《playboy issues | jimin》0|8
Advertisement
Бид юмаа идчихээд тэндээс гаран алхаж байлаа. Бидний алхаж буй замын хоёр талд дүүрэн модод байх ба энэ хавиар алхах хүн бид хоёроос өөр алга байв. Бид ч хоорондоо үг дуугаралгүй явах ба модон дээр суух шувуудын жиргээ л чихэнд хальт сонсогдоно. Гэтэл гэнэт энэ чимээгүй орчныг эвдэж Жимин ярьж эхлэв.
"чи ямар сонирхолтой вэ? Хобби чинь?"
Түүний гэнэт асуусан асуулт жоохон сонирхолтой юм. Хобби?
"сонирхол..? Хмм..би үнэндээ бичиг хэргийн юм цуглуулах дуртай. Жишээ нь тэмдэглэлийн дэвтэр. Тиймэрхүү дэлгүүрүүдээр ч орох дуртай"
"сонирхолтой юм. Тэгээд чамд цуглуулсан хэдэн дэвтэр байгаа юм?"
"ойролцоогоор.. тавин гурав"
"юу?? Тавин гурав аа??"
Түүнийг гайхсан царайг харан бага зэрэг инээд минь хүрэв.
Би инээгээд "хамгийн сүүлд сарын өмнө тоолоход тавин гурав байсан. Үнэндээ түүнээс хойш дэвтэр аваагүй л дээ"
Жимин над руу хараад инээмсэглэн "чи инээж байна.. Чи надтай байхдаа тэр болгон инээгээд байдаггүй" гэхэд нь би өөдөөс нь харан дахин инээмсэглээд "яасан? Догдолж байна уу?" гэтэл тэр "тиймээ" гэх нь тэр. Харин би сонссон үгэндээ гайхан түүн рүү харав. Тэгтэл Жимин над руу харан инээмсэглэсэн хэвээр "тоглож байна даа. Ямар аймар хардаг юм" гэхэд нь би Жимин рүү харахаа болиод доош харан алхаж эхэллээ. Тэр догдлох хүн биш ч тэгж хэлэх ч хүн биш. Зүгээр л бага зэрэг гайхсан юм.
"охид надтай болзохын тулд мөнгө төлөхөд ч бэлэн байдаг. Харин чи тийм биш. Бараг би л төлөх шаардлагатай болчихдог"
"гэхдээ энэ бүхэн чинь зүгээр.. бараг л зөвхөн надтай унтах гэж л хийж байгаа зүйл биз дээ?"
"юу?"
"чи зүгээр л надтай унтахын тулд энэ бүхнийг хийж бас намайг догдлуулахаар янз бүрийн юм хийж байгаа, тийм биз? Тийм болохоор энэ үерхэл ямар ч үнэ цэнэгүй санагддаг. Зүгээр л нэг тоглоом шүү дээ"
"чи тэгж бодож байна уу? Үнэхээр үнэ цэнэгүй гэж үү? Тэгвэл хоёулаа үнэ цэнэтэй болгоход л болно биздээ? Энэ үерхлийн төгсгөлд ямар ч ялалт, ялагдал байхгүй юм шиг л байцгаая"
Advertisement
Тэр над руу ширтсээр хэлэх ба би хариу хэлэлгүй зүгээр л толгой дохив. Ганцхан надад л Жимин хэтэрхий зөөлөн нэгэн болчихсон юм шиг санагдаад байгаа юм болов уу? Түүний надад ингэж сайхан хандаад байгаа нь нөгөө талаараа айлгаад байх юм. Хэрвээ би түүнд дасчихвал яах бол?
Жимин гэнэт миний гараас хөтөлснөө "нааш ир" гээд нэг тийшээ дагуулан алхаж эхлэв. Бид бичиг хэргийн дэлгүүрт орж ирсний дараа Жимин "би чамд дэвтэр авч өгье. Цуглуулгад чинь нэмэрлэмээр байна. Хүссэнээ бас хэдийг ч хамаагүй ав"
"үнэхээр үү?" би уулга алдсаар тэмдэглэлийн дэвтэрнүүд байх хэсэг дээр очив. Би хачин сонирхолтойгоо мэднээ. Гэхдээ иймэрхүү дэлгүүрт орж ирэхээр энд насаараа баймаар санагдаад байдаг. Үнэндээ байсан ч чадна. Үнэхээр шүү, би хэтрүүлээгүй. Тэр олон дэвтрүүд гоё дэвтэр биш байсан ч авмаар байдаг юм. Ямар ч дэвтэр байсан надад гоё харагддаг гэхээр яалтчгүй хачин байгаа биз? Гэхдээ бас ганц тэмдэглэлийн дэвтэр дээр ч биш л дээ.
Би эхлээд хоёр гартаа хоёр дэвтэр барьж байгаад хэсэг харав. Тэгээд тэр хоёрыг тавьсны дараа ахиад хоёрыг аван хэсэг харлаа. Тэгтэл Жимин хүрч ирснээ миний гарт байгаа хоёр дэвтэр бас буцааж тавьсан хоёр дэвтрийг аван сагсанд хийчхэв.
"өөр ямрыг авмаар байна? Бүгдийг нь авах юм уу?"
Жимин сагсаа барьсаар хэлэхэд нь би "үгүй ээ. Би тийм олныг авахгүй" гээд сагсан дахь дэвтрийг авах гэтэл Жимин холдуулаад "зүгээр л намайг авч өгч байгаа дээр дуртай дэвтрээ ав. Дараа нь бүр илүү үнэтэй зүйл өгөх болохоор"
Үнэндээ би түүний хэлснийг ойлгосонгүй.
Жимин миний барьж үзсэн болгоныг сагсанд авч хийгээд байв. Магадгүй аль хэдийн 10 гарчихсан байх.
Жимин сагсаа кассан дээр аваачиж тавихад нь би "ийм олон дэвтэр хэрэггүй дээ"
Гэхдээ үнэндээ би гаднаа ингэж хэлсэн ч үнэндээ дуртай байна л даа. Ойрд ерөөсөө бичиг хэргийн дэлгүүр орж тухтай дэвтэр авч чадахгүй байсан юм.
Жимин төлбөрөө хийсний дараа ууттай дэвтэрнүүдийг надад өгөөд "иймхэн зүйл өгөлгүй дээ. Хэрвээ өөр авмаар юм байгаа бол хэлж байгаарай. Би-" гэхэд нь би үгийг нь таслан "хэрэггүй ээ. Надад тэгж сайхан сэтгэл гаргах гээд байх хэрэггүй дээ. Энэ тэмдэглэлийн дэвтрүүдэд баярлалаа" гээд ууттай дэвтрүүдээ өргөтөл Жимин "аан тийм" гэснээ ардаасаа хоёр хос үзэг гаргаад ирэв. Таган дээрх дүрсээр нь хос гэдэг нь мэдэгдэж байлаа.
Advertisement
"юу....вэ?"
Жимин надад нэг үзгийг нь өгснөө "зүгээр л дурсгал. Нэг нь чамд нэг нь надад байж байг"
Би үзгийг аван хэсэг харав. Тэр хэзээ ийм хүүхэд шиг байдаг болчхов?
Жимин "заза одоо харьцгаая" гэж хэлээд түрүүлэн алхаж эхлэв.
***
Гэрийн үүдэнд ирсний дараа би машинаас буугаад "баяртай орлоо" гэтэл Жимин машинхаа цонхоор харан инээмсэглэсээр гараараа даллана. Би хариу инээмсэглэчхээд гэртээ оров. Тэгээд орж ирснийхээ дараа цонхоор хартал Жимин яг хөдөлж байлаа. Түүний явахыг харчхаад эргэж хартал яг ард ээж элгээ тэвэрчихсэн зогсож байхыг хараад цочсондоо орилоод цээжин дээрээ гараа тавив.
"та чинь сүнс шиг хэзээдээ ард ирээд зогсчихдог юм бэ? Хүн цочоочих юм"
"Жимин та хоёроор юу байна даа?"
"юу гэсэн үг юм?"
"өнөөдөр хэр байв даа гэсэн үг"
"зүгээр л... Кино үзчихээд дараа нь хоол идсэн. Тэгээд хэсэг алхаж байгаад л ирлээ"
Ээж элгээ тэвэрсэн хэвээр "ммм" гэх дуугарах нь нэг л ёжтой сонсогдоно.
"яасан бэ? Та юу бодоод байгаа юм?"
Намайг хэлэхэд ээж инээмсэглээд "үнэндээ надад Жимин их таалагдаж байгаа. Тэр их сайн хүү шиг санагддаг" гэхэд нь би нүдээ томруулан "ганцхан удаа уулзчхаад сайн хүү гэдгийг та яаж мэдэж байгаа юм?" гэтэл ээж хэсэг бодож байх шиг болсноо "мм..нэг тийм байдаг даа. Ганц хараад л сэтгэлд нэг тийм ойр.. Өмнө нь огт уулзаж байгаагүй хэрнээ л анх удаа уулзахад цаанаасаа л нүдэнд дулаахан" гэх нь тэр.
"та юу яриад байгаа юм бэ? Би ч тэгж боддоггүй байхад та хэдэн удаа уулзсан болоод ийм юм яриад байнаа, айн?"
"гэхдээ зүгээр дээ миний охин, чи эхэндээ ингэж бодож байгаад л сүүлдээ наад бодол чинь өөрчлөгдчихнө"
Намайг ээж рүү хачин харж байтал ээж хэсэг чимээгүй байснаа "юу гээч, эрэгтэй эмэгтэй хүмүүс удаан хамт байвал бие биедээ татагдах магадлал хэдэн хувь байдгийг мэдэх үү?" гэхэд нь би чихээ дараад "үгүй ээ мэдэхгүй!" гэж хэлээд шууд л өрөө рүүгээ явж эхлэв. Тэгтэл ээж араас "би хувьдаа та хоёрыг их дэмжиж байгаа шүү" гэх нь тэр. Энэ ээж..
Би өрөөндөө орон хаалгаа хаатал хаалганы цаанаас ээж "аан бас нөгөөдөр аав чинь ирнэ" гэж хэлэх нь сонсогдлоо.
Өрөөндөө ширээний ард сууж байтал утас дуугарахад нь аваад харвал.. Аав?
⁃ Байна уу ааваа?
⁃ Маргааш амралтын өдөр байхаа? Маргааш бид K&M компаний захирлын гэр бүлтэй гэр бүлийн уулзалт товлосон.
⁃ Яах гэж?
⁃ Дээр чамд хэлж байсан шиг санагдаж байна. Чамайг тэдний охинтой сүй тавиулахаар ярилцаж байгаа талаар. Маргааш энэ талаар ярилцах гэж уулзаж байгаа юм. Чи ирнэ биздээ?
⁃ Мэдэхгүй байнаа.
⁃ Хүсэхгүй байгаа бол зүгээр л хэл.
⁃ Үгүй ээ би очно оо.
⁃ Сайн байна. Маргааш чамайг Чүэ нарийн бичиг очиж авах болно. Бэлэн байгаарай.
⁃ Ойлголоо.
──────────
a/n: та нарт сонирхуулахад Ёнжүгийн т/дэвтэр цуглуулдаг бас тэр бичиг хэргийн юм энэ тэр нь үнэндээ миний сонирхол шт xD
Ер нь би Ёнжү дээр өөрийнхөө сонирхол, зан аашаас жоохон жоохон тусгасан байдаг юмммм :>
Advertisement
- In Serial47 Chapters
Shura Saga: Burn and Slay - Cultivation, Lightning Bolts, Monsters galore
“If it lives, we can slay it. And then burn it, just to make sure it doesn’t come back from the dead,” she said. “...does that happen often?” he asked. “Slaying? Yeah, duh? It’s what we're here to do in the first place, dummy.” “I meant the coming back from the dead part.” “Eh. More often than you’d like.” “Great. Just great.” Walking away from a life drenched in senseless bloodshed, Raksha embarks on the Warrior’s Pilgrimage. In doing so, he strives to hone his mind, spirit, and martial skills, and he swears to abide by the Ancient Code’s tenets of honor and compassion. He definitely did not expect to run into Sadea, a powerful sorceress who loves silk, jewels, and killing things for fun and profit. Neither did he expect to be stuck with her as they fight murderous mutants, vicious monsters, and demons. She calls their entanglement a beautiful partnership, but it’s the last thing he needs. Or so he thinks.
8 125 - In Serial8 Chapters
Indeed I Am The Boogeyman
“Father, are we there yet?” asked the child, “Yes very near” They arrived at an abandoned cabin about the size of a shack, with no windows and only a single bolted door, “Go on have a peek your presents there” egged his father, The child hurriedly peeked on the key hole, but What greeted the child was not a present but an empty cabin, full of molds with the smell of wet wood permeating the air. Confused, the child decided to turn back but was pushed inside instead. “Father?” Asked the child, who feel on his buttocks, a hint of fear, obvious in his wide open eyes. “I’ll be giving your present now” his father replied, unbuckling his belt, grinning at the horrified expression of his son. A Silent Protest
8 177 - In Serial15 Chapters
One Eyed Wanderer
Saito Ushiba an average 17 years old High schooler decides to play a newly released virtual reality game developed by vision, the leading gaming company introduces "Grand Quest Online" changing the future of gaming, Saito ushiba joins Grand Quest Online on its first day of release as an unnamed player due to a glitch, whilst playing he goes through a series of events which turns the Saito ushiba into a living legend within the game and outside of the game. Note: Warning the description might be misleading Also, the Novel will not be too long, although I'm not sure how many chapters it will take for me to finish the story I am sure it will not exceed 150 chapters. Just wanted to let you know since I don't plan on writing long novels due to my preference.
8 339 - In Serial11 Chapters
Kaleidoscope
A collection of short meditative stories about love and beauty, myths and legends, just some elusive moments and fragments of bright dreams.
8 152 - In Serial41 Chapters
Taken to Another World In My Bathrobes - Isekai
After being swallowed by a dragon Tristan Bell finds himself in Umbra, a land of swords and sorcery. He will need to figure out what's going on, gear up and learn some spells all without being killed by magical beasts, renegade magi and a dragon unleashed from a century long imprisonment. The answers he seeks and the power he needs are in Tempest academy, a school of magic and a dark secret that threatens the lives of Tristan, his friends and the whole of Umbra.
8 224 - In Serial34 Chapters
Interstellar Warlock
Glyphnax had finally reached his ultimate goal, they had emancipated themselves from their infernal patron after centuries of servitude. The world was theirs for the taking and power akin to a god was within their grasp. And then a bunch of uppity adventurers ruined everything. One botched teleport spell later and suddenly Glyphnax, High Warlock of the 7th circle and master diabolist was floating in an endless cold void. It took them all their might to ensure that they did not die in that cold and airless space before they were knocked unconscious from the strain. Waking up from that was no blessing either as They suddenly where in a world of science and space travel. Magic has long since been disproven as a force in that universe and Glyphnax near god-level powers have been reduced to a mere shade of what they were before. Strange blue boxes with arbitrary numbers and statistics fill up his vision and his stranded on a strange ship manned by Humans and other weirder creatures. They now have to deal with the dangers of space, megalomaniacal courier corporations, ancient cyborg hordes and an overly concerned AI with abandonment issues. Content Warning: Swearing, Gory Violence Edit here is the Patreon for those of you who are willing to support my work. Hopefully, in time I can pay for a professional editor to fix what I write: https://www.patreon.com/user?u=4699370
8 237

