အပိုင်း-14

အင်ပါယာမင်းသားတွေထဲမှာ မင်းသား ၄က ပြသာနာရှာတဲ့နေရာမှာနာမည်ကြီးတယ်။ သူ့ရက်စက်တဲ့ စိတ်ကြောင့် ဧကရာဇ် က သူ့ကိုမကြာခဏ အပြစ်ပေးရတယ်။သို့ပေမဲ့လည်း တခြားမင်းသားတွေထက် ဧကရာဇ် ပိုဆင်တူတယ်. ဒါ့ကြောင့်လည်း ဧကရာဇ် က သူ့ကို မျက်နှာသာပေးတယ်။ အနည်းဆုံး ဧကရာဇ် ဆူပူတာပဲဘာမှမရှိဘူး။ အဲဒါ နဲ့ မင်းသား ၄ မကောင်းမှု မှာပိုရဲရင့်လာပြီးကြီးပြင်းလာတယ်.

သူတို့ သူနဲ့ ပြသာနာဖြစ်ခဲ့ရင် ခံစားရမဲ့သူက သူတို့မင်းသမီးလေးပဲ။

ချင်းရန် ထိတ်လန့်လာတယ်။ဒါပေမဲ့ လင်းဖေးလု အမြဲတမ်းတည်ငြိမ်တယ်။

အလိုလိုက်ခံရတဲ့ ကြွက်စုတ်လေး။

အလိုလိုက်ခံရတဲ့ ကြွက်စုတ်နဲ့အဆင်ပြေဖို့ နည်းလမ်းအများကြီးရိတယ်။ သူမ ရဲ့ ပစ်မှတ် ကိုယ်ရေးအခြေအနေ အတွင်းရေးကိုသိခဲ့ရင် သူမ နည်းဗျုဟာနဲ့အနိုင်ယူနိုင်မဲ့နည်းလမ်းတွေ ချမှတ်နိုင်တယ်။

အလျင်စလိုမဟုတ်ပဲ သစ်ပင်နောက်က လင်းဂျင်းယွမ်ရှာတွေ့သွား၏။ အမြဲတမ်း လက်ဖက်စိမ်းမတွေမှာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဇာတ်ကောင်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်တဲ့ စကေးပါရှိပြီးသား။ ဘယ်လိုလူစားမျိုးလဲ ဆိုတာ အလွယ်တကူ သိပြီးဘယ်နည်းဗျုဟာအလုပ်ဖြစ်သလဲ ဆိုတာ ကြည့်ပြီး သူမ အဲအတိုင်းလိုက်ပြုမူလိုက်ရုံပဲ။

ဒါ့အပြင် ကလေးတွေကရိုးရှင်းကြတယ်။ အရွယ်ရောက်သူ ထက် အကဲဖြတ်ဖို့ လွယ်ကူသေးတယ်။

အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်ပြီး လင်းဂျင်းယွမ်က စိတ်အားထက်သန်ပြီးရမ်းကားတက်တယ်ဆိုတာ သိလိုက်တယ် ။နှလုံးသားထဲ ရက်စက်တဲ့လူမဟုတ်တာ ခံစားမိတယ်။ ဧကရာဇ် နဲ့ ကြင်ယာတော် ရွမ် အကြောင်းပြောပြီး အစေခံများချော့မြူပေမဲ့လည်း ထိုကောင်လေး သစ်ပင်ပေါ် ဆက်တက်နေပြီး သူတို့ကိုလစ်လျုရူထားတယ်။

သို့ပေမဲ့ အစေခံများ မော့ကြည့်ကာ ဒူးထောက် စတင်ငိုယိုကြတယ်။ မင်းသား အများကြီးမပြောပဲ" အဖေနဲ့အမေ မင်းတို့အပြစ်ပေးရင် စာနာပေးဖို့ ခွင့်လွှတ်ဖို့တောင်းခံပေးပါမယ်။ ဘာတွေကြောက်နေတာလဲ? ‌ရော့ ဒီသစ်သီးက မင်းအတွက်"

ဂန္တဝင်ဆန်တဲ့ဇာတ်ကောင်က ညင်သာတဲ့အစားအသောက်စားပြီး ခက်ခဲတဲ့အစားစာကို စားဖို့ ငြင်းဆန်တယ်။

[TN: ညင်သာတဲ့အစား‌အသောက်စားပြီးခက်ခဲတဲ့အစားကို စားဖို့ ငြင်းဆန်တယ်။ ‌: ပျော့ပြောင်းပြီးလိုက်လျောညီပေမဲ့ အတင်းအကျပ်လုပ်တာမကြိုက်ဘူး]

မြင့်တဲ့နေရာကိုတက်ပြီး သစ်သီးများ ခူး အောက်ငုံ့ကြည့်တော့ ပုံရိပ်သေးသေးလေးကို မြင်လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သစ်ပင်နဲ့ ဖုန်းကွယ်ထားပုံရတယ်။ ချက်ချင်း ‌အော်ခေါ် တယ်။

"အဲမှာ ဘယ်သူလဲ? ဒီမင်းသား အဲကိုလာ‌ရအောင်မလုပ်နဲ့!!'"

ချင်းရန် နှလုံးသားခုန်တက်သွားပြီး သူတို့ ဘာမှားလုပ်မိသလဲ တွေးမိတယ်။

လင်းဖေးလုကို ဆွဲပြီး ဒူး‌ထောက်ကာ သူ့မျက်လုံးကိုမကြည့်ဝံ့ပဲ" ဒီအစေခံ မင်းသား ၄ ကိုနှုတ်ဆက်ပါတယ်"

လင်းဂျင်းယွမ် သစ်ပင်ထိပ်မတ်တပ်ရပ်နေဆဲ အောက်ငုံ့ ကြည့်တယ်။ နန်းတွင်းအစေခံ ဘေး ကလေးမကိုမြင်တယ်။ အနီရောင်ဝတ်ထားပြီး နှင်းလိုအသားအရည်ရှိကာ ဆံပင်နှစ်ဖက်ကိုချစ်စရာ ခေါင်းစည်းကြိုးနဲ့ စည်းထားတယ်.

သစ်ပင်အောက်တိတ်တဆိတ် မတ်တပ်ရပ်နေပြီး မသိမသာကြည့်တယ်။ ‌မျက်ရည်ဝေ့ဝေ့မျက်ဝန်းတစ်စုံ လင်းဂျင်ယွမ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ့ဆုံတော့ မဝံ့ မရဲ ပြုံးပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ခေါင်းငုံ့လိုက်၏။

လင်းဂျင်းယွမ် သစ်ပင်ပေါ် က ခုန်ချပြီး ခံညားတဲ့အသွင်အပြင်ဖြင့် "မင်းဘယ်သူလဲ?"

သူမ ချိုသာစွာ "ဖေးလုလေး"

ဘေးက ကုန်းကုန်း အကြံပေးတယ်။ "မင်းသား ၄ ဒါက မင်းသမီး ၅"

အင်ပါယာနန်းဆောင်ထဲ ရှားရှားပါးပါး ဒီမင်းသမီးရောက်လာလဲ ဧကရာဇ် ဂရုမစိုက်ဘူး။ဒါ့အပြင် လင်းဂျင်းယွမ်က လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေတက်သူ။ မင်းသမီး ၁ ၊မင်းသမီး ၂ တို့ နဲ့သာမန်တွေ့ဆုံပေမဲ့ မင်းသမီး ၅ ကို အခုမှကြားဖူးတာ အရင်က လုံးဝမကြားဖူးဘူး။

မျက်ခုံးပင့်ပြီး "မင်း က ငါ့ အင်ပါယာ ညီမငယ်လေးပေါ့? ဒါဆို ဘာလို့ သစ်ပင်နောက်ပုန်းနေတာလဲ?"

လင်းဖေးလု မသိမသာ သူ့လက်ထဲက အသီးကိုကြည့်တယ်။ နှုတ်ခမ်းဖိထားပြီး တံထွေးမြို့ချကာ တွန့်ဆုတ်စွာ တီးတိုး "‌ဖေးလေး အဲအသီးစားချင်တယ်"

စကားဆုံးအောင်ပြောပြီးနောက် လင်းဂျင်းယွမ်

ဆီအကြည့်ရွေ့လာတယ်။

"စားလို့ရလား?"

သူမမျက်တောင်များ ရှည်လျား၏။ မျက်လုံးထဲ အရည်ကြည်များ ဝေ့တက်နေပြီး အခိုးအငွေ့လေးရှိနေ၏။သူမကိုကြည့်တဲ့လူတိုင်း သနားသွား‌စေတယ်။

လင်းဂျင်းယွမ်ချက်ချင်း ထည့်ပေးပြီး လက်ခါယမ်းကာ "သေချာပေါက် !! မင်း အားလုံးစားလို့ရတယ်။ သေချာတာပေါ့!! "

ဘေးက ကုန်းကုန်းကို "သူမကို ငါခူးထားတာ အားလုံးပေးလိုက်!!"

ကုန်းကုန်းအလျင်စလို အသီးများထည့်ထားသည့် ခြင်းကမ်းပေးလိုက်၏။

Zawgyi

အပိုင္း-14

အင္ပါယာမင္းသားေတြထဲမွာ မင္းသား ၄က ျပသာနာရွာတဲ့ေနရာမွာနာမည္ႀကီးတယ္။ သူ႕ရက္စက္တဲ့ စိတ္ေၾကာင့္ ဧကရာဇ္ က သူ႕ကိုမၾကာခဏ အျပစ္ေပးရတယ္။သို႔ေပမဲ့လည္း တျခားမင္းသားေတြထက္ ဧကရာဇ္ ပိုဆင္တူတယ္. ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ဧကရာဇ္ က သူ႕ကို မ်က္ႏွာသာေပးတယ္။ အနည္းဆုံး ဧကရာဇ္ ဆူပူတာပဲဘာမွမရွိဘူး။ အဲဒါ နဲ႕ မင္းသား ၄ မေကာင္းမႈ မွာပိုရဲရင့္လာၿပီးႀကီးျပင္းလာတယ္.

သူတို႔ သူနဲ႕ ျပသာနာျဖစ္ခဲ့ရင္ ခံစားရမဲ့သူက သူတို႔မင္းသမီးေလးပဲ။

ခ်င္းရန္ ထိတ္လန႔္လာတယ္။ဒါေပမဲ့ လင္းေဖးလု အၿမဲတမ္းတည္ၿငိမ္တယ္။

အလိုလိုက္ခံရတဲ့ ႂကြက္စုတ္ေလး။

အလိုလိုက္ခံရတဲ့ ႂကြက္စုတ္နဲ႕အဆင္ေျပဖို႔ နည္းလမ္းအမ်ားႀကီးရိတယ္။ သူမ ရဲ႕ ပစ္မွတ္ ကိုယ္ေရးအေျခအေန အတြင္းေရးကိုသိခဲ့ရင္ သူမ နည္းဗ်ဳဟာနဲ႕အနိုင္ယူနိုင္မဲ့နည္းလမ္းေတြ ခ်မွတ္နိုင္တယ္။

အလ်င္စလိုမဟုတ္ပဲ သစ္ပင္ေနာက္က လင္းဂ်င္းယြမ္ရွာေတြ႕သြား၏။ အၿမဲတမ္း လက္ဖက္စိမ္းမေတြမွာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဇာတ္ေကာင္ကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာနိုင္တဲ့ စေကးပါရွိၿပီးသား။ ဘယ္လိုလူစားမ်ိဳးလဲ ဆိုတာ အလြယ္တကူ သိၿပီးဘယ္နည္းဗ်ဳဟာအလုပ္ျဖစ္သလဲ ဆိုတာ ၾကည့္ၿပီး သူမ အဲအတိုင္းလိုက္ျပဳမူလိုက္႐ုံပဲ။

ဒါ့အျပင္ ကေလးေတြကရိုးရွင္းၾကတယ္။ အ႐ြယ္ေရာက္သူ ထက္ အကဲျဖတ္ဖို႔ လြယ္ကူေသးတယ္။

အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ ၾကည့္ၿပီး လင္းဂ်င္းယြမ္က စိတ္အားထက္သန္ၿပီးရမ္းကားတက္တယ္ဆိုတာ သိလိုက္တယ္ ။ႏွလုံးသားထဲ ရက္စက္တဲ့လူမဟုတ္တာ ခံစားမိတယ္။ ဧကရာဇ္ နဲ႕ ၾကင္ယာေတာ္ ႐ြမ္ အေၾကာင္းေျပာၿပီး အေစခံမ်ားေခ်ာ့ျမဴေပမဲ့လည္း ထိုေကာင္ေလး သစ္ပင္ေပၚ ဆက္တက္ေနၿပီး သူတို႔ကိုလစ္လ်ဳ႐ူထားတယ္။

သို႔ေပမဲ့ အေစခံမ်ား ေမာ့ၾကည့္ကာ ဒူးေထာက္ စတင္ငိုယိုၾကတယ္။ မင္းသား အမ်ားႀကီးမေျပာပဲ" အေဖနဲ႕အေမ မင္းတို႔အျပစ္ေပးရင္ စာနာေပးဖို႔ ခြင့္လႊတ္ဖို႔ေတာင္းခံေပးပါမယ္။ ဘာေတြေၾကာက္ေနတာလဲ? ေရာ့ ဒီသစ္သီးက မင္းအတြက္"

ဂႏၱဝင္ဆန္တဲ့ဇာတ္ေကာင္က ညင္သာတဲ့အစားအေသာက္စားၿပီး ခက္ခဲတဲ့အစားစာကို စားဖို႔ ျငင္းဆန္တယ္။

[TN: ညင္သာတဲ့အစားအေသာက္စားၿပီးခက္ခဲတဲ့အစားကို စားဖို႔ ျငင္းဆန္တယ္။ : ေပ်ာ့ေျပာင္းၿပီးလိုက္ေလ်ာညီေပမဲ့ အတင္းအက်ပ္လုပ္တာမႀကိဳက္ဘူး]

ျမင့္တဲ့ေနရာကိုတက္ၿပီး သစ္သီးမ်ား ခူး ေအာက္ငုံ႕ၾကည့္ေတာ့ ပုံရိပ္ေသးေသးေလးကို ျမင္လိုက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သစ္ပင္နဲ႕ ဖုန္းကြယ္ထားပုံရတယ္။ ခ်က္ခ်င္း ေအာ္ေခၚ တယ္။

"အဲမွာ ဘယ္သူလဲ? ဒီမင္းသား အဲကိုလာရေအာင္မလုပ္နဲ႕!!'"

ခ်င္းရန္ ႏွလုံးသားခုန္တက္သြားၿပီး သူတို႔ ဘာမွားလုပ္မိသလဲ ေတြးမိတယ္။

လင္းေဖးလုကို ဆြဲၿပီး ဒူးေထာက္ကာ သူ႕မ်က္လုံးကိုမၾကည့္ဝံ့ပဲ" ဒီအေစခံ မင္းသား ၄ ကိုႏႈတ္ဆက္ပါတယ္"

လင္းဂ်င္းယြမ္ သစ္ပင္ထိပ္မတ္တပ္ရပ္ေနဆဲ ေအာက္ငုံ႕ ၾကည့္တယ္။ နန္းတြင္းအေစခံ ေဘး ကေလးမကိုျမင္တယ္။ အနီေရာင္ဝတ္ထားၿပီး ႏွင္းလိုအသားအရည္ရွိကာ ဆံပင္ႏွစ္ဖက္ကိုခ်စ္စရာ ေခါင္းစည္းႀကိဳးနဲ႕ စည္းထားတယ္.

သစ္ပင္ေအာက္တိတ္တဆိတ္ မတ္တပ္ရပ္ေနၿပီး မသိမသာၾကည့္တယ္။ မ်က္ရည္ေဝ့ေဝ့မ်က္ဝန္းတစ္စုံ လင္းဂ်င္ယြမ္ရဲ႕ မ်က္လုံးေတြ႕ဆုံေတာ့ မဝံ့ မရဲ ၿပဳံးၿပီး ရွက္႐ြံ႕စြာ ေခါင္းငုံ႕လိုက္၏။

လင္းဂ်င္းယြမ္ သစ္ပင္ေပၚ က ခုန္ခ်ၿပီး ခံညားတဲ့အသြင္အျပင္ျဖင့္ "မင္းဘယ္သူလဲ?"

သူမ ခ်ိဳသာစြာ "ေဖးလုေလး"

ေဘးက ကုန္းကုန္း အႀကံေပးတယ္။ "မင္းသား ၄ ဒါက မင္းသမီး ၅"

အင္ပါယာနန္းေဆာင္ထဲ ရွားရွားပါးပါး ဒီမင္းသမီးေရာက္လာလဲ ဧကရာဇ္ ဂ႐ုမစိုက္ဘူး။ဒါ့အျပင္ လင္းဂ်င္းယြမ္က လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနတက္သူ။ မင္းသမီး ၁ ၊မင္းသမီး ၂ တို႔ နဲ႕သာမန္ေတြ႕ဆုံေပမဲ့ မင္းသမီး ၅ ကို အခုမွၾကားဖူးတာ အရင္က လုံးဝမၾကားဖူးဘူး။

မ်က္ခုံးပင့္ၿပီး "မင္း က ငါ့ အင္ပါယာ ညီမငယ္ေလးေပါ့? ဒါဆို ဘာလို႔ သစ္ပင္ေနာက္ပုန္းေနတာလဲ?"

လင္းေဖးလု မသိမသာ သူ႕လက္ထဲက အသီးကိုၾကည့္တယ္။ ႏႈတ္ခမ္းဖိထားၿပီး တံေထြးၿမိဳ႕ခ်ကာ တြန႔္ဆုတ္စြာ တီးတိုး "ေဖးေလး အဲအသီးစားခ်င္တယ္"

စကားဆုံးေအာင္ေျပာၿပီးေနာက္ လင္းဂ်င္းယြမ္

ဆီအၾကည့္ေ႐ြ႕လာတယ္။

"စားလို႔ရလား?"

သူမမ်က္ေတာင္မ်ား ရွည္လ်ား၏။ မ်က္လုံးထဲ အရည္ၾကည္မ်ား ေဝ့တက္ေနၿပီး အခိုးအေငြ႕ေလးရွိေန၏။သူမကိုၾကည့္တဲ့လူတိုင္း သနားသြားေစတယ္။

လင္းဂ်င္းယြမ္ခ်က္ခ်င္း ထည့္ေပးၿပီး လက္ခါယမ္းကာ "ေသခ်ာေပါက္ !! မင္း အားလုံးစားလို႔ရတယ္။ ေသခ်ာတာေပါ့!! "

ေဘးက ကုန္းကုန္းကို "သူမကို ငါခူးထားတာ အားလုံးေပးလိုက္!!"

ကုန္းကုန္းအလ်င္စလို အသီးမ်ားထည့္ထားသည့္ ျခင္းကမ္းေပးလိုက္၏။