" အမယ် မင်းက ငါ့ကို ရင်ဖွင့်မလို့လား ? "

ယွန်းဂီက ထူးဆန်းနေတဲ့ ဂျောင်ကု ကို ကြည့်ရင်း ခပ်ဟဟ ရီလိုက်သည် ။

" ကျွန်တော် သေချာကို ပြောစရာ ရှိတာပါ ! "

လေးနက်မှုတွေနဲ့အတူ ပြောနေသော စကားတွေရဲ့

နောက်မှာ လေးလံသော သက်ပြင်းတို့ ပါသည် ။

" မင်း တကယ်ကြီး ပြောနေတာပဲ ! ဘာလို့လဲ ပြောလေ ? "

ထိုစဉ် ဝုန်းဝုန်းဒိုင်းဒိုင်းအသံတွေနဲ့ နမ်ဂျွန်က

ရောက်ချလာသည် ။

" ရောက်ပါပြီ ခင်ဗျာ ! "

" ဟမ် ... ကင်နမ်ဂျွန် ! မင်းပြောတော့ မနက်မှ

ရောက်မှာဆို "

ယွန်းဂီက မျက်လုံး အပြူးသားနဲ့ နမ်ဂျွန့်ကို

ကြည့်နေသည် ။

" ဟုတ်တယ် ကိစ္စကပြီးသွားလို့ ညနေထဲက ကား

မောင်းချလာတာ အခု ပြန်ရောက်လာတာပဲ ။ ဒါနဲ့

ဂျောင်ကုပါ ရောက်နေတာပါလား "

နမ်ဂျွန်က အထုပ်အပိုးတွေကို အကခန်းထဲပဲ ပစ်ချ

လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည် ။

" အေး .. ငါဒီရောက်နေတာ သူသိတယ်တဲ့ ။ အဲ့တာ

တူတူ သောက်ကြမလို့လေ "

" ဟေးးးးးးး ဒါဆို ကျွန်တော်လဲ တူတူသောက်

အ အ အ ... "

ရုတ်တရက် ' ရှူး ' ဆိုပြီး လုပ်လိုက်တဲ့ ယွန်းဂီ

ကြောင့် နမ်ဂျွန်က ပါးစပ်ပိတ်သွားသည် ။

" ဘာလို့လဲ " ဟု မျက်ရိပ်ပြတော့ ယွန်းဂီ က

ဂျောင်ကုကိုသာ လက်ညိုးထိုးပြသည် ။ နမ်ဂျွန်

က ဂျောင်ကု ကို ကြည့်လိုက်တော့ တစ်ခုခုကို

တွေးနေသလိုလို ရှိပြီး စိတ်ညစ်နေပုံပေါက်သည် ။

ဒါကြောင့် နမ်ဂျွန် က အလိုက်တသိနဲ့ ရှောင်ပေး

လိုက်သည် ။

" အာ ကျွန်တော်ကတော့ ပင်ပန်းနေလို့ ဟိုဘက်

ခန်းမှာရှိနေမယ် ! ဂျောင်ကု နဲ့ပဲ တူတူသောက်လိုက်

တော့နော် ။ သွားပြီ ! "

နမ်ဂျွန်က အသာ ထွက်သွားတော့မှ ဂျောင်ကု ကို

ယွန်းဂီက စကားစလိုက်သည် ။

" မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ ? မင်းကို ဒီလိုပုံစံမျိုး

တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး ! ကောင်မလေးနဲ့ ရန်

ဖြစ်လာတာလား ? "

" အစ်ကို ! "

ဂျောင်ကုရဲ့ အသံတွေက ရှုပ်ထွေးခြင်းတွေ ပါနေသည် ။

" အေး ဘာလဲ ပြော ! "

" ကျွန်တော် ဒီနေ့ ဂျီမင်း ကို Coffee ဆိုင်မှာ တွေ့ခဲ့တယ် "

" အင်း ! အဲ့ဒါဘာဖြစ်လဲ ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စမို့လား?

လူတိုင်း တွေ့နိုင်တာကို ! "

ယွန်းဂီ က ခွက်ထဲသို့ ဆိုဂျူတို့ကို ငှဲ့ရင်း ပြောသည် ။

" မဟုတ်ဘူး ! ထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူး

ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတယ် ! "

" ဟင် ဂျောင်ကု ! မင်း မသောက်ရသေးဘဲ မူးနေတာလား ? "

" အစ်ကို ! "

" ပြော နားထောင်နေတယ် ! "

​

ဂျောင်ကု စပြောဖို့ အားယူရင်း ခဏခဏ ခေါ်နေ

မိသည် ။

" ကျွန်တော် အမှန်တိုင်း ပြောရမယ်ဆိုရင် အစ်ကိုက

ကျွန်တော့်ကို ဂျီမင်း က မင်းကို သဘောကျနေလား

မသိဘူးလို့ ပြောခဲ့တုန်းက ကျွန်တော် မယုံခဲ့ဘူး ။ အဲ့

အချိန်က ဘာခံစားမှုမျိုးကိုမှလည်း မခံစားရဘူး ။

အစ်ကို ပြောသလို မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုလည်း

ကျွန်တော်က သက်သေပြချင်နေခဲ့တာ ! ဒါကြောင့်

ကျွန်တော် ... "

" ဟမ် ဘာဖြစ်လဲ ... ဂျီမင်း ကို ဘာလုပ်ခဲ့တာလဲ ? "

" အဲ့လိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး ။ ကျွန်တော် စိတ်ရင်းနဲ့

သူ့ကို ခင်ခဲ့တာပါ ။ ပြီးတော့ ... စကားသွားပြော

တယ် ။ အတူတူရှိနေရင် ကျွန်တော်သူ့ကို ရင်းရင်း

နှီးနှီးနေတယ် ။ ဘာမှ မထူးဆန်းပါဘူး "

" မင်းတကယ် အဲ့တာ မထူးဆန်းဘူးလို့ ထင်လို့

လား ? မင်းက ဒီလို နေတဲ့သူမဟုတ်ဘူးလေ ။ မင်း

သူ့အပေါ် ဆက်ဆံတာတွေက သူ့အတွက် အထင်

လွဲစရာ ဖြစ်သွားရင်ရော "

" သူကျွန်တော့်အပေါ်ထားတဲ့ ဆက်ဆံရေးက သာ

မန်ပါပဲ ဆိုတာ အစ်ကို့ ကိုပြချင်ခဲ့ရုံပါပဲ "

" ဂျောင်ကု ! ဒါက နောက်စရာကိစ္စမဟုတ်ဘူး ! ငါ

မင်းကို ပြောလိုက်တာလည်း နောက်တာ မဟုတ်သ

လို မင်းကိုလဲ သက်သေပြပါလို့ ငါမပြောဘူးလေ ! "

" အစ်ကို ပြောတာကို ကျွန်တော်မှ မယုံတာ "

ဂျောင်ကုက အသင့်ထည့်ပြီးသား ဆိုဂျူခွက်ကို

တစ်ကျိုက်တည်း မော့လိုက်သည် ။

" ဂျောင်ကု ! မင်းအဲ့လိုသွားလုပ်တော့ ဘာတွေ

ဖြစ်လာပြီလဲ ?

" ကျွန်တော် သေချာမသိတော့ဘူး အစ်ကို ! အရင်လို

တော့ မဟုတ်တော့တာ သေချာတယ် ! ပြီးတော့ သူက

ကျွန်တော့်ကိုမြင်ရင် အရင်လို တက်ကြွမနေဘူး !

သူနဲ့တွေ့တိုင်းလဲ ကောင်မလေးက ပါလာနေတော့

အားနာလို့များလား ? "

" အားနာတာ မဟုတ်ဘူး ဂျောင်ကု "

ယွန်းဂီ စကားကြောင့် ဂျောင်ကုက ကြောင်သွားသည် ။

" ဟမ် ... ဒါဆို ဘာလို့လဲ ? "

" မင်းတွေးတောင်တွေးမိရဲ့လား ကိုယ်ချစ်တဲ့သူက

တခြားသူကိုချစ်နေတဲ့ အခါ ဘယ်လိုခံစားရလဲလို့ ? "

" ဟမ် ... အဲ့လိုရော ဟုတ်ရဲ့လား "

ဂျောင်ကုက ယွန်းဂီ စကားကြောင့် အများကြီး

ထပ်တွေးမိသွားပြန်သည် ။

" မင်း ကိုယ်တိုင် အခုထိ တွေ့လာခဲ့ပြီကို ဂျီမင်း

ခံစားချက်တွေကို သံသယရှိနေတာလား ? မင်း

ထပ်ပြီး သွားမကစားနေနဲ့ ။ တော်တော့ "

ဂျီမင်းက ဒီအတောအတွင်း အများကြီး ခံစားနေခဲ့

ရတာလား ။ တကယ်ပဲ ငါ့ကြောင့်နဲ့ စိတ်အနှောင့်

အယှက်တွေ ဖြစ်နေတာလား ။

ဆိုဂျူ နောက်တစ်ခွက်ကို မော့ရင်း စူးရှရှ အရသာနဲ့

အတူ ဂျောင်ကု အရာ အားလုံးကို မေ့ပစ်လိုက်ချင်

သည် ။

" ဂျောင်ကု ! မင်း ဂျီမင်း ကို စိတ်ဝင်စားနေလား ? "

" ဟမ် ? မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်တော့်မှာ ချစ်သူရှိနေတာကို ! "

ဂျောင်ကုက ခေါင်းကို ဆတ်ဆတ်ခါလိုက်ကာ ငြင်း

လိုက်သည် ။

" ဒါဆို ဘာလို့ ဒီလိုခံစားနေရတာလဲ ? မင်းမှ သူ့ကို

စိတ်မဝင်စားတာလေ ။ သူ့ကိုလဲ ရှေ့ဆက်ဂရုမစိုက်

နဲ့ ။ အရင်လိုပဲနေပေါ့ ။ မဟုတ်ဘူးလား ? ပြဿနာ

က ဒီလောက်ထိကြီးတဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ပါဘူးကွ ! "

​ယွန်းဂီက ခွက်အလွတ်တွေထဲ ဆိုဂျူတွေကို

ထည့်လိုက်သည် ။

" မဟုတ်ဘူး အစ်ကို ။ သူ ကျွန်တော့်အပေါ်ထားတဲ့

သဘောထားက ပို ထင်ရှားလာတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်

တော်က သူ့ခံစားချက်ကို ပိုသိလာတာမို့ သူ့ကို

အားနာနေတယ် အစ်ကို ! "

" အားနာတယ် ? မင်းသူ့အပေါ်ပြန်မချစ်ပေးနိုင်လို့

အားနာတာမျိုးလား ? "

ယွန်းဂီ က တိတိကျကျမေးလေ ဂျောင်ကု ပိုပြီး

ဆွံ့အမိလေဖြစ်သည် ။

" မသိဘူး အစ်ကို ။ ကျွန်တော် နဲ့ ကျွန်တော့် ကောင်

မလေးနဲ့ ကို သူ အတူတူမြင်တိုင်း ဖြစ်သွားတဲ့ သူ့ ရဲ့မျက်နှာကိုလဲကျွန်တော် ကောင်းကောင်းကြီး သိ

တယ် ။ ကျွန်တော် ပြောချင်တာတွေက အများကြီး

ပါပဲ ။ ပြောလို့လဲမထွက်ဘူး ။ တကယ်တမ်း ပြော

မယ်ဆိုလည်း လွှတ်ပေးလိုက်မိတာက များတယ် ! "

" မင်း ဒဲ့ရှင်းရဲတယ်ဆိုရင် ရှင်းပေါ့ ! ပေါ်တင်မေးလိုက် "

ယွန်းဂီရဲ့ ပြတ်သားတဲ့ စကားကြောင့် ဂျောင်ကုက

ကြောင်သွားသည် ။

" အခြေအနေက ပိုဆိုးသွားမှာပေါ့ "

" မင်းမှ သူ့ကိုမချစ်တာ ! ဒီလိုသာဆို သူ့ကို မြင်တိုင်း

မင်းအားနာနေရမယ်လေ ။ အဲ့တော့ ကျွန်တော့်ကို

မချစ်ပါနဲ့ လို့သာပြောလိုက်တော့ ! "

" အာ ... မသိဘူး မသိဘူး အဲ့လိုတော့ မပြောဘူးဗျာ "

" ဒါဆို ဘာလဲ ကျွန်တော့်ကိုချစ်ပါ လို့ပြောမလို့လား ? "

ယွန်းဂီက ဂျောင်ကု ဗျာများနေတာကိုမှ အခက်တွေ့

အောင် ပိုလုပ်နေတော့သည် ။

" ဟာ ! အစ်ကို နဲ့ စကားပြောမှ ရူးချင်လာပြီဗျာ ! "

" ဟဟ ... မင်းလည်း အပြတ်မပြောနိုင်ဘူးမလား ။

မင်းလည်း ဂျီမင်း ကို ချစ်နေတာမလား ? "

ဂျောင်ကု တွေဝေ သွားရပြန်သည် ။

" မဟုတ်ပါဘူးဗျာ ! ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ? "

" ငါထင်ရင် လွဲခဲတယ်နော် ဂျွန်ဂျောင်ကု !! "

ယွန်းဂီက ခပ်ဟဟ ရီလိုက်ကာ ဂျောင်ကုကို ပြောနေသည် ။

" တော်ပြီဗျာ ! အစ်ကို နဲ့ မပြောတော့ဘူး ! "

မပြောတော့ဘူး ဆိုပြီး ဆိုဂျူတွေ တစ်ခွက်ပြီး

တစ်ခွက်သာ မော့နေသည် ။

" အာ ... အပိုတွေလုပ်မနေနဲ့ ! ဒီလောက် အများကြီး

လဲသောက်တာမျိုး မရှိဖူးဘဲနဲ့ ။ အသဲကွဲလို့လည်း

သောက်တာ မဟုတ်ဘဲ ဂျီမင်း ကြောင့် မင်းမှာ

သောက်တာတဲ့လား ? "

" တော်ပါပြီ မပြောပါနဲ့တော့ ! "

ဂျောင်ကုက ခေါင်းကို ငုံ့ထားကာ နောက်တစ်ခွက်

ထပ်မော့နေသည် ။

ယွန်းဂီက ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်ပြီး ဂျောင်ကုကို

အတည်ပေါက် ပြောလိုက်သည် ။

" မင်းကို ငါအတည်ပြောမယ် ! မင်းစဉ်းစားဖို့ အချိန်

ရောက်ပြီ ! "

" ဘာကိုလဲ ? "

" မင်းပုံစံကို သိလို့ ငါပြောနေတာ ။ မင်း ဒီလိုပဲဆက်

သွားနေမယ်ဆို အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ ။

မင်းကို ကွဲကွဲပြားပြား သိအောင် စဉ်းစားခိုင်းတာ "

" ဘာကိုလဲ ? "

" မင်းက တစ်ဖက်မှာ ချစ်သူရှိနေတာမို့ အရာအား

လုံးကို ငြင်းဆန်ချင်နေတာ ငါသိတယ် ။ ဂျီမင်းက

မင်းကို သဘောကျနေတဲ့ အပေါ်မှာလည်း မင်း

မပြတ်သားရဲဘူးလေ ။ မင်းစိတ်ထဲက အတိုင်း မင်း

နှလုံးသားထဲက အတိုင်း ငါက စဥ်းစားခိုင်းနေတာ "

ဂျောင်ကုက ငြိမ်ကျသွားပြီး တွေဝေနေမိသည် ။

" ကျွန်တော် အဲ့လို လုပ်ကြည့်ပါ့မယ် "

ဆိုဂျူ ပုလင်းလွတ်တွေ လဲသွားတဲ့ထိ မူးအောင်

သောက်ခဲ့လိုက်သည် ။ အကြောင်းရင်းကတော့

ပတ်ဂျီမင်းကြောင့်ပါတဲ့လေ ။

//

ညက အတော်လေး သောက်ထားပြီး အိမ်ကိုတောင်

ဘယ်လို ပြန်ရောက်လာခဲ့တယ် မသိဘဲ ရီဝေနေ

မိသည် ။

ခေါင်းတွေ မူးဝေနေခဲ့ပြီး နာရီကို ကြည့်မိတော့ နေ့

လယ်ဆယ့်နှစ်နာရီတောင် ကျော်နေပြီ ။ ထူပူသွား

သော အတွေးနဲ့အတူ ဖုန်းနံပါတ် တစ်ခုကို အမြန်

ခေါ်လိုက်မိသည် ။

တစ်ဖက်က ဖုန်းထူးသံကြားတာနဲ့ ဂျောင်ကုက

အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည် ။

" ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ် ။ မနက်က တူတူ

လမ်းလျှောက်ဖို့ စောင့်နေသေးလား ? ညက သောက်

တာ နည်းနည်း များသွားလို့ "

အသည်းအသန် ဆက်မိသူက တစ်ခြားသူ မဟုတ်ဘဲ

ပတ်ဂျီမင်းဆီကို ဖြစ်သည် ။ မသိစိတ်က အထင်လွဲ

သွားမည်ကိုလည်း ကြောက်နေသည် ။

" အော် ရပါတယ် ။ ကိစ္စမရှိပါဘူး ။ ကျွန်တော်

လည်း မနက်က ရောက်မလာပါဘူး ! "

" ဟမ် ? "

​ဂျောင်ကုက အရေးတယူ လှမ်းဆက်ခဲ့ပေမယ့်

တကယ်တမ်းကျ ဂျီမင်းက ရောက်တောင် မလာ

တာ ဖြစ်သည် ။

" အာ ... ကိစ္စလေးရှိတာနဲ့လေ ။ မလာဖြစ်ဘူး ။

ဂျောင်ကုလည်း မလာလောက်မှာမို့ ဖုန်းမဆက်တာ "

" အဲ့ဒါဆိုလဲ ပြီးတာပါပဲ ! "

" ပြောစရာမရှိတော့ဘူးဆိုရင် ဒါပဲနော် ! "

" ဟုတ်ပါပြီ ! "

အေးစက်သွားတဲ့ စကားတွေဟာ နှစ်ယောက်လုံး

ရင်ထဲ ခံစားလိုက်ရတယ်ဆိုတာ နှစ်ယောက်လုံး

လည်း မသိခဲ့ ။

" ငါ မနက်က အကြာကြီး စောင့်ခဲ့ရတယ်ဆိုတာ

ဂျောင်ကု မသိလိုက်လည်း ရပါတယ် ။ ဘာများ

ပြောင်းလဲသွားမှာမို့လဲ "

လွန်ခဲ့သော ငါးနာရီခန့်က ~

တံခါးကိုမှီ၍ ကြောင်တောင်တောင်လုပ်နေသော

ဂျီမင်းကို ဟိုဆော့ က ပြူးလျက်ကြည့်နေမိသည် ။

" ဂျီမင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ ? မဟုတ်မှလွဲရော

ဂျောင်ကုဆီ သွားမလို့မဟုတ်ပါဘူးနော် ! "

ဟိုဆော့က သွားတိုက်နေရင်း ဂျီမင်းကို လှမ်းပြော

လိုက်သည် ။

"အဲ့ဒါက ဟိုဟာ ... ဟိုဥစ္စာ .. "

" ဘယ်ဟာတွေ ဘယ်ဥစ္စာတွေလုပ်မနေနဲ့ ။

မသွားနဲ့ ။ "

ဟိုဆော့က ယတိပြတ် ပြောလိုက်တော့ ဂျီမင်းက

စပ်ဖြီးဖြီးနဲ့ ထလုပ်သည် ။

" မသွားလို့ ကောင်းပါ့မလား သူနဲ့က ပြောထားပြီး

သား .. "

" ပတ်ဂျီမင်း ... မင်းက အဲ့လို တွေးနေသေးတယ် ။

ဟိုက .. အင်း ... ငါပြောလိုက်ရင် မကောင်းဘူး ! "

" အစ်ကိုကလည်း ကျွန်တော်တို့က ဘာပြဿနာမှ ရှိ

တာ မဟုတ်ဘူးလေ ။ အဲ့ဒါကို ရုတ်တရက် ဘာမှ

မပြောဘဲ ဆက်ဆံရေးကြဲသွားရင် မကောင်းဘူးပေါ့ ။

သွားလိုက်ပါ့မယ် ။ ဘယ်လောက်မှ ကြာတာ မဟုတ်

ဘဲနဲ့ ! သွားပြီ သိလား ? "

" ကျစ် ! ဒီကောင် ... နဂိုထဲက သွားချင်နေတာများ "

ဟိုဆော့ စကားတောင် မဆုံးခင် ဂျီမင်းက တံခါးကို

ဝုန်းခနဲ ပိတ်ပြီးထွက်သွားသည် ။

လမ်းလျှောက်နေကြလမ်းလေးမှာ ဟိိုဟိုဒီဒီငေးရင်း

စောင့်နေပေမယ့် ဂျောင်ကုက ရောက်မလာ ။ လက်တွေက အေးစက်လာသည်မို့ အာငွေ့နဲ့ မှုတ်ကာ

အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်ထားလိုက်သည် ။

" မလာတော့တာများလား ? "

ဂျီမင်းက ပေးထားတဲ့ ကတိကိုလည်း မဖျက်ချင် ။

သံယောစဥ်ကြိုးတွေကိုလည်း မပြတ်ချင် ။

" မနေ့က ကော်ဖီဆိုင်က ကိစ္စကြောင့် မလာတော့တာ

များလား ? "

ဂျီမင်းက အတွေးပေါင်းစုံနဲ့ ဖြစ်နေပေမယ့် လာနိုးနိုး

မျှော်နေမိတုန်း ဖြစ်သည် ။

" ငါကတော့ ကတိတည်ခဲ့တာကို ... "

ဂျီမင်းက အချိန်အတော်လင့်လာပြီး ရုံးသွားကျောင်း

သွားလူတွေတောင် ရှုပ်ထွေးလာသည်မို့ ပြန်ဖို့ ဆုံး

ဖြတ်လိုက်သည် ။

//

ကော်ဖီဆိုင်ထဲမှာ စားပွဲခုံးကို သုတ်နေရင်း မနက်က

စောင့်ခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းတွေးကို တရေးရေးနဲ့ ပြန်

တွေး နေမိသည် ။

" ပတ်ဂျီမင်း ... ဘာလုပ်နေတာလဲ ? အဲ့တစ်နေရာ

တည်းကို သုတ်မနေနဲ့ ။ ပြောင်တာ မှန်ကြည့်လို့ရ

နေပြီ ။ ခေါ်နေတယ်လေ ဟိုဘက်မှာ ... မကြားဘူး

လား ? "

" တောင်းပန်ပါတယ် "

ဂျီမင်းက မန်နေဂျာ ရဲ့ဆူသံကြောင့် ခေါင်းညွှတ်

တောင်းပန်လိုက်ကာ ခေါ်ရာဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်

မိသည် ။

ဒီလိုပုံနဲ့ဆို နောက်ဆို ဘယ်သူ့ အကြောင်းမှ မတွေး

ဖြစ်တော့ဖို့တောင် များသည် ။ အလုပ်များနေရင်

ဝမ်းနည်းဖို့တောင် အချိန်မရှိတတ်ကြတာမို့ ဒီလိုနဲ့ပဲ

မေ့သွားရင်လည်း ပိုကောင်းမယ် လို့တောင် ထင်မိသည် ။

" အမယ္ မင္းက ငါ့ကို ရင္ဖြင့္မလို႔လား ? "

ယြန္းဂီက ထူးဆန္းေနတဲ့ ေဂ်ာင္ကု ကို ၾကည့္ရင္း ခပ္ဟဟ ရီလိုက္သည္ ။

" ကၽြန္ေတာ္ ေသခ်ာကို ေျပာစရာ ရွိတာပါ ! "

ေလးနက္မွုေတြနဲ႔အတူ ေျပာေနေသာ စကားေတြရဲ့

ေနာက္မွာ ေလးလံေသာ သက္ျပင္းတို႔ ပါသည္ ။

" မင္း တကယ္ႀကီး ေျပာေနတာပဲ ! ဘာလို႔လဲ ေျပာေလ ? "

ထိုစဥ္ ဝုန္းဝုန္းဒိုင္းဒိုင္းအသံေတြနဲ႔ နမ္ဂၽြန္က

ေရာက္ခ်လာသည္ ။

" ေရာက္ပါၿပီ ခင္ဗ်ာ ! "

" ဟမ္ ... ကင္နမ္ဂၽြန္ ! မင္းေျပာေတာ့ မနက္မွ

ေရာက္မွာဆို "

ယြန္းဂီက မ်က္လုံး အျပဴးသားနဲ႔ နမ္ဂၽြန႔္ကို

ၾကည့္ေနသည္ ။

" ဟုတ္တယ္ ကိစၥကၿပီးသြားလို႔ ညေနထဲက ကား

ေမာင္းခ်လာတာ အခု ျပန္ေရာက္လာတာပဲ ။ ဒါနဲ႔

ေဂ်ာင္ကုပါ ေရာက္ေနတာပါလား "

နမ္ဂၽြန္က အထုပ္အပိုးေတြကို အကခန္းထဲပဲ ပစ္ခ်

လိုက္ရင္း ေျပာလိုက္သည္ ။

" ေအး .. ငါဒီေရာက္ေနတာ သူသိတယ္တဲ့ ။ အဲ့တာ

တူတူ ေသာက္ၾကမလို႔ေလ "

" ေဟးးးးးးး ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္လဲ တူတူေသာက္

အ အ အ ... "

႐ုတ္တရက္ ' ရွူး ' ဆိုၿပီး လုပ္လိုက္တဲ့ ယြန္းဂီ

ေၾကာင့္ နမ္ဂၽြန္က ပါးစပ္ပိတ္သြားသည္ ။

" ဘာလို႔လဲ " ဟု မ်က္ရိပ္ျပေတာ့ ယြန္းဂီ က

ေဂ်ာင္ကုကိုသာ လက္ညိဳးထိုးျပသည္ ။ နမ္ဂၽြန္

က ေဂ်ာင္ကု ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တစ္ခုခုကို

ေတြးေနသလိုလို ရွိၿပီး စိတ္ညစ္ေနပုံေပါက္သည္ ။

ဒါေၾကာင့္ နမ္ဂၽြန္ က အလိုက္တသိနဲ႔ ေရွာင္ေပး

လိုက္သည္ ။

" အာ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ပင္ပန္းေနလို႔ ဟိုဘက္

ခန္းမွာရွိေနမယ္ ! ေဂ်ာင္ကု နဲ႔ပဲ တူတူေသာက္လိုက္

ေတာ့ေနာ္ ။ သြားၿပီ ! "

နမ္ဂၽြန္က အသာ ထြက္သြားေတာ့မွ ေဂ်ာင္ကု ကို

ယြန္းဂီက စကားစလိုက္သည္ ။

" မင္း ဘာျဖစ္ေနတာလဲ ? မင္းကို ဒီလိုပုံစံမ်ိဳး

တစ္ခါမွ မျမင္ဖူးပါဘူး ! ေကာင္မေလးနဲ႔ ရန္

ျဖစ္လာတာလား ? "

" အစ္ကို ! "

ေဂ်ာင္ကုရဲ့ အသံေတြက ရွုပ္ေထြးျခင္းေတြ ပါေနသည္ ။

" ေအး ဘာလဲ ေျပာ ! "

" ကၽြန္ေတာ္ ဒီေန႔ ဂ်ီမင္း ကို Coffee ဆိုင္မွာ ေတြ႕ခဲ့တယ္ "

" အင္း ! အဲ့ဒါဘာျဖစ္လဲ ထူးဆန္းတဲ့ကိစၥမို႔လား?

လူတိုင္း ေတြ႕နိုင္တာကို ! "

ယြန္းဂီ က ခြက္ထဲသို႔ ဆိုဂ်ဴတို႔ကို ငွဲ႕ရင္း ေျပာသည္ ။

" မဟုတ္ဘူး ! ထူးဆန္းတဲ့ ကိစၥေတာ့ မဟုတ္ဘူး

ဒါေပမဲ့ ထူးဆန္းတယ္ ! "

" ဟင္ ေဂ်ာင္ကု ! မင္း မေသာက္ရေသးဘဲ မူးေနတာလား ? "

" အစ္ကို ! "

" ေျပာ နားေထာင္ေနတယ္ ! "

​

ေဂ်ာင္ကု စေျပာဖို႔ အားယူရင္း ခဏခဏ ေခၚေန

မိသည္ ။

" ကၽြန္ေတာ္ အမွန္တိုင္း ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အစ္ကိုက

ကၽြန္ေတာ့္ကို ဂ်ီမင္း က မင္းကို သေဘာက်ေနလား

မသိဘူးလို႔ ေျပာခဲ့တုန္းက ကၽြန္ေတာ္ မယုံခဲ့ဘူး ။ အဲ့

အခ်ိန္က ဘာခံစားမွုမ်ိဳးကိုမွလည္း မခံစားရဘူး ။

အစ္ကို ေျပာသလို မဟုတ္ဘူးဆိုတာကိုလည္း

ကၽြန္ေတာ္က သက္ေသျပခ်င္ေနခဲ့တာ ! ဒါေၾကာင့္

ကၽြန္ေတာ္ ... "

" ဟမ္ ဘာျဖစ္လဲ ... ဂ်ီမင္း ကို ဘာလုပ္ခဲ့တာလဲ ? "

" အဲ့လိုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ရင္းနဲ႔

သူ႔ကို ခင္ခဲ့တာပါ ။ ၿပီးေတာ့ ... စကားသြားေျပာ

တယ္ ။ အတူတူရွိေနရင္ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို ရင္းရင္း

ႏွီးႏွီးေနတယ္ ။ ဘာမွ မထူးဆန္းပါဘူး "

" မင္းတကယ္ အဲ့တာ မထူးဆန္းဘူးလို႔ ထင္လို႔

လား ? မင္းက ဒီလို ေနတဲ့သူမဟုတ္ဘူးေလ ။ မင္း

သူ႔အေပၚ ဆက္ဆံတာေတြက သူ႔အတြက္ အထင္

လြဲစရာ ျဖစ္သြားရင္ေရာ "

" သူကၽြန္ေတာ့္အေပၚထားတဲ့ ဆက္ဆံေရးက သာ

မန္ပါပဲ ဆိုတာ အစ္ကို႔ ကိုျပခ်င္ခဲ့႐ုံပါပဲ "

" ေဂ်ာင္ကု ! ဒါက ေနာက္စရာကိစၥမဟုတ္ဘူး ! ငါ

မင္းကို ေျပာလိုက္တာလည္း ေနာက္တာ မဟုတ္သ

လို မင္းကိုလဲ သက္ေသျပပါလို႔ ငါမေျပာဘူးေလ ! "

" အစ္ကို ေျပာတာကို ကၽြန္ေတာ္မွ မယုံတာ "

ေဂ်ာင္ကုက အသင့္ထည့္ၿပီးသား ဆိုဂ်ဴခြက္ကို

တစ္က်ိဳက္တည္း ေမာ့လိုက္သည္ ။

" ေဂ်ာင္ကု ! မင္းအဲ့လိုသြားလုပ္ေတာ့ ဘာေတြ

ျဖစ္လာၿပီလဲ ?

" ကၽြန္ေတာ္ ေသခ်ာမသိေတာ့ဘူး အစ္ကို ! အရင္လို

ေတာ့ မဟုတ္ေတာ့တာ ေသခ်ာတယ္ ! ၿပီးေတာ့ သူက

ကၽြန္ေတာ့္ကိုျမင္ရင္ အရင္လို တက္ႂကြမေနဘူး !

သူနဲ႔ေတြ႕တိုင္းလဲ ေကာင္မေလးက ပါလာေနေတာ့

အားနာလို႔မ်ားလား ? "

" အားနာတာ မဟုတ္ဘူး ေဂ်ာင္ကု "

ယြန္းဂီ စကားေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ကုက ေၾကာင္သြားသည္ ။

" ဟမ္ ... ဒါဆို ဘာလို႔လဲ ? "

" မင္းေတြးေတာင္ေတြးမိရဲ့လား ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူက

တျခားသူကိုခ်စ္ေနတဲ့ အခါ ဘယ္လိုခံစားရလဲလို႔ ? "

" ဟမ္ ... အဲ့လိုေရာ ဟုတ္ရဲ့လား "

ေဂ်ာင္ကုက ယြန္းဂီ စကားေၾကာင့္ အမ်ားႀကီး

ထပ္ေတြးမိသြားျပန္သည္ ။

" မင္း ကိုယ္တိုင္ အခုထိ ေတြ႕လာခဲ့ၿပီကို ဂ်ီမင္း

ခံစားခ်က္ေတြကို သံသယရွိေနတာလား ? မင္း

ထပ္ၿပီး သြားမကစားေနနဲ႔ ။ ေတာ္ေတာ့ "

ဂ်ီမင္းက ဒီအေတာအတြင္း အမ်ားႀကီး ခံစားေနခဲ့

ရတာလား ။ တကယ္ပဲ ငါ့ေၾကာင့္နဲ႔ စိတ္အေႏွာင့္

အယွက္ေတြ ျဖစ္ေနတာလား ။

ဆိုဂ်ဴ ေနာက္တစ္ခြက္ကို ေမာ့ရင္း စူးရွရွ အရသာနဲ႔

အတူ ေဂ်ာင္ကု အရာ အားလုံးကို ေမ့ပစ္လိုက္ခ်င္

သည္ ။

" ေဂ်ာင္ကု ! မင္း ဂ်ီမင္း ကို စိတ္ဝင္စားေနလား ? "

" ဟမ္ ? မဟုတ္ပါဘူး ကၽြန္ေတာ့္မွာ ခ်စ္သူရွိေနတာကို ! "

ေဂ်ာင္ကုက ေခါင္းကို ဆတ္ဆတ္ခါလိုက္ကာ ျငင္း

လိုက္သည္ ။

" ဒါဆို ဘာလို႔ ဒီလိုခံစားေနရတာလဲ ? မင္းမွ သူ႔ကို

စိတ္မဝင္စားတာေလ ။ သူ႔ကိုလဲ ေရွ႕ဆက္ဂ႐ုမစိုက္

နဲ႔ ။ အရင္လိုပဲေနေပါ့ ။ မဟုတ္ဘူးလား ? ျပႆနာ

က ဒီေလာက္ထိႀကီးတဲ့ ကိစၥမဟုတ္ပါဘူးကြ ! "

​ယြန္းဂီက ခြက္အလြတ္ေတြထဲ ဆိုဂ်ဴေတြကို

ထည့္လိုက္သည္ ။

" မဟုတ္ဘူး အစ္ကို ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚထားတဲ့

သေဘာထားက ပို ထင္ရွားလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္

ေတာ္က သူ႔ခံစားခ်က္ကို ပိုသိလာတာမို႔ သူ႔ကို

အားနာေနတယ္ အစ္ကို ! "

" အားနာတယ္ ? မင္းသူ႔အေပၚျပန္မခ်စ္ေပးနိုင္လို႔

အားနာတာမ်ိဳးလား ? "

ယြန္းဂီ က တိတိက်က်ေမးေလ ေဂ်ာင္ကု ပိုၿပီး

ဆြံ႕အမိေလျဖစ္သည္ ။

" မသိဘူး အစ္ကို ။ ကၽြန္ေတာ္ နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ ေကာင္

မေလးနဲ႔ ကို သူ အတူတူျမင္တိုင္း ျဖစ္သြားတဲ့ သူ႔ ရဲ့မ်က္ႏွာကိုလဲကၽြန္ေတာ္ ေကာင္းေကာင္းႀကီး သိ

တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာေတြက အမ်ားႀကီး

ပါပဲ ။ ေျပာလို႔လဲမထြက္ဘူး ။ တကယ္တမ္း ေျပာ

မယ္ဆိုလည္း လႊတ္ေပးလိုက္မိတာက မ်ားတယ္ ! "

" မင္း ဒဲ့ရွင္းရဲတယ္ဆိုရင္ ရွင္းေပါ့ ! ေပၚတင္ေမးလိုက္ "

ယြန္းဂီရဲ့ ျပတ္သားတဲ့ စကားေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ကုက

ေၾကာင္သြားသည္ ။

" အေျခအေနက ပိုဆိုးသြားမွာေပါ့ "

" မင္းမွ သူ႔ကိုမခ်စ္တာ ! ဒီလိုသာဆို သူ႔ကို ျမင္တိုင္း

မင္းအားနာေနရမယ္ေလ ။ အဲ့ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို

မခ်စ္ပါနဲ႔ လို႔သာေျပာလိုက္ေတာ့ ! "

" အာ ... မသိဘူး မသိဘူး အဲ့လိုေတာ့ မေျပာဘူးဗ်ာ "

" ဒါဆို ဘာလဲ ကၽြန္ေတာ့္ကိုခ်စ္ပါ လို႔ေျပာမလို႔လား ? "

ယြန္းဂီက ေဂ်ာင္ကု ဗ်ာမ်ားေနတာကိုမွ အခက္ေတြ႕

ေအာင္ ပိုလုပ္ေနေတာ့သည္ ။

" ဟာ ! အစ္ကို နဲ႔ စကားေျပာမွ ႐ူးခ်င္လာၿပီဗ်ာ ! "

" ဟဟ ... မင္းလည္း အျပတ္မေျပာနိုင္ဘူးမလား ။

မင္းလည္း ဂ်ီမင္း ကို ခ်စ္ေနတာမလား ? "

ေဂ်ာင္ကု ေတြေဝ သြားရျပန္သည္ ။

" မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ ! ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ျဖစ္နိုင္မွာလဲ ? "

" ငါထင္ရင္ လြဲခဲတယ္ေနာ္ ဂၽြန္ေဂ်ာင္ကု !! "

ယြန္းဂီက ခပ္ဟဟ ရီလိုက္ကာ ေဂ်ာင္ကုကို ေျပာေနသည္ ။

" ေတာ္ၿပီဗ်ာ ! အစ္ကို နဲ႔ မေျပာေတာ့ဘူး ! "

မေျပာေတာ့ဘူး ဆိုၿပီး ဆိုဂ်ဴေတြ တစ္ခြက္ၿပီး

တစ္ခြက္သာ ေမာ့ေနသည္ ။

" အာ ... အပိုေတြလုပ္မေနနဲ႔ ! ဒီေလာက္ အမ်ားႀကီး

လဲေသာက္တာမ်ိဳး မရွိဖူးဘဲနဲ႔ ။ အသဲကြဲလို႔လည္း

ေသာက္တာ မဟုတ္ဘဲ ဂ်ီမင္း ေၾကာင့္ မင္းမွာ

ေသာက္တာတဲ့လား ? "

" ေတာ္ပါၿပီ မေျပာပါနဲ႔ေတာ့ ! "

ေဂ်ာင္ကုက ေခါင္းကို ငုံ႔ထားကာ ေနာက္တစ္ခြက္

ထပ္ေမာ့ေနသည္ ။

ယြန္းဂီက ခပ္တိုးတိုး ရယ္လိုက္ၿပီး ေဂ်ာင္ကုကို

အတည္ေပါက္ ေျပာလိုက္သည္ ။

" မင္းကို ငါအတည္ေျပာမယ္ ! မင္းစဥ္းစားဖို႔ အခ်ိန္

ေရာက္ၿပီ ! "

" ဘာကိုလဲ ? "

" မင္းပုံစံကို သိလို႔ ငါေျပာေနတာ ။ မင္း ဒီလိုပဲဆက္

သြားေနမယ္ဆို အဆင္ေျပမွာ မဟုတ္ဘူးေလ ။

မင္းကို ကြဲကြဲျပားျပား သိေအာင္ စဥ္းစားခိုင္းတာ "

" ဘာကိုလဲ ? "

" မင္းက တစ္ဖက္မွာ ခ်စ္သူရွိေနတာမို႔ အရာအား

လုံးကို ျငင္းဆန္ခ်င္ေနတာ ငါသိတယ္ ။ ဂ်ီမင္းက

မင္းကို သေဘာက်ေနတဲ့ အေပၚမွာလည္း မင္း

မျပတ္သားရဲဘူးေလ ။ မင္းစိတ္ထဲက အတိုင္း မင္း

ႏွလုံးသားထဲက အတိုင္း ငါက စဥ္းစားခိုင္းေနတာ "

ေဂ်ာင္ကုက ၿငိမ္က်သြားၿပီး ေတြေဝေနမိသည္ ။

" ကၽြန္ေတာ္ အဲ့လို လုပ္ၾကည့္ပါ့မယ္ "

ဆိုဂ်ဴ ပုလင္းလြတ္ေတြ လဲသြားတဲ့ထိ မူးေအာင္

ေသာက္ခဲ့လိုက္သည္ ။ အေၾကာင္းရင္းကေတာ့

ပတ္ဂ်ီမင္းေၾကာင့္ပါတဲ့ေလ ။

//

ညက အေတာ္ေလး ေသာက္ထားၿပီး အိမ္ကိုေတာင္

ဘယ္လို ျပန္ေရာက္လာခဲ့တယ္ မသိဘဲ ရီေဝေန

မိသည္ ။

ေခါင္းေတြ မူးေဝေနခဲ့ၿပီး နာရီကို ၾကည့္မိေတာ့ ေန႔

လယ္ဆယ့္ႏွစ္နာရီေတာင္ ေက်ာ္ေနၿပီ ။ ထူပူသြား

ေသာ အေတြးနဲ႔အတူ ဖုန္းနံပါတ္ တစ္ခုကို အျမန္

ေခၚလိုက္မိသည္ ။

တစ္ဖက္က ဖုန္းထူးသံၾကားတာနဲ႔ ေဂ်ာင္ကုက

အလ်င္အျမန္ေျပာလိုက္သည္ ။

" ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ။ မနက္က တူတူ

လမ္းေလၽွာက္ဖို႔ ေစာင့္ေနေသးလား ? ညက ေသာက္

တာ နည္းနည္း မ်ားသြားလို႔ "

အသည္းအသန္ ဆက္မိသူက တစ္ျခားသူ မဟုတ္ဘဲ

ပတ္ဂ်ီမင္းဆီကို ျဖစ္သည္ ။ မသိစိတ္က အထင္လြဲ

သြားမည္ကိုလည္း ေၾကာက္ေနသည္ ။

" ေအာ္ ရပါတယ္ ။ ကိစၥမရွိပါဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္

လည္း မနက္က ေရာက္မလာပါဘူး ! "

" ဟမ္ ? "

​ေဂ်ာင္ကုက အေရးတယူ လွမ္းဆက္ခဲ့ေပမယ့္

တကယ္တမ္းက် ဂ်ီမင္းက ေရာက္ေတာင္ မလာ

တာ ျဖစ္သည္ ။

" အာ ... ကိစၥေလးရွိတာနဲ႔ေလ ။ မလာျဖစ္ဘူး ။

ေဂ်ာင္ကုလည္း မလာေလာက္မွာမို႔ ဖုန္းမဆက္တာ "

" အဲ့ဒါဆိုလဲ ၿပီးတာပါပဲ ! "

" ေျပာစရာမရွိေတာ့ဘူးဆိုရင္ ဒါပဲေနာ္ ! "

" ဟုတ္ပါၿပီ ! "

ေအးစက္သြားတဲ့ စကားေတြဟာ ႏွစ္ေယာက္လုံး

ရင္ထဲ ခံစားလိုက္ရတယ္ဆိုတာ ႏွစ္ေယာက္လုံး

လည္း မသိခဲ့ ။

" ငါ မနက္က အၾကာႀကီး ေစာင့္ခဲ့ရတယ္ဆိုတာ

ေဂ်ာင္ကု မသိလိုက္လည္း ရပါတယ္ ။ ဘာမ်ား

ေျပာင္းလဲသြားမွာမို႔လဲ "

လြန္ခဲ့ေသာ ငါးနာရီခန႔္က ~

တံခါးကိုမွီ၍ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္လုပ္ေနေသာ

ဂ်ီမင္းကို ဟိုေဆာ့ က ျပဴးလ်က္ၾကည့္ေနမိသည္ ။

" ဂ်ီမင္း ဘာလုပ္ေနတာလဲ ? မဟုတ္မွလြဲေရာ

ေဂ်ာင္ကုဆီ သြားမလို႔မဟုတ္ပါဘူးေနာ္ ! "

ဟိုေဆာ့က သြားတိုက္ေနရင္း ဂ်ီမင္းကို လွမ္းေျပာ

လိုက္သည္ ။

"အဲ့ဒါက ဟိုဟာ ... ဟိုဥစၥာ .. "

" ဘယ္ဟာေတြ ဘယ္ဥစၥာေတြလုပ္မေနနဲ႔ ။

မသြားနဲ႔ ။ "