Kilala mo pa ba ako sinta?

maaaring oo maaring hindi

siguro'y hindi na

pagkat sakit lamang ang aking ibinigay.

Ngunit giliw ko

tanda mo pa ba?

ang mga araw at gabing tayong dalawa ay masaya

puno ng ligaya at walang bahid ng pagdurusa?

Siguro nga'y itong kinalimutan mo na

kagaya ng iyong winikang hindi mo na ako kilala

ngunit giliw, pati ba ang ala-ala natin ay sinunog mo na?

pati ba ang mga tula, prosa at letra

ay itinapon mo na

kagaya ng ating pagiibigang isang basura

walang pakinabang, wala..

Ngunit itong basurang ito ay nagumpisa sa masaya

may pakinabang at nagdudulot ng ligaya

hanggang sa mawalan na nang gana at hayaan na lang magisa

hayaan ang noong dahilan ng kasiyahan sinta.

Kung maaring lang ibalik ang lahat

siguro'y matagal ko nang ginawa

nang mabago ko ang kahihinatnan nating dalawa

siguro hiniling na hindi kana nakilala, pra sa ikabubuti nating dalawa.