နာရီသံ ချက် ချက် ချက် မြည်နေသည်မှာ တိတ်ဆိတ်

နေတဲ့အခန်းထဲမို့ ထင်ရှားစွာ ကြားနေရသည် ။

နာရီသံနှင့် အတူ ရင်ခုန်သံတွေကလည်း စည်းချက်

ညီညီ ခုန်နေတာကို ပြန်ကြားနေရသည် ။

သူ့ မျက်လုံးတွေ နှုတ်ခမ်း ၊ သူနဲ့ပက်သတ်သမျှ

အစိတ်အပိုင်းမှန်သမျှကို တွေးမိတိုင်း ရင်တွေခုန်

ရလွန်းလို့ ။

အချိန် မြန်မြန်ကုန်ချင်သည် ။ မြန်မြန်လည်း မိုးလင်း

ချင်သည် ။ သူနဲ့လည်း မြန်မြန် တွေ့ချင်နေပါပြီ ။

တစ်စက္ကန့်လေးတောင် မတွေ့ရရင် မနေနိုင်ဘဲ လွမ်း

နေတာမို့ မူးယစ်ဆေးထက်ကို စွဲလမ်းနေပါပြီ ။

ဒါက ဘာရောဂါများပါလဲ ။ အမည်လည်း မသိသလို

ကုရာနတ္တိဆေးမရှိခဲ့ ။

" ပတ်ဂျီမင်း ! "

ဟိုဆော့ ၏ ရုတ်တရက်ခေါ်သံကြောင့် ဂျီမင်းက

လန့်သွားမိသည် ။

" ဟမ် ! "

" အယ် တစ်ခုခုတွေးနေပုံပဲ ။ အိပ်မပျော်ဘူးလား ? "

" အင်း ... "

အသံခပ်တိုးတိုးနဲ့ ဖြေလိုက်သည် ။

" ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ ? "

ပြောရမှာလည်း မပြောကောင်း ။ ဂျောင်ကု လှုပ်ရှား

နေတဲ့ ပုံရိပ်တွေက မျက်လုံးထဲကမထွက် ။ ပတ်ဂျီ

မင်း ဒုက္ခလှလှကတော့ အသေးစိတ်က အစ မြတ်နိုး

မိနေတာပါပဲ ။

" မဟုတ်မှလွဲရော ? "

ဟိုဆော့က ရုတ်တရက် အထူးအဆန်း ပြောလာတာ

ကြောင့် ဂျီမင်းက လန့်သွားသည် ။

"ဘာလဲ !! ဘာမှမဟုတ်ဘူးနော် လျှောက်တွေးမနေ

နဲ့ဦး ! "

ဂျီမင်းက အိုးမလုံအုံပွင့် အမြန် ရှေ့ကာ ကြိုကာ

ထားသည် ။

" အမယ် ငါဘာပြောရသေးလို့လဲ ? တစ်နေရာရာက

များ နေမကောင်းဖြစ်နေလို့လားလို့ မေးမလို့ဟာကို "

" အာ မဖြစ်ပါဘူး ။ ဒီတိုင်းအိပ်မပျော်လို့ "

" အိပ်တော့ အိပ်တော့ ။ မနက်ဖြန် ကင်နမ်ဂျွန်ရဲ့မွေး

နေ့ ရှိတယ် ။ ငါတို့ အစောကြီးကတည်းက အဲ့မှာအုပ်

စုလိုက် သွားကူကြမယ် ။ ပျော်စရာကြီးကွ ! "

" ဟမ် ? တကယ် ... ကျွန်တော်လည်း ဘာမှမသိ

ရပါလား ? "

" အာ ... အဲ့ဒါက ဟုတ်တယ် ။ နှစ်တိုင်း နမ်ဂျွန့်မွေး

နေ့ဆို ညဘက် အဲ့ အခန်းမှာပဲ Party လုပ်နေကြ ။

ဒါကြောင့် သူကလည်း အထွေအထူး ပြောမနေတော့

ဘူး ဘယ်သူ့ကိမှ ။ ငါတို့က သူမပြောလည်း အဲ့နေ့

ကိုပဲ စောင့်နေကြတာဆိုတော့ မမေ့ဘူးလေ ... ဟိဟိ "

ဟိုဆော့က ဒီညကို မျှော်လင့်နေပုံနဲ့ ရီလျက်ပြော

နေသည် ။

" ဘာလို့လဲ ? "

" မင်းကလည်း ညံ့ချက် ။ ဝိုင် အကောင်းစားတွေနဲ့

အကုန် အလန်းတွေ ချည်းလေ ။ သာမန်ချိန်ဆို ငါတို့

အကနဲ့ အိမ် အိမ်နဲ့အက နှစ်ပါးသွားနေရတာကို "

" အာ ... ! ဒါဆို Party က ညမှ လုပ်မှာ ဆိုပေမယ့်

အစောကြီးကတည်းက သွားပြင်ဆင်ကြမယ်ပေါ့ ။

ဘယ်လို ပြင်ဆင်ကြမှာလဲ ? ဘာတွေ လိုအပ်သေး

လဲ အစ်ကို !

ဂျီမင်းက ဘာမှမသိထားတော့ ဟိုဆော့ကို တစ်ခုချင်း

မေးနေတော့သည် ။

" ဘာမှမလိုဘူး ။ စားဖို့သောက်ဖို့ စီစဉ်မယ့်သူက

တစ်ဖွဲ့ ။ ငါတို့က Decoration လုပ်ပေးရုံပဲ ။ မင်း

လည်း သိတဲ့အတိုင်း ငါတို့ အခန်း ကြီးက စာသင်

ခန်းလိုမှ မဟုတ်တာ ။ အကျယ်ကြီးလေ ။ အဲ့တော့

ငါတို့အချင်းချင်းပဲ Party အသေးစား သဘောလုပ်

တယ်ပေါ့ မကြီးကျယ်ပါဘူး ။ ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းပါး

ပါး ပစ္စည်းချ ဘာညာ ကွိကွ လုပ်ကြရတာပေါ့ကွာ ။

ပျော်စရာကြီးကွ "

"ဒါနဲ့ ဂျောင်ကု ရောလာမှာလား ? "

အဓိက မေးခွန်းက အခုမှလာတာ ဖြစ်သည် ။

" အမလေး သူ့ဟာကို မေးနေပြန်ပြီ ။ လာမှာပေါ့ ။

မလာပဲ နေမလား ? "

"အော် အဲ့လိုလား ? အာ့ဆို အခုအိပ်ပြီ ။ စောစော

သွားရမယ်လေ "

ခုဏက အိပ်မပျော်ဘူး ​ဆိုသူက ချက်ချင်း စောင်ယူ

ခြုံကာ အိပ်တော့သည် ။

" ဟမ် ချက်ချင်းပဲ ... ဒီကောင်ကတော့ ! တွေ့ရမယ်

ဆိုလို့မလား ? "

စကားပြန်တောင် မလာတော့တဲ့ ပတ်ဂျီမင်း တို့များ

ဂျွန်ဂျောင်ကုက သေပါ ဆိုရင်တောင် ချက်ချင်း သေ

ပေးမလား မသိနိုင်အောင် ဖြစ်သည် ။

//

" အစ်ကို ! မွေးနေ့ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ် ။ ကျွန်တော့်

ကိုတောင် မပြောဘူး ။ အစ်ကို ဟိုဆော့ ပြောမှပဲ

သိရတယ် "

ဂျီမင်းက နမ်ဂျွန့်ကို မွေးနေ့ဂုဏ်ပြုပေးရင်း အခန်း

ထဲကို ဟိုဆော့နဲ့ အတူတူ ဝင်လာသည် ။

" အော် ဟုတ်သားပဲ ။ နှစ်တိုင်း လုပ်နေကြဆိုတော့

ကွာ တခြားသူတွေကတော့ သိတယ်လေ ။ ဒါကြောင့်

မင်းကိုပါရောပြီး သိတယ်ထင်နေတာ ။ အဲ့တာနဲ့ပဲ

ပြောဖို့မေ့သွားတာ "

" ရပါတယ်ဗျာ အေးဆေးပေါ့ ! "

နမ်ဂျွန် နဲ့ စကားပြောပြီးတော့ ဟိုသီချင်း ဒီသီချင်း

ဖွင့်မယ် ဟန်ပြင်နေသော ဟိုဆော့ ဆီကို ဂျီမင်းက

သွားလိုက်သည် ။

" အစ်ကို ! ကျွန်တော်တို့ အစောကြီးတည်းက အပြင်

မှာ ရောက်နေတာ ။ ဂျောင်ကု လည်း မလာသေးပါ

လား ။ အခန်းထဲရော အခန်းပြင်ရော သူမရှိဘူး "

ဂျီမင်းက ဟိိုဟိုဒီဒီ ရှာနေရင်း ဟိုဆော့ကို ပြော

လိုက်သည် ။

" အော် မင်းကလည်း သူ့အကြောင်း မသိတာကျနေ

ရော ။ အေးအေးဆေးဆေးမှ လာမှာပေါ့ ။ သူကသူများနဲ့ကို မတူတာလေ ။ Party စမှ လာမှာပေါ့ကွ "

ဂျီမင်းက ခေါင်းငုံ့လျက် သက်ပြင်းချလိုက်သည် ။

" အင်း တွေ့ချင်နေပြီဟာကို ... "

လွမ်းလာပြီဆိုရင်လည်း တွေ့ချင်တဲ့ ရောဂါက ဘယ်

လောက်ဆိုးလဲဆိုတာ ကိုယ်တိုင်ကြုံဖူးမှ သိတော့သည် ။

ဂျီမင်းက ထပ်ပြီး ပြင်ဆင်စရာ ရှိတာ ပြင်ဆင်ဖို့

အခန်းပြင်ကို ထွက်ဖို့ လုပ်လိုက်သည် ။

" ဟေ့ကောင် ဂျောင်ကု လာလေ ... "

နမ်ဂျွန့်ရဲ့ အသံပဲ ဖြစ်သည် ။

" အခု ရောက်လာတယ် ? "

ဂျီမင်းက မှန်ကို ပြေးကြည့်ကာ ဆံပင်ကျနေတာကို

သပ်သပ်ရပ်ရပ် လှပ်တင်ကာ ပြင်လိုက်သည် ။

ထို့နောက် ဆံပင်ကိုလည်း တစ်ချက် နှစ်ချက် သပ်

လိုက်သေးသည် ။

" အိုကေ ! ဒီလောက်ဆို ငါကြည့်ကောင်းပါတယ် ! "

ဂျောင်ကုက လူငယ်ဆိုသည့်အတိုင်း လူငယ်ဆန်ဆန်

ဝတ်စားလာပုံကိုက ဂျီမင်းအတွက် ရင်ခုန်စရာ

ဖြစ်နေပြန်သည် ။

ခန္ဓာကိုယ်ကို ထွင်းဖောက် မြင်နေရသော ရှပ်အင်္ကျီ

အနက်ပါးပါးလေးက အမြဲငေးကြည့်နေချင်စရာ ။

ဒူးကို တော်တော်ပြဲထားသော ဂျင်းဘောင်းဘီရှည်

အနက်ရောင်ကလဲ အသားဖြူတဲ့ သူ့ကို ပိုပေါ်လွင်

နေစေသည် ။

ဂျောင်ကုရဲ့ ပုံစံက ရူးသွပ်လောက်စေသည်မှာ

အမှန် ။

နမ်ဂျွန်က ပေးလာသော ဝိုင် ခွက်ကို လှမ်းယူကာ

မော့လိုက်ပြီးနောက် စကားပြောရင်း ရယ်မောနေပုံ

မှာလည်း မျက်စိ မလွှဲချင်စရာ ။

" အဟမ်း အဟမ်း ! "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်းဘေးကို ရောက်လာပြီး ချောင်းဟန့်

လိုက်သည် ။

" ဟာ အစ်ကို ရာ !!! ရင်ကျပ်နေလည်း ဆေးသောက်ဗျာ ။ ဒီမှာ ကြည့်နေတယ် "

" အေး ။ မင်းလည်းနော် ။ မျက်လုံးကြီး ကျွတ်

သွားဦးမယ် တော်ရုံကြည့်ကွာ ... "

" ဘာဖြစ်လည်း မျက်လုံးကျွတ်ရုံမကလို့ ပြုတ်ပဲ

ထွက်ထွက် ။ ကြည့်မှာပဲ "

"ဘုရား ဘုရား ရောဂါက တော်တော်ဆိုးနေပါ

လား ? ကုမရတော့ဘူးထင်တယ် "

ဟိုဆော့က ခေါင်းတခါခါနဲ့ ဂျီမင်းကို ကြည့်လိုက်သည် ။

" အင်း တကယ် ကုမရတော့တာ ။ ကြည့်ပါဦး ။

ကျွန်တော့် ဂျောင်ကုလေး အရမ်း ကြည့်ကောင်း

မနေဘူးလား ? "

" မကောင်းဘူး ! "

ဂျီမင်းက ဟိုဆော့ကို မျက်စောင်းထိုး ကြည့်လိုက်သည် ။

" ဟမ် ... ဘာပြောလိုက်တာ ... "

" ဒီဝိုင်ပြောပါတယ် သိပ်မကောင်းဘူးလို့ ။ ရော့ !

သောက်ဦးမလား "

ဟိုဆော့က လက်ထဲက ဝိုင်ခွက်ကို ဂျီမင်းဆီ ထိုး

ပေးသည် ။

" မသောက်ပါဘူး နေပါတော့ ! သူနဲ့တင် မူးချင်

နေပြီ "

" ပတ်ဂျီမင်းတို့ကတော့ကွာ ... "

ဟိုဆော့က ဂျောင်ကုဆီက အကြည့်မလွှဲနိုင်တဲ့

ဂျီမင်းကို ကြည့်ကာ ရီနေလေသည် ။

ကျွီ~~ကျွီ~~

မိုက်ကရိုဖုန်းရဲ့ မြည်သံနဲက အခန်းတစ်ခုလုံးကို

တိတ်ဆိတ်သွားစေသည် ။

" အယ် ... ဒီနေ့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကင်နမ်ဂျွန်ကြီး

မွေးနေ့ဆိုတော့ အားလုံးပဲ အရင်လို ပျော်ပျော်ပါးပါး

ပဲ ပျော်လို့ရပါတယ် ။ အရင်ကလိုပဲ အစီအစဥ်လေး

တစ်ခု ဒီနှစ်လည်း လုပ်ပါမယ် "

ယွန်းဂီက မိုက်ခ်နဲ့ ကြေညာနေတော့ အဝေးက ဂျီမင်း

က ဟိုဆော့ကို လက်တို့ရင်း မေးလိုက်သည် ။

" အဲ့တာ ဘာအစီအစဥ်လဲ ? "

" အရင်နှစ်ကလည်း ပျော်ဖို့ကောင်းတယ်ကွ ။ အခု

လည်း တစ်ခုခု ထူးဆန်းတာဖြစ်မှာပဲ နားထောင်

ကြည့်လိုက် "

ဂျီမင်းက ယွန်းဂီပြောမှာကို ဆက်ပြီး နားထောင်နေလိုက်သည် ။

" ဒီနစ်ရဲ့ အစီအစဉ်ကတော့ အဲ့ဒါ နမ်ဂျွန် ကိုယ်တိုင်

လုပ်တာပါ ။ Dancer သမားတွေကို သီချင်းဆို ခိုင်း

မှာပါတဲ့ !!!!! "

" ဟာ ... !!! "

လန့်ဖျန့်သံတွေနဲ့အတူ ရယ်တဲ့သူကလည်း ရယ်လို့ ။

" ကဲ ဒါဆို ပထမဆုံး ဘယ်သူ ဆိုပြပါမလဲ ? "

နမ်ဂျွန် က သောက်နေရင်းက ခွက်ကို ဘေးချပြီး

လှမ်းအော်သည် ။

" အေး ! ဆိုပြတဲ့သူကို ငါက တစ်နှစ် Free ! ပိုက်ဆံ

မယူဘဲ Class တက်ခွင့်ပေးမယ် !!!! "

" ဟေး !!!!!!! "

တော်တော်များများက တစ်နှစ် Free ဆိုတာကြောင့်

စိတ်ဝင်စားသွားကြသည် ။

" ကဲ ကဲ ! သူပြောတဲ့အတိုင်းပါပဲ ။ ကျွန်တော် မင်

ယွန်းဂီ ကလွဲလို့ ကျန်တဲ့သူ ဆိုပါ့မယ် ။ "

ဝင်ပါဖို့ မစဥ်းစားတဲ့ ယွန်းဂီကို အကုန်လုံးက ဝိုင်း

စနေကြသည် ။

ကိစ္စတွေ အများကြီးဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ကြားထဲ ဂျီမင်း

ရဲ့ အာရုံက ဝိုင်ခွက်လေးကို လှုပ်ရမ်းလိုက် ယွန်းဂီ

ပြောနေတဲ့ စကားတွေကို ခွိခနဲရယ်လိုက် လုပ်နေတဲ့

ကောင်လေးရဲ့ အမူအရာအားလုံးကို အလွတ်ကျက်

နေမိသည် ။

" သူဆိုပါလိမ့်မယ် သူက ဂစ်တာတီးတတ်တယ် ။

သီချင်းဆိုလည်း ကောင်းတယ် "

အားလုံးရဲ့ မျက်လုံးက ဂျီမင်းဆီ ရောက်လာသည် ။

ဒါပေမဲ့ ဂျီမင်းကတော့ ဂျောင်ကုကိုပဲ သေချာစိုက်

ကြည့်နေမိတဲ့အတွက် ဂျောင်ကုက ဂျီမင်းကို ဆတ်

ခနဲ လှည့်ကြည့်ပြီး သူနဲ့ မျက်လုံးချင်း ဆုံတော့မှ

သတိဝင်လာသည် ။

" ဟမ် .. ဘာလို့ ဝိုင်းကြည့်နေကြ .. ? "

ဂျီမင်း ဘေးကို ကြည့်လိုက်မိတော့ ဟိုဆော့က ဂျီ

မင်းကို လက်ညိုးထိုးလျက် ပြောနေသည် ။

" ဘာလုပ်တာလဲ အစ်ကို !? "

"အေးလေ မင်းလေ ငါ့ကိုတောင် တစ်ခါဆိုပြဖူး ...

ဖူး ... ဖူး ... "

ဟိုဆော့ ပါးစပ်ကို ဂျီမင်းက လက်နဲ့အမြန် အုပ်

လိုက်သည် ။

" ဘာတွေပြောနေတာလဲ ? ဟီး ... အစ်ကိုက သက်

သက်မဲ့ လျှောက်ပြောနေတာ ။ ကျွန်တော် မဆိုတတ်

ဘူးလေ ။ ကျွန်တော် ဘယ်မှာ ဆိုတတ်လို့လဲ ? "

နမ်ဂျွန်က ဂျီမင်း အနားကို ရောက်လာပြီး ဂစ်တာကို

ထိုးပေးလိုက်သည် ။

" ကဲ လုပ်မနေနဲ့တော့ ။ မင်းအတွက် ဒီမှာ ဂစ်တာ

အသင့်ရှိတယ် ။ လုပ် !! "

" ဟမ် ? "

ဂျီမင်းက ကြောင်အမ်းအမ်းနဲ့ ဂစ်တာကို ယူလိုက်

ပေမယ့် ဘာလုပ်ရမယ်မှန်းမသိ ။

" ဝေးးးးးးးး "

ဟိုဆော့ရဲ့ လက်ချက်ကြောင့် တစ်ခန်းလုံးကလည်း

လက်ခုပ်တီးပြီး မြှောက်ပေးနေကြသည် ။

" ဟူး ... ကောင်းပြီလေ ... "

သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ အနားက ထိုင်ခုံကို ဆွဲယူ

ဝင်ထိုင်လိုက်သည် ။ မထင်မှတ်ဘဲ အကြည့်တွေက

ဂျောင်ကု ဆီ ရောက်သွားတော့ သူက ပြုံးရင်း ခေါင်း

ကို အသာ ညိတ်ပြသည် ။

မျက်လုံးချင်း စကားပြောမိတော့ သူအားပေးနေတယ်

ဆိုတဲ့ အသိက တီးဖို့အတွက် အားဖြစ်စေသွားသည် ။

ဂျီမင်း ပြုံးလိုက်ကာ ဂစ်တာကို စ တီးလိုက်သည် ။

Butterfly ~ Like A Butterfly ~

အကသမားတစ်ယောက်က သီချင်းအေးအေးကို

ဂစ်တာသံ ညက်ညက်ညောညောနဲ့ ဆိုနေသည်မှာ

အံ့သြချင်စရာဖြစ်သည် ။

ပုံမှန်ဆို ဆူညံနေတတ်တဲ့ အခန်းကလည်း ဂျီမင်းရဲ့

အသံနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားသည် ။

သီချင်းအဆုံးမှာ လက်ခုပ်သံတွေနဲ့အတူ ဂျောင်ကုရဲ့လက်ခုပ်သံက ပိုကျယ်သယောင် ကြားနေရပြန်သည် ။

" တော်လိုက်တာ ပတ်ဂျီမင်းက ! " " မင်းဒီလိုမှန်း

ငါတို့မသိခဲ့ဘူး " " တကယ်မိုက်တယ် မင်းမကနဲ့

အဆိုတော်လုပ် " " မင်း တအားမိုက်တာပဲ !! "

ဂျီမင်းက ဂစ်တာကို ဘေးချလိုက်ကာ အားလုံးကို

ပြုံးပြလိုက်ပေမယ့် တစ်ယောက်တည်းသောသူကို

သာ နောက်ဆုံး လှမ်းကြည့်မိသည် ။

ဂျောင်ကုက ဝိုင်ခွက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ တစ်ခြားတစ်

နေရာကို ငေးကြည့်နေသည် ။

ဂျီမင်းက ဂျောင်ကုရဲ့ ပုံစံကို မြင်တော့ သက်ပြင်းချ

မိတော့သည် ။

အလုပ်မဖြစ်ဘူးပဲ ။ ငါ ဆိုတာကို သူသဘောမကျ

ဘူး နေမယ် ။

//

ဂျီမင်းက တစ်ယောက်တည်း ချောင်မှာထိုင်နေရင်း

ဟိုဆော့နဲ့ အတူ ထယ်ယောင်းရယ် ဆော့ဂျင်ရယ်

ကနေ ၊ ဒွန့်နေကြတာကို ကြည့်ပြီး အဝေးက ရယ်နေ

မိသည် ။

" ဘာလဲ ? တကယ်ကြီး အဲ့လိုကနေကြတာလား ?

ဟားဟား ... "

" ဘာတွေ သဘောကျနေတာလဲ ဂျီမင်းရှိ ! "

ဂျီမင်းမော့ကြည့်လိုက်တော့ ဘေးမှာရောက်နေ

သူက ဂျောင်ကု ။

" အာ ဂျောင် ... ဂျောင်ကုရှိ ! "

ဂျီမင်းက ချက်ချင်း နေရခက်သွားသည် ။ ပထမဆုံအနေနဲ့ ဂျောင်ကုဘက်က စကားလာပြောတာ ခံရ

သည်မို့လည်း တုန်လှုပ်နေမိတာပါသည် ။

" သီချင်းဆိုတာ အရမ်းကောင်းတာပဲ ! "

" အာ ... ကျေး ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ! "

သဘောမကျဘူးလို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် အဲ့လို မဟုတ်ဘဲ

သီချင်းဆိုတာ အရမ်းကောင်းတယ်လို့ သူက ပြော

လာသည် ။

လက်တွေမှာလည်း တဆတ်ဆတ်တုန်နေသလို

အသံတွေကလည်း တဆတ်ဆတ်တုန် ။

" သဘောကျလိုက်တာ ... "

" ဟမ် !! "

ဂျီမင်းက ဂျောင်ကု စကားကြောင့် အလန့်တကြား

အာမေဍိတ်သံ ထွက်လာသည် ။

" ဂျီမင်းရဲ့ အသံလေ ။ ကျွန်တော် ဂျီမင်းရဲ့ အသံ

မျိုး တကယ်သဘောကျတာ တကယ်ပြောတာ "

မှန်းချက်နဲ့ နှမ်းတွက် မကိုက်ပေမယ့်လည်း ဒါလည်း

ကောင်းတဲ့ စကားပဲ မဟုတ်လား ။

" အော် ... ကျေးဇူးတင်တာကလွဲပြီး ကျွန်တော် ဘာ

ပြောရမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး "

ဂျီမင်းက စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ လက်နှစ်ဖက်ကို ခပ်

တင်းတင်း ဆုပ်ထားလိုက်သည် ။

" ဂျီမင်းရှိ ! "

ဂျောင်ကုက ဂျီမင်းရဲ့ လက်ကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်

ကာ မျက်လုံးတွေကို တည့်တည့်ကြည့်လာသည် ။

ဒါ ဒုတိယအကြိမ် အသားချင်း ထိကပ်တာဖြစ်ပြီး

ဂျီမင်းက ဆုံမိတဲ့ မျက်လုံးအိမ်တွေကို တုန်လှုပ်စွာ

ကစားနေမိသည် ။

" ဟမ် ... ဂျောင်ကုရှိ ! "

နှလုံးသား တစ်ခုလုံးလည်း ပေါက်ထွက်တော့မလို

ခံစားရသည် ။

" ပြန်လာရင်လည်း ထပ်ဆိုပြရမယ်နော် "

စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေကို အောက်ထိ ဆွဲချသွားပြီး ပြော

လိုက်တဲ့ ဂျောင်ကု စကားက ဝမ်းနည်းမှုကို ဆွဲခေါ်

ယူလာခဲ့သည် ။

" ဟမ် ... အဲ့တာ ဘာပြောတာလဲ ။ ဂျောင်ကုက

ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ ? "

" အာ ... ဆွီဒင် ... "

ဂျောင်ကုက ဂျီမင်းရဲ့ လက်တွေကို ကိုင်ထားတာ

လွှတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာလွှဲသွားသည် ။

" ဆွီဒင် ? ဒီနဲ့ အဝေးကြီး ? "

" အင်း ! "

" ရုတ်တရက်ကြီး ဘာလို့လဲ ? "

တကယ်က မသွားပါနဲ့ လို့သာ တားပစ်ချင်သည် ။

" အလုပ်ကိစ္စနဲ့ပါ ! "

" ဘယ်လောက်ကြာမှာလဲဟင် ? "

မေးတဲ့ မေးခွန်းတွေက ဆက်တိုက်ဖြစ်နေပြီး လျင်

မြန်နေသည် ။

" တစ်လ ! "

" ဟမ် ? တစ်လကြီးများတောင် ? "

​ဂျီမင်းက လက်ညိုးတစ်ချောင်း ထောင်ပြကာ တအံ့

တသြ ပြောလိုက်သည် ။

" ဟားဟား ။ အဲ့တာ ခဏလေးပါပဲ ။ တစ်လတည်း

လေ ။အဲ့ဒါကြောင့် ဂျီမင်း က ကျွန်တော် ပြန်လာရင်

သေချာပေါက် သီချင်းဆိုပြမယ်လို့ ကတိပေးမလား "

ထွက်သွားမယ့်သူက လှလှပပလေး ရီနိုင်ပေမယ့် ဂျီ

မင်းက ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံးက အုံ့မှိုင်းသွားသည် ။

" ကတိ ? "

" အင်း ကတိလေ ... "

" အင်း ပေးပါတယ် ... "

" ကောင်းပါပြီ ။ ဒါဆို ဟိုဘက် သွားလိုက်ဦးမယ် "

ချီတုံချတုံဖြစ်နေတဲ့ လက်တွေက အင်္ကျီစကိုဖြစ်ဖြစ်

ဆွဲလိုက်ပြီး တားလိုက်ချင်ပေမယ့် သတ္တိတွေ မရှိခဲ့ ။

" ကောင်းပါပြီ ဂျောင်ကုရှိ ! "

ဆွီဒင်သွားမယ့် ကိစ္စကို တကူးတကလာပြောပြီး ဝိုင်

ခွက်လေးယူကာ ဂျီမင်းရှေ့က ထွက်သွားသည် ။

" ဒီတိုင်းပဲ မသိအောင် ထွက်သွားပါတော့လား ?

ကတိအထိပါ တောင်းပြီး နှုတ်ဆက်သွားသေး

တယ် အရူးကောင် ! "

//

ဂျီမင်းက ဟိုဆော့ တို့ သောက်နေတဲ့ ဝိုင်းကို ရောက်

ချလာခဲ့သည် ။

" ခုဏကတော့ ထိုင်နေပြီး ခုမှ ငါတို့ ဝိုင်းကို လာ

တယ်ကွာ ... "

ထယ်ယောင်းက ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲ လက်ထည့်

ထားလျက် ဂျီမင်းကို မေးငေါ့ကာ ပြောသည် ။

" အစ်ကို ဟိုဆော့ ! ကျွန်တော့်ကို ဝိုင်ပေး ! "

ဂျီမင်းက ဝိုင်ခွက်ကိုယူကာ ကမ်းလာတော့ ဟိုဆော့

နဲ့ ထယ်ယောင်းက တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်

ကြည့်မိသည် ။

" ဟမ် ! မင်းက ဝိုင်သောက်တတ်လို့လား ? "

" ပေးစမ်းပါ !!!!! "

ဂျီမင်းက အသံမြင့်မြင့်အော်လိုက်တာကြောင့် ဟို

ဆော့က လန့်သွားသည် ။

" ဂျီမင်း ! မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား ? "

ဟိုဆော့ ဘေးမှာရပ်နေသော ထယ်ယောင်း က

ဂျီမင်း ပုခုံးကို ပုတ်ကာ လှမ်းမေးသည် ။

" ပြေတယ် ဒီတိုင်းသောက်ချင်လို့ ! မပေးသေးဘူး

လား ?!!!! "

မသောက်ရသေးဘဲ သွေးဆိုးနေတဲ့ ဂျီမင်းကို ဘယ်

လိုထိန်းရမလဲဆိုတာ ဟိုဆော့နဲ့ ထယ်ယောင်းက

မျက်လုံးဖြင့် အချက်ပြကာ စကားပြောနေကြသည် ။

" မင်း မသောက်နဲ့လေ !! တစ်ခါမှ မသောက်ဖူးတာ

မလား ။ ဝိုင်ဖြစ်ဖြစ် ဘာဖြစ်ဖြစ် မင်း မှောက်သွား

လောက်မယ်နော် "

ဆော့ဂျင်က ဂျီမင်း ဘေးကို ရောက်လာပြီး ပြော

လိုက်သည် ။

" ရတယ် ကျွန်တော်သောက်မှာ ။ အစ်ကို ဟိုဆော့ !!

ပေးပါဆို !!!!!!! "

" အမယ် ကိုယ့်ဟာကို ထယူပါလား ? "

" ဒီလိုလား ရတယ်လေ ။ တွေ့ကြပြီပေါ့ကွာ ! "

ဝိုင်ပုလင်းတွေ အများကြီး ထောင်ထားတဲ့ ကြားထဲ

က တစ်ပုလင်းကို ဆွဲယူကာ ဘေးက ဝိုင်ဖောက်တံ

ကို ယူပြီး ဖောက်လိုက်သည် ။

ဟိုဆော့တို့ သုံးယောက်သာ မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်

ကာ ဂျီမင်း လုပ်တာကို ထူးဆန်းနေကြသည် ။

ဂျီမင်းက ဝိုင်ပုလင်းကို ဖွင့်ပြီးနောက်မှာ ရေသောက်

သလို ပုလင်းလိုက် မော့ချတော့သည် ။

" ဘုရားရေ ! ပတ်ဂျီမင်းရေ မင်းရေနဲ့ မှားသောက်နေ

တာလား ? "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်းကို ကြည့်ပြီး ထူးဆန်းနေသည် ။

" အမလေး အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ် ဖွီ ထွီ !! "

တစ်ကြိုက်တည်း မော့ချတော့ အစသမားအတွက်

အဝင်က ဆိုးသည် ။

" ဟေ့ကောင် ဘာတွေ ဖွီနေတာလဲ ? ငါ့လဲ စင်ကုန်

ပြီဟ !!! "

ဟိုဆော့တို့ဘက်ကို တဖွီဖွီနဲ့ လုပ်မှတော့ အကုန်

စင်ကုန်သည် ။

" အမလေး အရသာက ဆိုးလိုက်တာ ! "

ဂျီမင်းက လျှာကြီး ထုတ်ပြီး အတော် မခံစားနိုင်

ဖြစ်နေသည် ။

" အဲ့ဒါဆို သောက်မနေနဲ့လေ ဒီကိုပေး ! "

ထယ်ယောင်းက ဂျီမင်းဆီက ပြန်ယူလိုက်ပေမယ့်

ဂျီမင်းက ပြန်ဆွဲယူသွားသည် ။

" မရဘူး သောက်မယ် ။ ပေး !! "

ဂျီမင်းက မမူးသေးဘဲနဲ့ကို တော်တော်ရစ်နေသည် ။

မသောက်နဲ့ဆိုတော့လည်း သောက်သည် ။ သောက်

ပြီးရင်လည်း ဖွီ ထွီနဲ့ ။ ဒီကြားထဲ တအော့အော့က

လည်း လုပ်သေးသည် ။

တားမရတဲ့အဆုံး သောက်တတ်သွားတာ အမြတ်ပဲမို့

ဟိုဆော့တို့က လွှတ်ထားလိုက်သည် ။

မသောက်ဖူးဘဲ သောက်တဲ့အခံရယ် ပုလင်း လိုက်

မော့တဲ့ အခံရယ်က ပတ်ဂျီမင်း တစ်ယောက် ကမ္ဘာ

ကြီး ချာချာလည်နေပါတော့သည် ။

အိမ်သာဆီကို မမြင်မစမ်းနဲ့ ယိုင်ထိုးယိုင်ထိုးသွား

တော့ လူတစ်ယောက်နဲ့ ဝင်တိုက်မိသည် ။

" ဟာ ... ဂျီမင်းရှိ ! အဆင်ပြေရဲ့လား ? "

ဂျောင်ကု ဖြစ်နေတယ် ဆိုတာကို မမြင် ။ ဂျီမင်း

အတွက်တော့ ဝေဝါးကာ ပြာရီမှိုင်းကာမို့မို့ ဖြစ်

နေသည် ။

" ဘယ်သူလဲ ? ငါ့ရှေ့က ဘယ် ... ဘယ်သူ .. သူ ? "

မေးလို့ စကားပင်မဆုံးသေးခင် ဂျီမင်းက မြေကြီး

ပေါ် ခွေလျက်သာ လဲကျတော့သည် ။

" ဟာ ...ဂျီမင်း အဆင်ပြေရဲ့လား ? ဘာလို့ ဇွတ်

သောက်တာတုန်း တော်တော်မူးနေပုံပဲ ! ကျွန်တော်

ထူပေးမယ် ကြိုးစား ထကြည့် ! "

ဂျောင်ကုက ဂျီမင်းကို ခါးကို သိုင်းကာ ပွေ့မလို့ ဟန်

ပြင်လိုက်သည် ။

" တစ်လတောင်တဲ့ လူယုတ်မာကြီး ! "

" ဟမ် ? "

ဂျီမင်း ဗလုံးဗထွေး ရွတ်နေတဲ့ စကားက မမူးသေး

တဲ့ ဂျောင်ကုအတွက်တော့ ခွိခနဲမြည်အောင် ရီမိသည် ။

" တစ်လတောင် ထားသွားမှာတဲ့ဗျာ ။ ရက်စက်

လိုက်တာ ! ဂျွန်ဂျောင်ကု အစုတ်ပလုတ်ကြီး !!! "

ဂျီမင်းက ကိုယ့်အိပ်ရာလို သဘောထားပြီး မြေကြီး

ပေါ် လူးလွန့်နေတော့သည် ။

" ဘုရားရေ ! ကျွန်တော်က အစုတ်ပလုတ်ကြီး

တဲ့လား ? "

" သွားပေါ့ ။ သွား ... သူ့ကို ဘယ်သူက လွမ်းနေမှာမို့

လဲ ? အဟင့် ဗြဲ !!!!!! "

အသံပြဲကြီးနဲ့ အော်ငိုတော့ ဂျောင်ကုက ဘာလုပ်ပေး

ရမယ်မသိ ။

" ဂျီမင်းရှိ ! သတိထားဦးလေ ။ တော်တော် မူးနေပြီ

ထင်တယ် ။ ဂျီမင်းရှိ ! စိတ်ထိန်းပါဦး ။ "

ဂျီမင်း မျက်နှာကို ဂျောင်ကုက လှုပ်ခါကြည့်ပေမယ့်

တကယ် အိပ်ပျော်သွားပုံရသည် ။

" အဟက်ဟက် ... တကယ့်ဟာလေး ။ ဘာတွေ ပြော

နေတာလဲ ? ချစ်ဖို့ကောင်းသား ... "

" ဂျွန်ဂျောင်ကု အရူးကောင် !!!!! "

ငြိမ်ကျသွားလို့ အိပ်နေပြီ ထင်ပေမယ့် ထပ်ပြီး

အကျယ်ကြီး ထအော်ပြန်သည် ။

" ဟမ် ဘယ်သူလဲ ? ကျွန်တော်က အရူးဖြစ်ပြန်ပြီ

လား ? "

ဂျီမင်း အသံအောင်အောင်နဲ့ အော်ထည့်လိုက်တာက

တစ်ခန်းလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည် ။

ဂျီမင်း ကို အတင်း ဆွဲထူပေးနေရသော ဂျောင်ကုရဲ့

အနေအထားကိုလည်း အားလုံးက ပြူးကြောင်စွာ

ကြည့်နေကြသည် ။

" အာ ... ဂျီမင်း မူးနေလို့ပါ !!! တစ်မျိုးမထင်ကြပါ

နဲ့ !!!! "

ဟိုဆော့ နဲ့ အတူ ထယ်ယောင်း ရော ဆော့ဂျင် ရော

ပြေးလာကာ အော်လိုက်ကြသည် ။

ဟိုဆော့က ဂျီမင်းကို ပြေးဆွဲထူလိုက်သည် ။

" ခုနကတည်းက သူ အတော်မူးနေတာ ။ ရုတ်တရက်

သူ ပျောက်သွားတာ သတိမထားမိလိုက်လို့ ဂျောင်

ကု ရေ ။ ကလေးလည်းမဟုတ်တာကို ဆောရီး ... "

" ရပါတယ် "

ဂျောင်ကုကလည်း ဟိုဆော့ လက်ထဲသို့ ဂျီမင်းကို

ထည့်ပေးလိုက်သည် ။

"သူ မဟုတ်ကဟုတ်ကတွေ ပြောနေတာမလား ? "

ထယ်ယောင်းက သိနေသည့်သူမို့ ကြားက ဝင်မေး

လိုက်သည် ။

"အာ အဲ့ဒါက နည်းနည်းတော့ အယ် .... ဒါပေမယ့်

လည်း ရပါတယ် "

ဂျောင်ကုက ဂျီမင်း သိက္ခာကိုလည်း တွေးပြီး ဘာမှ

မပြောပြ ။

" ဂျီမင်း ကတော့ ဖြစ်ရလေ ။ တစ်ဖက်စီ တွဲကြ

မယ်လေ လာ "

ဆော့ဂျင်က ဂျီမင်းကို ညာဘက်ကနေ သိုင်းဖက်ကာ

ဆွဲထူသည် ။

" သေချာ ခေါ်သွားလိုက်ကြပါဦး ။ သူအတော်မူးနေ

တာ ။ မိုးလင်းရင် ခေါင်းကိုက်နေလိမ့်မယ် ။ ဂရုစိုက်

လိုက်ပါ ... "

" အင်း အင်း သွားပြီ ဂျောင်ကု "

ဟိုဆော့က ဂျောင်ကု ကို နှုတ်ဆက်ကာ ဂျီမင်းကို

ဆော့ဂျင်နဲ့ တွဲခေါ်နေရင် ကြာနေမှာမို့ ကုန်းပိုးလိုက်

သည် ။

ဒါပေမယ့် ဂျီမင်း က အရှိန်မပြယ်သေးဘဲ ထအော်

နေသေးသည် ။

" တစ်လကြီးတောင်တဲ့ !!!!! "

ဂျောင်ကု တစ်ယောက် မျက်လုံးပြူးသွားသည် ။

" သူ ဒါကို ဆက်အော်နေရင် ဒုက္ခပဲ ... "

" တစ်လ ... အုစ် !!! "

ဆော့ဂျင် က ဂျီမင်း ပါးစပ်ကို အမြန်အပိတ်ကောင်း

လို့ တိတ်သွားသည် ။

" နားငြီးတယ် တိတ်တိတ်နေ !! "

စိတ်ကြီးသည့် ဆော့ဂျင်က မူးနေသည့် ဂျီမင်းကို

ဟောက်လိုက်သည် ။

" တော်ပါသေးတယ် ။ ဖြစ်မှဖြစ်ရလေ ဂျီမင်းရယ် "

ဂျောင်ကုက အဝေးကနေ ဂျီမင်းကို ကြည့်ရင်း မရပ်

နိုင်အောင် ရီနေမိသည် ။

//

မျက်နှာကို ခပ်စူးစူး အလင်းရောက်လာတာကြောင့်

အိပ်ရာက နိုးလာခဲ့သော်လည်း ခေါင်းတွေက မူးဝေ

နှောက်နေသည် ။

" အာ ... အမေရေ ! မူးလိုက်တာ "

ခေါင်းတွေက မလှုပ်နိုင်အောင် အုံခဲနေပြီး ချာချာ

လည်နေပြန်သည် ။

" မင်း နိုးလာပြီလား ? "

ဟိုဆော့က ရေချိုးလာပုံရပြီး ခေါင်းကို သဘတ်နဲ့

သုတ်လျက် အခန်းထဲကို ဝင်လာသည် ။

" ဟမ် ... ကျွန်တော် ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ ? "

" လင်ပူမိတာ !!! "

ဟိုဆော့က ခပ်တည်တည်ပဲ ပြောချလိုက်သည် ။

" ဟမ် .. "

" ဟမ်မနေနဲ့ ။ ဟုတ်တယ်လေ ဂျောင်ကု က ဆွီဒင်

သွားမယ် ဆိုလို့ ဇွတ်သောက်တာမလား ? ကောင်း

တယ် ။ အဲ့ဒါ အသောက်လွန်ပြီး Party မှာ မင်း

သောင်းကျန်းခဲ့တာလေ မှတ်မိလား ? "

ဟိုဆော့က ဗီရိုထဲမှ အင်္ကျီကို ထုတ်ဝတ်ရင်း ပြော

လိုက်သည် ။

" ဟမ် ဒုက္ခပါပဲ !!!!!! "

ဂျီမင်းက လန့်ဖြန့်ကာ ခေါင်းတွေကို ရမ်းခါ မိလိုက်

သည် ။