Миний талаас

Сэүний бие ойрд сайн харагдахгүй байгаа. Байнга л толгойгоо дарж яваад л. Өдөрт хэр олон ч эм уугаад байгаа юм! Тоогоо алдаж байх шиг байна. Мөн надад бие нь яаж өвдөж байгааг бас хэр их санаа зовж байгаагаа хэлсэн.

Сэүнийг угаалгын өрөөнд байхад нь араас нь орон бэлхүүсээр нь гараа оруулан тэвэрлээ.

Би: Сэүн?! Хоёулаа өнөөдөр эмнэлэг орцгооё. Магадгүй ямар нэгэн зүйл чинь сайнгүй байгаа бололтой гэхэд Сэүн надруу эргэж харав.

Сэүн: Тиймээ чиний зөв байх. Өглөөний цайны дараа явцгаая. Гэхдээ эхлээд нэг зүйл.... гэж хэлэн ёжтой инээгээд хувцсыг минь тайлан өөрийнхөө ч хувцсыг тайлан ванн руу оров.

"Дүрсгүй гэдэг нь..."

... Өглөөний хоолны дараа Минжүнийг автобусанд нь суулгаад Сэүн бид хоёр эмнэлэг рүү явлаа. Сэүнийг машин барьж байх үед түүний харцнаас нь л санаа зовж байгаа нь харагдаж байв. Би түүний өвдгөн дээр гараа тавин "Сэүн, зүгээр дээ. Би ямар нэгэн муу зүйл гэж бодохгүй байна" гээд гуяыг нь иллээ.

Сэүний талаас

Би өвдөхөөс айж байна. Ямар нэгэн хүнд төрлийн өвчин байх вий гэхээс айж байна. Хэрвээ үнэхээр өвдчихсөн байх юм бол, эхнэр хүү хоёрт минь юу болох бол?

Эмнэлэг дээр ирэн дотогш орон өөрийн мэдээллээ хэлэн уулзах цагаа аваад хүлээлгийн өрөө рүү очлоо.

20 минут хүлээсний эцэст миний ээлж ирсэн бололтой. Минаг гадаа хүлээж бай гэж хэлээд дээшээ босов. Миний шинжилгээний хариу үнэхээр бодсон шиг минь байж магадгүй тул Минатай хамт сонсохыг хүссэнгүй. Би өрөөний хаалгыг тогшин урт амьсгаа аван эмчийн өрөө лүү орлоо.

Миний талаас

Сэүнийг эмчтэй уулзах гээд орсны дараа гэнэт л муу зүйл юм шиг санагдаад эхлэв. Бодох тусам зүрх минь хурдан цохилох агаад аль болох сайхан зүйлийг бодох гэж хичээх боловч нэг л болохгүй байв. Хэрвээ муу зүйл бодвол биелж магадгүй шүү дээ. Зүгээр ядраад л хэдэн хоног ингэж байгаа байх. Тийм биз дээ? Бодолдоо автан завгүй байж байхад хэн нэгэн нэрийг минь дуудав.

Би: Өө Сэүн!? Юу гэж байна? Ямар нэгэн муу зүйл болоогүй биз дээ?

Сэүн: Үгүй ээ. Эмч намайг хэсэг амарвал зүгээр болно гэсэн. Тийм ч аймар зүйл биш гэж байна лээ!? гээд инээмсэглэхэд нь одоо л нэг сэтгэл онгойлоо.

Би: Харж байгаа биз? Хэт их ажлаад өөрийгөө ядраагаад ямар зүйл болж байгааг!

Сэүн: Мэдээж, гэхдээ би сайн ажлаа хийхгүй бол хэн та хоёрыг тэжээх юм? Ялангуяа, чиний их зардлыг хэн төлөх юм? Би л төлнө шүү дээ гээд гараас минь хөтлөв.

Би: Ойлголоо доо! Гэхдээ л чамд хэсэг амралт хэрэгтэй Сэүн!

Сэүн: Би амарна даа. Санаа зоволтгүй, хатантаан.

Сэүний талаас

Би яаж түүнд үүнийг хэлж чадах юм бэ? Энэ бүхэн түүний бодсон шиг биш байвал Мина үнэхээр надаас түрүүлээд үхчих байх. Хэрвээ Минад бүх зүйлийг хэлвэл тэр сайнаар хүлээж авахгүй нь тодорхой шүү дээ. Магадгүй одоохондоо хэнд ч хэлээд хэрэггүй байх. Зүгээр л зөв цагийг хүлээх хэрэгтэй.

flashback

Эмч: Энд яах гэж ирэв? Ноён У?

Би: Ойрын өдрүүдэд бие минь муудаж байгаа юм шиг санагдаж байгаа. Толгой минь хатгаж өьдөж мөн заримдаа алхаж байх үед хамаг бие минь хөшчихдөг. Яг л хамаг биеэ удирдаж чадахгүй байгаа юм шиг. Мөн хараа минь бага багаар муудаж байна.

Эмч: Хмм... Миний хэлэх зүйл таныг шоконд оруулж магадгүй байх. Гэхдээ таны энэ хэлж байгаа зүйлээс үзвэл тархины хорт хавдар ч байж магадгүй. Тархины хорт хавдар 40 гаруй төрөл байдаг ч үнэндээ 2 хэсэгт хуваагддаг. Биеийн зарим хэсэг суларч, саажих шинж тэмдэг илэрдэг. Хэрвээ та азтай бол бусад эрхтэн лүү чинь үсрэхгүй байх. Хэдэн өдрийн дараа илүү гүнзгийрүүлж мэдээд тантай холбогдъё!

Би: Энэ өвчин эдгэрэх болов уу?

Эмч: Бид эхлээд хэдэн шинжилгээ авах хэрэгтэй. Гэхдээ би хэдий эмч ч гэсэн сайн мэдэхгүй байна. Та гол нь тайван байх хэрэгтэй, ноён У!

Би: Ойлголоо, баярлалаа эмч ээ!

flashback the end