အပိုင်း-27

အစက ဧကရာဇ် လင်း ဒီစာအုပ် ကူးယူထားတဲ့ စာအုပ်လို့တွေးမိတယ်။ စာအုပ်ထဲ ပြောမပြနိုင်လောက်တဲ့ရှက်ဖွယ်ကိစ္စများ ပါဝင်နိုင်တယ်။ မင်းသား ၄က သူ့သား။ သူ့သား ဘယ်လိုစရိုက်ရှိလဲ သူသိတယ်။ သူ့ကို စာလုပ်ခိုင်းတာ သူ့ဘဝကိုတောင်းနေသလိုနဲ့တူတူဆိုတာ သိတယ်။ အရင်ကျောင်းမတက်ချင်လို့ မူးလဲဟန်ဆောင်သေးတယ်။

သူ့သားဆီက စာအုပ်ကိုယူလိုက်တယ်။ ဖွင့်ပြီး စာမျက်နှာများစွာလှန်ကြည့်တယ်။ ဒီစာအုပ်က ကူးယူထားတဲ့ စာအုပ်စစ်စစ်။

စာအုပ်က နည်းနည်းဟောင်းနေပြီ။ စာမျက်နှာများ၏ထောင့်များ မကြာခဏ ခေါက်ထားတဲ့ အရာများရှိတယ်။ မူမမှန်တာက စာအုပ်ထဲ ညှိးနွမ်းနေသည့် ပန်းသီးပန်းပွင့်လေး ရှိနေတာပဲ

"ဒါ ဘာလဲ?"

"ဒါကို စာညှပ်လို့ခေါ် တယ်" လင်းဂျင်းယွမ် ရိုးရိုးသားသား ပြန်ဖြေတယ်။

"ဘာအတွက်လဲ?"

"စာအုပ်ထောင့် ခေါက် တာမျိုးမဖြစ်အောင် စာညှပ်အနေနဲ့ သုံးတာ"

ဧကရာဇ် ကြားတော့ မျက်ခုံးပင့်သွား၏။ ချီးကျုးရမလား ကဲ့ရဲ့ ရမလားမသေချာချေ။

" မင်း စာအုပ်တွေ မကြိုက်ခဲ့ဖူးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပန်းသီးပန်းပွင့်ကို ဒီစာမျက်နှာမှာတင်ထားတယ်။ ဆိုတော့ကား မင်း ဒီအထိ ဖတ်ပြီးပြီပေါ့"

"ဟုတ်တယ်"

"ဒါဆို စာပိုဒ် ရွတ်ပြ" ဧကရာဇ် ပြုံးပြုံးလေးပြောလိုက်တယ်။

"...."

လင်းဂျင်းရွမ် ခေါင်းငုံ့သွားပြီး "မကျက်ရသေးဘူး။ စာအုပ်တစ်အုပ်လုံးအစကနေ အလွတ်မကျက်ခင် အရင်တစ်ခေါက်ဖတ်ဖို့ စိတ်ကူးထားတာ "

ကြင်ယာတော် ရွမ် သူ့သားစကား ကြားတော့ "အရှင် ဒီကလေးက စာဖတ်တာ မကြိုက်ဘူး။ဒါပေမဲ့ အခု စဖတ်နေပြီ။ အရှင် မြင်တဲ့အတိုင်း သူက ဒီစာအုပ်ကို သယ်သွားသေးတယ်။ သူ့နှလုံးသားထဲ ထည့်ထားတာ ရှင်းလင်းတယ်။ အရှင် သူ့ကိုအချိန်နည်းနည်းလောက်ပေးပါ"

ဧကရာဇ် မျက်နှာပေါ် က စိတ်အနှောက်အယှက်များချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွား၏။ မင်းသား ၄ ကို အမြဲတမ်းချစ်မြတ်နိုးခဲ့တယ်။ သူ့သား အခု သင်ယူလိုစိတ်ပြင်းပြနေတာမြင်တော့ ကျေနပ်သွား၏။

"ကွန်ဖြူရှပ်ရဲ့ သရုပ်ခွဲများ" စာအုပ်ကို ပြန်ပေးကာ "မင်းကို မတွေ့တာ ရက်ပိုင်းပဲရှိသေးတယ်။ဒါပေမဲ့ အခု မင်းပိုကောင်းလာတာ ကိုယ်တော် မြင်တယ်။ မင်း ကောင်းကောင်းလုပ်တယ်။ "

ဧကရာဇ် ပျော် ရွှင်နေပြီး ချန်းမင်း နန်းဆောင်မှာ ညစာစားတယ်။ဧကရာဇ် ငယ်ရွယ်လှပတဲ့ ကိုယ်လုပ်တော် များကိုချစ်မြတ်နိုးတယ်။ ကြင်ယာတော် ရွမ် အသက်တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ်ကြီးလာပြီး အရင်ကလောက် ဧကရာဇ် ချစ်မြတ်နိုးတာ မခံရတော့။ သူ့သားကြောင့် မဟုတ်ပါကဧကရာဇ် မျက်နှာသာပေးတာလုံးဝဆုံးရူံးသွားနိုင်တယ်။

သို့ပေမဲ့ သူ့သားက လှည့်စားဖို့ပဲ စိတ်ဝင်စားပြီး သူ့မျှော်လင့်ချက်အတိုင်းအကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ပျက်ကွက်တယ်။ အခု သူ့သား ငယ်သေးတယ်။ ဧကရာဇ် ပိုပြီးခွင့်လွှတ်ပေးတာ သဘာဝပဲ။ သို့ပေမဲ့နောက်မှာ ဉာဏ်ပညာမဲ့ပြီး အရည်အချင်းမပြည့်မှီရင် သူ့ ခမည်းတော် မျက်နှာသာပေးတာ မျိုးမရှိတော့မှာစိုးမိတယ်။

ဒီနေ့ "ကွန်ဖြူးရုပ်ရဲ့ သရုပ်ခွဲများ"စာအုပ်က ဧကရာဇ် လင်းကို ကျေနပ်စေတဲ့အထိပဲ။ မိခင်ကောင်းဖြစ်တဲ့အတွက် ချီးကျုးခံရပြီး ဆုချီးမြှင့်ခံရတယ်။ ကြင်ယာတော် ရွမ်အလွန်ပျော်ရွှင်နေ၏။သို့ပေမဲ့ သူ့သား စရိုက်ကိုကောင်းကောင်းနားလည်တယ်။ ဧကရာဇ် လင်းထွက်သွားတော့ လင်းဂျင်းယွမ်ကို ချက်ချင်းခေါ် ပြီး"ဒီစာအုပ်ဘယ်ကရလာသလဲ?"

လင်းဂျင်းယွမ် သူ့မိခင်ရှေ့ ပိုရိုးသားတယ်။" ဒါ ကျွန်တော့် ကို ညီမတော် ၅ ပေးတာ။ ညီမတော် ၅က ဒီစာအုပ်ထဲ ကံကောင်းခြင်းတွေ တံဆိပ်ခတ်ပေးထားတာ။ တကယ်အလုပ်ဖြစ်တယ်မလား?" အဖေ တောင် ဒီသားကိုမဆူဘူး!!"

Zawgyi

အပိုင္း-27

အစက ဧကရာဇ္ လင္း ဒီစာအုပ္ ကူးယူထားတဲ့ စာအုပ္လို႔ေတြးမိတယ္။ စာအုပ္ထဲ ေျပာမျပနိုင္ေလာက္တဲ့ရွက္ဖြယ္ကိစၥမ်ား ပါဝင္နိုင္တယ္။ မင္းသား ၄က သူ႕သား။ သူ႕သား ဘယ္လိုစရိုက္ရွိလဲ သူသိတယ္။ သူ႕ကို စာလုပ္ခိုင္းတာ သူ႕ဘဝကိုေတာင္းေနသလိုနဲ႕တူတူဆိုတာ သိတယ္။ အရင္ေက်ာင္းမတက္ခ်င္လို႔ မူးလဲဟန္ေဆာင္ေသးတယ္။

သူ႕သားဆီက စာအုပ္ကိုယူလိုက္တယ္။ ဖြင့္ၿပီး စာမ်က္ႏွာမ်ားစြာလွန္ၾကည့္တယ္။ ဒီစာအုပ္က ကူးယူထားတဲ့ စာအုပ္စစ္စစ္။

စာအုပ္က နည္းနည္းေဟာင္းေနၿပီ။ စာမ်က္ႏွာမ်ား၏ေထာင့္မ်ား မၾကာခဏ ေခါက္ထားတဲ့ အရာမ်ားရွိတယ္။ မူမမွန္တာက စာအုပ္ထဲ ညွိးႏြမ္းေနသည့္ ပန္းသီးပန္းပြင့္ေလး ရွိေနတာပဲ

"ဒါ ဘာလဲ?"

"ဒါကို စာညွပ္လို႔ေခၚ တယ္" လင္းဂ်င္းယြမ္ ရိုးရိုးသားသား ျပန္ေျဖတယ္။

"ဘာအတြက္လဲ?"

"စာအုပ္ေထာင့္ ေခါက္ တာမ်ိဳးမျဖစ္ေအာင္ စာညွပ္အေနနဲ႕ သုံးတာ"

ဧကရာဇ္ ၾကားေတာ့ မ်က္ခုံးပင့္သြား၏။ ခ်ီးက်ဳးရမလား ကဲ့ရဲ႕ ရမလားမေသခ်ာေခ်။

" မင္း စာအုပ္ေတြ မႀကိဳက္ခဲ့ဖူးဘူး။ ဒါေပမဲ့ ပန္းသီးပန္းပြင့္ကို ဒီစာမ်က္ႏွာမွာတင္ထားတယ္။ ဆိုေတာ့ကား မင္း ဒီအထိ ဖတ္ၿပီးၿပီေပါ့"

"ဟုတ္တယ္"

"ဒါဆို စာပိုဒ္ ႐ြတ္ျပ" ဧကရာဇ္ ၿပဳံးၿပဳံးေလးေျပာလိုက္တယ္။

"...."

လင္းဂ်င္း႐ြမ္ ေခါင္းငုံ႕သြားၿပီး "မက်က္ရေသးဘူး။ စာအုပ္တစ္အုပ္လုံးအစကေန အလြတ္မက်က္ခင္ အရင္တစ္ေခါက္ဖတ္ဖို႔ စိတ္ကူးထားတာ "

ၾကင္ယာေတာ္ ႐ြမ္ သူ႕သားစကား ၾကားေတာ့ "အရွင္ ဒီကေလးက စာဖတ္တာ မႀကိဳက္ဘူး။ဒါေပမဲ့ အခု စဖတ္ေနၿပီ။ အရွင္ ျမင္တဲ့အတိုင္း သူက ဒီစာအုပ္ကို သယ္သြားေသးတယ္။ သူ႕ႏွလုံးသားထဲ ထည့္ထားတာ ရွင္းလင္းတယ္။ အရွင္ သူ႕ကိုအခ်ိန္နည္းနည္းေလာက္ေပးပါ"

ဧကရာဇ္ မ်က္ႏွာေပၚ က စိတ္အႏွောက္အယွက္မ်ားခ်က္ခ်င္းေပ်ာက္ကြယ္သြား၏။ မင္းသား ၄ ကို အၿမဲတမ္းခ်စ္ျမတ္နိုးခဲ့တယ္။ သူ႕သား အခု သင္ယူလိုစိတ္ျပင္းျပေနတာျမင္ေတာ့ ေက်နပ္သြား၏။

"ကြန္ျဖဴရွပ္ရဲ႕ သ႐ုပ္ခြဲမ်ား" စာအုပ္ကို ျပန္ေပးကာ "မင္းကို မေတြ႕တာ ရက္ပိုင္းပဲရွိေသးတယ္။ဒါေပမဲ့ အခု မင္းပိုေကာင္းလာတာ ကိုယ္ေတာ္ ျမင္တယ္။ မင္း ေကာင္းေကာင္းလုပ္တယ္။ "

ဧကရာဇ္ ေပ်ာ္ ႐ႊင္ေနၿပီး ခ်န္းမင္း နန္းေဆာင္မွာ ညစာစားတယ္။ဧကရာဇ္ ငယ္႐ြယ္လွပတဲ့ ကိုယ္လုပ္ေတာ္ မ်ားကိုခ်စ္ျမတ္နိုးတယ္။ ၾကင္ယာေတာ္ ႐ြမ္ အသက္တစ္ႏွစ္ၿပီးတစ္ႏွစ္ႀကီးလာၿပီး အရင္ကေလာက္ ဧကရာဇ္ ခ်စ္ျမတ္နိုးတာ မခံရေတာ့။ သူ႕သားေၾကာင့္ မဟုတ္ပါကဧကရာဇ္ မ်က္ႏွာသာေပးတာလုံးဝဆုံး႐ူံးသြားနိုင္တယ္။

သို႔ေပမဲ့ သူ႕သားက လွည့္စားဖို႔ပဲ စိတ္ဝင္စားၿပီး သူ႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အတိုင္းအေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ ပ်က္ကြက္တယ္။ အခု သူ႕သား ငယ္ေသးတယ္။ ဧကရာဇ္ ပိုၿပီးခြင့္လႊတ္ေပးတာ သဘာဝပဲ။ သို႔ေပမဲ့ေနာက္မွာ ဉာဏ္ပညာမဲ့ၿပီး အရည္အခ်င္းမျပည့္မွီရင္ သူ႕ ခမည္းေတာ္ မ်က္ႏွာသာေပးတာ မ်ိဳးမရွိေတာ့မွာစိုးမိတယ္။

ဒီေန႕ "ကြန္ျဖဴး႐ုပ္ရဲ႕ သ႐ုပ္ခြဲမ်ား"စာအုပ္က ဧကရာဇ္ လင္းကို ေက်နပ္ေစတဲ့အထိပဲ။ မိခင္ေကာင္းျဖစ္တဲ့အတြက္ ခ်ီးက်ဳးခံရၿပီး ဆုခ်ီးျမႇင့္ခံရတယ္။ ၾကင္ယာေတာ္ ႐ြမ္အလြန္ေပ်ာ္႐ႊင္ေန၏။သို႔ေပမဲ့ သူ႕သား စရိုက္ကိုေကာင္းေကာင္းနားလည္တယ္။ ဧကရာဇ္ လင္းထြက္သြားေတာ့ လင္းဂ်င္းယြမ္ကို ခ်က္ခ်င္းေခၚ ၿပီး"ဒီစာအုပ္ဘယ္ကရလာသလဲ?"

လင္းဂ်င္းယြမ္ သူ႕မိခင္ေရွ႕ ပိုရိုးသားတယ္။" ဒါ ကြၽန္ေတာ့္ ကို ညီမေတာ္ ၅ ေပးတာ။ ညီမေတာ္ ၅က ဒီစာအုပ္ထဲ ကံေကာင္းျခင္းေတြ တံဆိပ္ခတ္ေပးထားတာ။ တကယ္အလုပ္ျဖစ္တယ္မလား?" အေဖ ေတာင္ ဒီသားကိုမဆူဘူး!!"