္။ ထို႔ေၾကာင့္သူ႔ကို နာၾကည္းရင္သာ သူ႔အားခ်စ္သည့္စိတ္မ်ားကို ေမ့ပစ္လိုက္ခ်င္သည္။

“ နင့္သေဘာပါဇာဇာ။ ငါ့ကို မခင္ခ်င္လည္း ရပါတယ္။ နင္အဆင္ေျပဖို႔က အဓိကပါ “

“ ခင္တာကေတာ့ ခင္ေနဦးမွာ။ နင့္ကိုမခ်စ္မိေအာင္ ႀကိဳးစားရင္းနဲ႔ေပါ့။ အဲဒါေၾကာင့္ ငါရဲ႕ခင္မင္မႈကို နင္ေရာ လမင္းေရာ စိတ္ရွင္းရွင္းထားေပးၾကပါ “

“ အင္းပါ “

“ အခု.. အကုန္လုံးအဆင္ေျပသြားၿပီဆိုေတာ့.. ဟိုက်ိန္စာကိစၥကို ဆက္ရေအာင္ “

“ အဲဒီအတြက္က ဘြားဘြားလုပ္ေပးမွာဆိုေတာ့.. နင္ငါ့အိမ္ကိုလာမွရမယ္ “

“ ေကာင္းၿပီေလ.. အဲဒါဆိုရင္ ဒီစာေမးပြဲေျဖၿပီး.. ေနာက္တစ္ေန႔က်ရင္ ငါလာခဲ့မယ္ “

ထိုသို႔စကားေျပာၿပီးေနာက္ ကန္ေရျပင္အားေငးၾကည့္ေနသည့္ လမင္းကိုကိုႏွင့္ ေကာင္းကင္အားေငးၾကည့္ေနသည့္ သၪၨာထက္တို႔သည္ အေတြးကိုယ္စီျဖင့္။

ခ်စ္ဆိုတာ ကန္ေရျပင္လိုပဲ..။ တစ္ခါတေလ ၿငိမ္သက္ေအးျမေနတယ္။ တစ္ခါတေလက်ေတာ့လည္း ပူေႏြးေနၿပီး မၿငိမ္သက္ျပန္ဘူး။ ကိုယ္တို႔အခ်စ္ေရးကလည္း ကန္ေရျပင္လိုပဲ။ ‌တစ္ခါတေလ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေနသလို တစ္ခါတေလပူေဆြးမႈေတြနဲ႔ တုန္လႈပ္ေနရတတ္တယ္။ အင္းေပါ့ေလ.. သံဇဥ္ေတြမွာေတာင္ အနိမ့္အျမင့္ အတက္အက်ေလးပါမွ နားေထာင္ေကာင္းတာကို..။ ကိုယ္တို႔အခ်စ္ေရးကလည္း နာက်င္တစ္လွည့္ ၾကင္နာတစ္လွည့္နဲ႔ေၾကာင့္မို႔လို႔ ပိုၿပီးအရသာရွိတယ္ ထင္ပါရဲ႕..။

ဤသည္ကာ လမင္းကိုကို၏အေတြးနယ္။

ေကာင္းကင္ယံကိုေငးၾကည့္ရင္း ပ်ံသန္းသြားတဲ့ ငွယ္ငယ္ႏွစ္ေကာင္ကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ သူတို႔ေတြက အခ်ဳပ္အေႏွာင္ေတြမရွိဘဲ ေပ်ာ္႐ႊင္စြာျဖတ္သန္းေနၾကတယ္။ သူတို႔လိုပဲ.. သူရိန္နဲ႔လမင္းလည္း အခ်ဳပ္အေႏွာင္ေတြမရွိဘဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္ျဖတ္သန္းရေတာ့မယ္ေနာ္။

ဤသည္ကာ သၪၨာထက္၏အေတြးနယ္။

ထိုသို႔ေအးခ်မ္းမႈတစ္ေန႔တာကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီးေနာက္.. တစ္ပတ္ခန႔္ၾကာေသာအခါ လြတ္ေျမာက္ျခင္းတစ္ေန႔တာသို႔ ေရာက္ရွိလာျပန္သည္။ ေနသူရိန္၏အိမ္သို႔ ႀကိဳ၍ေရာက္ေနသူက လမင္းကိုကိုျဖစ္သည္။ အိမ္သို႔ေရာက္လာကတည္းကပင္ လမင္းကိုကို၏မ်က္ႏွာမေကာင္းသည္ကို ေနသူရိန္သတိထားမိပါသည္။

“ ကိုကို.. မ်က္ႏွာလည္းမေကာင္းပါလား.. ဘာျဖစ္လို႔လဲ “

“ စိတ္လႈပ္ရွားေနတယ္.. ၿပီးေတာ့ ရင္ထဲမွာပူေနတယ္ “

“ ကြၽန္ေတာ္လည္းအတူတူပါပဲ.. သိပ္လည္း စိတ္မပူပါနဲ႔.. အားလုံးအဆင္ေျပသြားမွာပါ”

ထိုသို႔စကားေျပာေနခိုက္တြင္ ေနသူရိန္၏အိမ္သို႔ သၪၨာထက္ေရာက္လာသည္။ သၪၨာထက္ေရာက္လာေသာအခါတြင္ ေနသူရိန္၏အဘြားျဖစ္သူသည္ သၪၨာထက္၊ ေနသူရိန္ႏွင့္ လမင္းကိုကိုတို႔အား သူ၏ဓာတ္ခန္းထဲသို႔ေခၚသြားသည္။ ဓာတ္ခန္းထဲသို႔ေရာက္ေသာအခါ ေနသူရိန္၏အဘြားသည္ ဓား၊ ‌ေရႏွင့္စံပယ္ပန္းထည့္ထားေသာ ေငြဖလားတို႔အားျပင္ဆင္ၿပီးေနာက္ သၪၨာထက္အား စတင္၍စကားေျပာသည္။

“ သမီး အဆင္သင့္ျဖစ္ၿပီလား “

“ ဟုတ္ကဲ့ “

“ အဲဒါဆိုရင္ ဒီဓားနဲ႔ သမီးရဲ႕ဘယ္ဘက္လက္ဖဝါးကို မႊန္းလိုက္ပါ။ သမီးလက္ကေသြးေတြကို ဖလားထဲ ထည့္လိုက္ပါ။ ၿပီးရင္.. သားတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕လက္‌ေတြကိုလည္း ဒီဖလားထဲထည့္ပါ။ ဖလားထဲက သားတို႔ရဲ႕လက္ေတြကို သမီးရဲ႕ေသြးေပေနတဲ့လက္နဲ႔ ထပ္ၿပီးေဆးေၾကာေပးလိုက္ပါ “

သူရိန႔္အဘြား၏ မွာၾကားခ်က္အတိုင္းပင္ ကြၽန္မလုပ္ေဆာင္ေလသည္။ ပထမဦးစြာ ဓားျဖင့္လက္ကိုမႊန္းလိုက္သည္။ နာက်င္ရပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း မိမိ၏နာက်င္မႈျဖင့္အၾကင္သူႏွစ္ဦးတို႔ လြတ္ေျမာက္ရမည္ျဖစ္၍ သည္းခံထားလိုက္သည္။ က်စီးလာေသာ ေသြးမ်ားကိုဖလားထဲထည့္ၿပီးေနာက္ သူရိန္ႏွင့္လမင္းတို႔၏လက္သည္လည္း ထိုဖလားထဲသို႔ထည့္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္မိမိသည္ ထိုသူႏွစ္ဦး၏လက္အား ကိုယ္တိုင္ေဆးေၾကာေပးရသည္။

“ အတိတ္ဘဝမွာ ဒီလူငယ္ႏွစ္ဦးရဲ႕လက္မွာ စြန္းထင္းေနခဲ့တဲ့ မင္းရဲ႕ညစ္ညမ္းတဲ့ေသြးေတြကို ဒီဘဝကမင္းရဲ႕ျဖဴစင္တဲ့ေသြးနဲ႔ေဆးေၾကာမယ္။ မင္း ေသြးရဲ႕ျဖဴစင္မႈကို စံပယ္နဲ႔ကိုယ္စားျပဳမယ္။ လူငယ္ႏွစ္ဦးရဲ႕ႏွလုံးသားမွာ ‌‌ေလာင္ၿမိဳက္စြာေႏွာင္ဖြဲ႕ထားတဲ့မင္းရဲ႕က်ိန္စာက အခုခ်က္ခ်င္းပင္ ျပယ္ေပ်ာက္ေစရမယ္။ ဒီလူငယ္ႏွစ္ဦးရဲ႕ ႏွလုံးသားဟာ‌ ယခုအခ်ိန္မွစ၍ ေရအတိသို႔ ေအးျမေစရမယ္ “

ဘြားဘြား၏စကားၾကားၿပီးေနာက္ မိမိ၏ႏွလုံးသားသည္ အမွန္ပင္ေအးျမသည္။ ကိုကို၏မ်က္ႏွာသည္လည္း ႐ႊင္လန္းလာသည္။ သူသည္လည္း မိမိႏွင့္ထပ္တူ ေအးျမေနလိမ့္မည္။ ေရဖလားထဲတြင္ သူ၏လက္ေလးအား တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ဆုပ္ကိုင္ထားမိသည္။ ဆုပ္ကိုင္ထားမိသည့္ဤလက္တစ္စုံအား ဘယ္ေသာအခါမွ လက္လႊတ္လိမ့္မည္မဟုတ္။ အတိတ္ဘဝမွ မွားယြင္ေလေသာဆုေတာင္းေၾကာင့္ ဤလူသားႏွင့္ ေတြ႕ဆုံခြင့္ရခဲ့သည္မို႔ ထိုဆုေတာင္းအား ေက်းဇူးတင္လ်က္..။

ထိုသူတို႔၏ အစီအစဥ္ေအာင္ျမင္ၿပီးေသာအခါ လမင္းကိုကိုသည္ သၪၨာထက္၏လက္ဒဏ္ရာအား ေဆးထည့္ေပးခဲ့သည္။

“ ဇာဇာ.. ေဆးထည့္လို႔ အဆင္ေျပပါ့မလား..။ ေဆးခန္းသြားမလား “

“ ရပါတယ္.. ေဆးပဲထည့္လိုက္..။ ေဆး႐ုံ ေဆးခန္းအနံ႔ကို တကယ္မႀကိဳက္လို႔ “

“ အင္းပါ... မသက္သာရင္ေတာ့ ေျပာေနာ္ “

“ အင္း.. “

ထိုသူတို႔၏ျမင္ကြင္းအား ‌‌ေကာ္ဖီခြက္မ်ားတင္ထား‌ေသာ လင္ဗန္းကိုကိုင္၍ အေနာက္မွၾကည့္ေနသူသည္ ေနသူရိန္ပင္။

သူတို႔အခုလိုအဆင္ေျပတာ ျမင္ရေတာ့.. ဝမ္းသာမိတယ္။ တစ္ဖက္က ခ်စ္ရသူ။ တစ္ဖက္က ခင္မင္ရသူေလ။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ဝမ္းသာတယ္ေျပာေျပာ နည္းနည္းေတာ့ သဝန္တိုမိသား။ ကိုကို႔မွာက မိန္းကေလးအေပါင္းအသင္းဆိုတာ မရွိဘူးေလ။ ကိုကိုက မိန္းကေလးတစ္‌ေယာက္ရဲ႕အနားမွာ အခုလိုရွိတာက ျမင္ေနက်မဟုတ္ ျမင္ရတာသိပ္ေတာ့ အဆင္ေျပမေနဘူး။

“ ဟဲ့.. အေနာက္ကၾကည့္ေနၿပီး ဂ်ယ္လီနင္မေနနဲ႔.. ေကာ္ဖီခြက္ ျမန္ျမန္လာခ်။ ငါဗိုက္ဆာလို႔ အူျပတ္ေတာ့မယ္ “

“ နင့္ကို နည္းနည္းမွ မသဒၶါတာ “

“ ဒီ ေဖာ္... “

သူငယ္ခ်င္းျဖစ္၍ ဆဲေနက်ျဖစ္ေသာ္လည္း သူ၏အိမ္တြင္ျဖစ္ေနသည္မို႔ မဆဲျဖစ္။ အားနာရမည့္ လူႀကီးမ်ားက ရွိ‌ေသးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္စကားတို႔အား လမ္းတစ္ဝက္တြင္ အရွိန္သတ္လိုက္ရသည္။

“ နင့္ အိမ္မွာမို႔လို႔ သက္သာသြားတယ္မွတ္ပါ “

“ ေနပါ.. မႏိုင္ရင္ မႏိုင္ဘူးေပါ့ “