《playboy issues | jimin》2|4
Advertisement
Өглөө эрт босон Сөүлд ирсний дараа Хусогийг гэрт нь хүргэж өгчхөөд Жимин бид хоёр манайх руу явлаа. Гэрийн үүдэнд ирсний дараа буухаас өмнө Жимин "хоёулаа нэг тийшээ явах уу?"
"хаашаа?"
"үнэндээ өнөөдөр хоёулаа болзох ёстой байсан"
"мм.. Тэгвэл одоо цаг эрт байгаа юм чинь чи гэртээ хариад хувцсаа сольчхоод ир"
Жиминийг толгой дохиход нь би машинаас буулаа. Тэгээд эргэж хартал Жимин цонхоо нээснээ "би хурдан ирнээ" гэж хэлээд инээмсэглэчхээд яваад өгөв.
Гэрт орж иртэл үүдэнд танихгүй нэгний гутал байхыг анзаарав. Эмэгтэй хүний.
Хөмсгөө зангидсаар ортол зочны өрөөнд Сүног сууж байх нь тэр. Тэгээд намайг орж ирэхийг анзааран над руу харснаа босч ирлээ.
"хүний гэрт юу хийж байдаг билээ? Яаж орж ирсэн юм?"
Сүног гартаа барьсан түлхүүрээ хальт өргөөд "аав чинь түлхүүр өгсөн юм"
"тэгээд чи яах гээв?" гэж хэлээд өрөө рүүгээ явж эхлэв. Шатаар гарч байтал тэр ч гэсэн араас даган явж байлаа.
"чамтай ярилцмаар байна"
"юуг?"
Би өрөөндөө орж ирснийхээ дараа гадуурх хувцсаа тайлав. Харин Сүног орон дээр очин сууснаа "би чиний бодож байгаа шиг чинь нэгэн биш шүү. Юу гээч, битгий намайг гуйлгах зүйл хийлгээд бай"
Би хувцасны өрөө рүү явж байхдаа "тэгээд яах гээд байгаа юм?"
"хоёулаа сүй тавьцгаая"
Түүнийг ингэж хэлэхэд нь би явж байсан газраа зогсов. Тэгээд эргэж харан "чи хүсээд байгаа юм уу, эсвэл тэр Хусогоосоо болж намайг ашиглах гээд байгаа юм уу?" гэхэд тэр "аль аль нь" гэж хэлээд орон дээрээс боссоноо над руу алхаж эхлэв. Тэгээд "хэрвээ чи Ёнжүгээс болж санаа зовж байвал энэ тийм ч сүртэй зүйл биш шүү дээ. Бид хэсэгхэн хугацаанд л сүй тавьсан хосууд шиг байж байгаад л., цуцалчхаж болно"
"чи яагаад нэг л, амархан тоглоом тоглох гээд байгаа юм шиг яриад байгаа юм? Сүй гэдгийг зүгээр л чиний хүссэнээр хийгээд, тэгээд чиний хүссэнээр цуцалчихна гэж бодоо юу? Бас би чамтай сүй тавьж чадахгүй. Одоо харин манай гэрээс яв. Гэрт минь хэн нэгэн миний зөвшөөрөлгүй, дураараа орж ирэхэд би дургүй. Гарахынхаа өмнө илүү түлхүүрээ үүдэнд орхичихоорой" гэж хэлээд хувцасны өрөө рүү орон хаалгаа хаав.
Advertisement
Жиминий гэрээс гаран машиндаа суусны дараа хэсэг бодов. Хэрвээ тэр надтай сүй тавихгүй гэж байгаа юм бол тийм байдалд оруулахад л болно тийм үү?
Би утсаа авсныхаа дараа Юнгигийн дугаарыг хийн түүн рүү залгалаа.
⁃ Юнги? Чи одоо хаана байна?
⁃ Солонгост.
⁃ Битгий тоглоод бай. Чамаар хийлгэх юм байна, уулзаж болох уу? Ахад битгий хэлээрэй.
⁃ Чи Тэхёныг ах гэж дууддаг хэрнээ надтай хүндэтгэлгүй харьцах юм.
⁃ Тэгвэл Юнги ахаа, тантай уулзаж болох уу?
⁃ Мэдээж хатагтай.
Утсаа тасалсныхаа дараа шууд л арын суудал руу шидэв.
"Юнги л надад тусалж чадна. Би хэдий муу юм хийх гэж байгаагаа мэдэж байгаа ч.."
Гэртээ орж ирснийхээ дараа өрөөндөө орон цүнхээ ор луу шидтэл араас "ямар нэг юм болоо юу?" гэх ахын дуу сонсогдов. Би эргэж хартал ах хаалга налан зогсож байлаа.
"үгүй ээ юу ч биш"
Тэхён "чи... Жиминтэй сүй тавихыг зөвшөөрсөн гэсэн байхаа?"
"яасан?" гэтэл Тэхён "зүгээр л.." гэж хэлээд өрөөнд орж ирснээ миний ширээн дээрх зарим зүйлсийг оролдож эхлэв. Тэгснээ "Жимин энэ сүйг зөвшөөрөхгүй ээ. Би мэдэж байна" гэж хэлээд над руу харлаа.
"тэгээд юу гэж?"
"би чамайг мэднэ шүү дээ Сүног. Чи багаасаа л хүссэн зүйлээ авч байж санаа чинь амардаг байсан. Одоо ч чи Жиминийг авах гэж ямар нэг юм хийж байгаа тийм үү? Үгүй гэвэл, хэрвээ чамд ямар нэг зүйл хийх санаа байгаа бол битгий л гэх гэсэн юм. Би чамайг ч, Жиминийг ч маш сайн мэднэ"
"мэдэж байнаа ахаа. Би яах ч гээгүй шүү дээ. Бас үнэн гэвэл миний гол зорилго Жимин биш" гэхэд Тэхён үл ялиг инээмсэглээд "би гадагшаа гарлаа шүү" гэчхээд өрөөнөөс гараад явчхав. Үнэндээ ах бол жинхэнэ чөтгөр. Байгаа байдал, бодож санаж байгаа нь бүр яг чөтгөр шиг. Эсвэл урьд насандаа чөтгөр байсан байх. Тэр миний юу бодож байгаа, юу хийж байгаа гээд бүгдийг мэддэг. Юнгитэй уулзах гэж байгааг минь ч мэдэж байж магадгүй. Бас дээрээс нь түүний чөтгөр шиг царай. 0,000001 секундын дотор хэдэн хувирал үзүүлдэг гээч?
Advertisement
Гэхдээ ах хэзээ ч надад муу зүйл ярьж, хийж аль эсвэл миний хийсэн муу зүйлсийг дэмжиж байгаагүй. Хэдий чөтгөр шиг ч тэр бол сайн ах.
Хувцсаа солих гэж байхад утас дуугарахад нь харвал дэлгэцэн дээр Юнги гэх нэр гарч ирэв.
Гэрээс гарч иртэл хэдийн Жимин ирчихсэн хүлээж байлаа. Машинд суусны дараа Жимин "гэрт чинь хэн байгаа юм?"
"хүн байхгүй ээ. Аав ээж хоёр ажилтай"
"хэд гэж ирэх юм?"
"орой 9 юм уу, бүр орой гэвэл 10 өнгөрөөгөөд л ирэх байх"
"тэгвэл бид хоёрт цаг байгаа юм байна" гэж хэлээд машинаа асаан хөдлөв.
Бид эхлээд кафе ороод кофе уун, бялуу идсэний дараа гадуур хэсэг алхаж байтал нэг мэдэхэд л гадаа бүрэнхий болж эхэллээ. Бид эхэндээ хэрэгтэй хэрэггүй юм ярьж байсан ч сүүлдээ ярих юмгүй чимээгүй болчхов. Тэгтэл Жимин "сургуулиа төгсөөд яах гэж байна?"
"мм... Сайн мэдэхгүй байна. Харин чи?"
"би их сургуульд ороод тэгээд төгсчхөөд аавын компанийг авах байх. Тэр өөрөө тэгж хүсдэг юм"
"тэгээд чи өөрөө юу хүсдэг юм?"
Жимин "мэдэхгүй ээ. Магадгүй аавын хүслээр байхыг л" гэж хэлээд инээмсэглэв.
"чамд өөрийн гэсэн хүсэл байдаггүй юм уу?" гэхэд Жимин өөдөөс хараад "чамд ч гэсэн байхгүй биздээ?"
"надад байгаа!"
"тэгээд юу юм?"
"энэ жоохон инээдтэй сонсогдож магадгүй ч би бялуу хийдэг хүн болохыг хүсдэг юм. Мэдээж аав ээж үүнийг зөвшөөрөхгүй"
Жимин инээснээ "хөөрхөн юм.. Би бялуунд дуртай"
"хэрвээ би бялуу хийгээд сурчихвал чамд хийж өгнөө"
"миний төрсөн өдөр аль хэдийн өнгөрчихсөн болохоор дараа жилийн төрсөн өдрөөр өгөөрэй"
"хийгээд сурчихвал юм бол шүү дээ" гэчхээд чимээгүй болон алхаж байтал гэнэт гаранд нэг зүйл хүрэхэд нь гайхан харвал Жимин юу ч болоогүй юм шиг миний гараас хөтлөн алхаж байлаа. Тэр миний гар луу харсаар "хөөх чиний гар чинь яасан хүйтэн юм бэ? Даараад байгаа юм уу?"
"үгүй ээ. Үнэндээ би угийн ийм хүйтэн гартай. Зарим хүмүүс намайг цус сорогч гээд байдаг юм"
Жимин "наадах чинь үнэн байж магадгүй шүү. Чи хөөрхөн, хүйтэн, цагаан арьстай бас.." гэж хэлээд зогссоноо миний уруул руу хараад "гоё уруултай!" гээд инээснээ миний уруул дээр үнсчхэв.
Түүнийг надаас холдсоны дараа би "гоё уруултай гэж юу байсан юм?"
"хөөрхөн уруултай. Харах тоолонд үнсмээр санагдаад байдаг уруул"
Би нүдээ эргэлдүүлсээр алхаж байтал ардаас Жимин хүрч ирснээ ахиад л гарнаас хөтлөөд алхаж эхлэв. Тэгээд алхаж байтал гэнэт бороо дусалж эхлэх нь тэр.
Жимин алга дэлгэснээ "бороо ороод байна уу даа?"
Гэтэл бороо улам ширүүсэж эхлэв. Бид хоёр бороонд норсоор Жиминий машин руу гүйлээ. Машинд орж ирэн суусны дараа би "гэнэт ингэж ширүүн ордог нь яаж байгаа юм бол?" гэтэл Жимин "өө чи норчхож"
"харин тийм. Чи ч гэсэн норчхож"
"үс чинь ч гэсэн"
"чиний үс ч бас"
Бид ингэж хэлээд инээлдтэл Жимин "явцгаах уу даа?" гэж хэлээд машинаа асаалаа.
***
Бидний байсан газраас Жиминий гэр ойрхон байсан тул бид хоёр тэднийд орж ирээд байж байтал Жимин хувцсаа сольчхоод бууж ирснээ надад нэг хувцас өгөн "чи түр хувцсаа тайлаад энийг өмсчих. Хувцсыг чинь хатаасан нь дээр байх" гэхэд нь түүний өгсөн хувцсыг аван хэсэг харж байтал Жимин "дээшээ миний өрөөнд очоод сольчихоо" гэлээ. Би түүний хувцсыг аван дээд давхар луу гарав. Тэгээд хувцсаа солин өмссөний дараа хартал Жимиий өгсөн хувцас нь үнэхээр том байх ба яагаад ч юм нэг юмыг санагдуулаад байлаа. Аан! Кинон дээр гардаг шүү дээ. Ямар нэг шалтгаанаас болон найз залуугийнхаа хувцсыг өмсчихдөг. Гэхдээ надад Жиминий энэ цамц, өмд нь таалагдаад байх юм. Бас эндээс түүний гоё үнэр үнэртэж байна.
Хувцсаа сольчхоод өрөөнөөс гарч иртэл үүдэнд Жимин зогсож байв. Тэгээд над руу хэсэг харж байснаа "одоо л яагаад охидууд найз залуугийнхаа хувцсыг өмсөх дуртай байдгийг ойлголоо. Бас дээрээс нь энэ нойтон үс.." гээд миний үсийг сэгсийлгэн инээхэд нь би болиулаад "битгий миний үсийг арзайлгаад бай"
Жимин "бас бид хамт хоносны маргааш чи ямар ч хувцасгүй биен дээрээ том цагаан цамц өмсчихвөл ямар халуухан--" гэхэд нь би түүний гар луу цохиод "ямар киногоо яриад байгаа юм?" гэтэл Жимин ёолсноо над руу харан миний нойтон хувцсыг аваад "би энийг хатаачихъя" гэж хэлээд яваад өгөв. Харин би ард нь түүнийг харан инээсээр үлдлээ.
Advertisement
- In Serial49 Chapters
Madness Led by the Hands
‘Great, no… splendid. It was for naught.’ ‘Naught? Depends. If your desire is to send an army of killers our family’s way, yes indeed. If it’s plain survival you seek, then no.’ ‘They don’t coexist?’ ‘What… don’t tell me you’re still all groggy from the fall. Perhaps in novels, but real life is much tougher–––many more times a drag than anyone can possibly imagine. If dusty history is not a reliable teacher for you, then the pandemic surely took that place. At least that one has the advantage you needn’t be literate to savvy how reality always trumps imagination.’ ‘Whatever you say, whatever you say. So… what now?’ ‘Now? Isn’t it obvious? Now we shall survive. And live a good life.’ ‘Ohh… pretty much everything here has something against this little weird wish of ours. Might you consider?’ ‘Then pretty much everything here is a goner.’ ‘Hm, I don’t like the sound of that. Too much trouble, you see. I’d prefer laying low somewhere safe.’ ‘…nobody told you it’s mutually exclusive, no–––or did you forget about that too?’ ‘Fine, then I wish my future enemies all the best.’ ‘They are undeserving of your pity.’ ‘Of course not. That unlucky bunch won’t ever comprehend the reason behind their demise. Just let me smoke in peace and offer my condolence in advance.’ ‘Idem, let me study alchemy, unobstructed by all, if possible. This also includes you. By the way, are you sure you smoke to offer condolences? It seems like an excuse to me.’ ‘I-it is none. Plain truth, you see?’ ‘Seriously, why did I even ask...?’
8 281 - In Serial15 Chapters
Unprecedented: The Life of Enheduanna, the First-Known Writer
The earliest writer known to history by name was a woman. Her name was Enheduanna, and this is her story. Set in Mesopotamia in the 23rd century BCE, Unprecedented is told in Enheduanna’s own voice as she looks back on her life in a private reminiscence to Inanna, her patron goddess. After her father forces the young princess to leave home to be High Priestess in a strange city, she gradually comes to excel in the role, guided by supporters and anchored by faith. Over the next twenty-five years, Enheduanna survives plots, vendettas and rebellions and lives to see her two brothers and nephew become kings. When the stability of her family’s empire is threatened, she develops an ambitious and unique project, using poetry to unite the people of Mesopotamia. But her greatest work is produced in the darkest hour of her life, when an enemy takes away everything she has.
8 65 - In Serial13 Chapters
Tree of Ten Thousand Daos
Story of how a young man dominates the world of Grand Daos not just with strength but with different schemes and means.
8 209 - In Serial21 Chapters
Mortal Energy
Mortal Energy, an energy formed from combining three energies that all creatures have in some capacity. Just like many other energies of bygone eras this one too has been overshadowed by the energies of Qi and Mana. Now is the time for it and many other energies return.
8 77 - In Serial35 Chapters
The Devil's Parcel
Throughout known history, men have been trying to attain Everlasting Peace in this world, but all attempts ended up in war. Lilith and her friends are trying to get by in this world and complete their goals, but it's hard when people are trying to destroy it at the same time. Lilith will have to face challenges to reach her goals, but can she do it?
8 210 - In Serial7 Chapters
The Savior (asta x noelle)
This is a story that i will create it is about asta x noelle after their fight against the dark triad
8 77

