《မြေခွေးရှစ်တိနှင့်ဗီလိန်ရှစ်ရှုန်း || ဘာသာပြန်》[၁၉] ကိုယ့်ကိုယ်ကိုဟားတိုက်မိခြင်း|ကိုယ့္ကိုယ္ကိုဟားတိုက္မိျခင္း
Advertisement
"စမ်းသပ်ချက်ကိုကျော်ဖြတ်နိုင်ပြီး ပြိုင်ဖက်ကင်းဓားသမားဖြစ်လာတဲ့အတွက် Hostကိုဂုဏ်ပြုပါတယ်!"
------------------------------------------------------------------------
ကိစ္စတွေကဒီလိုဖြစ်လာသော် ကျန်းရွေ့ဒီအတိုင်းရပ်ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ။
ဤနေရာတွင်ရိလင်းနှင့်အရင်းနှီးဆုံးလူတစ်ယောက်အနေဖြင့် တစ်ဖက်လူအပေါ်တွင် မည်သည့်မိစ္ဆာအငွေ့အသက်မျှသတိမထားမိပေ။ သူ့ကိုသူမတားမြစ်ရသည့်အကြောင်းရင်းကား မြေခွေးမျိုးနွယ်စုသခင်လေး၏လှုပ်ရှားမှုများကို သူတကယ်ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ခံစားမိသောကြောင့်ပင်။
ဓားချီစွမ်းအား၌ဤကဲ့သို့ထိန်းချုပ်နိုင်သောစွမ်းရည်ရှိဖို့ရာ သူကိုယ်တိုင်ပင်၎င်းကိုလုပ်ရန်မလွယ်ကူ၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင်မည်သူကများ...ဤကဲ့သို့အခြေအနေမျိုးကိုအောင်မြင်နိုင်မည်နည်း။
သို့သော်...သူသံသယရှိသောတစ်ယောက်သာဆိုရင် ထိုသူကအသုံးမဝင်ဖြစ်နေပြီး ၎င်း၏အတွင်းဒဏ်ရာများမှာလည်းပြင်းထန်လေရာ မြေခွေးမျိုးနွယ်စု၏သခင်လေးဆိုလျှင်ပြောမနေတော့နှင့်။
ကျန်းရွေ့ပိုမိုစူးစမ်းလေလေ၊ သူပို၍အံ့သြလာမိလေလေပင်။
သူနောက်မှလိုက်သွားကာ အောက်ကိုခုန်ဆင်း၍ ရှုလင်ကျား၏အရှေ့တွင်ရပ်ကာ မေးလိုက်သည်။
"မင်သခင်လေး၊ ခင်ဗျားဘာလုပ်ချင်တာလဲဆိုတာမေးလို့ရမလားဗျ။"
ရှုလင်ကျားသည်ကျန်းရွေ့၏လက်မောင်းကိုတွန်းဖယ်၍ မထူးခြားမခြားနားပြောလိုက်၏။
"ဒီတောက်ဓမ္မပညာရှင်လူငယ်လေး၊ ဒါကမင်းနဲ့မဆိုင်တာမို့ စိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး။"
သူသာသူမည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကိုရိလင်းထံဝန်ခံလိုက်ရင် ကျန်းရွေ့၏သံသယကရှုလင်ကျားကိုရည်ညွှန်းတာထက် ပို၍ပင်လျော့နည်းသွားတာက ကိစ္စမရှိ။
သူသည်ကျန်းရွေ့ကိုရှောင်ကွင်း၍ ရိလင်းထံတည့်မတ်စွာလျှောက်သွားကာ သူ့ဝတ်ရုံအနားစကိုမ၍ ခါးကိုင်းကာ သူ့ကိုလက်ဆန့်ပေးလိုက်ပုံမှာ သူ့ကိုကူညီချင်သည့်နှယ်။
ရှုလင်ကျားထပ်မေးလိုက်သည်။
"မင်းနိုးပြီလား။"
ရိလင်းအနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားရပြီး သူ၏ကျောပြင်နှင့်ရင်ဘတ်တွင် စူးရှသောနာကျင်မှုကိုခံစားနေရပေသည်။ တစ်ဖက်လူကတကယ့်ကိုအကြင်နာတရားကင်းမဲ့သည်။ သူ့ဘာသာသူထလာချင်ပေမဲ့ အဆင်မပြေလှပေ။
သူ့ဘဝတွင်ပထမဆုံးအကြိမ်အနေဖြင့် လုံးဝအစိတ်စိတ်အမွှာမွှာအချေခံရသည့် ဤခံစားချက်ကို သူတွေ့ကြုံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။
သူ့ကိုပစ်ပေါက်ခဲ့သောပြိုင်ဖက်ကား သူ့ကိုအလွန်နိမ့်ချစွာစိုက်ကြည့်နေပေကာ သူ၏မသိမသာကော့တက်နေသောနှုတ်ခမ်းစွန်းတွင်မူ အထင်သေးစက်ဆုပ်မှုတစ်စွန်းတစ်စရှိနေပေသည်။
တစ်ဖက်လူ၏မျက်လုံးများဟာ သူငယ်စဥ်ကတောင်ထွတ်ပေါ်တက်လာတုန်းက ပထမဆုံးမြင်ခဲ့ရသောနှင်းကျအပြီးမနက်ခင်းနေရောင်ခြည်ကို သတိပေးနေချေသည်။
ထူးဆန်းစွာဖြင့် ရိလင်းလက်ဆန့်၍ ရှုလင်ကျား၏လက်ကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။ ရုတ်တရက်ချင်းပင်၊ ထိုအိပ်မက်ဆီကိုသူပြန်ရောက်သွားသည်ဟုခံစားမိကာ ရေရွတ်ပြောဆိုမိသည်။
"ကျွန်တော်နိုးပြီ..."
[ကြုံရာကျပန်းရရှိလာသောပစ္စည်းများ: ပြိုင်ဘက်ကင်းဓားလက်စွဲစာအုပ် (တစ်ဝက်တွဲ)]
ခွန်အားကြီးသောဓား၏ဓားအိမ်မှ အနည်းငယ်ကွဲအက်သောအသံထွက်ပေါ်လာပုံမှာ တစ်စုံတစ်ခုထွက်ကျလာသည့်နှယ်။
ရှုလင်ကျားတည့်တိုးလွှတ်ပေးလိုက်ရာ ရိလင်းတစ်ယောက်ဟာဆိုရင်ဖြင့်သူ၏ပြန်လည်ပစ်ချခြင်းခံလိုက်ရပေတော့သည်။
ရိလင်း: "..."
ကျန်းရွေ့ခုနကကြောင်အသွားခဲ့ပေမဲ့ သူအလျင်စလိုပြေးလာပြီး သူ့ကိုကူညီပေးလိုက်သည်။
အခြားသူများကလည်းသူ့ကိုအရမ်းစိုးရိမ်နေကြသဖြင့် သူတို့ကအခြေအနေကိုမေးမြန်းရန် အကုန်လုံးဝန်းရံစုဝေးလိုက်ကြသည်:.
"ရိသခင်လေး၊ အဆင်ပြေရဲ့လား။"
"ခင်ဗျားခုနကမိစ္ဆာအဖြစ်ကျရောက်သွားတာဗျ၊ ဒါကတကယ်အန္တရာယ်များတယ်ရယ်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ မင်သခင်လေးကအချိန်မီရှာတွေ့သွားပြီး ကူညီပေးလိုက်ပေလို့ပဲ!"
ရိလင်း: "..."
ဒီကနေ့မှာသူ့ရဲ့နှုတ်နည်းမှုအကုန်လုံးသုံးလို့ကုန်သွားတော့မည်ပင်။
ရှုလင်ကျားနှင့်တိုက်ခိုက်ရင်း...မဟုတ်ဘူး၊ တစ်ဖက်သတ်ကြီးအရိုက်ခံရတာဟုပြောသင့်သည်၊ ထိုမတိုင်ခင်တွင် ရိလင်းကသူတကယ်ပြုစားခံခြင်းမဟုတ်ဟု စကားအနည်းငယ်ပြောဖို့ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ ယခုတွင်သူဘာစကားမျှမပြောချင်တော့ပေ။
သေချာပေါက်ကိုသူ့အမှားမဟုတ်၊ လောကကြီးကမူမမှန်ခြင်းသာ။
"ရိသခင်လေး"
ကျန်းရွေ့ကအသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့်အလောတကြီးမေးလာသည်။
"ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ဘာလို့တိုက်ခိုက်နေခဲ့တာလဲ။ အရင်ကပဋိပက္ခရှိခဲ့လို့လား။ သူနဲ့ပတ်သတ်ပြီး တစ်ခုခုမှားနေတယ်လို့ခင်ဗျားထင်လား...။"
"သူကရှုလင်ကျားပဲ။"ဟူသည့်စကားလုံးများမှာသူ့နှုတ်ခမ်းထံရောက်လာခဲ့ပေမဲ့ သူတစ်ဖန်တန့်သွားရသည်။ ကျန်းရွေ့၏အကြည့်ကိုရိလင်းရှောင်တိမ်း၍ ပြောလိုက်သည်။
"ဟင့်အင်း၊ ငါမသိဘူး။"
ကျန်းရွေ့လေးနက်စွာတွေးလိုက်မိပေမဲ့ သူပြုံးရုံသာပြုံးကာ ဆက်မမေးလိုက်တော့ပေ။
သူတို့စိတ်အခြေအနေများမှာမည်မျှပင်ရှုပ်ထွေးနေပါစေ၊ ဤခရီးကားမကျရှုံးသွားခဲ့ပေ။ တွင်းအောက်ခြေတွင်ကြီးရင့်နေသော ရင်းလန်မြက်ပင်အပင်၂၀ထက်ပိုပြီးရှိနေပေသည်။
သူတို့လမ်းကိုလာရှုပ်မည့်ဝိညာဥ်စားလူဝံတစ်ကောင်မျှမရှိဘဲ လူတိုင်းကဆေးပင်ကိုအောင်မြင်စွာရရှိလာကြပြီး အရိုးဖြူများအပြည့်နှင့်တွင်းနက်ကြီးကိုချန်ရစ်ကာ ပြားဝပ်သောမြေပြင်ထံသို့ပြန်လာခဲ့လိုက်ကြသည်။
သို့သော်လည်း ရှုလင်ကျား၏တာဝန်ကကျရှုံးလုနီးပါးဖြစ်သွားသည့်အချက်ကြောင့် အချိန်တချို့တော့နှောင့်နှေးသွားပေသည်။ ဤအခိုက်၊ တောင်ခြေရှိဓားကျိုးဓားပဲ့တို့၏နာကျည်းချက်နှင့်အကြွင်းအကျန်များဟာ ပိုမိုပျံ့နှံ့လာပြီး ထွက်ပေါက်များစွာ၌ အရံအတားအလွှာတစ်လွှာပင်ဖြစ်ပေါ်လာကာ သူစိမ်းတို့၏ထွက်ခွာခြင်းကိုတားမြစ်လျက်ရှိသည်။
ပုံမှန်ဆိုရင် ဒီနာကျည်းချက်အရံအတားများကို အတင်းအကြပ်ချိုးဖောက်ထွက်သွားလိုက်လို့ရပေမဲ့ ဤနယ်ပယ်ကားအန္တရာယ်များနှင့်ပြည့်နေသဖြင့် တစ်ယောက်ယောက်သာကောင်းကောင်းမထိန်းချုပ်နိုင်ရင် အမည်မသိမကောင်းဆိုးဝါးအသစ်များကို ဆွဲဆောင်သွားနိုင်ပေကာ (သို့) တချို့သောအဖိုးတန်အပင်များကိုလည်း ပျက်စီးသွားစေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျွမ်းကျင်စွာကိုင်တွယ်ရန်လိုအပ်သည်။ အသင့်တော်ဆုံးတစ်ယောက်သာလုပ်ရပေမည်။
ကျန်းရွေ့သည်ရှုလင်ကျားကိုတိတ်တိတ်လေးထပ်မံစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်ဖွဖွပြုံးကာ ရုတ်တရက်မတ်တပ်ထရပ်၍ တက်ကြွစွာပြောလိုက်၏။
"အားလုံးကကြိုးကြိုးစားစားလုပ်ခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့ ဒီအရံအတားကိုကျွန်တော့်ကိုအပ်ထားလိုက်ရင်ရောဘယ်လိုလဲ။"
စုန့်ယွင်၊ မုန့်ခုန်နှင့်အခြားသူများဟာ မင်ကျန့်တောင်ထွတ်မှဖြစ်သော်လည်း ကျန်းရွေ့နှင့်ဆက်ဆံရေးမှာဘာသိဘာသာဖြစ်ကာ သူတို့ပြန်မဖြေလိုက်ပေ။
အခြားတစ်ဖက်၌ ကျန်းရွေ့၏နံဘေးတွင်ရပ်နေသောချီဇုန်ဂိုဏ်းသားမှာ အပြုံးတစ်ပွင့်ဖြင့်ပြောလာသည်။
"အရမ်းကောင်းတယ်! ကျန်းရှစ်ရှုန်းက ဓားအသက်ရှုသံတွေကိုထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး အာရုံခံနိုင်တဲ့စွမ်းရည်နဲ့မွေးလာခဲ့တာပဲ၊ သူကလွန်ခဲ့တဲ့နှစ်နှစ်က မင်ကျန့်တောင်ထွတ်ပေါ်မှာ ဓားတစ်သောင်းဝိညာဥ်ကိုလည်းထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တယ်လေ။ ရှစ်ရှုန်းသာလုပ်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်မျက်စိအရသာခံပြီးကြည့်ပါ့မယ်ဗျ။"
အဆုံး၌ ဂိုဏ်းကြီးများစုဝေးနေသောဤကဲ့သို့အချိန်မျိုးတွင် လူတိုင်းကအပြင်ပန်းတွင်ဘာမှမပြောသော်လည်း စိတ်ထဲမှတိတ်တိတ်လေးနှိုင်းယှဥ်နေလိမ့်မည်မှာမလွဲဧကန်ပင်။
ခုနကရှုလင်ကျားကျော်ကြားနေသည်ကိုကြည့်ရန် လင်ရှောင်းဂိုဏ်းကလူပေါင်းများစွာပို့လာခဲ့ပြီး သူ့ပတ်လည်ရှိလူများမှာ လောကကြီးကိုတစ်ခါမျှမမြင်ဖူးသည့်အလား စဥ်းစားတွေးတောခြင်းမရှိဘဲ သူ့ကိုယုံကြည်ကိုးကွယ်နေကြသဖြင့် သူတို့တွေအချိန်အတော်ကြာစိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ကြရသည်။
မြေခွေးမျိုးနွယ်စုနှင့်ယှဥ်လျှင် လင်ရှောင်းဂိုဏ်းကားသိသာစွာပင်ဓားရေးဂိုဏ်းအရှင်သခင်ဖြစ်ကာ သူတို့၏ချီဇုန်မှာပြိုင်ဖက်ကင်းဉာဏ်ကြီးရှင်နှစ်ဦးကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့သည်။ ရှုလင်ကျား(သို့)ကျန်းရွေ့ပင်ဖြစ်စေ၊ နှစ်ယောက်ထဲကတစ်ယောက်ဖြစ်နေသရွေ့ မြေခွေးမျိုးနွယ်စုသခင်လေးကဘယ်လိုလုပ်ယှဥ်နိုင်ပါ့မလဲ။
ဂိုဏ်းရဲ့မျက်နှာကိုပွင့်အောင်လုပ်ရမည်ပင်။
ကျန်းရွေ့၏လုပ်ဆောင်မှုကိုမြင်ရတာရှားပါးလှသဖြင့် သူ့နာမည်ကိုကြားလိုက်ရသောလူတိုင်းမှာ လန်းဆန်းတက်ကြွသွားကြပြီး မျှော်လင့်ချက်တို့ဖြင့်ပြည့်နှက်နေပေသည်။
ဆန့်ကျင်ဖက်အနေဖြင့် မုန့်ခုန်မှာရှုလင်ကျားအတွက်စိတ်မကောင်းဖြစ်နေမိပြီး သူ့မျက်နှာကိုတိတ်တိတ်လေးစိုက်ကြည့်၍ ရှုလင်ကျားမတုံ့ပြန်ကြောင်းမြင်လိုက်ရရင်း အသံနိမ့်ဖြင့်ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
"သူကကြွားဝါဖို့အခွင့်ရေးရှာနေတာပဲ။ သူများတွေကအသက်ကိုရောင်းစားနေရတဲ့အချိန်မှာ သူကတော့ကျော်ကြားမှုခိုးချင်နေတယ်။"
စုန့်ယွင်ကကြုံတောင့်ကြုံခဲဖြစ်စွာသဘောတူ၍ သက်ပြင်းချလာသည်။
"လောကကြီးရဲ့အပြင်ဖက်မှာလူတွေအများကြီးရှိတယ်။ ပါရမီစွမ်းရည်တချို့ကိုလောကကြီးသိဖို့အတွက်နဲ့ အစွမ်းတွေထုတ်ပြဖို့မစောင့်နိုင်တော့ဘူးလေ။ ငါ့မှာဆိုမိသားစုတောင်မရှိဘူးရယ်။"
သူဤနေရာတွင်တစ်ခုခုကိုသတိရသွားကာ ထပ်ပေါင်းပြောလာသည်။
"စကားမစပ်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ် ချီဇုန်ကိုကျင်းရှစ်ရှုန်းပြန်ပို့လာတဲ့သစ္စာဖောက်ရဲ့အလောင်းကလေ၊ ငါကြားတာတော့သူကဓားချီစွမ်းအင်နဲ့အသတ်ခံခဲ့ရတာဆိုပဲ။ ဒါကပိုပြီးတော့တောင်စွမ်းအားမကြီးဘူးလားဟ။"
ရှုလင်ကျားဒါကိုကြားလိုက်ရသော် ထိုနှစ်ယောက်ကိုစိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။
သူတို့ပါးစပ်ထဲက"ကျင်းရှစ်ရှုန်းပြန်ပို့လာသောသစ္စာဖောက်၏အလောင်း"ကား သွမ့်ဟောင်ရန်ကိုရည်ညွှန်းခြင်းပင်။
သို့သော် သူသေသွားတုန်းက ရှုလင်ကျားထိုနေရာတွင်ရှိနေခဲ့သည်။ သွမ့်ဟောင်ရန်ကား သူ့သားအရင်းဓားဝိညာဥ်၏ထိုးသတ်ခြင်းခံခဲ့ရခြင်းပင်၊ သူကဘယ်လိုလုပ်ပြီးဓားချီစွမ်းအင်နဲ့ထပ်ထိုးသတ်ခံရပြန်တာလဲ။
သို့ပေမဲ့ ဤကိစ္စကရှုလင်ကျားနှင့်ဘာမှမဆိုင်။ သူတွေးလိုက်ပြီးမကြာမီတွင် ထိုအတွေးကိုဘေးဖယ်ထားလိုက်တော့သည်။
ကျန်းရွေ့ကဒါကိုတမင်သက်သက်လုပ်တာဖြစ်လောက်မည်။ သူသည်လူတွေရှေ့ကိုလျှောက်သွားကာ ချိပ်စည်းတစ်ခုဖော်ပြီး သူ့စိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအားကိုသုံး၍ ဓားစွမ်းအင်ကိုထိန်းချုပ်ကာ အရံအတားကိုစတင်ဖျက်ဆီးလိုက်ရာ လူပေါင်းများစွာ၏လေးစားမှုကိုဆွဲဆောင်သွားပေသည်။
ဤလှုပ်ရှားမှုကား အလွန်အမင်းစွမ်းအင်ပြည့်ဝသောထိန်းချုပ်မှုလိုအပ်သည်။ အရင်ကသာဆိုရင် ရှုလင်ကျားအတွက်မည်သည့်ပြဿနာမှရှိလိမ့်မည်မဟုတ်၊ သို့သော် သူဒဏ်ရာရလာခဲ့ကတည်းက အပြင်းထန်ဆုံးပြဿနာမှာ စိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ဆက်တိုက်ဆုံးရှုံးခြင်းသာမက မယ်ရီဒျန်သွေးကြောများလည်းပျက်စီးနေခြင်းပင်။ အခြေတည်ဆောက်ပုံမှာတစ်ဝက်ပျက်စီးသွားပြီး ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန်ခက်ခဲလှပေသည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် အရမ်းကိုပြင်းထန်စွာကျင့်ကြံခဲ့သည့် စိတ်ကျင့်စဥ်နှင့်လှုပ်ရှားမှုတိုက်ကွက်အများစုကို အသုံးပြု၍မရတော့ပေ။
ကျန်းရွေ့၏ခက်ထန်သောအကြည့်ကိုမြင်လိုက်ရရင်း ရှုလင်ကျားကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့်သူ့ဒုက္ခတို့ကိုတွေးမိသွားရသဖြင့် သူအကြည့်လွှဲ၍ ဝေမုန့်ဓားကိုကောက်မကာ၎င်းကိုစစ်ဆေးလိုက်သည်။
ကြုံရာကျပန်းပစ္စည်းတစ်ခုရလာသည်ဟု စနစ်ကသူ့ကိုအသိပေးလာချိန်တွင် ဓားအိမ်ထဲတွင်ဆူညံသံတစ်သံကိုရှုလင်ကျားကြားလိုက်ရသည်။ ဤတစ်ကြိမ် သူဓားကိုဆွဲထုတ်ကြည့်လိုက်သော် ပါးလွှာသောအပြားတစ်ပြားထွက်ကျလာပေသည်။
သူ့လက်ထဲတွင်ကိုင်ကြည့်လိုက်ရာ ယင်းကကျောက်စိမ်းပြားသေးသေးလေးတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။
ဤကျောက်စိမ်းပြားကား အစိမ်းရောင်ဖောက်ထားပြီး ထူးကဲသောအရောင်နှင့် ထိလိုက်ရင်အေးမြလျက်ရှိသည်။
၎င်း၏အရှေ့တွင် ချိပ်ပိတ်သည့်အနေဖြင့် "မိုးကြိုးဓားသွား"ဟုစကားလုံး၄လုံးရေးသားထားကာ အနောက်ကမူထူထဲစွာပိတ်ထားပြီး ထူးဆန်းသောမန္တာန်ကဲ့သို့သောတစ်ခုခုရေးထွင်းထားပေသည်။
ရှုလင်ကျားသည်ဓားရေးနှင့်ထိတွေ့လာကတည်းက သူ၏စိတ်ကားပြတ်သားပြီး ဗလာနတ္ထိဖြစ်ကြောင်း ကြားသိခဲ့ရသည်။
ဤနာမည်ကားထူးခြားသည်ဟုသာသူခံစားမိပြီး စိတ်ထဲတွင်အနည်းငယ်"နှာမှုတ်"လိုက်မိသည်။
ရှုလင်ကျားလည်းကျောက်စိမ်းပြားကိုလက်ညှိုးထိုးကာ ၎င်းကိုစစ်ဆေးရန်အာရုံခံစားမှုအနည်းငယ်ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
သူ၏မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤကျောက်စိမ်းပြားကဘာလဲဆိုတာကို ရှာဖွေရုံသာဖြစ်သည်။ သို့ပေမဲ့ ဤအသိစိတ်အမျှင်လေးဝင်ရောက်သွားပြီးမကြာမီတွင် ၎င်းကမူးဝေမှုအာရုံကိုရုတ်ခြည်းဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။
ချက်ချင်းပင်၊ သူရှေ့ရှိအရာအားလုံးပျောက်ကွယ်သွားကာ သူကားနောက်တစ်ကမ္ဘာကိုဝင်ရောက်သွားပုံပင်။ သူ့ပတ်လည်ရှိလောကကြီးကား ၎င်း၏အလင်းရောင်၊ အနံ့အရသာ၊ အသံနှင့် အရောင်ပျောက်ဆုံးသွားပုံမှာ ဤခန္ဓာကိုယ်ကမျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းတွင် ၎င်း၏အထောက်အပံ့ကိုဆုံးရှုံးလိုက်ရသည့်အလား။
Advertisement
ဤကဲ့သို့ပရမ်းပတာနှင့်ဗလာသက်သက်အခြေအနေမျိုးတွင် ဤကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကားအဆုံးမဲ့ကျယ်ပြောကာ အရာရာတိုင်းကိုလက်ခံနိုင်ပုံရသည်။
နှလုံးသားမှာကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးနှင့်ဆက်သွယ်လျက်ရှိပြီး စိတ်ခံစားချက်များကတက်လိုက်၊ကျလိုက်နှင့် ပျော်ရွှင်မှုနှင့်ဝမ်းနည်းမှုမှာကူကယ်ရာမဲ့ဖြစ်စွာဖြင့် အချစ်နှင့်အမုန်းတို့မှာ တစ်အောင့်ကြာခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန်ပြေးလွှားလျက်ရှိကာ မိမိကိုယ်တိုင်ပင်ထိန်းချုပ်ရန်ခက်ခဲလှသည်။
ဤတုံ့ဆိုင်းမှုတစ်ခဏတွင် ဓားအလင်းရောင်ကတစ်ခုပြီးတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သောမိုးရွာသွန်းနေသည့်နှယ် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကိုဖုံးအုပ်လျက်ရှိသည်။
ရှုလင်ကျားသည်မြင်လည်းမမြင်ရသကဲ့သို့ ကြားလည်းမကြားရဘဲ လှုပ်ရှားမှုလုပ်ဆောင်ရန် သူ့အတွက်ပို၍ပင်ခဲယဥ်းလာ၏။ သူ့မသိစိတ်ပေါ်မှီခို၍ သူ့လက်ကိုမြှောက်ကာ သူ့ဓားကိုလွှဲရမ်း၍ ခုခံလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်၊ သူသည်လှုပ်ရှားမှုရာပေါင်းများစွာလုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ ဓားများမှာချက်ချင်းသေဆုံးသွားပြီး သူလည်းပဲချွေးသီးများစီးကျလျက်ရှိသည်။
ဓားမိုးကားအရှိန်လျော့သွားပြီး ခွန်အားလည်းမောပန်းလာရပေမဲ့ ဤအခိုက်အတန့်တွင် စွမ်းအားကြီးသောဓားပမာဏမှာကောင်းကင်ယံမှကျဆင်းလာတော့၏!
ရှုလင်ကျားလက်နှစ်ဖက်လုံးဖြင့်ဓားများကိုကိုင်၍ သူ့လက်ကိုအတတ်နိုင်ဆုံးမြှောက်ကာ တားဆီးလိုက်သည်။
ကျန်းရွေ့သည်ရှုလင်ကျားမည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းသံသယဝင်မိသဖြင့် ခုနကလက်ဦးမှုရယူ၍ထွက်တိုက်ရန်မေးမြန်းလိုက်ခြင်းပင်။ သို့ပေမဲ့ ဓားမကျေနပ်ချက်များကိုထိန်းချုပ်ပြီး သူ့တစ်ဝိုက်တွင်အဆက်မပြတ်ဖြစ်တည်လာသောအရံအတားကို စတင်ဖွင့်ဟလိုက်သည်နှင့် လက်ကျန်ဗရုတ်သုတ်ခအတွေးများကိုမတွေးနိုင်တော့ပေ။
ကျန်းရွေ့၏ချို့ယွင်းချက်ကား လေ့လာသင်ယူချိန်အရမ်းကိုတိုတောင်းသဖြင့် အခြေခံစွမ်းရည်နှင့်ကျင့်စဥ်အမျိုးမျိုးကိုလေ့ကျင့်မှုမှာ အလွန်အမင်းအားနည်းပေမဲ့ သူ၏ကောင်းကွက်မှာလည်းအရမ်းကိုသိသာလှသည်၊ ဒါက ပါရမီစွမ်းရည်ပင်။
ထို့အပြင်၊ သူသည်လင်ရှောင်းဂိုဏ်းထဲဝင်လာကတည်းက မှော်ဆေးပြားများစွာကိုသူ့ဘာသာသူအသုံးပြုခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် ဤခွန်အားကခန့်မှန်းချေအောက်မနိမ့်ကျဘဲ သူ့ရှေ့ရှိပြဿနာကိုဖြေရှင်းရန် လုံလောက်သည်ထက်ပိုပေ၏။
သို့ပေမဲ့ လူတိုင်းအသက်အောင့်လိုက်မိကြရုံသာရှိသေး၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိစွမ်းအားမှာရုတ်ခြည်းဆွဲယူခံလိုက်ရသည်ကို ကျန်းရွေ့ရုတ်တရက်ခံစားမိလိုက်သည်။
သူထိတ်လန့်သွားရကာ သူ့လက်ထဲရှိစိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအားမှာလမ်းလွဲသွားပေသည်။
ချက်ချင်းပင်၊ ဓားကျိုးဓားပဲ့များမှာရုတ်တရက်ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပြီး နာကျည်းမှုများပြန်လည်ပွင့်ထွက်လာကာ မျက်မှောက်ရှိလူတိုင်းကိုတိုက်ခိုက်လာပေသည်!
ယင်းကားလူတိုင်းကိုထိတ်လန့်သွားစေသည်။
ကျန်းရွေ့သည်ထိပ်ဆုံးသို့တက်လှမ်းရန် ရှုလင်ကျား၏ဂုဏ်သိက္ခာကိုချနင်းခဲ့၏။ လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ်တုန်းက သူ၏ဂုဏ်သတင်းမှာမသေးသည့်အပြင် ချီဇုန်မှလူတွေကလည်းသူ့ကိုမြှောက်ပင့်နေကြသဖြင့် လူတိုင်းကသူ့ကိုယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့ဖြစ်လာပေသည်!
ကျန်းရွေ့ကိုယ်တိုင်လည်းထိတ်လန့်သွားကာ တစ်အောင့်မျှလန့်ဖြန့်သွားရပြီး အနောက်ကိုအမြန်ပြန်ဆုတ်၍ ပြန်တိုက်ခိုက်ရန်ဓားကိုဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
တစ်ပြိုင်နက်တည်း၌ တရားထိုင်သောအခြေအနေတွင်နစ်မြှုပ်နေစဥ် ရှုလင်ကျားသိရှိခဲ့ရသောလှည့်ကွက်မှာလည်း ပြည့်ဝထင်ရှားလာပေသည်။
သူသည်ဉာဏ်အလင်းပွင့်လာရမှ ဤလှုပ်ရှားမှုကိုလုပ်လိုက်သဖြင့် သူ့တွင်အကြောက်တရားစိုးစဥ်းမျှရှိမနေပေ။ ဤလှုပ်ရှားမှုထဲတွင်ပါဝင်သောအကျပ်ကိုင်မှုမှာ ကြွကြွရွရွပင်ထင်ရှားလှသဖြင့် သောင်းကျန်းလာကြသည့်ကျန်းရွေ့၏ရန်စခြင်းခံလိုက်ရသောဓားအုပ်စုမှာ ချက်ချင်းဆိုသလိုဟန့်တားခံလိုက်ရသည်။
သူ့ရှေ့ရှိပရမ်းပတာများမှာငြိမ်ကျသွားပြီး လူတိုင်းကိုထွက်သွားရာမှတားဆီးနေသောအရံအတားမှာလည်း ပွင့်ဟသွားပေသည်။
ကျန်းရွေ့၏လက်ထဲရှိဓားမှာလည်းအပြင်ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရကာ လေထဲတွင်အေးခဲသွားတော့သည်။
___________________________________________
Ongoingလိုက်ပေးတဲ့သူတွေကိုထောက်တဲ့အနေနဲ့ daily updateနိုင်အောင်ကြိုးစားနေပါတယ်။ နောက်အပိုင်းတွေကစာလုံးရေတွေအရမ်းများလာပြီမို့ နေ့လယ်ခင်း၊ ညနေလောက်မှတင်ပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ အိုခေ၊ cmtတွေrpမပြန်တာစိတ်မဆိုးကြပါနဲ့လို့။ အကုန်ဖတ်ဖြစ်ပေမဲ့ ဘာပြန်လို့ပြန်ရမယ်မှန်းမသိတာရယ်၊ dataသမားမို့ ဘေလ်ချွေတာနေရတာမို့ ဘာမှမပြန်လိုက်တော့တာ။ ပြီးတော့ကိုယ်ကလည်း ဒီဇာတ်လမ်းကိုtranရင်းနဲ့ဖတ်သွားတာမို့လို့ ဘာမှကြိုသိနေတာမျိုးမရှိပါဘူးနော်။ ကိုယ်လည်းမင်းတို့နဲ့အတူဖတ်နေတာပါ။ မနက်ဖြန်မှတွေ့ကြတာပေါ့။
___________________________________________
!zawgyi!
"စမ္းသပ္ခ်က္ကိုေက်ာ္ျဖတ္နိုင္ၿပီး ၿပိဳင္ဖက္ကင္းဓားသမားျဖစ္လာတဲ့အတြက္ Hostကိုဂုဏ္ျပဳပါတယ္!"
------------------------------------------------------------------------
ကိစၥေတြကဒီလိုျဖစ္လာေသာ္ က်န္းေ႐ြ႕ဒီအတိုင္းရပ္ၾကည့္မေနနိုင္ေတာ့ေပ။
ဤေနရာတြင္ရိလင္းႏွင့္အရင္းႏွီးဆုံးလူတစ္ေယာက္အေနျဖင့္ တစ္ဖက္လူအေပၚတြင္ မည္သည့္မိစ္ဆာအေငြ႕အသက္မွ်သတိမထားမိေပ။ သူ႕ကိုသူမတားျမစ္ရသည့္အေၾကာင္းရင္းကား ေျမေခြးမ်ိဳးႏြယ္စုသခင္ေလး၏လႈပ္ရွားမႈမ်ားကို သူတကယ္ရင္းႏွီးေနသကဲ့သို႔ခံစားမိေသာေၾကာင့္ပင္။
ဓားခ်ီစြမ္းအား၌ဤကဲ့သို႔ထိန္းခ်ဳပ္နိုင္ေသာစြမ္းရည္ရွိဖို႔ရာ သူကိုယ္တိုင္ပင္၎ကိုလုပ္ရန္မလြယ္ကူ၊ ကမၻာေပၚတြင္မည္သူကမ်ား...ဤကဲ့သို႔အေျခအေနမ်ိဳးကိုေအာင္ျမင္နိုင္မည္နည္း။
သို႔ေသာ္...သူသံသယရွိေသာတစ္ေယာက္သာဆိုရင္ ထိုသူကအသုံးမဝင္ျဖစ္ေနၿပီး ၎၏အတြင္းဒဏ္ရာမ်ားမွာလည္းျပင္းထန္ေလရာ ေျမေခြးမ်ိဳးႏြယ္စု၏သခင္ေလးဆိုလွ်င္ေျပာမေနေတာ့ႏွင့္။
က်န္းေ႐ြ႕ပိုမိုစူးစမ္းေလေလ၊ သူပို၍အံ့ၾသလာမိေလေလပင္။
သူေနာက္မွလိုက္သြားကာ ေအာက္ကိုခုန္ဆင္း၍ ရႈလင္က်ား၏အေရွ႕တြင္ရပ္ကာ ေမးလိုက္သည္။
"မင္သခင္ေလး၊ ခင္ဗ်ားဘာလုပ္ခ်င္တာလဲဆိုတာေမးလို႔ရမလားဗ်။"
ရႈလင္က်ားသည္က်န္းေ႐ြ႕၏လက္ေမာင္းကိုတြန္းဖယ္၍ မထူးျခားမျခားနားေျပာလိုက္၏။
"ဒီေတာက္ဓမၼပညာရွင္လူငယ္ေလး၊ ဒါကမင္းနဲ႕မဆိုင္တာမို႔ စိုးရိမ္စရာမလိုပါဘူး။"
သူသာသူမည္သူမည္ဝါျဖစ္ေၾကာင္းကိုရိလင္းထံဝန္ခံလိုက္ရင္ က်န္းေ႐ြ႕၏သံသယကရႈလင္က်ားကိုရည္ၫႊန္းတာထက္ ပို၍ပင္ေလ်ာ့နည္းသြားတာက ကိစၥမရွိ။
သူသည္က်န္းေ႐ြ႕ကိုေရွာင္ကြင္း၍ ရိလင္းထံတည့္မတ္စြာေလွ်ာက္သြားကာ သူ႕ဝတ္႐ုံအနားစကိုမ၍ ခါးကိုင္းကာ သူ႕ကိုလက္ဆန့္ေပးလိုက္ပုံမွာ သူ႕ကိုကူညီခ်င္သည့္ႏွယ္။
ရႈလင္က်ားထပ္ေမးလိုက္သည္။
"မင္းနိုးၿပီလား။"
ရိလင္းအနည္းငယ္လႈပ္ရွားသြားရၿပီး သူ၏ေက်ာျပင္ႏွင့္ရင္ဘတ္တြင္ စူးရွေသာနာက်င္မႈကိုခံစားေနရေပသည္။ တစ္ဖက္လူကတကယ့္ကိုအၾကင္နာတရားကင္းမဲ့သည္။ သူ႕ဘာသာသူထလာခ်င္ေပမဲ့ အဆင္မေျပလွေပ။
သူ႕ဘဝတြင္ပထမဆုံးအႀကိမ္အေနျဖင့္ လုံးဝအစိတ္စိတ္အမႊာမႊာအေခ်ခံရသည့္ ဤခံစားခ်က္ကို သူေတြ႕ႀကဳံလိုက္ရၿပီျဖစ္သည္။
သူ႕ကိုပစ္ေပါက္ခဲ့ေသာၿပိဳင္ဖက္ကား သူ႕ကိုအလြန္နိမ့္ခ်စြာစိုက္ၾကည့္ေနေပကာ သူ၏မသိမသာေကာ့တက္ေနေသာႏႈတ္ခမ္းစြန္းတြင္မူ အထင္ေသးစက္ဆုပ္မႈတစ္စြန္းတစ္စရွိေနေပသည္။
တစ္ဖက္လူ၏မ်က္လုံးမ်ားဟာ သူငယ္စဥ္ကေတာင္ထြတ္ေပၚတက္လာတုန္းက ပထမဆုံးျမင္ခဲ့ရေသာႏွင္းက်အၿပီးမနက္ခင္းေနေရာင္ျခည္ကို သတိေပးေနေခ်သည္။
ထူးဆန္းစြာျဖင့္ ရိလင္းလက္ဆန့္၍ ရႈလင္က်ား၏လက္ကိုဆုပ္ကိုင္လိုက္မိသည္။ ႐ုတ္တရက္ခ်င္းပင္၊ ထိုအိပ္မက္ဆီကိုသူျပန္ေရာက္သြားသည္ဟုခံစားမိကာ ေရ႐ြတ္ေျပာဆိုမိသည္။
"ကြၽန္ေတာ္နိုးၿပီ..."
[30/30]
[ဂုဏ္ျပဳပါတယ္! မစ္ရွင္ၿပီးဆုံးသြားပါၿပီ၊ ေသဆုံးမႈကိုလည္းေရွာင္လႊဲလိုက္ၿပီျဖစ္ၿပီး ဇာတ္ေၾကာင္းအသစ္ထြက္ေပၚလာပါၿပီ!]
[ႀကဳံရာက်ပန္းရရွိလာေသာပစၥည္းမ်ား: ၿပိဳင္ဘက္ကင္းဓားလက္စြဲစာအုပ္ (တစ္ဝက္တြဲ)]
ခြန္အားႀကီးေသာဓား၏ဓားအိမ္မွ အနည္းငယ္ကြဲအက္ေသာအသံထြက္ေပၚလာပုံမွာ တစ္စုံတစ္ခုထြက္က်လာသည့္ႏွယ္။
ရႈလင္က်ားတည့္တိုးလႊတ္ေပးလိုက္ရာ ရိလင္းတစ္ေယာက္ဟာဆိုရင္ျဖင့္သူ၏ျပန္လည္ပစ္ခ်ျခင္းခံလိုက္ရေပေတာ့သည္။
ရိလင္း: "..."
က်န္းေ႐ြ႕ခုနကေၾကာင္အသြားခဲ့ေပမဲ့ သူအလ်င္စလိုေျပးလာၿပီး သူ႕ကိုကူညီေပးလိုက္သည္။
အျခားသူမ်ားကလည္းသူ႕ကိုအရမ္းစိုးရိမ္ေနၾကသျဖင့္ သူတို႔ကအေျခအေနကိုေမးျမန္းရန္ အကုန္လုံးဝန္းရံစုေဝးလိုက္ၾကသည္:.
"ရိသခင္ေလး၊ အဆင္ေျပရဲ႕လား။"
"ခင္ဗ်ားခုနကမိစ္ဆာအျဖစ္က်ေရာက္သြားတာဗ်၊ ဒါကတကယ္အႏၱရာယ္မ်ားတယ္ရယ္။ ကံေကာင္းစြာနဲ႕ မင္သခင္ေလးကအခ်ိန္မီရွာေတြ႕သြားၿပီး ကူညီေပးလိုက္ေပလို႔ပဲ!"
ရိလင္း: "..."
ဒီကေန႕မွာသူ႕ရဲ႕ႏႈတ္နည္းမႈအကုန္လုံးသုံးလို႔ကုန္သြားေတာ့မည္ပင္။
ရႈလင္က်ားႏွင့္တိုက္ခိုက္ရင္း...မဟုတ္ဘူး၊ တစ္ဖက္သတ္ႀကီးအရိုက္ခံရတာဟုေျပာသင့္သည္၊ ထိုမတိုင္ခင္တြင္ ရိလင္းကသူတကယ္ျပဳစားခံျခင္းမဟုတ္ဟု စကားအနည္းငယ္ေျပာဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့ေပမဲ့ ယခုတြင္သူဘာစကားမွ်မေျပာခ်င္ေတာ့ေပ။
ေသခ်ာေပါက္ကိုသူ႕အမွားမဟုတ္၊ ေလာကႀကီးကမူမမွန္ျခင္းသာ။
"ရိသခင္ေလး"
က်န္းေ႐ြ႕ကအသံနိမ့္နိမ့္ျဖင့္အေလာတႀကီးေမးလာသည္။
"ခင္ဗ်ားတို႔ႏွစ္ေယာက္ဘာလို႔တိုက္ခိုက္ေနခဲ့တာလဲ။ အရင္ကပဋိပကၡရွိခဲ့လို႔လား။ သူနဲ႕ပတ္သတ္ၿပီး တစ္ခုခုမွားေနတယ္လို႔ခင္ဗ်ားထင္လား...။"
"သူကရႈလင္က်ားပဲ။"ဟူသည့္စကားလုံးမ်ားမွာသူ႕ႏႈတ္ခမ္းထံေရာက္လာခဲ့ေပမဲ့ သူတစ္ဖန္တန့္သြားရသည္။ က်န္းေ႐ြ႕၏အၾကည့္ကိုရိလင္းေရွာင္တိမ္း၍ ေျပာလိုက္သည္။
"ဟင့္အင္း၊ ငါမသိဘူး။"
က်န္းေ႐ြ႕ေလးနက္စြာေတြးလိုက္မိေပမဲ့ သူၿပဳံး႐ုံသာၿပဳံးကာ ဆက္မေမးလိုက္ေတာ့ေပ။
သူတို႔စိတ္အေျခအေနမ်ားမွာမည္မွ်ပင္ရႈပ္ေထြးေနပါေစ၊ ဤခရီးကားမက်ရႈံးသြားခဲ့ေပ။ တြင္းေအာက္ေျခတြင္ႀကီးရင့္ေနေသာ ရင္းလန္ျမက္ပင္အပင္၂၀ထက္ပိုၿပီးရွိေနေပသည္။
သူတို႔လမ္းကိုလာရႈပ္မည့္ဝိညာဥ္စားလူဝံတစ္ေကာင္မွ်မရွိဘဲ လူတိုင္းကေဆးပင္ကိုေအာင္ျမင္စြာရရွိလာၾကၿပီး အရိုးျဖဴမ်ားအျပည့္ႏွင့္တြင္းနက္ႀကီးကိုခ်န္ရစ္ကာ ျပားဝပ္ေသာေျမျပင္ထံသို႔ျပန္လာခဲ့လိုက္ၾကသည္။
သို႔ေသာ္လည္း ရႈလင္က်ား၏တာဝန္ကက်ရႈံးလုနီးပါးျဖစ္သြားသည့္အခ်က္ေၾကာင့္ အခ်ိန္တခ်ိဳ႕ေတာ့ႏွောင့္ႏွေးသြားေပသည္။ ဤအခိုက္၊ ေတာင္ေျခရွိဓားက်ိဳးဓားပဲ့တို႔၏နာက်ည္းခ်က္ႏွင့္အႂကြင္းအက်န္မ်ားဟာ ပိုမိုပ်ံ့ႏွံ႕လာၿပီး ထြက္ေပါက္မ်ားစြာ၌ အရံအတားအလႊာတစ္လႊာပင္ျဖစ္ေပၚလာကာ သူစိမ္းတို႔၏ထြက္ခြာျခင္းကိုတားျမစ္လ်က္ရွိသည္။
ပုံမွန္ဆိုရင္ ဒီနာက်ည္းခ်က္အရံအတားမ်ားကို အတင္းအၾကပ္ခ်ိဳးေဖာက္ထြက္သြားလိုက္လို႔ရေပမဲ့ ဤနယ္ပယ္ကားအႏၱရာယ္မ်ားႏွင့္ျပည့္ေနသျဖင့္ တစ္ေယာက္ေယာက္သာေကာင္းေကာင္းမထိန္းခ်ဳပ္နိုင္ရင္ အမည္မသိမေကာင္းဆိုးဝါးအသစ္မ်ားကို ဆြဲေဆာင္သြားနိုင္ေပကာ (သို႔) တခ်ိဳ႕ေသာအဖိုးတန္အပင္မ်ားကိုလည္း ပ်က္စီးသြားေစနိုင္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြၽမ္းက်င္စြာကိုင္တြယ္ရန္လိုအပ္သည္။ အသင့္ေတာ္ဆုံးတစ္ေယာက္သာလုပ္ရေပမည္။
က်န္းေ႐ြ႕သည္ရႈလင္က်ားကိုတိတ္တိတ္ေလးထပ္မံစိုက္ၾကည့္လိုက္ၿပီး ခပ္ဖြဖြၿပဳံးကာ ႐ုတ္တရက္မတ္တပ္ထရပ္၍ တက္ႂကြစြာေျပာလိုက္၏။
"အားလုံးကႀကိဳးႀကိဳးစားစားလုပ္ခဲ့ၿပီးၿပီဆိုေတာ့ ဒီအရံအတားကိုကြၽန္ေတာ့္ကိုအပ္ထားလိုက္ရင္ေရာဘယ္လိုလဲ။"
စုန့္ယြင္၊ မုန့္ခုန္ႏွင့္အျခားသူမ်ားဟာ မင္က်န့္ေတာင္ထြတ္မွျဖစ္ေသာ္လည္း က်န္းေ႐ြ႕ႏွင့္ဆက္ဆံေရးမွာဘာသိဘာသာျဖစ္ကာ သူတို႔ျပန္မေျဖလိုက္ေပ။
အျခားတစ္ဖက္၌ က်န္းေ႐ြ႕၏နံေဘးတြင္ရပ္ေနေသာခ်ီဇုန္ဂိုဏ္းသားမွာ အၿပဳံးတစ္ပြင့္ျဖင့္ေျပာလာသည္။
"အရမ္းေကာင္းတယ္! က်န္းရွစ္ရႈန္းက ဓားအသက္ရႈသံေတြကိုထိန္းခ်ဳပ္နိုင္ၿပီး အာ႐ုံခံနိုင္တဲ့စြမ္းရည္နဲ႕ေမြးလာခဲ့တာပဲ၊ သူကလြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ႏွစ္က မင္က်န့္ေတာင္ထြတ္ေပၚမွာ ဓားတစ္ေသာင္းဝိညာဥ္ကိုလည္းထိန္းခ်ဳပ္နိုင္ခဲ့တယ္ေလ။ ရွစ္ရႈန္းသာလုပ္မယ္ဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္မ်က္စိအရသာခံၿပီးၾကည့္ပါ့မယ္ဗ်။"
အဆုံး၌ ဂိုဏ္းႀကီးမ်ားစုေဝးေနေသာဤကဲ့သို႔အခ်ိန္မ်ိဳးတြင္ လူတိုင္းကအျပင္ပန္းတြင္ဘာမွမေျပာေသာ္လည္း စိတ္ထဲမွတိတ္တိတ္ေလးႏွိုင္းယွဥ္ေနလိမ့္မည္မွာမလြဲဧကန္ပင္။
Advertisement
- In Serial75 Chapters
Leftover Apocalypse
[Participant in the Royal Road Writathon challenge] This is a story about the newly-adult Calliope Smith having a terrible day that ends in her getting mysteriously teleported from Phoenix, Arizona to a fantasy world where her life is in constant danger. She considers this an upgrade. Someone evil is looking for her, and she doesn't know why. Someone who seems to know a lot about her has promised they'll help her, but she doesn't know who they are. All that matters to Callie is that magic is real and one way or another she's going to learn it. The end of the world is coming up, sure, but Callie won't need to worry about that. In fact, by the time she even finds out about it one of the doomsday devices will already be destroyed, and the authorities will be well on the way to dealing with the other one. It's fine. Everything will be smooth sailing. Almost certainly. Probably. Chapters are usually about 2500-3500 words, and the goal is to post 2-3 per week but I sometimes get busy or have some writers block. It's your standard portal fantasy / Isekai premise, but unlike some the main character's time on Earth and how she got pulled into another world will (eventually) be explored. Some slight GameLit-feeling stuff later, no menus or level-ups but there's something suspiciously like a skill tree when the magic system gets going. No number crunching, and while the main character will get to do some silly stuff she won't be a god like in some fics (and will in fact spend a lot of time being badly outclassed by her enemies). Some reader interaction, ranging from adding to the worldbuilding to occasionally making big important decisions about skill progression. Please note that the main character is flawed and impulsive, and will make some stupid decisions. That's part of the story, but I get that it's not for everyone. Trigger Warnings: Foster care system references, crappy parenting. Some mental health adjacent stuff, specifically the main character has some issues where she experiences varying levels of empathy and emotional vulnerability depending on the day (it's complicated and not meant to portray any real-world conditions). Occasional violence including mention of death and grievous bodily harm, but no detailed descriptions of gore.
8 61 - In Serial92 Chapters
I love this world (Complete)
A man gets thrown into an alternate world after what was supposed to a harrowing escape from death. Follow him as he uses his knowledge from his previous life of research to adapt and survive in a place that is void of human contact, only to find out later how absurdly ridiculous his abilities are. Journey alongside this man as he attempts to change the new world for a better place, to turn it into one that he loves. PS, it will follow the reincarnation template very closely in the beginning (what do u expect? this is RRL), but will deviate from it as the story progress Warning: Crude language
8 103 - In Serial8 Chapters
The Sword. The Shield. The Diamond. (Steven Universe SI)
A teenager finds himself in Steven Universe's body with no idea what's going on. One thing he does know though, he isn't a pacifist like the original Steven, and he's not going to act like one. The corrupted gems. The monsters. The Diamonds. It doesn't matter who it is, the new Steven won't let anyone get in his way. But...what does this new Steven want? SI!Steven / Harem / OP
8 139 - In Serial22 Chapters
Re:Light
He was a legendary emperor during his time in life. He was said to be able to heal all wounds no matter how severe.He was a master of all light magic spells.He was said to be able to recite light-magic spells even in his sleep.He was a master of literature.He was an intellectual.He was kind and benevolent.He loved all the races in the world equally and respected them all.He was the first emperor to abolish slavery and enacted equal rights for all races.Everyone loved him. He was loved by all the people, not only in his empire but even in the other countries.He was the 24th emperor of Xinbu Kingdom.And his name in history will forever be marked!!---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------(Art work was not done by me. Owner owns copyright)
8 201 - In Serial17 Chapters
Angel and Wolf
A man given power after being zapped by a power crystal, making him an Enhanced Individual of Power. A housekeeper with a secret. A world on the brink of chaos.
8 146 - In Serial9 Chapters
Why Not Miss Sonia (SouDam)
Honestly, I love SouDam-
8 169

